ไม่มีพืช ไม่มีสัตว์ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย ... ผมกิน โอวัลติน ก็ได้

     ผมเตลิดออกนอกลู่ไปไกล เมื่อตั้งใจจะเขียนเรื่องนี้เมื่อ ครั้งที่แล้ว เมื่อคืนเลยเขียนใหม่ เสร็จครับแล้วก็หลับคาเครื่อง  กดปุ่มไหนไม่ทราบได้ หายไปทั้งหมด  เลยแก้แค้นด้วยการเข้านอนทันที  ตื่นมาตี 4 คิดว่าไม่ได้แล้ว แค้นนี้ต้องชำระ และกะว่าจะเอาแบบ หมัดตรง ไม่มัวขี่ม้าชมเมือง ให้เปลืองเวลาอีกแล้ว
    ที่ว่าฟัง เอ. เอ็ม. วันนั้นเจอเรื่องดีๆหลายเรื่อง ได้แก่เสียงการบรรยายของท่าน พระพยอม ช่วงหนึ่ง และของ สมณะจันทร์ จากสันติอโศกอีกช่วงหนึ่ง
    ของท่านพยอมนั้นขำตรงที่ท่านบอกว่า  ชาวพุทธเราไม่น้อยไม่เชื่อกฏแห่งกรรม หรือผลจากการกระทำของตน  มัวไปหล่งเซ่นไหว้ อ้อนวอน บรรดาเจ้าพ่อ เจ้าแม่มากมายหลายองค์ เช่นเจ้าแม่กาลี  เจ้าแม่นั้น เจ้าแม่นี้ ทำพิธีกันจนเหยื่อหมดตัวไปก็ไม่น้อย  Shot เด็ด ท่านบอกว่า  ส่วนใหญ่เจ้าแม่พวกนี้มาจากอินเดีย  รู้มั้ยว่าตอนนี้อินเดียขาดแคลน เจ้าแม่ที่เคารพบูชามากเลย  เหตุเพราะบ้านเราไปเรียกหามาเข้าทรง มาเซ่นไหว้ไม่ได้หยุดหย่อน ... อีกอย่างที่น่าสงสัยคือ ป่านนี้ Passport ของท่านจะหมดอายุ ได้ต่อหรือยังก็ไม่รู้ เพราะมาอยู่นานเหลือเกิน ... ฮา
    ส่วนที่โดนใจผมมากก็ของท่านสมณะจันทร์ ที่ท่านเล่าเรื่องประกอบการบรรยายธรรมว่า  แต่ก่อน นานมาแล้ว มีการตั้งคำถามแก่กุลบุตรของเศรษฐี ผู้มีอันจะกิน  ด้วยคำถามธรรมดาๆ ว่า
      " ข้าวมาจากไหน ? "
    เด็กๆต่างก็มีคำตอบของตนดังนี้

  • คนที่หนึ่ง :  ข้าวมาจาก จาน
  • คนที่สอง :  ข้าวมาจาก หม้อ
  • คนที่สาม :  ข้าวมาจาก ถัง
  • คนที่สี่    :  ข้าวมาจาก กระสอบ

    ท่านคิดว่าคำตอบของกุลบุตรเหล่านี้ สะท้อนความจริงอะไร ในสังคมปัจจุบันครับ !

    ก่อนจบมีของแถมครับ ......
        ครั้งหนึ่ง ครูคนหนึ่งพร่ำบอกลูกศิษย์ตัวน้อยคนหนึ่งว่า ในโลกนี้ มีสัตว์และพืช เป็นแหล่งอาหารสำคัญของคนเรา  ไม่มีพืช  ไม่มีสัตว์ เราก็ไม่มีอาหารกิน .. เด็กน้อยใช้ความฉลาดของตนตอบคัดค้านทันทีว่า ...
        " ไม่มีพืช ไม่มีสัตว์ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย ... ผมกิน โอวัลติน ก็ได้ "