วราภรณ์
นางสาว วราภรณ์ ดอกไผ่ ธรรมทิพย์สกุล

อนุทินล่าสุด


วราภรณ์
เขียนเมื่อ

ติดตามรายการถ่ายทอดสดพระราชพิธีบรมราชาภิเษกสิ่งที่เห็นคือความรัก ความเอื้ออาทร ของราชนิกุลที่่ทรงมีต่อกันกิริยามารยาทอันงดงามของสุขุมาลชาติ
สิ่งเหล่านี้ล้วนเกิดจากการฝึกฝน

ความจงรักภักดีของทวยราษฎร์ที่่เปล่งเสียงถวายพระพรด้วยความปลื้มปิติภาพเช่นนี้ มีที่เดียว “ฉันรักประเทศไทย ครอบครัวสยาม อบอุ่นเสมอ”



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ

หายหน้าไปนานคิดถึงฉันจึงได้มา...
วันนี้ฉันมีเรื่องตื่นเต้นแต่เช้า ผู้ปกครองนักเรียนโทรศัพท์มาหา
"อาจารย์เมื่อคืนที่บ้านมีเรื่อง ทอมบุกบ้านหนูค่ะ แอบมาหาลูกสาวหนู หนูจะแจ้งความแล้วค่ะ"
ฉันฟังก็อดขำไม่ได้โลกมันเปลี่ยนไปแล้วหรือนี่ ?

สายหน่อยลูกสาวไลน์มาปรึกษา
โชคดีที่มีครูเป็นศูนย์กลาง คงจะประสานให้จบด้วยดี

ความไม่เข้าใจกันระหว่างโลกสองใบ มีฉันเป็นคนกลางจะทำอย่างไรดีหนอ ?
ในวันที่คนก้าวข้ามเรื่องจิตใจหมกมุ่นอยู่กับวัตถุนิยมจึงมีเรื่อง "ตัณหา" ให้แก้ปัญหาอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน



ความเห็น (1)

ยินดีต้อนรับครับ….รออ่านเรื่องราวจของอาจารย์ครับ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ

ฉันและญาติมิตรไปสวดมนต์ข้ามปีที่วัดธารธรรมกับบรรยากาศเรียบง่ายโบสถ์ธรรมชาติตามแนวทางสวนโมกข์...ขณะสวดมนต์เสียงเพลง "...บัวลอยเจ้าเพื่อนยาก ทำไมจากข้าเร็วเกินไป..." จิตเกือบตามบัวลอยไปเสียแล้ว

ทางเดินชีวิตวันปีใหม่มีให้เลือกเดินหลายสาย บ้างก็เสพสุรามึนเมาอย่างไร้สติ บ้างก็แสวงหาความสุขภายใน "กรรมจำแนกสัตว์โลกดังนี้แล"







ความเห็น (2)

ใช่วัดป่าแถวนครปฐมไหมครับ

ขอให้พี่ครูมีความสุขกับธรรมมะ

อย่าตามเสียงบัวลอยไปนะครับ

555

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ

สายลมหนาวหยอกเย้า...ใบไม้แกว่งไกว
ผีเสื้อกระซิบดอกไม้ ...ปีกบางเบาจะทนหนาวสักกี่คราว....



ความเห็น (2)

หนาวแล้วนะครับพี่ครู

สบายดีไหมครับ

ไม่ได้ข่าวเลย

หายเงียบไปครับ

หนาวๆ ร้อนๆ อากาศแปรปรวน ขอบคุณมากค่ะ…เพลินกับงานไม่ค่อยเข้ามาเยี่ยม ต้องร้องเพลง “ยังยังฉันยังไม่ตาย ยังหายใจสบาย และยิ้มได้เต็มหน้า”
อาจารย์สบายดีนะคะ ดูแลสุขภาพด้วยค่ะ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ
  • หยุดติดตามข่าวมานานฟังแต่รายการธรรมะ
    กลัวคุยกับชาวบ้านไม่รู้เรื่องมานั่งอ่านข่าวบ้าง...เจอข่าวใหญ่เข้าไปหลายเรื่อง
    เล่นเอามึน...
  • แทนที่จะอ่านเรื่องดับทุกข์กลับไปอ่านเรื่องที่เป็นทุกข์ แล้วจะอ่านทำไมนะ ?


ความเห็น (1)

สร้างเสริมปัญญารู้เท่าทันเหตุแห่งทุกข์..

