<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> “ ธรรมะ ไม่มีคำพูด ตัวรู้ ไม่ใช่ตัวคิด “</p>
พระอาจารย์ทรงศิลป์ สุจิณโณ ( หลวงพี่ทรงศิลป์ ) จากวัดป่าสุคะโต ต.ท่ามะไฟหวาน อ.แก้งคร้อ จ.ชัยภูมิ สายหลวงพ่อเทียน จิตตสุโภ สอนให้เราสร้าง สติจากการเคลื่อนไหว มือ 14 จังหวะ หรือการเดินจงกรมมีผู้เข้าอบรมปฏิบัติธรรม จำนวน 170 คน ใน 1 วัน ซึ่งจัดโดยชมรมจริยธรรม รพ.สุรินทร์
ก่อนที่ฉันจะเข้าระบบการฟอกเลือดจากไตวาย ปี 2542 ถูกส่งไปอยู่วัดป่าที่นี่ ฉันฝึกสร้างตัวรู้จากการเคลื่อนไหว ฝึกเดินจงกรม แรกๆ เดินไปด้วย ความคิด คิดเต็มไปหมด แล้วก็คิดว่าตัวเองเดิน
หลวงพี่ บอกว่า อย่าใช้ความคิด ให้ใช้ “ สัมผัส “ “ กระทบ “ เวลาเดิน “ กระทบ“ รู้ รู้ ไม่ใช่คิดว่า รู้....มันยากนะ แรกๆ ที่เราจะแยกมันออกจากกันได้
แต่แว่บหนึ่งที่เจอ อารมณ์ นี้ ฉันดีใจมากเลย บอก หลวงพี่ ว่า เจอแล้ว...หลวงพี่ เฉยๆ บอกว่า ให้ทำต่อ ทำนองว่า ไม่ต้อง ดีใจมากเกินไป ให้ ปรกติ ปรกติ ทำไปๆ ไม่ต้องคิดล่วงหน้า จิตให้นิ่งๆ วางจิตเอาไว้ให้รู้ว่า รู้สึก รู้สึก
</span></span>
สวัสดีด้วยความคิดถึงมากค่ะพี่หน่อย
แอมแปร์ตามอ่านบันทึกพี่หน่อยด้วยความรู้สึกขอบพระคุณอยู่เสมอนะคะ แบบฝึกหัดที่พี่หน่อยกำลังฝึกและนำมาเล่าสู่กันฟังนี้มีค่าเหลือเกิน โดยเฉพาะสำหรับคนที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า "บันไดขั้นแรก" ของตัวเองอยู่ตรงไหน(อย่างแอมแปร์)
การทำอะไรก็ตามที่จับด้วยมือไม่ได้นี้ ยากเหลือเกิน มือเป็นเครื่องจับที่เราบังคับได้ แต่ใจเป็นเครื่องจับที่บังคับได้ยากเย็นนัก ของแอมแปร์วิ่งปรู๊ดไปปร๊าดมาน่าตีนัก สงสัยฝึกให้คิดมากไปหน่อย แล้วก็ไม่รู้จะฝึกยังไงให้หยุดคิด
อย่าใช้ความคิด ให้ใช้ "สัมผัส" ดีจังเลยค่ะพี่หน่อย อ่านแล้วรู้สึกว่ามีโอกาสที่จะเข้าใจ พี่หน่อยรู้สึกว่า "รู้" บ่อยครั้งขึ้นหรือยังคะ ขณะที่ฝึกนั้นได้ตามการหายใจคู่กันไปไหมคะ หรือว่าเป็นไปโดยอัตโนมัติ
คือแอมแปร์หยุดถามเท่านี้ก่อนดีกว่าค่ะ : ) จะรออ่านบันทึกต่อไปของพี่หน่อยนะคะ ขอบพระคุณมากค่ะพี่หน่อย