ความเหงาเป็นความรู้สึกที่คิดว่าหลายๆๆคนคงเคยสัมผัสจะมากบ้างน้อยบ้างก็ตามแต่ ปัจจัยรอบๆตัว และ ปัจจัยในตัวเอง เช่น บางคนมีเพื่อนฝูงมาก บางคนมีกิจกรรมมาก บางคนเป็นจุดสนใจ มีเสน่ห์มีแต่คนเข้าหา น่าจะไม่เหงา แต่ความเป็นจริงไม่ใช่เลย หลายๆคนมีเพื่อนฝูงห้อมล้อมมากมาย ทั้งที่อยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่ในใจยังรู้สึกเหงา รู้สึกว้าเหว่ได้ แม้กระทั่งบางคนมีคนเดินเคียงกันไป แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้ใจหายเหงาได้ เพราะอะไรนะ เพราะอะไรนะ ??????? ที่ปัจจัยแวดล้อมรอบตัวขนาดนี้ จึงไม่สามารถทำให้หายเหงาได้เพราะปัจจัยที่แท้ที่ทำให้เราเหงาคือ ตัวเราเอง คือ ใจเราเอง และปัจจัยที่จะช่วยให้หายเหงา ก็เป็นจากตัวเราเอง จากใจเราเอง เหมือนกันความเหงา เป็นอารมณ์ที่เรารู้สึกว่าตัวเองว่างเปล่าโดดเดี่ยว แปลกแยก ไม่สามารถจะเชื่อมโยง(disconnect) ตัวเรากับคนอื่นได้และ รู้สึก ไร้ตัวตน เมื่อเกิดความรู้สึกเหล่านี้ในใจแล้ว แม้อยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย ก็ยังรู้สึกเหงาได้จับใจความเหงา ที่รู้สึกว่า โดดเดี่ยวเดียวดาย ต่างจาก การอยู่ลำพัง การเป็นส่วนตัว เพราะ การอยู่ลำพัง การเป็นส่วนตัว เป็นสิ่งที่เลือกเอง ต้องการอยากเป็น ไม่รู้สึกทรมานแต่ประการใด แถมยังรู้สึกดีด้วยซ้ำเพราะเลือกอยากเป็นเอง แต่ ความเหงา เดียวดาย เป็นสิ่งที่ ไม่อยากเป็น ไม่ได้เลือกจะเป็น แต่มันเกิดขึ้นเอง เกิดขึ้นทั้งที่ใจไม่ได้เชื้อเชิญ และแม้พยายามขับไล่ ก็ไม่ได้ไปง่ายๆ ด้วย และ เป็น ความรู้สึกที่ทรมาน หลายคนแสนสาหัสดังนั้นหลายๆๆคนจึง พยายามหาทางสลัดความเหงา ออกไปจากใจ จึงแสวงหาผู้คนเพื่อมาช่วยคลายเหงา แสวงหาเพื่อน แสวงหาแฟน แสวงหาเพื่อนในเน็ต แชต เอ็ม แสวงหาเพื่อน Hotline 1900..... และ สารพัดวิธีที่จะทำได้ เพื่ออะไร เพื่อให้หายเหงา เพื่อให้ใจรู้สึกว่า ฉันยังมีตัวตนนะ ฉันยังมีคนสนใจ ฉันยังมีความหมาย ฉันยังมีชีวิตอยู่นะ หลายครั้งการคลายเหงา ก็เป็นแค่ชั่วครั้งชั่วคราว และสักพัก เราก็กลับมาเหงา อีก อย่างเพลงที่ว่า ....รอคอยใครบางคนมาหยุดมัน(ความเหงา).... แล้วใครล่ะ จะมีหน้าที่ เกิดมาเพื่อมาคอยหยุดความเหงาให้กับเราใครกัน ใครกันนะ ??????? เราก็คอยหวัง หวัง ใครคนนั้น...........