ควันรัก ควันหลง จากดงหลวง....blogger พบกันที่ดงหลวง  ..16-18 พ.ย.50

ชาวเฮฮาศาสตร์  หรือ  คนแซ่เฮ  ได้เดินทางมาพบกัน  สวมกอดกัน...อย่างชื่นมื่นด้วยความสุข...ยากมากที่จะบรรยาย 

ครูอ้อย...จะนำภาพแห่งความสุขของครูอ้อยมาบรรยายนะคะ..รอเดี๋ยว...อย่าเพิ่งยิ้มค่ะ  

เราออกจากบ้านด้วยความฉุกละหุก  เพราะความขี้ลืมของครูอ้อยเองค่ะ  ยอมรับผิดว่า..ขี้ลืมจริงๆ  เอากุญแจรถยนต์ไปใส่ไว้ในถุงรองเท้าที่จะไปดงหลวง  ต้องค้นหา.... 

พ่อบ้านดุ เมื่อครูอ้อย กลิ้งกระเป๋าไปตามถนน..เธอให้หิ้ว  ก็หิ้วไม่ไหวนี่...

แล้วเราก็ยิ้มให้กันเมื่อไปถึงสถานีรถไฟบางซื่อ..ทันเวลาตั้งนาน..พ่อบ้านครูอ้อยตื่นเต้น  ที่จะได้ไปดงหลวง  กลัวตกรถไฟ  มากกว่า.ครูอ้อยเสียอีก..นี่ นินทาซะเลย  ชมภาพค่ะ...

 

เมื่อได้ขึ้นรถไฟแล้ว...ครูอ้อยก็ตีตั๋วนอน  เห็นพ่อบ้าน เอาน้อง ACER ไปเปิดอ่านบันทึกของมิตรรัก  น้องขวัญก็หลับชั้นบนของครูอ้อย 

มาตื่นอีกที ตีสี่  พ่อบ้านก็กดต่อไปหาน้องหนิง...เราถึง ขอนแก่น  สว่างแล้วล่ะค่ะ 

ครูอ้อยกดไปหาน้อง...ป้าแดง..ซึ่งพักอยู่ที่โรงแรมแห่งหนึ่งใกล้สถานีรถไฟ  สักครูหนึ่งเราก็พบกัน..ชมภาพค่ะ  ป้าแดง..น่ารัก...ยังเด็กกว่าครูอ้อยตั้งเยอะ...

 

นั่งรอ..น้องครูเสือ สารถีใจดี กับน้องหนิงสาวสวย...ที่หน้าที่พัก..แล้วเราก็คุยกันตามประสาของ blogger ที่รักกัน...ถามสารทุกข์สุกดิบกันและกัน  อย่าง..เฮฮา..อีกไม่นาน  ก็ได้รับการติดต่อจากน้องหนิง....I'm in the front...

 

 เราไปจ่ายตลาดกันก่อนค่ะ  พ่อบ้าน  พ่อครัว  เดินซื้อของด้วยความสนุก  กลัวจะไม่ได้ทำอาหารอร่อยให้พวกเรากิน  เธอเจออะไรซื้อหมด   รถของเราเหมือนรถขายผัก  ไปเลยค่ะ

 

จากนั้น..เราทั้งหมดกินอาหารเช้า รองท้องด้วยข้าวเหนียวหมูปิ้ง... บึ่งหน้าไปรับ  น้อง  คนดอย..ที่สนามบิน..เริ่ม ฮา..กันอย่างมีความสุขสนุก..กันอย่างทั่วถึง...ป้าแดง..เมารถ เมารัก เล็กน้อย...

 

ระหว่างทาง  เราก็สลับกันหลับ  สลับกันตื่น  แลกเปลี่ยนเรียนรู้  สนุกสนานกัน  ตามประสามิตรรัก  ได้พบกัน..

ยังมีต่ออีกนะคะ  ถึงเวลาสอนหนังสือของครูอ้อยแล้ว...

พบกันตอนต่อไปนะคะ..

รักคนอ่านค่ะ