สภาวะแห่งการ "อยู่ที่นี่--เดี๋ยวนี้"

          พอดีอ่านเจอในหนังสือ เป็นบทความที่เกี่ยวข้องกับการอยู่กับสภาวะตรงหน้า ตามแนวทางของท่านติช นัท ฮันห์ เลยนำมาเล่าสู่กันฟังอีกครั้ง แนวทางของท่านไม่ได้ให้เรามีสมาธิแค่ตอนเรานั่งสมาธิ แต่ให้มีสมาธิในทุกขณะ ภาวนาในทุกขณะ ตั้งแต่ตื่นจนถึงเข้านอน ไม่ว่าจะเป็นตอนแปรงฟัน นั่งส้วม อาบน้ำ ทำงาน ทุกอย่างที่เราทำการฝึกภาวนาในทุกขณะ จะทำให้เราอยู่กับสภาวการณ์ตรงหน้า “ที่นี่และเดี๋ยวนี้ได้”  แต่ท่านก็บอกว่าการที่เราจะอยู่กับสภาวะตรงหน้า ก็ต่อเมื่อเราไม่ถอยหลังและไม่ไปข้างหน้า และไม่ต้องไปที่ไหน อยู่แค่ที่นี่เดี๋ยวนี้ หากเราไม่ต้องไปเสียเวลากับอดีตและกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง เราจะพบว่ามีพลังมากมายเหลือเกิน แล้วมีความสุขเหลือเกิน กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าไม่ว่าจะทำไรก็ตาม ทำให้เรามีชีวิตอยู่อย่างเต็มที่(ไม่ใช่เต็มที) 
          บางคนที่ชอบรีบมากๆอาจจะเถียงในใจว่าจะไม่ให้ฉันรีบได้ไง  มีอะไรมากมายที่ต้องทำ หรืออาจจะคิดแบบประชดประชันว่า ต้องทำช้าๆอย่างงั้นหรือ คำว่า ไม่เร่งรีบ ไม่ได้แปลว่าช้านะ หากเราก้าวพ้นคำว่าไม่เร่งรีบได้ เราจะพบกับคำว่า  “มีสติ” เค้าบอกไว้ว่าถ้ามีสติแล้ว ไม่ว่าจะเร่งรีบ หรือ ช้า ก็ไม่มีความหมายกับเราอีกต่อไป สำคัญอยู่ที่ทำแบบมีสติหรือไม่ และการมีสติก็คือสภาวะแห่งการ “อยู่ที่นี่–เดี๋ยวนี้”
         เอามาฝากน้องๆพี่ๆใน OKLS ทุกท่านเราว่าอ่านแล้วดีเราชอบแต่คนอื่นลองทำดูนะ เราเองจะลองเหมือนกัน