ไม่ว่ายุคสมัยใดก็เถอะ
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มักมีคำกล่าวอันสวยหรูและงดงามเสมอว่า –</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นิสิต เป็นองค์ประกอบอันสำคัญของมหาวิทยาลัย</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เพราะหากแม้นไม่มีนิสิต</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มหาวิทยาลัยก็ไม่สามารถทำการเรียนการสอนได้</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และหากเป็นเช่นนั้นจริง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มหาวิทยาลัยก็อาจมีสภาพไม่ต่างไปจาก –</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ซากปรักหักพังทางความรู้ …</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กระนั้น, ก็ยังเป็นที่น่าสังเกตว่า</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทุกคราวครั้งที่ครบรอบวาระอันสำคัญของมหาวิทยาลัย</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มหาวิทยาลัยมักจัดงานอันใหญ่โตเสมอ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มีนิทรรศการพัฒนาการความเติบโตมหาวิทยาลัยในทางหลักสูตร</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มีมีนิทรรศการภาพถ่ายการก่อเกิดตึกและอาคารอันหลากหลาย</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มีภาพแห่งการศึกษาดูงานทั้งในและต่างประเทศ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มีภาพแห่งการลงนามสัญญาว่าด้วยความร่วมมือนานาโปรเจค</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มีภาพแห่งการมาเยือนของผู้มีหน้ามีตาในทางสังคม</p><p> </p><p>ผมเพียรเฝ้ามองสังเกตการณ์อยู่อย่างเงียบ ๆ </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ในเวทีอันยิ่งใหญ่เหล่านั้น</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แทบไม่พานพบเรื่องราวอันเป็นวิถีชีวิตของนิสิตอยู่ตรงนั้นเลย</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เฉกเช่นนั้นแล้ว</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมจึงสั่นไหวและกังขาอยู่อย่างเงียบเร้นเสมอมาว่า</p><p>จริงเหรอ , นิสิต เป็นองค์ประกอบอันสำคัญของมหาวิทยาลัย ? …. </p><p> </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ถ้อยคำข้างต้น หาใช่ถ้อยคำประท้วงอันสุภาพของผม หากแต่เป็นความรู้สึกนึกคิดที่สะท้อนออกมาจากน้ำใสใจจริงของคนสังเกตการณ์ แต่เป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นมาอย่างยาวนาน - เกิดขึ้นพร้อม ๆ กับแรงปรารถนาที่ต้องการสร้างศูนย์สารสนเทศกองกิจการนิสิต เพื่อบันทึกเรื่องราวอัน “เป็นปรากฏการณ์ของนิสิต” ทั้งในแง่วิถีชีวิตและในแง่มุมของการขับเคลื่อนกิจกรรม</p><p></p><p>ก่อนหน้านี้ผมเคยพยายามอยู่อย่างเจ็บร้าว, พยายามที่จะเสาะแสวงหาข้อมูลต่าง ๆ มาลงในเว็บไซด์ โดยมีเจ้านุ้ยนุ้ยcsmsu (จันเพ็ญ ศรีดาว) เป็นผู้ทำหน้าที่ในการบันทึกลงสู่ระบบเว็บไซด์ </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">รายชื่อผู้นำนิสิต, รายชื่อนิสิตที่ได้รับการเชิดชูและสร้างชื่อเสียงต่อสังคม, รายชื่อชมรม, รายชื่อผู้บริหารกองกิจการนิสิต จากอดีตถึงปัจจุบัน รวมถึงภาพถ่าย, ป้ายรับน้อง, หนังสือรับน้อง, แผ่นปลิว, บทความ, บทกวี หรือแม้แต่วาทกรรม ต่างกรรมต่างวาระต่าง ๆ ก็นำมาจัดเก็บไว้ เพียงเพื่อต้องการให้คนรุ่นปัจจุบันได้ศึกษา“สายธารแห่งการพัฒนานิสิต” จากสิ่งเหล่านั้น –</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บางครั้ง, เมื่อมีเวทีการเสวนาอบรม