ผมได้รับข้อเสนอแนะจากเพื่อนชาว "บล็อก" สามท่านด้วยกันว่า ที่ผมนำเรื่องราวเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวมาเผยแพร่นั่น อาจจะกระทบความรู้สึกของคนในพื้นที่ได้
โดยเจตนาจริง ๆ ของการนำเสนอเรื่องราวนี้ ก็เพราะ จ.ปัตตานี กำลังจัดงานสมโภชเจ้าแม่อยู่พอดี และเป็นงานใหญ่ที่มีการโมษณาไปทั่วประเทศ ดังนั้นก็เลยอยากให้เพื่อนพ้องน้องพี่ชาวบล็อก ได้รู้จักเจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยวในความเชื่อของคนที่นับถือ
เมื่อมีผู้เสนอแนะมา ผมก็เลยต้องกลับไปดู บันทึกเรื่องนี้อีกครั้งว่ามีอะไรที่เขียนไม่เหมาะสมบ้าง ซึ่งก็พบว่ามีภาษาบางจุดที่สื่อไม่ค่อยดี อาจทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นเรื่องจริงได้ ก็เลยต้องแก้ไข
ความจริงในเรื่องความเชื่อนี้ สมาชิกเราเสนอว่าไม่ควรนำมาลงใน "บล็อก" เพราะอาจทำให้เกิดความขัดแย้งได้ ซึ่งก็เป็นเหตุผลที่น่ารับฟัง
ผมจึงอย่างเสนอประเด็นให้เพื่อนชาว "บล็อก" ได้ร่วมกันแสดงทัศนะว่า ในเรื่องความเชื่อ ศาสนา และประเด็นทางการเมือง ว่า
- สมาชิกเราสามารถกล่าวถึงได้เหรือไม่
- ถ้าได้ มีขอบเขตขนาดไหน
- ถ้าไม่ได้ เป็นเพราะสาเหตุใด
ขอบพระคุณครับ
ปล.พรุ่งนี้เย็น ๆ จะลบบันทึก เจ้าแม่ลิ้มกอเหนี่ยว ที่กล่าวถึงครับ วันนี้ขอไว้ก่อนเพราะได้อ้างถึงในบันทึกนี้ เผื่อมีเพื่อนชาว G2K ต้องการตรวจสอบ
ขอบคุณครับ อ.ลูกหว้า
อันนี้แล้วแต่มุมมองครับ...
เรื่องของ ความเชื่อ ศาสนาและการเมือง...
ผมมองว่าถ้าเรานำเสนอแบบกลาง ๆ ก็ไม่น่าจะมีปัญหาครับ...
แต่ถามว่ากลาง ๆ ใช้อะไรวัดก็คงตอบยาก เพราะความรู้สึกของแต่ละคนไม่ใช่มาตรฐานเดียวกัน...
ดังนั้นถ้าหลีกเลี่ยงได้ก็ดีครับ...
ปล.แต่เรื่องของ คุณย่ามแดง ในบันทึกนั้นผมว่าโอเคครับ...
