ผมไม่ปฏิเสธหรอกว่า...คนทำดีไม่เคยหวังสิ่งตอบแทน แต่ในมุมกลับกัน สังคมก็ควรที่จะยกย่องและตอบแทนต่อคนเหล่านี้บ้าง

ผมตระหนักและยึดมั่นเสมอมาว่า “คนที่ทำงานเพื่อสังคม คือ  คนที่ควรจะได้รับการยกย่องและยอมรับ รวมถึงการให้เกียรติจากสังคม”  และสิ่งที่ผมตระหนักและยึดมั่นก็กำลังจะได้ดำเนินการขึ้นในวันที่  24  กุมภาพันธ์  2550  ณ  ลานสะเดา  มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ภายใต้ชื่อโครงการ “วันขอบคุณนักกิจกรรม”  

 

ถ้าสี่ปีที่นี่ไม่มีอะไร

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">ยังลอยมาลอยไปในโลกกว้าง</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">เราคือใครก็ไม่รู้ไม่แคลงคลาง</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">ไม่รู้จักแม้จะวางตัวอย่างไร</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">ถ้าเช่นนั้น  ชีวิตเธอเป็นโมฆะ</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">ปริญญาคือขยะคือหยากไย่</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">คือทางผ่านให้ก้าวมาก็ก้าวไป</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">มหาวิทยาลัยคือตึกโตอยู่เต็มเมือง</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">จงศึกษาเพื่อรับใช้ประชาชน</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">นี่คือหนทางเดียวอันเกี่ยวเนื่อง</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">ช่วงเวลาชีวิตเราไม่เปล่าเปลือง</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">แม้ก้าวเดียวก็กระเดื่องเฟื่องฟูภพ</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">เมื่อเธอก้าวมาถึงที่นี่</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">ขอเวลาสักนาทีเพื่อสงบ</p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">อย่าให้เพลงชีวิตเราต้องเซาซบ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p align="center"> ต้องเลือนลบลอยลับกับกาลเวลา  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center">(เนาวรัตน์    พงษ์ไพบูลย์)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal" align="center"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันขอบคุณนักกิจกรรม  ถือเป็นวัฒนธรรมอันดีที่มหาวิทยาลัยจัดขึ้นในภาคปลายปีการศึกษา  เพื่อเป็นเสมือนการบอกกล่าวคำขอบคุณต่อมวลนิสิตที่รังสรรค์กิจกรรมต่าง ๆ ทั้งต่อมหาวิทยาลัยและต่อสังคม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ในปีที่ผ่านมารูปแบบกิจกรรมเน้นการพบปะสังสรรค์  จัดนิทรรศการ  มอบทุนการศึกษา  การแสดงดนตรีบนเวที  มอบเกียรติบัตรแก่ผู้นำองค์กรนิสิต..