- สวัสดีครับ พี่อัมพร
- เรื่องกล้วยแขก คงไม่จริงกระมัง ถ้าไม่อร่อย ลูกจะโตมาป่านนี้เหรอครับ...
- ที่ผมเขียนบันทึกเรื่องนี้ ก็เพื่อต้องการย้ำให้เห็นว่า ในฐานะของคนทำงานด้านพัฒนานิสิต ซึ่งอาศัยกลไกทางกิจกรรมเป็นตัวขับเคลื่อนนั้น กำลังมองเห็นปัญหาเกี่ยวกับการ "ต่อยอด" ทางความคิดของผู้นำนิสิต ที่ขาดข้อมูลและองคืความรู้ในเรื่องกิจกรรม รวมถึงที่มาที่ไปของกิจกรรมในบริบทของตนเอง
- การไม่เคยจัดเก็ยรวบรวม หรือสังเคราะห์ข้อมูลเหล่านั้นอย่างมีระบบ ทำให้เราไม่สามารถแปลงฐานข้อมูลนั้น ๆ มาใช้ประโยชน์ได้อย่างเต็มที่
- หลายครั้งที่นิสิตต้องการข้อมูลเชิงประวัติศาสตร์ ไม่มีใครตอบ หรือให้ความกระจ่างแก่นิสิตได้ ต่างฝ่ายโยน หรือโอนภาระมายังผม ขนาดไม่ได้เกี่ยวข้องกับงานกิจกรรมนิสิต , ยังให้นิสิตติดตามไปขอข้อมูล
- การสร้างระบบ หรือใช้ระบบเช่นนี้ น่าจะเป็นการดีต่อทมุกฝ่าย หากสามารถทำขึ้นได้จริง นิสิตก็ไม่จำต้องผูกติดข้อมูลกับบุคคลใดบุคคลหนึ่ง เพราะฐานข้อมูลเหล่านั้นจะเป็นตัวอธิบายปรากฏการณ์ต่าง ๆ ได้ด้วยตัวของมันเอง
- และไม่ใช่แต่เฉพาะนิสิตเท่านั้นที่จะได้รับประโยชน์จากการศึกษาข้อมูลดังกล่าว บุคลากร หรือแม้แต่มหาวิทยาลัย ก็จะได้รับประโยชน์จากเรื่องเหล่านี้เหมือนกัน
- นิสิตเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัย ... เวทีทางประวัติศาสตร์ของพวกเขาก็ควรมีอย่างเป็นรูปธรรมด้วยเช่นกัน
- ผมคิดเช่นนี้นะครับ พี่อัมพร..