ถ้าอยากรู้ว่าจบแบบไม่ทิ้งทวน จบแบบเพิ่มพูนความรักความผูกพัน ก็แอบดูได้จากพฤติกรรมของชาวBloggersที่มาเชียงใหม่ก็แล้วกัน จะเห็นว่ากว่าจะแยกกันได้หลายคู่พร่ำพิไรรำพัน กลับไปแล้วยังโหยหาและโหยหวน อุ๊บ !!

   มาตรฐานที่เชียงใหม่สร้างไว้อย่างดีเยี่ยม จะเป็นตัวจุดประกายให้การจัดเสวนาในที่ต่างๆ  ผมไม่ได้หมายความว่าจะต้องทำตามเชียงใหม่นะครับ แต่ทำอย่างไร จะทำแบบรวมน้ำใจกันทำ ทุ่มเททำแบบนักเลงโบราณ ที่เทหมดหน้าตัก โดยเฉพาะความรับผิดชอบภายในองค์กร งานลักษณะนี้จะทำแบบทิ้งๆขว้างๆ หรือจะทำให้คนที่มาร่วมงานประทับใจน้ำตาร่วงติ๋งๆ อยู่ที่ว่าเจ้าภาพจะตั้งโจทย์ไว้อย่างไร จะทำเรื่องสำคัญให้เป็นเรื่องธรรมดาๆ หรือจะทำเรื่องที่ไม่ธรรมดาให้เป็นเรื่องพิเศษ     

   ตรงนี้ต่างหากที่เป็นการพิสูจน์ฝีมือสถาบันนั้นๆ ว่ามีระบบการบริหารจัดการภายในอย่างไร เกียรติและศักดิ์ศรีของสถาบันไม่ใช่อยู่ดีๆก็ผุดขึ้นมาเอง หรือมาจาการประชาสัมพันธ์ชั่วครั้งชั่วคราว วิกฤติศรัทธาที่กำลังระบาดอยู่นี้  เกิดจากจุดบกพร่องในการบริหารน้ำใจ ผู้นำมักมองไม่เห็นคนอื่นอยู่ในสายตา ทำอะไรง่วนอยู่ภายในรั้วของตนเอง ต่างคนต่างอยู่ต่างทำอย่างซังกะตาย

   ที่ผมเล่าเป็นตุเป็นตะอย่างนี้เพราะผมประสบกับตัวเอง ทีมงานไม่เห็นความสำคัญของการใช้Blogอย่างแท้จริง จึงไม่เห็นอานุภาพของBlog เข้าใจว่าเรื่องBlogเป็นเรื่องจิบจ้อย   ด้วยสถานการณ์ที่เป็นอยู่นี้ สมควรอย่างยิ่งที่สถาบันต่างๆ จะเร่งวางรากฐานการจัดการความรู้แบบตัวจริงเสียงจริงกันเสียที อย่าให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอย่างของผมเลยครับ เป็นอย่างไรรึ ก็ประเภทโง่แล้วยังอวดโง่แถมลงไปเรื่อยๆ ถมเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักเต็ม มีแต่จะโง่ถาวร โง่หลักหลั่น โง่กันได้กันดี โง่แล้วยังไม่รู้ตัวโง่ เพราะDNAสายพันธุ์โง่ มันเป็นเหมือนไวรัสในเครื่องคอมพิวเตอร์นะมิสเตอร์เม้ง แทรกเข้ามาอยู่ มีแต่กวนใจ สร้างความรำคราญให้ ไม่ทำประโยชน์อะไร พวกนี้ควรจัดอยู่ในกลุ่มกะล่อนศาสตร์     

  ผมประทับใจวิธีจัดงานของมหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงใหม่ไปอีกนานเท่านาน ที่สามารถระดมใจ ระดมความคิด ระดมความศักยภาพ ระดมต้นทุนทุกอย่าง ทั้งภายนอกภายในพื้นถิ่นมาร่วมงานได้อย่างหมดจด เบื้องหลังการทำงานเป็นสิ่งที่มีความสำคัญและมีความหมายไม่น้อยกว่าขั้นตอนการจัดงาน ถ้าชาวเชียงใหม่ถอดรหัสงานออกเผยแพร่ ก็จะเป็นการช่วยยกระดับการทำงานแบบกัลยาณมิตรที่ใครๆใฝ่ฝันหา ที่สะท้อนให้เห็นถึง..  

  • การเชื่อมโยง
  • การสมานฉันท์
  • การเป็นเครือข่าย
  • การทำงานเชิงรุก
  • การเรียนรู้อย่างมีชีวิต
  • การสร้างบุคคลกรแห่งการเรียนรู้
  • การสร้างองค์กรของผู้รู้

     สิ่งที่กล่าวถึงนี้ไม่ค่อยได้เห็นเหมือนที่เชียงใหม่ หลายแห่งพอเอาเข้าจริงก็หาไม่แก่นไม่ค่อยได้ กลายเป็นนิทรรศการเสียมากกว่า งานจบทุกอย่างก็จบตามไปด้วย เดินปัดก้นไปคนละทาง ถ้าอยากรู้ว่าจบแบบไม่ทิ้งทวน จบแบบเพิ่มพูนความรักความผูกพัน ก็แอบดูได้จากพฤติกรรมของชาวBloggersที่มาเชียงใหม่ก็แล้วกัน จะเห็นว่ากว่าจะแยกกันได้หลายคู่พร่ำพิไรรำพัน กลับไปแล้วยังโหยหาและโหยหวน อุ๊บ !! โหยถึงคะนึงหา กะดี๊กะด้าไม่เลิก  เริ่มคิดแผนการใหม่ๆไว้แล้วว่าจะยกทีมไปถล่มท่านบางทราย สมาชิกท่านใดสนใจรายการเฮฮาศาสตร์ครั้งที่3 จองบัตรคิวด่วน วัน-เวลา-รายละเอียดจะแจ้งให้ทราบอีกครั้งหนึ่ง  

 รายงานความฝัน  เมื่อคืนนี้ผมฝันหวานผิดปกติ ค้นหาสาเหตุอยู่นาน จนกระทั่งมองไปเห็นลำไยอบแห้ง ที่อาจารย์จันทรรัตน์กรุณามอบเป็นของฝาก เลยเอามาชิมก่อนนอน มิน่าละ..ฝันหวานเจี๊ยบทั้งคืนเลยละครับ ไม่รู้จะทำให้เกิดโรคเบาหวานรึเปล่า..ถ้าฝันหวานเกินไปบ่อยๆ อิอิ