quote from "CAR"

        เช้าวันเสาร์ มักจะชอบดูการ์ตูน...รู้สึกว่าสร้างจินตนาการได้บรรเจิดดีค่ะ

        เช้านี้ดู เรื่อง CAR (ชื่อไทยเขาแปลว่า สี่ล้อซิ่ง สู้ท้าโลก) จากเคเบิลทีวี

 

       เล่าไว้สักนิดค่ะ

       เป็นหนังการ์ตูน จำลองประชากรของเรื่องด้วยรถทั้งหมด พระเอกของเรื่องเป็นรถแข่งแรงดีที่พลัดหลงเข้าไปในเมืองเล็กๆ เป็นเมืองที่ซบเซา ผู้คน(รถทั้งหลาย)รอคอยจะมีแขกมาเยือน กิจการต่างๆ ก็เงียบเหงา

      พระเอกของเรื่อง Cars1      ขับรถเร็วผิดกฎหมายและยังทำให้เกิดข้าวของเสียหาย ถนนพัง จึงต้องถูกนายอำเภอจับไปขึ้นศาล

     ในเมืองนี้มีทนายสาวเป็นรถ   Cars3  หรูเนี้ยบว่าความจนทำให้พระเอกต้องชดใช้ให้กับเมืองจึงจะออกนอกเมืองได้ การชดใช้ก็คือทำถนนให้ใหม่

      พระเอกตอนแรกก็ฮึดฮัดขัดขืน ทำส่งๆ ไม่เรียบร้อยเพราะใจร้อนอยากออกจากเมืองไปเข้าร่วมการแข่งขันรถแข่งที่แคลิฟลอเนียให้ทัน แต่ก็ต้องรื้องานที่ทำ ทำแล้วทำอีก ในใจเขามีแต่ความไม่พอใจ นึกถึงแต่เรื่องการแข่งรถ การหนีออกจากเมือง

     แต่ในระหว่างที่อยู่นั้นเขาก็เริ่มเรียนรู้ชีวิตของชาวประชาที่นั่น และได้เจอนักแข่งรถรุ่นเก๋า  Cars4  ที่สอนเขาขับรถแต่เขาไม่เชื่อเพราะเห็นเป็นรถรุ่นโบราณจนกระทั่งไปเห็นถ้วยรางวัลมากมายในบ้านของนักแข่งรุ่นเดอะนั้น ...

        ต่อมา เขาเริ่มสังเกตว่าผู้คนที่เมืองนี้มีความสามารถมากมาย และต่างก็สนิทสนมช่วยเหลือกัน ไว้เนื้อเชื่อใจกัน และเขาก็เจอเพื่อน Cars2 ที่คอยช่วยเหลือเขา

      วันหนึ่งนางเอกพาเขาไปอีกเส้นทางหนึ่งนอกเมือง ซึ่งคดโค้งไปมามีป่าไม้ มีภูเขา และมีจุดชมวิวที่สวยมากและเล่าให้ฟังว่า เมืองนี้เดิมเคยรุ่งเรือง เป็นจุดแวะพักกลางทางสำหรับผู้ที่เดินทางระหว่างมลรัฐ จนกระทั่งมีถนนระหว่างรัฐเส้นทางใหม่ ที่เป็นเส้นตรงและวิ่งรถได้รวดเร็ว ตั้งแต่นั้นก็ไม่มีใครแวะเข้าไปในเมืองอีกเลย

     เธอพูดว่า  "เมื่อก่อนผู้คนใช้เส้นทางที่คดเคี้ยวนี้ และแวะมาพัก ตรงที่อันสวยงามนี้....เขาเหล่านั้นไม่ได้เดินทางเพื่อรีบเร่งให้ถึงที่หมายโดยเร็ว แต่จะเดินทางเพื่อให้เป็นวันที่ดี"

    พระเอกได้กลับไปเข้าร่วมการแข่งรถทันเวลา.ด้วยกำลังใจและความช่วยเหลือจากชาวเมืองนั้น......

    ท้ายที่สุด...พระเอกไม่ใช่รถคันแรกที่เข้าเส้นชัย แต่เขาได้สร้างวีกรรมที่ชนะใจคนทั้งสนามที่แคลิฟลอเนีย.....ชนะอย่างไรทิ้งไว้ให้ท่านที่สนใจไปหาดูค่ะ

หนังเรื่องนี้เหมาะสำหรับการสร้างจินตนาการ และสอนใจให้รู้จักชีวิต และการอยู่ในสังคม การนึกถึงผู้อื่นมากกว่าตัวเอง การรักษาคำพูด..การเลือกใช้ชีวิต ฯลฯ.....