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ
  • ชีวิตคนทุกวันนี้ช่างเปราะบาง น้อยใจ เสียใจ ผิดหวัง เศร้าใจ  ก็ตัดสินใจลาโลกง่ายๆ
    ไม่มีภูมิคุ้มกันเพราะไม่มีธรรมะเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวชีวิต "ขาดร่มธรรม  ชีวิตจึงไม่ร่มเย็น"


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ

ขอมอบรางวัลใจให้กับทุกท่าน "ให้สู้ต่อไปก้าวไปสรรคสร้างความดี"



ความเห็น (1)

ขอบคุณยิ่งกับกำลังใจที่ต้องเดินสู้ต่อไป..

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ
  • วันนี้อ่านข่าวช็อกโลกของไมค์ ไทสัน http://www.thairath.co.th/content/460680
    เด็กเจ็ดขวบโดยกระทำจนเป็นจุดดำในชีวิต  บางทีเขาอาจไม่รู้ตัวว่าเขาเก็บ
    ความกดดันนั้นไว้ที่่จิตใต้สำนึก  และไปกระทำผู้อื่นในที่สุด
  • ทุกชีวิต ล้วนมีที่มาเสมอ....นี่คงเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เราต้องมองเบื้องหลัง
    ปัญหาชีวิตของคนแต่ละคน


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ

๒๑ - ๒๕ ตุลาคม ๒๕๕๗ เดินทางไปศึกษาวิถีชีวิตของเมืองมรดกโลกที่หลวงพระบาง ประเทศลาว

เสน่ห์ของที่นี่คือการรักษาวัฒนธรรมอันล้ำค่า แถมใช้จิตวิทยาให้นักท่องเที่ยวมีส่วนเข้าร่วมกิจกรรมไม่ว่าจะเป็นตักบาตรข้าวเหนียวยามเช้า   พิธีบายศรีสู่ขวัญยามค่ำคืน    

ถนนคนเดินที่นำเสนอสินค้าหัตถกรรมพื้นบ้านที่น่าสนใจ

ทำอย่างไรให้เมืองไทยมีเอกลักษณ์ที่เด่นชัดใหนักท่องเที่ยวหลงใหลในมนต์เสน่ห์แบบนี้บ้างนะ



ความเห็น (2)

ประเทศลาว…น่าไปนะครับ…ไปเยือนแล้วติดใจ…

ธรรมชาติยังสมบูรณ์มากค่ะคุณเพชรน้ำหนึ่ง

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ

ช่วงนี้สอนนักเรียนเรื่องขัตติยพันธกรณี

ให้เด็กๆ ดูวีดีโอเรื่องการเสียดินแดน ๑๔ ครั้ง

เหตุการณ์ รศ.๑๑๒ ทำให้มองเห็นความเสียสละ

และการปกป้องบ้านเมืองของบรรพชน....

วันนี้สิ่งที่น่าห่วงกว่าการสูญเสียแผ่นดินก็คือ

การสูญเสียจุดยืน  เอกลักษณ์ และวัฒนธรรมไทย



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ
  • เช้าวันนี้ฉันเดินทางมาจากบ้านสวน  นานเหลือเกินที่ไม่ได้เดินทางตอนเช้าแบบนี้
    ระหว่างขับรถ  ฟังคู่มือมนุษย์ ของหลวงปู่พุทธทาสไปด้วย  เรื่องของสังโยชน์ ๑๐
    เส้นทางพระอริยะต้องตัดสังโยชน์ให้หมด.....แค่สังโยชน์ ๓ เพื่อเข้ากระแสพระโสดาบัน
    ยังยากแท้...แต่ก็ต้องพยายามนะ...


ความเห็น (1)

สาธุๆๆ

ได้ปลูกต้นไม้หรือยังครับ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ

เจ็บไหม ?

วัยรุ่นยุคใหม่........คลั่งไคล้เกาหลี
ญี่ปุ่นดูดี .............ติดตามดั้นด้น
อาหารการกิน.......ศาสตร์ศิลป์สืบค้น
รากเหง้าแห่งตน...ไม่รู้ที่มา

ธรรมทิพย์
๒ กันยายน ๒๕๕๗



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ

ค่ำนี้ฉันไปสอนเด็กวัดที่โรงเรียนสัมมาสิกขาปฐมอโศก

หยูดไปสามสัปดาห์ให้เด็กกลับบ้านเทศกาลวันแม่

กลับมาเรียนอีกสามสัปดาห์หยุดเทศกาลกินเจ
วันนี้เร่งสอนให้ทัน อัดแน่นด้วยเนื้อหา...