แล้วก็ผิดหวัง กันไป เพราะไม่เจอใครคนนั้นสักที หลายคนพาลรู้สึกแย่กับผู้คนที่เข้ามาในชีวิตว่า ไม่ดี ไม่ได้เรื่องได้ราว ช่วยให้เราหายเหงาไม่ได้แล้วทำไมเขาต้องมาทำหน้าที่นี้เพื่อเราด้วยล่ะ ??? ชีวิตเราเป็นของเรา หรือ เป็นของเขาล่ะ ในเมื่อชีวิตเราเป็นของเรา ดังนั้นคนที่ควรจะรับผิดชอบ หาทางคลายเหงาให้กับตัวเรา ก็ควรเป็นหน้าที่ของตัวเราเองควรหรือ? ที่เราจะโยนความเหงาของเราไปให้คนอื่นมารับผิดชอบ อย่างงั้นแล้วเราจะคลายเหงาให้ตัวเองได้ยังไงนะ เริ่มจะยาวววว อีกแล้วววว อ่ะค่ะ ไว้จะมาเล่าต่อใน เรื่องเหงา เหงา ....... ตอนต่อไป ดีกว่าค่ะ (เดี๋ยวจะยาววววว เกินไป) ว่าแล้วเราจะ คลายเหงา ให้ตัวเรา ได้อย่างไรค่ะ เพื่อนๆ สามารถคลิ๊กที่นี่ เพื่อ ติดตาม วิธีคลายเหงา ใน เรื่อง เหงา เหงา ... ตอน เพียง เรา มี เรา
เริ่มจะยาวววว อีกแล้วววว อ่ะค่ะ 
เวลาเหงา
เพื่อนที่ดีที่สุด
คือ ความเหงา
นั่นสินะคะ
เหงา ก็ให้รู้ว่า เหงา
ไม่ต้องผลักไส ความเหงา
ให้เรียนรู้วิธีจะอยู่กับความเหงาอย่างไรดีกว่าค่ะ
เช่น ไม่ผลักไส ไม่ปฏิเสธ
เปลี่ยนเป็นดูแล ความเหงา เป็นเพื่อนเรา ไม่ใช่ศัตรูค่ะ
ขอบคุณนะคะ ^__^
สวัสดีครับ
นานๆมาที แต่ทุกทีมีอันให้ต้องตามอ่านอย่างละเอียด ไม่งั้นอาจเก็บไม่หมดครับ
เรื่องที่นำเสนอ น่าสนใจ น่าคิดทบทวนครับ
ในเบื้องต้นนั้นผมว่า ถ้าพูดแบบไม่เกรงใจกัน อาจกล่าวได้ว่า
"ความเหงาเป็นเรื่องของความเห็นแก่ตัว"
อธิบายได้ว่า บรรดาคำถามของคนเหงา มักหนีไม่พ้น ทำไม "ฉัน" ไม่มี ไม่ได้ ไม่เป็น อย่างนั้นอย่างนี้ ทำไมคนอื่น มี เป็น ได้ กัน สรุปว่าวุ่นอยู่กับตัวเอง เห็นแก่ตัวเองมากไปนั่นเอง
ทางแก้ที่ง่ายๆคือ คิดถึงตัวเองให้น้อยลง มองให้เห็นว่าเรานั้นก็แค่ ธุลีหนึ่งของจักรวาล จะอะไรกันนักหนา แล้วก็รู้ทั้งรู้ว่า ต่างก็เกิดมา และอาศัยอยู่ชั่วคราว อีกหน่อยก็แปรสภาพกันไปหมดแล้ว ควรลองคิดมองไปยังคนอื่นๆ ให้เห็นทุกข์ เห็นความลำบากที่เขามี แล้วหัดคิดเข้าไปหาทางช่วยเหลือด้วยความหวังดี พร้อมพกพาปัญญาไปด้วย .. รับรองว่าที่เหงา ก็จะหายเป็นปลิดทิ้งครับ ... เหมือนกลอนที่ผมเคยเขียนไว้เล่นๆนานแล้วว่า .....
อันความเหงา เป็นอย่างไร ไม่เคยรู้
เพราะหน้าที่ มีอยู่ และมากหลาย
ไร้ช่องว่าง ให้ความเหงา มาเยี่ยมกราย
อยากเหงาบ้าง แต่เสียดาย ไม่มีเวลา.
มี...กวีสามบรรทัด ( cantos ) .. มาฝากครับ
..ดอกดาว
คงไม่เหงา
เท่าดอกดิน..
ตอนนี้..ถึงแม้ว่าจะอยู่ลำพัง..แต่ไม่รู้สึกเดียวดายค่ะ..
สวัสดีค่ะ
ก็เคยเหงาครับ แก้เหงาโดยรับรู้ว่าใจเราเหงา…………..ซักพักก็หายเหงา :)
อาจารย์ Handy
เห็นด้วยมากๆๆเลยค่ะ
ว่าความเหงาเกิดจากการ เห็นแก่ตัวเอง ค่ะ
ซึ่งนั่นเป็นธรรมชาตินึงของมนุษย์ค่ะ
และ เห็นด้วยนะคะ อย่างที่อาจารย์บอกน่ะค่ะ
ว่าถ้าเราไม่ยึดถือตัวเองเกินไป ก็จะเหงาน้อยลง
เพราะ เราจะไม่อยากได้อะไรต่ออะไร หรือ คอยเรียกร้องอะไรต่ออะไรให้กับตัวเอง มากนัก ค่ะ
เราก็จะเต็มอิ่มในตัวเอง ได้โดยง่ายค่ะ
ถ้าทำได้ เป็นสิ่งดีมากๆๆเลยค่ะ
แต่ นั่นอาจไม่ใช่เรื่องง่ายๆๆเลยค่ะ
สำหรับความคิดตัวเองนะคะ อย่างน้อยตอนเริ่มต้น เมื่อรู้สึกเหงา ให้มีสติตามรู้ ให้ทัน และ ดูแลความเหงาและตัวเอง อย่างมีใจกรุณาค่ะ
ขอบคุณอาจารย์มากๆๆๆนะคะ
ที่มาติดตามอ่านกันเสมอมา และ ให้แง่คิดดีๆๆๆๆเรื่อยๆๆมาค่ะ ^__^
คุณ นายสายลม
สวัสดีค่ะ
จากกลอน ทำให้นึกถึงหนังสือที่น่ารัก และ ลึกๆ ซึ้งๆๆเล่มนึงที่มีรุ่นน้องน่ารักสุดๆๆๆให้ยืมมาอ่านค่ะ
ชื่อว่า ทุกคนเหงาบนดาวดวงเดียวกัน (All alone in the universe)
ขอบคุณนะคะ ที่มา เหงา เหงา ทำให้หายเหงา ค่ะ ^__^
คุณครูแอ๊ว
ตอนนี้..ถึงแม้ว่าจะอยู่ลำพัง..แต่ไม่รู้สึกเดียวดายค่ะ..