ต้องบอกว่าเรื่องนี้ Sensitive ค่ะ ก็ขึ้นอยู่กับความรู้สึก ความเชื่อของผู้อ่านด้วย
เป็นกำลังใจให้ค่ะ อาจจะลองปรับให้กลาง ๆ หาสมดุลที่ดี ในการแสดงความคิดเห็นดูค่ะ แต่มันก็ยากในการแสดงความคิดเห็น เพราะคนเรามีมุมมองที่แตกต่างกันค่ะ
ขอบคุณในความคิดเห็นของ คุณเม้ง ครับ
ช่วงนี้นอนดึกค่ะ เลยแวะมาทักทายอีกรอบ กำลังจะไปนอนแล้วค่ะ
ราตรีสวัสดิ์ครับ "หลับฝันดีครับ" น้องมะปราง
ราตรีสวัสดิ์เช่นกันครับ
ขอยกมือแสดงความคิดเห็นครับ
มีคำถามเล่นๆ ให้คิดกันสนุกๆครับ
ขอน้อมรับข้อคิดเห็นจาก "คุณธรรมาวุธ" และ "คุณเม้ง" ครับ
อาจารย์ย่ามแดงครับ
ผมสนใจเรื่อง กระบวนการ dialogue หรือ สุนทรียสนทนา
แต่การจะเกิดสิ่งนี้ขึ้นมาได้ จะต้องประกอบด้วย
- ผู้พูด ผู้แสดงความเห็นความรู้สึก ต้องแสดงออกอย่างจริงใจ รับผิดชอบต่อสิ่งที่ตนพูด เปิดเผยเรื่องราวและตัวตนอย่างไม่ปิดบัง ด้วยความไว้ใจผู้ฟัง
- ผู้ฟัง ต้องยอมรับ รับฟังความคิดเห็นของคนอื่น หน่วงหรือยั้งความคิดเดิมของตนเองไว้ ไม่ขัดจังหวะ ตัดสินหรือปฏิเสธผู้กำลังพูด ลองคิดตามเขาในมุมมอง บริบทของผู้พูด
- บรรยากาศ ผ่อนคลายและไว้วางใจกัน ทุกคนได้แสดงความคิดความรู้สึกตนเองอย่างเท่าเทียม เชื่อมั่นในกลุ่มสนทนาว่าเราจะประคับประคองกลุ่มของเราไปให้ถึงที่สุด
ผมอ่านเนื้อความในบันทึกของอาจารย์เรื่องเจ้าแม่ลิ้มโกเหนี่ยว เห็นคำขออภัยของอาจารย์เมื่อรู้สึกว่าเรื่องราวจะกระทบความรู้สึกผู้อื่น อ่านความเห็นของอาจารย์อัสสะกอมีที่ให้ข้อเสนอแนะและแสดงความเห็นในมุมมองที่แตกต่่างอย่างสุภาพ ผมว่าสิ่งนี้แหละครับ คือความงามของ..blog แตกต่างจากกระดานข่าวทั่วไป
ผมอ่านตำนานเจ้าแม่ลิ้มโกเหนี่ยวมาตั้งแต่เด็ก ผมอ่านข้อมูลการค้นพบทางประวัติศาสตร์เมื่อโตขึ้น ข้อมูลทางประวัติศาสตร์ไม่ได้ทำให้ผมเสื่อมศรัทธา"ผู้หญิงคนหนึ่ง" คนนี้ หรือเลิกเชื่อตำนานเรื่องนี้ ผมยังเห็นคุณค่าการปลูกฝัง..ความกตัญญูรู้คุณคนและแผ่นดิน ผ่านตัวละครทั้งหญิงและชายในตำนานที่สนุกสนานน่าติดตามเรื่องนี้ แต่ผมก็มีมุมมองที่กว้างขึ้น เข้าใจและยอมรับในความแตกต่างของเรื่องราวเดียวกันมากขึ้น ตื่นเต้นไปกับข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่ค้นพบ
ด้วยความเคารพ ผมไม่ค่อยเห็นด้วยที่อาจารย์จะลบบันทึกเรื่องนี้ มันเหมือนเรารับฟังกันไม่ได้ เลยต่างคนต่างเงียบกันไป แต่อยากจะสนับสนุนให้อาจารย์ช่วยอ้างอิงถึงต้นเรื่องที่มาของตำนาน และมีผู้รู้นำเรื่องและมุมมองที่แตกต่างไป มาเสนอไว้เทียบเคียงกันอย่างเปิดเผยตัวตนและที่มา แล้วปล่อยให้ผู้อ่านคิดตรึกตรองเอาเอง ลองหน่วงความรู้ความคิดเดิมของตนเองไว้ก่อน อย่าเพิ่งปฏิเสธ ตััดสินผู้อื่นไปก่อนจะรับฟัง ความรู้ใหม่และปัญญาจึงจะผุดพรายขึ้นในตัวเราครับ