เหนื่อยแต่ก็สนุก สายลมที่นี่พัดเย็นใจ ไร้กลิ่นอายแห่งมารยา
ขอบคุณเด็ก ๆ ที่ทำให้ปณิธานที่ตั้งไว้เป็นจริง


ธรรมทิพย์
๒ กันยายน ๒๕๕๗



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ
  • ครูในหมวดจัดไปเที่ยวพักผ่อนชายทะเล  เพลิดเพลินกับอาหารทะเลที่ชื่นชอบ
    ถามฉันว่าจะไปไหม ? ฉันปฏิเสธว่าไม่ไปเพราะอึดอัดกับการปิ้งย่างเนื้อเพื่อน
    อย่างสนุกสนานเอร็ดอร่อย....ฉันได้แต่มองด้วยความรู้สึกหดหู่
  • ฉันแปลกไหมที่คิดต่าง  และเห็นต่างจากคนส่วนใหญ่
    "การไม่เบียดเบียนกันเป็นสุขในโลก"


ความเห็น (5)

ไม่แปลกครับ

คนแต่ละคนคิดไม่เหมือนกัน

ผมเลิกทำบาปแล้ว

ชีวิตดีขึ้นมากๆ

ขอบคุณมากๆครับพี่ครู

ยินดีด้วยครับ..ที่มองถึงกฎแห่งกรรม..ผลนั้นตอบสนองแน่นอนช้าเร็ว..และจะมาในรูปแบบไหนไม่ทราบ..

ขอบคุณค่ะ อาจารย์ขจิต อนุโมทนาสาธุกับจิตที่เป็นกุศลค่ะ

ขอบคุณอาจารยประหยัดมากค่ะ “ผู้ใดเห็นทุกข์ผู้นั้นเห็นธรรม ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นเห็นเราตถาคต”

ความต่าง คือ ตัวตนเฉพาะของเราเอง 

มั่นใจในสิ่งที่เรารู้สึก มั่นใจในสิ่งที่รู้สึกดีๆ ค่ะ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ

๑ กันยายน ๒๕๕๗ ร่วมรำลึกถึงคนดีที่ไม่มีวันตาย

๒๔ ปีที่จากไปแต่ยังอยู่ในใจคนไทยตลอดกาล

คิดถึง "สืบ นาคะเสถียร"



ความเห็น (3)

คนดีของประเทศเลยครับ

ขอบคุณครับ

อยู่ในใจเสมอ ต่ายอรทัย..ครับ

ขอบคุณ อ.ขจิต และ อ.ประหยัดมากค่ะ “ความดีไม่สิ้นสูญจริง ๆ”

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ
  • ศิลปะการเป็นผู้ให้และผู้รับ
    สุดท้ายผู้ให้ก่อนมักได้รับมากกว่าเสมอ จริงไหม ?


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ

เมื่อคืนไปงานสวดอภิธรรมที่วัดธรรมศาลา
เพิ่งมีโอกาสฟังสวดพระมาลัย...เนื้อหาปรับเปลี่ยนไม่ใช้เนื้อหาดั้งเดิมแต่เป็นการปลงอายุสังขาร
มีวงอังกะลุงของผู้สูงอายุวังตะกูมาเล่นดนตรีให้แขกที่มาร่วมงานฟัง....
เล่นได้ไพเราะมาก  เพลงร่วมสมัย  เช่น ล่องแม่ปิง  ดาว  โลกนี้คือละคร  ทูลกระหม่อม  ฯลฯ
ขณะฟังเกิดอารมณ์คล้อยตามสิ่งเร้าที่มากระทบ...
ที่สำคัญสังโยชน์เรื่องนี้สำหรับฉันล้างยากเหลือเกิน...



ความเห็น (2)

เพลงนี้ฟังตั้งแต่ยังเด็ก ฟังคราวใดก็เข้าถึงสัจธรรมของชีวิตทุกครั้ง
ขอบคุณอาจารย์ขจิตที่แวะมาทักทายค่ะ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ

สองวันกับเวทีแลกเปลี่ยนของคนพิพิธภัณฑ์จัดโดยศูนย์มนุษยวิทยาสิรินธร

ที่ฉันมีโอกาสเข้าไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้
ปัญหาที่หนักที่สุดคือ "ขาดคนสืบทอด"

ฟังแล้วทำให้รู้สึกเป็นห่วงเรื่องการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่า
เมื่อเยาวชน "เมาของใหม่ไม่เห็นคุณค่าของเก่า"
ทิ้งผู้เฒ่าเฝ้าพิพิธภัณฑ์ด้วยความรู้สึกโหยหาอดีต
เหงาเศร้าเพราะไม่มีรากร่วม

ต้นไม้ที่ขาดรากแก้วย่อมตั้งอยู่ได้ไม่นาน
สังคมที่ขาดเอกลักษณ์ เอกราชทางจิตวิญญาณ
ไม่นานคงล่มสลาย

ธรรมทิพย์
๒๐ สิงหาคม ๒๕๕๗



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ
  • นิพพานง่าย ๆ หลวงปู่ทางภาคเหนือรูปหนึ่งจำชื่อท่านไม่ได้แล้ว ท่านสอนว่า
    "ไม่มีงานให้กังวล  ไม่มีคนให้ห่วงใย  ไม่มีสมบัติใด ๆ ให้ห่วงหา"
  • ทำได้ดังว่าก็พบนิพพานขณะมีลมหายใจแล้ว  จะพยายามนะ....


