ประโยคว่า การดื่มสุราผิดศีลข้อที่ ๕ นี้ ผมได้ยินหลายครั้งแล้ว และทุกครั้งจะรู้สึกสะกิดใจเอามากๆ เนื่องจาก โฆษณาดังกล่าวนี้เป็นโฆษณาเพื่อประกาศเครื่องดื่มชนิดหนึ่ง ที่ดื่มเข้าไปแล้วยังผลให้เกิดการมึนเมาได้ หากดื่มมากก็ไม่สามารถควบคุมสติของตนเองไว้ได้
ย้อนถึงดาราหญิงฮอลลีวูดท่านหนึ่ง ถึงกับร้องให้ฟูมฟาย (ตามข่าว ไม่รู้ว่าใส่ไข่หรือไม่) เมื่อถูกศาลตัดสินให้ถูกคุมขัง เนื่องจากการดื่มของมึนเมา (สุรา) แล้วขับรถ กรณีนี้ไม่ผิดศีลแน่นอน เพราะว่า ดาราหญิงมิได้มีจิตตั้งมั่นเพื่อที่จะไม่ดื่ม จะผิดก็ต่อเมื่อตั้งใจว่าจะไม่ดื่มและถลำดื่มเข้าไป (ผิดสัจจะที่ตั้งไว้กับตนและคนอื่น) แต่ที่ผิดคือ ผิดกฎหมาย จริงอยู่แม้กฎหมายนั้นตนมิได้ต้องการ แต่เพื่อความสงบเรียบร้อยของสังคม กฎหมายจึงต้องมี
วาทกรรมเพื่อการแสดงสิ่งที่อยากแสดงแต่อาศัยสิ่งอื่นเพื่อนำประโยชน์เข้าสู่ตน อันที่จริงคงไม่เกี่ยวข้องอะไรกับดาราหญิงท่านนั้นกระมัง ที่ยกมาเป็นเพียงตัวอย่างว่าผิดหรือไม่ผิด สิ่งที่ต้องการจะบันทึกไว้คือเรื่องวาทกรรมซ่อนเร้นมากกว่า
เราต้องยอมรับว่า สินค้าจำนวนมาก อาศัยสิ่งดีเพื่อเสนอสินค้า ในมุมมองของกรัชกายคือ การลวงเพื่อให้หลงนั่นเอง
กรัชกายคงไม่สามารถบอกเหตุผลได้ว่า ทำไมนักปราชญ์อย่างผู้มีชื่อว่าพระพุทธเจ้าและมูฮัมหมัด ผู้เป็นสื่อถ่ายทอดพระวจนะของพระเจ้า จึงห้ามเรื่องการดื่มสุรา แต่เมื่อพิจารณาในกฏข้อนี้ น่าจะเห็นความเสื่อมเสียอะไรบางอย่างกระมัง อันที่จริงใช่ว่าน้ำเมาจะไม่เป็นประโยชน์ แต่มนุษย์ไม่เคยพอในสิ่งนั้น เขาจึงทำลายประโยชน์ของน้ำเมาเสีย
กรัชกายเคยพูดกับผู้อยู่ในอาการมึนเมาท่านหนึ่ง เป็นชายวัยกลางคน เมาตุปัดตุเป๋ มายืนใช้มือกอดเสา คอ ลำตัว แนบสนิทกับเสา ขาข้างหนึ่งยกขึ้นคล้องเสาไว้ และพูดกับกรัชกายว่า เณร เสากับผม ใครดีกว่ากัน กรัชกายจึงเงยหน้าขึ้นพร้อมกับหยุดผูกผ้า (ประดับผ้าระบายในงานพิธี) และยิ้มให้พร้อมกับหัวเราะในลำคอว่า ฮึฮึ ไหนๆ ก็ไหนๆ ขอตอบสนองความต้องการรู้ของน้าแกสักหน่อย "เสาดีกว่า" เมื่อน้าแกได้ยินคำนี้ ก็ถามต่อว่า "ดีกว่าอย่างไร" กรัชกายจึงบอกไปพร้อมกับยิ้มๆไปว่า "เสาไม่เมา" พร้อมกับก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ โดยมิได้มองว่าน้าแกรู้สึกอย่างไร แต่แกก็คลายตัวออกจากเสา ไม่ได้พูดอะไรอีก พร้อมกับเดินออกไป
"การดื่มสุรา ผิดศีลข้อที่ ๕" ดูเหมือนจะเย้ยหยันกฎข้อนี้หรือเปล่า.... ไม่ผิดหรอก เพราะเรามิได้ตั้งใจที่จะงดเว้นจากการดื่มของมึนเมาสักหน่อย.... :-)
นมินทร์ (นม.)....
เข้ามาเยี่ยม....
เห็นว่าประเด็นโยงใยถึง ก็ฝากลิงค์นี้ไว้ด้วย สำหรับผู้สนใจ ปรัชญามงคลสูตร ๒๓ : ตัวแทนทางศีลธรรม (จบ).....
เจริญพร
อาจารย์เอกคะ
เข้ามาแวะเยี่ยมค่ะ
กฏหมายและกฏจารีตประเพณีอาจจะมีข้อยืดหยุ่น ย่อหย่อนหรือกระทั่งละเลยเพิกเฉย สังคมจึงได้สับสนปั่นป่วน สร้างปัญหามากมาย แต่ภายใต้ความเป็นจริงแห่งโลกและจักรวาลก็คือ ทุกสรรพสิ่งตกอยู่ภายใต้ "กฏแห่งกรรม" ซึ่งเป็น "กฏเหล็ก" ที่ไม่ว่าผู้ใดก็มิอาจล่วงละเมิดหรือละเว้นได้ค่ะ
ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว แน่นอนที่สุดค่ะ