ในสุนทรียสนทนา กลุ่มไม่จำเป็นต้องมีข้อสรุปก็ได้ สมาชิกแต่ละคนจะมีอะไรเก็บไปคิด ไปสรุปของตนเอง
ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องพิสูจน์หรอกครับว่า ข้อเท็จจริง คืออะไร เพราะที่เราโกรธ ทะเลาะ ทำสงครามกันไม่จบไปทุกหนทุกแห่งปัจจุบันนี้ ก็เพราะ ความพยายามที่จะพิสูจน์ให้เห็นว่า ตัวฉัน เท่านั้น ที่ถูกต้อง
ครอบครัวผมเป็นคนไทยเชื้อสายจีนในปัตตานี ที่มีเพื่อนบ้านเป็นมุสลิม ในแต่ละเทศกาลของเรา เราก็ร่วมแสดงความความปรารถนาดีให้แก่กัน ขนม ข้าวเหนียว ผลไม้ ส่งถึงมือกัน ..ผมเคยเห็นบทเพลงกล่อมลูกของพี่น้องมุสลิมยังกล่าวถึงการไปเที่ยวงานพระธาตุเมืองคอนเลยครับ
เห็นด้วยกับความคิดคุณหมอเต็มศักดิ์ครับ
ถ้าพวกเราชาวไทยส่วนใหญ่คิดกันอย่างที่คุณหมอคิด ความแตกแยกคงไม่เกิดอย่างทุกวันนี้ ลดละตัวกู ของกูกันเสียบ้าง บ้านเมืองจะได้สงบสุข
ผมเรียนที่ มอ.ปัตตานี สี่ปี เราสามารถเดินทางไปได้ทุกพื้นที่ แม้บางที่ชาวบ้านพูดไทยแทบไม่ได้ด้วยซ้ำ เราก็ไม่มีปัญหาอะไรเลย เราได้รับความอบอุ่นเป็นอย่างยิ่งจากชาวบ้านที่นั่น
เวลาเรานำนักเรียนหลายโรงเรียนในพื้นที่ ไปเข้าค่ายกัน มีอะไรขาดตกบกพร่องก็อาศัยความปราณีจาก ป๊ะ ม๊ะ ที่นั่นแหละครับ
ปัญญาอย่างผมไม่สามารถวิเคราะห์ได้ว่าปัญหามันอยู่ตรงไหน พื้นที่ๆเคยสงบร่มเย็นไฉนกลายเป็นสมรภูมิรบไปได้ ก็ได้แต่หวังว่าความสงบที่เคยมีจะกลับมาสู่พี้นที่ภาคใต้ในเร็ววันครับ
คิดถึงบูดูเหลือเกิน
ไม่ลบก็ได้นี่คะ…นานาทัศนะ
เคยอ่านบันทึกที่คุณย่ามแดงกล่าวมาครั้งนึง ไม่มีอะไรสะดุดใจ ... พอเป็นประเด็นขึ้นมาเลยกลับไปอ่านซ้ำอีก ก็ยังคิดว่าไม่มีอะไรที่น่าจะเป็นเหตุผลที่จะต้องลบ ...
จริงอยู่ที่ศาสนาอาจจะเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนเกินไปจนบางครั้งเราคิดไม่ถึง ... แต่เราก็ไม่ได้นำมาทำให้เสียหาย เพราะจริงๆ ในเวปต่าง ๆ ก็นำมาโพสต์ไว้ ถ้าหากเสียหายก็คงต้องตามไปลบกันอีกเป็นร้อยเป็นพันเวป
อย่างไรก็ดี ปิ๊กมองในแง่ของเจตนามากกว่านะคะ ปิ๊กเชื่อว่าคุณย่ามแดงมีเจตนาดีที่จะนำประวัติมาเผยแพร่ให้ทราบกัน ก็เป็นการประชาสัมพันธ์งานไปด้วย
ในเมื่อมีเจตนาดีก็เพียงพอแล้วนี่นา ..
ตามมาให้กำลังใจคนทำงานค่ะ ต่างมุม …ต่างมองค่ะ