ความเห็น (1)

ถ้าจำไม่ผิด ใช่ทางเกษม เขมโก หรือเปล่าครับ..ถ้าผิดก็ขอโทษนะครับก็นานแล้วเหมือนกัน

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ
  • "ครูคงไม่ได้คุณแม่คืนมาแล้ว"  เสียงคุณครูที่ทำงานห้องสมุดสั่นเครือ
    "ช่วยครูเขียนโครงการหน่อยนะ  ครูอยากให้้เวลากับแม่เป็นครั้งสุดท้าย"
  • ฉันได้แต่รับปากว่าจะช่วยพร้อมให้กำลังใจ  คิดถึงแม่ตัวเองจับใจ
    ขอบคุณแม่ที่ดูแลสุขภาพเป็นอย่างดีทำให้ลูกหลานไม่ต้องเป็นทุกข์
    กังวลใจเรื่องดูแล 
  • เกิด แก่ เจ็บ ตาย  ใครหนีพ้น  ไม่รู้ว่าเมื่อไร "นักโทษประหาร" คนนี้
    จะถึงคิว... เตรียมพร้อมหรือยัง ?

                                                              ๑๕ สิงหาคม ๒๕๕๗


ความเห็น (1)

คุนแม่หายเร้วๆ นะคะ เป้นกำลังใจ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ
  • ตื่นเช้าเจริญภาวนา  ฟังธรรมะรับอรุณ
  • ฟังข่าววิทยุจุฬาฯ  เนื้อหาสร้างสรรค์      หลากหลาย
  • ทำอาหารรับประทานเอง
  • ชีวิตเลือกได้จริงๆ นะะ


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ
  •  ตื่นตีสี่มาเดินจงกรมนั่งสมาธิได้สองวันแล้วจะพยายามทำอย่างต่อเนื่อง
  • วันอังคารและวันพุธยังไปสอนเด็กวัดภาคค่ำเป็นปกติ  ฝนตกหนักเพียงใดต้องไม่ท้อขอเพียงศรัทธา..
  • วันนี้รองฯ เชิญพบขอให้มาเป็นหัวหน้าโครงการเศรษฐกิจพอเพียง  ได้แต่ปฏิเสธแบบนุ่มนวลขอเป็นคณะกรรมการพอ...ท่านเป็นเองเถอะ..ข้าพเจ้าไม่ไหวแล้วอือิ


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ

ขอส่งดาวหนึ่งดวงสู่ห้วงฟ้า
หลับเถิดหนาคนดีอย่าร้องไห้
มารขยี้ดาวร่วงห่วงอาลัย
สูสวรรค์แดนไกลก่อนวันควร


ธรรมทิพย์
๑๓ กรกฎาคม ๒๕๕๗

"ไปสู่สุคติเถิดนะน้องแก้ม"



ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
วราภรณ์
เขียนเมื่อ
  • สองวันแล้วซีนะ...ที่เรื่องราวของนักเรียนหญิงฝาแฝดที่ถูกแม่เลี้ยงทารุณกรรมอย่างอำมหิตยังวนเวียนอยูในสมอง
  • เพียงมีคุณครูในหมวดเล่าให้ฟัง...ฉันไม่เคยสอนเด็กทั้งสอง  ไม่เคยเกี่ยวข้อง  ไม่เคยเห็นหน้าแต่ก็อยากช่วย  แล้วจะช่วยอย่างไรในเมื่อพ่อเด็กยังปล่อยวางได้ถึงเพียงนี้...
  • ปัญหาทารุณกรรมทวีความรุนแรงขึ้นทุกวันน่าเป็นห่วงสังคมที่ไร้ศีลธรรมยิ่งนัก


ความเห็น (2)

คงต้องเข้าไปดูแลครับอาจารย์ท่านคือผู้มีเมตตา

ขอบคุณค่ะกำลังหาทางช่วยเหลือค่ะ

อนุญาตให้แสดงความเห็นได้เฉพาะสมาชิก
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี