จากดงหลวงมาตั้งหลายวันแล้ว  ยังอ่านไปอ่านมากับเรื่องราวจากดงหลวง พร้อมกับชื่นมื่นกับภาพสวยงามที่มิตรรักหลายท่านบันทึกกันมาอย่างเต็มตาตื่นใจ..

ครูอ้อยก็เขียนบันทึกเหมือนกัน เรื่องแรก...ควันรัก ควันหลง จากดงหลวง เรื่องที่สอง...ควันรัก ควันหลง จากดงหลวง(2) เรื่องที่สาม....ควันรัก ควันหลง จากดงหลวง(3) ..

เขียนไปเขียนมาสอึกสะอื้นฮักฮัก  จึงต้องเขียน... ดงหลวง..ดึงน้ำตา ...หายเสียใจแล้ว..

คราวนี้กลับมาเขียนบันทึก เรื่องราวดงหลวงอีก  เพราะยังประทับใจ  ไม่รู้ลืม..คราวที่แล้วค้างตอนที่ถึงดงหลวงแล้ว...

ครูอ้อยพบ หมอสุพัฒน์   ยังหนุ่มอยู่เลย..

พบแม่หวี  มายืนเรียก...ครูอ้อย  เข้าไปกอดให้หายคิดถึง  แล้วเราก็อาบน้ำ  แต่งตัว 

น้องออตมาชวนไปเที่ยวน้ำตก  แต่ขอกินข้าวกลางวันก่อน  ครูอ้อยเห็นพ่อบ้าน  เอาแตงกวายักษ์ให้ครูบาฯ  

และเห็นท่านพี่บางทรายมากอดพ่อบ้าน  แบบพี่ชายกอดน้องชาย.....ดูแล้วมีความสุขจังค่ะ

 

 

 

เมื่อกินข้าวเสร็จแล้ว   ก็ถึงเวลาไปเที่ยวน้ำตก  หันไปมองคนขับรถที่จะพาไปน้ำตก...  เธอคือพ่อบ้านของครูอ้อยเอง....

น้ำตกชื่อ...แก่นโพธิ์...ไม่ห่างจาก..ที่พักเราเท่าไร   สมาชิกที่ไป  มีเด็กๆ  คุณแม่น้องหนิง  น้องหนิง  น้องป้าแดง   

 

 

 

เราอยู่ส่วนบนของน้ำตก  ครูอ้อยไม่ได้ลงเล่นน้ำ  เพราะอาบน้ำมาแล้ว  กลัวมากด้วย   แต่เด็กๆ  เล่นกันอย่างสนุกสนาน...

คนที่เล่นน้ำน่าสนุกที่สุดก็คือ  น้องออต 

น้องออย  น้องกิ่ง  น้องแตงโม  น้องขวัญ  ...ก็น่ารัก  ได้เก็บภาพมาหลายภาพทีเดียว

 

 

 

เรานั่งเล่น  ถ่ายรูป  นั่งสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ  นานพอสมควร 

เด็กๆ ขึ้นมาเปลี่ยนเสื้อผ้า 

น้องออตจะพาไปชมตลาดยามเย็น  คงต้องเป็นบันทึกต่อไปนะคะ 

รักคนอ่านจังเลยค่ะ 

เครื่องคอมฯ..ที่ใช้อยู่ช้ามากค่ะ..ไม่ทันใจ  จะไปเขียนที่บ้านค่ะ  พบกันใหม่ค่ะ