ไม่ผิดค่ะ....ดิฉันมิได้พิมพ์ผิด...ลูกว่าจริงๆค่ะ...ไม่ใช่ลูกหว้า..ผลไม้ไทยเก่าแก่ที่ทานแล้วปากจะสีม่วงจนดำ...หรือชื่อ อ.ลูกหว้าคนสวย...ที่เรารู้จักกันค่ะ......
ดิฉันถูกลูกว่าจริงๆ....น้องกีตาร์เธอไปเรียนพิเศษภาษาอังกฤษกับเพื่อนซี้ของเธอทุกวันจันทร์-เสาร์ เสาร์นี้เป็นเสาร์สุดท้ายค่ะ....
เมื่อต้นสัปดาห์นี้เธอตั้งคำถามฉันว่า
"แม่...แม่ไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอ ที่ให้แม่คนอื่นเขาเลี้ยงหนูทุกวัน"
เธอถามเพราะเธอเรียน 10.30น.-12.30 น. ซึ่งคุณพ่อจะเอาไปส่งทิ้งไว้บ้าน"น้องฟ้า" แต่เช้า...แล้วคุณแม่"น้องฟ้า"มารับไปเรียน...จากนั้นฉันก็ ้ไม่ทราบว่าใครรับไปบ้างหลังจากเรียนจบ...เพราะฉันทำงานทุกวัน คุณพ่อก็เช่นกัน......
เธอบอกว่า...
"มีแต่แม่คนอื่นพาไปเลี้ยง....ป๊าก็พาไปทานข้าวแค่ 2 ครั้งเอง...แม่น่ะน่าจะเอาเด็กๆไปเลี้ยงบ้าง...ไม่งั้นเขาจะเบื่อเอานะ...เดี๋ยวก็ไม่มีใครคบหนูหรอก" เธอบอก
ลูกว่า...ทำให้ฉันได้คิด...เสาร์นี้เลยพาเ็ด็กๆไปเที่ยวหลังเรียน ....
น้องกีตาร์ น้องฟ้า..และน้องแคร็อท..ขาดน้องน้ำฟ้าไปอีกคน..ที่แม่เอามาส่งทีหลัง
ภาพอาคารกาญจนาภิเษกยามเที่ยงสวยจริงๆค่ะ
.....นับว่าโชคดีเพราะที่อาคารกาญจนาภิเษก ...มหาวิทยาลัยขอนแก่น...จัดงานท่องเที่ยวไทย...ไปภาคใต้.......มีการแสดงบนเวทีด้วย....
...ฉันเลยเก็บภาพมาฝากค่ะ
มี...ชาชัก..ด้วยค่ะ...ฉันละทึ่งมากเลย คนที่ชงเทชาลงแก้วได้แม่นมาก..มีหมุนตัวด้วยนะคะ..ฉันลงทุนซื้อ 1 แก้ว 20 บาท...และขอถ่ายรูปด้วย...กำไร..อิ...อิ...
.......เมื่อยๆ.....เหนื่อยๆมา....ก็มีสปานวดด้วยค่ะ....ดูน่านอนจริงๆค่ะ...มีสาวๆนวดให้ด้วยนะคะ....
บรรยากาศในงานค่ะ....สวยงาม...น่าเที่ยว....สถานที่ท่องเที่ยวต่างๆได้มีโอกาสประชาสัมพันธ์์
การแสดงคนเชิดหุ่นคน...พรานบุญกับมโนราห์....สวยงามจริงๆค่ะ
แถมการแสดงของลิงด้วยค่ะ....
เลิกจากการสนุกในหอประชุม.....ก็มาดูลิง...กลิ้งกันบนสนามต่อค่ะ....ดูเด็กๆสนุกสนานน่ารักดี...ตามประสาเด็กๆ
หมดแรงกันละซี...แม่สาวน้อยๆ...
ก่อนกลับ...ระหว่างทางเดินพบต้นดอกคูณหน้าอาคาร...เหลืองอร่าม ..สวยงามมากค่ะ คิดถึงเพื่อนๆโดยเฉพาะคุณแผ่นดินที่บ่นถึงดอกคูณ...เลยเอามาฝากค่ะ.......
...เฮ้อ......ผลพลอยได้...ความสุข....ผลลัพธ์จาก "ลูกว่า".......
อิจฉาพี่ติ๋วที่ได้ไปเที่ยวใต้คับ
และนายหมูเห็นที่นวดแล้วน้ำลายไหล
ยกนิ้วให้ยอดคุณแม่ค่ะ(หลังจาก....ลูกว่า)
ถ้าไม่อยากถูกลูกว่าอีก วันที่ 5 เมย. พากีต้าร์มาเจอเพื่อน ๆ ที่บ้านครูบาสิคะ
สวัสดีค่ะ น้าหมู
หนูกีตาร์ค่ะน้าอึ่งอ๊อบ...หนูยังไม่นอนค่ะ..