หรือแม้แต่เมื่อเข้าสู่เทศกาลกิจกรรมใด ๆ ผมก็มักจะเขียนเรื่องเล่า หรือนำเสนอข้อมูลในอดีตผ่านบทความเรื่องเล่าของตนเองอยู่อย่างไม่ขาดห้วง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่ใช่คนรุ่นแรกของที่นี่ – แต่ก็กล้าพอที่จะบอกว่าผม “เป็นคนของที่นี่” รักและผูกพันกับที่นี่ราวกับบ้านหลังที่สองของชีวิต</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มีหลายคนแซวผมในทำนองว่า “มาเฟียกิจกรรม” หรือไม่ก็ “ตู้กิจกรรมเคลื่อนที่” นั่นไม่ใช่เพราะมายาคติใด หากแต่มาจากการให้เครดิต (ในระดับหนึ่ง) ว่าผมมีฐานข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้ค่อนข้างมาก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><p>ผมเชื่อมั่นแรงกล้าว่า ในทุกที่ย่อมมีเรื่องเล่าและตำนานของมันเอง ขาดก็แต่การจัดเก็บและบันทึกเรื่องเล่าอันเป็นปรากฏการณ์และประวัติศาสตร์นั้น ๆ ซึ่งรวมถึงขาดการตระหนักรู้ในความสำคัญของเรื่องเหล่านั้น นั่นเอง ! </p><p></p><p>และจากนี้ไปสู่อนาคต, บันทึกเรื่องของผมในโลกแห่งการเรียนรู้แห่งนี้ (G2K) จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของการบอกเล่าสายธารการพัฒนานิสิตที่ไม่เคยขาดห้วงและเหือดแห้ง …</p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันนี้, ผมยังมีความใฝ่ฝันที่จะทำความฝันให้เป็นความจริง ซึ่งอาจอยู่ในรูปของศูนย์ หรือห้องสารสนเทศข้อมูลกิจกรรมนิสิต หรือไม่ก็ห้องจดหมายเหตุกิจกรรมนิสิต เพียงเพื่อให้มุมเล็ก ๆ นั้น ได้สะท้อนถึงสายธารการพัฒนานิสิตที่เป็นเสมือนสายน้ำที่หลากไหลมายาวนานร่วม 40 ปี</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>หาก 4 ทศวรรษของการพัฒนานิสิตเป็นเหมือนสายน้ำ ผมก็เชื่อเหลือเกินว่า สายน้ำที่ว่านั้น จะยาวไกลและเป็นบ่อเกิดแห่งสายน้ำใหม่อีกหลายสาย … </p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมยังคิดฝันอยู่อย่างเปล่าดาย … แต่ก็เริ่มอบอุ่นขึ้นบ้างเมื่อเริ่มที่จะมีคนขยับเข้ามาช่วยผมอีกแรง </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ผมยังไม่เดียวดายจนเกินไปนัก ! </p><p></p><p>แล้วท่านล่ะครับ… มีคำแนะนำใดต่อผมบ้าง ? </p><p> </p>
... ทั้งนักศึกษา และครูอาจารย์ ต่างเอื้อซึ่งกันและกันค่ะ ... จะขาดส่วนใดส่วนหนึ่งไม่ได้เด็ดขาด
... surely, you'll never walk alone .... ( หากคุณเป็นแฟนลิเวอร์พูล .. just kidding นะคะ ).. แน่นอนคะ
เป็นกำลังใจให้กัน สู้ๆ
สวัสดี่ค่ะ
ศูนย์สารสนเทศกองกิจการนิสิต
ถ้าเกิดขึ้นได้จริงๆ คงดีมากๆเลยนะคะ
เห็นความตั้งใจอย่างแรงกล้าของพี่พนัสที่จะพยายามให้มีศูนย์สารสนเทศกองกิจการนิสิตค่ะ หรือจะเรียกว่า ห้องปฏิบัติการสารสนเทศกองกิจฯได้หรือเปล่าคะ ชื่นชมๆค่ะ
ตอนนี้ พี่ยะกะนุ้ยได้รับมอบหมายให้เร่งสืบเสาะแสวงหาอุปกรณ์เสริมเพื่อการสร้างและพัฒนาสารสนเทศในด้านต่างๆ แต่ไม่ทราบว่าจะผ่านการพิจารณาหรือเปล่านะคะ เพราะแต่ละอย่างราคาแพงทั้งนั้นเลย อิอิอิ
สุดท้ายผลงานจะออกมาดีไม่ได้ ถ้าหากขาดคนคิดรูปแบบอย่างพี่พนัสค่ะ อิอิอิ เพราะถ้าให้พี่ยะกะนุ้ยมานั่งคิดเอง คงไม่ทันการณ์แน่เลยค่ะ แค่ปฏิบัติก็แทบจะไม่ทันอยู่แล้ว 555
ก็หวังว่าจะมีสักวันที่ จะช่วยคิด ช่วยสร้าง ช่วยทำ อย่างเต็มรูปแบบค่ะ
งานแต่ละชิ้นต้องมีรูปแบบ มีการออกแบบ ลำดับการสร้าง งานนั้นๆถึงจะสมบูรณ์ จริงไหมคะ
สวัสดีครับ <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">