บันทึก quote ของหนังมาไว้เตือนใจตัวเอง ในยามที่เร่งรีบให้ถึงปลายทางจนอาจละเลย  "การเดินทางเพื่อให้เป็นวันที่ดี" ค่ะ

ขอให้ทุกท่านมีวันที่ดี ทุกๆวันค่ะ

     (ภาพจาก http://www.flash-screen.com/free-wallpaper/hollywood-cartoon-cars.html)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน women's health



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

อาจารย์ครับ เขาเหล่านั้นไม่ได้เดินทางเพื่อรีบเร่งให้ถึงที่หมายโดยเร็ว แต่จะเดินทางเพื่อให้เป็นวันที่ดี" ผมชอบประโยคนี้มาก เตือนใจได้เป็นอย่างดี ขอบพระคุณครับที่นำมาเล่าไว้

สวัสดีค่ะ และดีใจจังเลยที่เห็น ชื่อและบันทึกของ คุณ

P

 

 

ขอบคุณที่แวะมาเยือนและดีใจที่ชอบคำที่ quote ค่ะ

สำหรับดิฉันเองที่ชอบเพราะว่า มันเตือนใจและปลอบประโลมใจ ให้ระลึกว่า วันเวลาที่ดี คือวันเวลาที่อยู่ขณะนี้ ...และกิจที่ทำ ก็ต้องทำให้เป็นสิ่งที่ดีของปัจจุบันนี้ ....และทำให้คิดไปอีกหลายเรื่อง ไม่ว่าเศรษฐกิจที่ผ่านมา ที่ชวนกันวิ่งโร่ ไปสู่การเป็นเสือเศรษฐกิจแต่ละเลยความสวยงามด้านศิลธรรมจริยธรรมประจำวัน...เรื่องนโยบายผลักดันอะไรต่อมิอะไรให้ได้ตามข้อชี้วัด แต่ไม่มองในรายละเอียด ไม่เห็นคุณค่าของคนของเพื่อนร่วมทาง .....มันก็ทำให้เกิดอะไรๆ ต่อมาอีกมากมาย.....

หนึ่ง quote เลยแปรรูปเป็นหลายเรื่องในใจค่ะ...

คุณชายขอบละคะ...ทำไมถึงชอบ...

เขียนเมื่อ 
     เราถูกสอนให้มุ่งไปที่จุดหมายให้ได้ (ประสิทธิผล) และอย่างมีประสิทธิภาพ ถูกสอนไม่ว่าถูกวัดถูกประเมินอีกต่างหากเพื่อเปรียบเทียบกันอะไรทำนองนั้น ทำให้ละเลยต่อศิลปะและความสวยงามของกระบวนการตลอดเส้นทางของขบวน เรื่องนี้เคยเขียนไว้ที่ ต้องทั้ง process และ output oriented ครับ และถูกใจมากครับ
เขียนเมื่อ 
มาเยี่ยม...คุณ
P
อ่านแล้วได้มุมคิดดี ๆ หลังเลิกงานกำลังจะขับรถลงจากยอดเขาสู่พื้นล่าง...แบบสบาย ๆ  ฮา ๆ เอิก ๆ

สวัสดีครับ อ.จันทรรัตน์

ผมก็ได้ดูเรื่องนี้กับลูกสาว เป็นภาพยนต์animation ที่ดีเรื่องหนึ่ง ที่สอนเรื่องความเห็นแก่ตัว อีโก้ ความเชื่อมั่นในตนเอง การไหลตามกระแสโลก อย่างผิดๆได้ดีครับ

ผมเห็นด้วยในข้อคิดของอาจารย์ทุกประการ...การดูหนังดูละครจะมีประโยชน์ ถ้าเราใช้มาดูตนเองนะครับ

อ้อ! วันเสาร์ที่ ๗ กค. นี้ อ.ดร.กมลวัลย์ จะมาเชียงใหม่ ผมจึงอยากนัดชุมนุม blogger ชาวเชียงใหม่ ขอเชิญอาจารย์มาร่วมด้วยนะครับ ทานอาหารเย็นกัน ประมาณ หกโมงครึ่ง สถานที่จะนัดอีกครั้งครับ หากอาจารย์รู้จัก blogger เชียงใหม่ ชวนกันไปได้ครับ

ขอบคุณค่ะคุณชายขอบ

แวะไปชื่นชมโมเดล ที่ต้องทั้ง process และ output oriented มาแล้วค่ะ ....เส้นแบ่งระหว่างสองขั้ว หลายวันนี้ก็นึกๆ อยู่ว่า จะทำให้มันจาง(หรือเบลอ) ได้อย่างไรบ้าง....เท่าที่นึกได้ คงมีการแชร์ข้อมูล เสนอทางเลือก ฟังความเห็น และตั้งใจจริง ระหว่างสองฝ่ายนะคะ

ขอบคุณค่ะ อาจารย์ umi

อาจารย์ขับรถลงเขา...สบายๆ ...อ่านแล้วสบายใจจังค่ะ

 

ขอบคุณค่ะ อาจารย์พิชัย

ทำไมทุกครั้งที่อ่านความเห็นของอาจารย์ นึกอยากร้อง สาธุ สาธุ สาธุ ทุกครั้ง.....จริงๆนะคะ

วันที่ 7 เดือนหน้า ขออนุญาตบันทึกไว้ก่อนนะคะ....ขอบพระคุณที่นึกถึงค่ะ