หลังจากที่ครูอ้อยได้เขียนบันทึก...ควันรัก ควันหลง จากดงหลวง ..เพื่อเขียนเล่าความสุขให้มิตรรักที่ไม่มีโอกาสไปดงหลวงได้อ่าน 

ความจริงครูอ้อยอยากจะเขียนเล่าตั้งแต่อยู่ที่ดงหลวงแล้วล่ะค่ะ  แต่อยากเก็บกลิ่นอายของความสุข  สนุก  และสดชื่นมาเล่าให้ฟังทีหลังจะดีกว่าค่ะ....

 

ในระหว่างการเดินทางไปดงหลวง  โดยมีสารถีใจดี  พ่อบ้านของพี่องุ่นคนสวย  คือ  ครูเสือ 

รับน้องคนดอย..ทวีสินเป็นคนสุดท้าย  พอเธอขึ้นมา  พวกเราก็ครื้นเครง  เพราะน้องชายคนนี้  ร่าเริง  มีเรื่องสนุกมาเล่าและยิ้มแย้มกับพวกเราทุกเรื่อง  เป็นมิตรรักที่มีมนุษยสัมพันธ์ดีมาก....

ในภาพ  กอดคอกับพ่อบ้านครูอ้อย..เลยกดภาพไว้ดูเล่นค่ะ

 

คนยังกินมาตลอดทาง  รถก็ต้องซดเหมือนกันค่ะ   เราได้เด็กปั๊มใหม่ 1 คนค่ะ 

น้องหนิง  สมัครเป็นเด็กปั๊ม  เติมน้ำมันรถค่ะ...ท่าทางเหมือนมากใช่ไหมคะ...

คุณแม่ของน้องหนิงก็น่ารัก  เข้าห้องน้ำ  สักพักเล็ก  ก็เดินทางกันอีกครั้ง  

ครูเสือขับรถดีมากเลย..เราฝากชีวิตไว้กับครูเสือนะคะ...อย่าพูดว่า..หลับกันหมดเลย   งั้นผม...หลับบ้างนะ...ไม่ได้นะ...อย่านะ...

เมื่อสารถีเหนื่อย..เราทุกคนก็พัก   เข้าห้องน้ำ  ...หัวเราะกัน...คิกคิก  เพราะเราเห็นห้องน้ำ หลายประเภท   ชาย-หญิงปกติ  แล้วยังมี..ห้องน้ำ  เกย์คิงและควีน...

น้องทวีสินชอบมาก  ให้น้องเอก...กดภาพให้ 

ครูอ้อยนึกสนุกจึงเก็บภาพนี้ไว้ดูเล่น..เอิ๊กเอิ๊ก...

 

น้องทวีสิน  เลี้ยงกาแฟเย็น  อะเมซอน...อร่อยมากค่ะ  ไม่ง่วงนอนเลย 

พ่อบ้านซื้อหม่ำ 2 เส้น...แล้วเดินทางต่อ  ถึงเวลาต้องไปสอนอีกแล้วค่ะ..

พบกันอีกครั้งนะคะ..รักคนอ่านอีกครั้งค่ะ...

แถม...จุ๊บจุ๊บ...