ประมาณนี้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หากแต่ปีนี้  ผมได้เน้นย้ำทีมทำงานให้หยั่งคิดถึงกระบวนการกิจกรรมใหม่ ๆ  ที่ให้เหมาะสมกับชื่อโครงการที่มุ่ง “ขอบคุณ หรือแม้แต่เชิดชู” คนของสังคมเหล่านี้ให้ชัดเจนและมีเกียรติประวัติมากกว่าที่เคยเป็นมา  เพื่อวางรากฐานไปสู่การเสริมสร้างและพัฒนาให้นิสิตเติบโตอย่างมีคุณค่า  และเพื่อใช้เป็นกลไกแห่งการสร้างวัฒนธรรมการเชิดชูคนดีให้เกิดขึ้นในสังคม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ในปีนี้,  ผมได้ปัดฝุ่นรางวัล “ช่อราชพฤกษ์”  ขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่เงียบหายติดต่อกันไปถึง 2  ปี</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ปีนี้,  เราเปิดให้มีการเสนอชื่อผู้นำองค์กรนิสิต  หรือนิสิตที่ทำกิจกรรมเพื่อสังคม (สังคม : หมายถึงแต่เฉพาะ มหาวิทยาลัยและสังคมทั่วไป)  รวมถึงการเสนอตัวเองเพื่อเข้าสู่กระบวนพิจารณาคัดกรองเชิดชูเกียรติเป็น “บุคคลในวิถีแห่งกิจกรรม” ที่ควรค่าต่อการยกย่องและเชิดชู</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แทบไม่น่าเชื่อว่าการเชิดชูเกียรตินักกิจกรรมเช่นนี้ได้ปิดตัวไปพร้อม ๆ กับผมที่เคลื่อนตัวออกจากงานนี้เมื่อ 2  ปีที่แล้ว แต่กำลังคืนกลับมาอีกครั้ง  พร้อม ๆ กลับการคืนสู่ตำแหน่งของผม  และกล้าที่จะเขียนอย่างทระนงว่าการเชิดชูเกียรติในนาม “ช่อราชพฤกษ์”  นี้ก่อเกิดขึ้นจากแนวคิดที่ผมและทีมงานได้บุกเบิกก่อร่างสร้างฝันไว้เมื่อปี 2544  ซึ่งผู้ที่ได้รับรางวัลเหล่านี้ก็ล้วนได้รับการขานรับที่ดีต่อสังคมในแวดวงกิจกรรมอย่างน่าภาคภูมิ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">(โลกของการงาน  สิ่งที่ดีอยู่แล้วก็ควรได้รับการต่อยอดสืบไป  มิใช่การสิ้นหายไปพร้อม ๆ กับคนบุกเบิก  ซึ่งครั้งหนึ่งคุณเอกจตุพรเคยบอกกับผมว่า “คนเคลื่อน งานจบ” !)  สิ่งเหล่านี้ต้องอยู่ได้ด้วยระบบ  มิใช่ติดยึดอยู่ที่บุคคล</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่ปฏิเสธหรอกว่า…คนทำดีไม่เคยหวังสิ่งตอบแทน  แต่ในมุมกลับกัน  สังคมก็ควรที่จะยกย่องและตอบแทนต่อคนเหล่านี้บ้าง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>และครั้งหนึ่ง..ผมเคยเดินออกจากมหาวิทยาลัยอันเป็นที่รักแห่งนี้  โดยปราศจากวุฒิบัตรการรับรองด้านกิจกรรมใด ๆ  ทั้งที่ยุคนั้น  ผมมีตัวตนในด้านกิจกรรมอย่างชัดแจ้งและต่อเนื่อง ..ผมจึงเข้าใจและปรารถนาให้การเชิดชูนักกิจกรรมเป็นวัฒนธรรมที่ดีของเราชาว มมส  </p><p>   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และปีนี้  วันของคุณนักกิจกรรม  ได้ต้อนรับวิถีการกลับมาของการเชิดชูเกียรตินักกิจกรรมอย่างเป็นทางการอีกครั้ง.. เราจะมีประมวลภาพกิจกรรมหลากเรื่องราว  มีละครเวทีของคนหนุ่มสาว  มีการมอบทุนนักกิจกรรม  มีการฉายหนังสั้นในวิถีสังคมภายใต้ลานสะเดา… ลานแห่งลมหายใจของคนทำกิจกรรม …ลานแห่งชีวิตและลมหายใจของผมที่ซึ่งเคยผลักดันให้สังคมที่นี่ขานรับชื่อ “ลานสะเดา”  มาแล้วในยุคหนึ่ง  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และอานิสงส์นั้นก็ทำให้บรรดานักกิจกรรมทั้งหลายขานรับที่จะเรียกชื่อที่ตรงนี้ว่า “ลานสะเดา”  สืบมาอย่างไม่รู้จบ  โดยลานสะเดานี้ก็กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของผู้คนที่ย่ำเดินบนถนนสายกิจกรรมอย่างสนิทแน่นราวกับญาติมิตรก็ไม่ปาน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>  … พรุ่งนี้…ลานสะเดาคงตื่นเต้นไม่น้อยที่กำลังจะได้ต้อนรับการกลับมาของการเชิดชูเกียรตินักกิจกรรมในช่อราชกพฤกษ์อันทรงเกียรติของชาว มมส”      </p><p> </p><p> </p>