</tr></tbody></table><p>ยืนยันครับ .. ผมเป็นแฟนลิเวอ์พูลตัวยงเลยทีเดียวsurely, you'll never walk alone </p><p>และเชื่อเช่นกันว่า ทั้ง นิสิต มหาวิทยาลัย หรือแม้แต่บุคลากรและอาจารย์ต่างเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน</p><p>ไม่มีวันเดียวดาย...</p><p>ขอบคุณครับ</p>
พี่อัมพร ครับ <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">
</tr></tbody></table><p>เรื่องที่ผมเล่านี้เป็นความใฝ่ฝันของผมโดยแท้ อยากทำให้ได้ ถนัดคิดและประเภทเครื่องมือต้องให้น้อง ๆ ช่วย โชคดีที่เจ้านุ้ยและเจ้ายะ ขันอาสาที่จะช่วยอีกแรง แต่ก็ยังต้องรับบทหนักเกี่ยวกับการเป็นคนคิดต้นแบบเหมือนเคย ..</p><p>….</p><p>กิจกรรมนิสิตนักศึกษา ดูในสายเลือด เปลี่ยนชื่อตำแหน่ง แต่ไม่ได้เปลี่ยนจุดยืน …</p><p>….</p><p>ขอบพระคุณครับ</p>
ดีใจที่แผ่นดินไทย
ฝากเรื่องราวของนิสิตพิการด้วยเด้อ...หัวหน้าฯ อิอิ
สวัสดีค่ะ
นิสิต อาจารย์ เป็นองค์ประกอบ ที่เอื้อ ซึ่งกันและกัน ขาดอันใดอันหนึ่งไม่ได้ค่ะ
และต่อมาก็คือ กระบวนการ การเรียนการสอนที่มีองค์ประกอบคือ เป้าหมาย การจัดกิจกรรมการเรียนการสอน
และการประเมินการเรียนรู้
ซึ่งจะเป็นการมาคุยกันหรือการสอบคะ
ตรงนี้ ส่วนตัวเห็นว่า ยังไม่เป็นบรรทัดฐานเท่ากันทั่วทั้งหมดทุกมหาวิทยาลัยค่ะ บางแห่งเกรดดีไปค่ะ
เจ้านุ้ย ครับ
ศูนย์สารสนเทศกองกิจการนิสิต คือความฝันที่อยากให้มีขึ้น แต่เราก็น่าจะเริ่มจาก ห้องปฏิบัติการสารสนเทศกองกิจฯ ดังที่นุ้ยกล่าวถึงก่อนก็ได้
พี่เข้าใจข้อจำกัดว่าด้วยอัตรากำลัง แต่สิ่งที่พี่คิดพี่ก็เชื่อว่าองค์กรของเราจะได้ประโยชน์จากเรื่องเหล่านี้ คิดและทำกันเพียงไม่กี่คน แต่ประโยชน์จะตกอยู่กับคนจำนวนมากอย่างแน่นอน
พี่ไม่มีทักษะและเทคนิคการสร้างนวตกรรมใด ๆ ตอนนี้ก็มีแต่ข้อมูลเป็นต้นทุน
เชื่อว่าถ้าเรามีเวลาและผู้ใหญ่เปิดกว้าง เรื่องเหล่านี้เป็นรูปเป็นร่างได้ในเร็ววัน
ต้องช่วยกันนะ ...
สวัสดีอีกทีค่ะ
คุณแผ่นดินจัดกิจกรรมไหว้ครูด้วยหรือเปล่าคะ เห็นตอนนี้มีจัดกันมาก จำได้เลยค่ะ
คำไหว้ครู(หัวหน้ากล่าวคาถาไหว้ครู) ปาเจราจะริยาโหนติ(นักเรียนทุกคนรับพร้อมกัน) คุณุตตะรา นุสาสะกา <table border="0" cellpadding="0" class="MsoNormalTable" style="background: white"><tbody>
ข้าขอประณตน้อมสักการ
</tbody></table>(หัวหน้ากล่าวคาถาไหว้ครูตอนจบ) ปัญญาวุฑฒิ กะเรเต เต ทินโนวาเท นะมามิหังฯคำปฏิญาณตน เราคนไทย ใจกตัญญู รู้คุณชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ เรานักเรียนจักต้องประพฤติตนให้อยู่ในระเบียบวินัยของโรงเรียน <p> </p>
สวัสดีครับ ...ผู้ไม่แสดงตน
ผมเองก็ "ดีใจที่แผ่นดินไทย.." เหมือนกัน
ฮา .
สวัสดีครับ เจ้หนิง <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">
</tr></tbody></table><p>ช่วงนี้หนักหัวโขนหรือทน … อยากทำโน่นทำนี่มากเลยครับ หากแต่เวลาไม่อำนวยนัก เข้า ๆ ออก ๆ ห้องประชุมอย่างว่าเล่น,</p><p>มีหลายอย่างต้องสร้างและปรับรื้อกันใหม่พอสมควร แต่อะไรเดิม ๆ ที่ดีอยู่แล้วก็พยายามต่อยอดต่อไป … เห็นด้วยใช่ไหมครับกับเรื่องที่ผมกำลังอยากจะทำ และผมก็เชื่อว่าถ้าผมไม่ลงมือทำ ก็ยากต่อการที่จะมีใครมาเริ่มต้นให้ โดยเมื่อเริ่มต้นได้แล้ว จากนั้นใครจะสานต่อก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญแล้ว…</p><p>คิดถึงวันเริ่มต้นกองทุนสวัสดิภาพ</p><p>คิดถึงวันเริ่มต้นงานบริการและสนับสนุนคนพิการที่ขับเคี่ยวกันและกันอย่างหนักหน่วง…</p><p>คิดถึงอะไรต่อมิอะไรในฐานะที่มีส่วนต่อการริเริ่มอยู่เสมอ แต่ก็อดเสียดายไม่ได้ว่าบางเรื่อง “คนเคลื่อน - งานจบ” ….</p><p>เราต้องช่วยกันต่อไป, ใช่หรือไม่</p>