พยาบาลอย่าเข้าข้างกันเองซีคับ
พี่ติ๋วฝันดีนะคับ หมูมีเรียนเช้าพรุ่งนี้
ก่อนนอนไปทายปัญหาปัญหาคลายเครียด
ที่บันทึกล่าสุดหมูก่อน
http://gotoknow.org/blog/watcharakit/87119
หนูกีต้าร์
บอกคุณแม่ด้วยว่า น้าอึ่งอ๊อบชวนไปบ้านครูบาที่บุรีรัมย์ ไปเที่ยวหาน้องหมูเหมยซาน ไปดูนกกระจอกเทศ ไปดูเค้าปลูกเห็ด ไปดู ฯลฯ และหนูจะได้เจอเพื่อน ๆ จากทางใต้ด้วยคือ พี่ฟาง พี่ปลา น้องฟ้า น้องแปมแปม และที่แน่ ๆ เจอน้าอึ่งอ๊อบคนสวยด้วย นะคะ
ต้องดูแลและรักษาสิทธิ์ให้ว่าที่น้องสะใภ้ค่ะ……ถ้าเจอประเภทเกเรละก้อ…ส่งมาให้พี่ติ๋วดมยา…ผ่าตัดได้เลยค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณขจิต
งานนี้พรุ่งนี้ยังมีมั้ยค่ะพี่ติ๋ว เห็นแต่ป้ายโฆษณา แต่ไม่รู้ว่าเค้าจัดวันไหนบ้าง...
เด็กๆ ท่าทางสนุกนะค่ะ เป็นเด็กนี่ดีจริงๆ...ว่าปุ๊บ ได้เที่ยว ได้กิน ทันที...ยิ้ม ยิ้ม
พี่ติ๋วขา ไปบ้านครูบาด้วยกันมั้ยค่ะ 6-7 เมย ค่ะ เป็นวันหยุดนะค่ะ
สวัสดีค่ะ อ.Paew
คุณน้องอึ่งอ๊อบคะ
รายการถือว่าคบเด็กสร้างสรรค์บ้านที่มีความสุขแท้ๆ
ปล...ดูรูปชาชักทั้งหวาดเสียวและน่าทดลองชิมจัง
สวัสดีค่ะคุณติ๋ว
ครูอ้อยปิดเทอมแล้ว.......ผ่านการสอบแล้ว...เหลือแต่ส่งการบ้าน...เฮ้!
สวัสดีค่ะ พี่ติ๋ว
เด็ก ๆ มักจะมีอะไรให้เราทึ่งและคิดไม่ถึงเสมอ ในความไร้เดียงสา แต่ความคิดไม่ไร้เดียงสา
เห็นบันทึกนี้ของพี่ติ๋วแล้ว ทำให้นึกย้อนถึงตัวเองเหมือนกัน ปิดเทอมก็มักจะหาที่ฝากเลี้ยงให้ลูก ๆ โดยการให้ไปเรียนพวกกิจกรรมพิเศษ ทั้ง ๆ ที่ช่วงปิดเทอมควรเป็นช่วงที่เขาได้พักผ่อนสมองบ้าง
ครอบครัวเดี่ยวแบบเรา ๆ คงต้องเจอเหตุการณ์แบบนี้อีกนานคะ ดีนะคะที่น้องกีตาร์เธอเป็นคนกล้าพูดในสิ่งที่เธอคิด ทำให้น้า ๆ ป้า ๆ ได้ย้อนดูตัวค่ะ
จะพยายามให้เวลาลูก ๆ ในช่วงที่ว่างให้มาก ๆ ค่ะ
ขอบคุณน้องกีตาร์อีกครั้งนะคะ
โห
พี่ติ๋วโห๊ดโหด
คิดถึงเจ๊ติ๋วคับ
สวัสดีครับ...
ประทับใจบันทึกนี้มากครับ ...
เมื่อวานกลับถึงบ้าน..แต่เดินไปหาลูกทั้งสองที่ไปเล่นอยู่บ้านเพื่อนบ้านอีกหลังหนึ่ง พอแกรู้ว่าผมมารอที่หน้าบ้านก็ร้องออกมา (ลูกว่า) .."กะหยังว่า บ่ให้มารับตอนนี้ สิอยู่เล่นสงกรานต์ซะก่อน"....
"พ่อมาเบ่นนำซือ ๆ บ่ ได้มารับกลับสารคามเด้อล่ะ..." ผมตอบกลับไปเช่นนั้น....และแกท้องสองก็วิ่งโผกลับมาปีนบ่ายบนตัวผม....
"ลูกว่า"... มีความสุขดีกับการอยู่ที่บ้านคุณปู่คุณย่า มีเพื่อนเล่นเยอะ ๆ ... ได้เล่นอย่างสนุก ได้ไปวัด ได้ไปทุ่ง ได้ไปถวายต้นเงิน และอื่น ๆ อีกจิปาถะ...
แต่ผมก็เต็มที่กับเวลาที่อยู่กับพวกเขา พาไปเที่ยวเล่นในสถานที่ใกล้ๆ และตื่นเช้ามาพวกเราก็ช่วยกันล้างรถ....
ก่อนกลับ "ลูกว่า"... "มื้ออื่น ผมสิบวชเณรแล้วเด้ออีพ่อ"......
...........
ขอบพระคุณครับ....ขอบคุณบันทึกดีๆ และภาพต้นคูนที่กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของผม
ขอบพระคุณครับ....
สวัสดีค่ะคุณseangia