ความเกลียดเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้กับทุกคน ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะเกลียดอะไรก็ด้าย ไม่ว่าจะเกลียดคน เกลียดสัตว์ เกลียดสิ่งของ ความเกลียดเมื่อหลายๆคนฟังต้องรู้สึกถึงความไม่ดี รวมถึงตัวเองคิดว่าการที่เราเกลียดอะไรแล้วสิ่งนั้นมันต้องแย่มากๆ ตอนนี้เรามีความเกลียดเกิดขึ้นในใจมันทำให้เราเป็นทุกข์ ยิ่งความเกลียดที่เกิดขึ้นกับคนที่เค้าเคยรู้สึกดีด้วย มันทำให้เรารู้แย่มาก คิดต่างๆนานา ว่าทำไมเราถึงเกลียด ถ้าเราเกลียดเค้า เค้าจะเกลียดเราไหม แต่พอมานั่งนึกๆดูสิ่งที่เรากำลังเป็นทุกข์มันก็เกิดขึ้นจากที่เราคิด แล้วเราก็คิดมาจากความเกลียด เมื่อเกลียดก็คิด ยิ่งคิดก็ยิ่งทุกข์ แต่มาถึงตอนนี้ความเกลียดในใจเราเริ่มจางลง เพราะคิดว่าถึงเกลียดไปก็เท่านั้น สู้เราปล่อยวางความเกลียดมองแต่สิ่งดีๆที่เกิด มันทำให้เราสบายใจขึ้นความทุกข์ที่เคยเกิดในใจก็หายไป
จึงอยากชวนเพื่อนๆมาปล่อยวางความเกลียดด้วยกัน เพื่อที่จะไม่เป็นการทำลายตัวเอง มองแล้วค่อยๆเปลี่ยนความเกลียด มาเป็นความชอบ และพัฒนามันจนเป็นคำว่ารักแทนนะค่ะ
เห็นด้วยค่ะ...ความเกลียดทำให้เราแก่เร็ว หน้าหมอง ห่อเหี่ยว (ทั้งจิตใจและผิวพรรณ) เลิกเกลียด แล้วหันมารักกันดีที่สุดค่ะ..ฮิ้ว
การเลิกเกลียดคือการพัฒนาตัวเองอย่างนึง เห็นด้วยกับเพื่อน แต่การไปสู่จุดของการเลิกเกลียดอาจจะต้องใช้เวลา การไปสู่จุดนั้น เพราะคนเราไม่เท่ากัน ทุกคนมีกรอบ ต้องออกจากกรอบของตัวเองก่อนแล้วทุกอย่างจะเป็นไปได้
เห็นด้วยนะ ถึงแม้ว่าความเกลียดจะปล่อยวางยาก แต่ถ้าเราพยายามคิดว่าสำเร็จแน่นอน เอาใจช่วยเพื่อน ๆ ทุกคนที่อยากปล่อยวางความเกลียด
ขอร่วมชมรมปล่อยวางความเกลียดด้วยคนครับ
แต่อยากอยู่ชมรมการให้อภัยและชมรมขอโทษด้วย
จากตอนแรก "ไม่เกลียด"
จะเริ่ม "เกลียด" ก็เพราะมาอ่านของบี๊นี่หละ
มีแต่ "เกลียด เกลียด และเกลียด" เต็มไปโหมะเรย
หะล้อเล่นนน!!
ในทัศนะคติของเรา.......ความเกลียดอย่างไรก็คือความเกลียดที่ไม่สามารถให้มันหายไปจากในใจเราได้........เพราะเราไม่ใช่คนดีขนาดที่จะทำใจและให้อภัยกับคนที่ทำร้ายเราได้.............แต่เราก็รักตัวเองมากกว่า......ไม่อยากให้ตัวเองเป็นทุกข์.......สิ่งที่ทำได้ก็คือ................การปล่อยวางให้คนที่ทำกับเรามันไปรับเวรกรรม........ที่จะต้องตามมันในสักวันหนึ่งของชีวิตมันเพราะมันเลวมาก...............แต่ความเกลียดก็ยังคงมี..............แต่ทุกอย่างมันจะเป็นไปแบบธรรมชาติ..................จะไม่ทำให้ชีวิตเรามีทุกข์มากและนาน ๆ ไปสิ่งเหล่านี้มันก็จะจางลงเอง