นี่แหละค่ะ ที่สุดของการดูแลตัวเอง
ดังคำพระว่า ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน นั่นคือจริงแท้ค่ะ
เพราะ ความเหงา เดี่ยวดาย ขึ้นกับใจเราจริงๆๆๆค่ะ
แม้อยู่ลำพัง ก็ไม่เดียวดายค่ะ ถ้าเรารัก ใส่ใจและรู้จักดูแลตัวเอง
แต่กลับกันถ้าเราดูแลตัวเองไม่ค่อยเป็น ถึงแม้มีคนอยู่ข้างกายก็เหงา เหงา ได้เสมอค่ะ
ขอบคุณนะคะ ที่ช่วยทำให้ไม่เดียวดายด้วยค่ะ ^__^
สวัสดีค่ะ
อ.หนู
ไปเรียน คอสสั้นๆๆ 1 สัปดาห์ค่ะ และ ไปเที่ยว สั้นๆๆแต่ยาวกว่าเรียน 555 อีก 10 วันค่ะ อิ อิ
ซันซันก็เหมือนกันค่ะ และหวังว่าจะช่วยให้หายเหงาได้นะคะ ^__^
อดใจรออีกนิดนะคะ เร็วๆนี้ค่ะ
และ ขอบคุณมากมายเลยนะคะ ที่ติดตามกันเสมอมาค่ะ
คุณ โรจน์
ก็เคยเหงาครับ แก้เหงาโดยรับรู้ว่าใจเราเหงา..............ซักพักก็หายเหงา :)
จริงๆนะคะ เห็นด้วยเลยค่ะ
และ นี่คือจุดเริ่มต้นที่ดี ของการคลายเหงาค่ะ
จิตเราเป็นสิ่งที่ไม่เคยอยู่นิ่ง หากเราไม่มีสติในการจับก็จะฟุ้ง ความเหงาเป็นรูปแบบหนึ่งของทุกข์ที่เกิดจากความไม่พอใจในสภาวะที่เป็นอยู่ การชนะทุกข์ต้องรับรู้ ปล่อยให้มันแค่เป็นเวทนา (รับรู้อารมณ์นั้น) ไม่นำมาขยายผลต่อจนเกิดทุกข์ ดังนั้นเมื่อเราเหงา เราจึงรับรู้และเข้าใจสภาวะ-คิดวิเคราะห์ว่าเหงาจากอะไร-ทำความเข้าใจ ความเหงาจะหายไปโดยอัตโนมัติ เนื่องจากทุกสิ่งมีเกิดก็มีดับ
คุณ โรจน์
เห็นด้วยทุกประการเลยค่ะ
ความรู้สึกเหงา เป็นเพียงความรู้สึกหนึ่ง ในขณะหนึ่ง
ถ้าจิตไม่นำมาขยายผลต่อ มันมีขึ้น ตั้งอยู่และเดี๋ยวมันก็ดับไปค่ะ
แต่หลายจิตเมื่อไม่พอใจภาวะ จึงอยากผลักไส ปฏิเสธ จึงเกิดการขยายผลโดยไม่รู้ตัว และ นั่นยิ่งทำให้ความทุกข์จากความเหงาขยายมากขึ้น โดยไม่รู้ตัวเช่นเดียวกัน
ขอบคุณมากนะคะ ทำให้เห็นสัจธรรมค่ะ
คุณ TAFS
เห็นด้วยเลยค่ะ ความว้าเหว่ที่เกิดในใจเรา หลายครั้งเกิดจาก เราไม่เห็นค่าตัวเอง จึงรอให้คนอื่นมาเห็น
พอคนอื่นไม่มีท่าทีเห็นเราก็เกิดว้าเหว่ขึ้นมาจับใจ
แต่ถ้าเราสามารถเห็นค่าของตัวเองได้
โดยไม่ต้องรอใคร เราจะ หายว้าเหว่เป็นปลิดทิ้งค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ ^__^
http://gotoknow.org/blog/ridtinan3/119051
ความเหงาไม่เคยเข้าใครออกใคร
และความเหงาเคยทำร้ายคนรอบข้างและคนรอบกายมาแล้ว
ความเหงา ก็ทำให้เราได้พบสิ่งใหม่ๆ สิ่งที่เราไม่เคยค้นพบในตัวเรา
เหงา..เหงา..คนเรามักจะมองฟ้า
แล้วจะรู้ไหม? ว่า "ฟ้าคิดอย่างไร"
ขอบคุณความเหงาที่ทำให้เราอยากทำอะไรหลายๆมากขึ้น