“ องค์การแตร์เดซอม “ เป็นองค์การที่มาจาก การเดินตามรอยอุดมการณ์
ของนักหนังสือพิมพ์คนหนึ่ง ทางยุโรป ที่มีความสนใจในเรื่อง เด็ก สิทธิเด็ก ทำงาน ทำข่าวที่ช่วยเหลือเด็ก และผู้หญิง ด้วยที่ได้รับผลกระทบจาก
สงคราม จากความไม่เป็นธรรม ทั้งหลาย
องค์การนี้ แพร่ขยายให้ทุนสนับสนุนมายังเอเชีย
และในประเทศไทยเราด้วย ใน กลุ่มผู้ด้อยโอกาส และต้องการมอบ
สิทธิ์อันชอบธรรม คืนแก่เด็กและสตรี ที่ควรจะได้รับ
“ พี่อ๊อด “ เป็นผู้ประสานงานคนไทยที่อยู่มายาวนานมาก ไม่ทราบว่าเมื่อไหร่ แต่ เด็กรักป่า ก็ได้รับ ทุนสนับสนุนจากที่นี่ มานับสิบ ปี และ ยุติลงเมื่อ 2541 ด้วยต้องไปสนับสนุน กลุ่มที่ขาดแคลนมากกว่า ไม่ว่า จะเป็น คนชายขอบ ในเขมร ลาว พม่า......
บ่ายสอง วันนี้ เป็น งานศพ ....ของพี่อ๊อด ...ฉันไม่ได้ไปร่วม มีแต่แฟนเท่านั้นที่เป็นตัวแทนจาก เด็กรักป่า ...เรามีค่ายเยาวชน อยู่กันที่นี่ กว่า 40 ชีวิต และเป็นกิจกรรมสุดท้ายของค่ายรุ่นนี้เพื่อรอรุ่นต่อไป
ที่จะเข้ามาในพรุ่ง
พี่อ็อด เคยมาพักที่บ้านฉัน เราคุยกันสัพเพเหระ ...พี่เล่าว่า ตอนไปอยู่อเมริกา นานๆกับลูกสาวสองคน พี่จะทำหน้าที่เป็น
พ่อบ้านและทำงานเล็กๆน้อย อยู่นานๆ ก็มีสิทธิ์ได้ กรีนการ์ด และใช้ชีวิตอยู่ อเมริกาได้สบายๆ แต่พี่ก็กลับมาประเทศไทย พี่พูดกี่รอบๆ แล้วพี่ก็หายไป โผล่มาอีกที ฉันก็เห็นพี่อยู่เมืองไทย
พี่ชอบเล่า เรื่อง พระเครื่องให้ฉันฟัง ด้วย พี่สนใจมาก มีพระรุ่นนั้น รุ่นนี้ เต็มไปหมด พี่ยังโชว์พระที่สร้อยคอของพี่ ที่มีเยอะมาก หนักมาก และพี่ก็เล่าเรื่องประสบการณ์ รอดตาย ตอนขับรถไปเยี่ยมโครงการที่ทางเหนือ ว่า
<p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style="font-size: 16pt; background-color: #cc99ff">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"; background-color: #cc99ff'> โอโฮ้...ไอ้หน่อย พี่น่ะเกือบตายแล้วน่ะ..พี่ขับรถแซงคันข้างหน้า ไปใช่มั้ย<span> </span>แล้ว มันเป็นสะพานพอดีน่ะ<span> </span>เอ็งเอ๋ย...จะหลบไปไหนว่ะ แล้ว ไอ้สิบล้อ มัน ห้อมาเลย<span> </span>พี่นะเอ็ง คิดว่า ถอยก็ไม่ได้ เบี่ยงหลบข้างทางก็ไม่ได้...แ </span><span style="font-size: 16pt; background-color: #cc99ff">_</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"; background-color: #cc99ff'>ง ..ขับดิ่ง<span> </span>เหยียบมิดเลยน่ะ<span> </span>เป็นไงเป็นกัน.....แล้วไม่รู้อะไรช่วย เฉียดฉิว จริงๆ......<span> </span></span><span style="font-size: 16pt; background-color: #cc99ff">”</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>หลายปีมาแล้ว หลังฉันฟังพี่เล่า <span> </span>ไปเจอพี่ที่ประชุมทางเหนืออีกครั้ง พี่ชวนฉันนั่งรถกลับกรุงเทพฯด้วยกัน ฉันบอกพี่ว่า<span> </span><span> </span>ฉันชอบรถไฟมากกว่า<span> </span><span> </span>แบบ... โรแมนติกกว่าน่ะพี่.....</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>พี่ชอบเล่าเรื่อง ลูกสาวให้ฟัง มีช่วงที่พี่พาลูกสาวทั้งสองกลับมาอยู่ พิษณุโลกบ้านเกิด ลูกสาววัยรุ่นของพี่เฮี้ยวน่าดู ตามปะสาเด็กเคยเรียนแบบอิสระ ที่เมืองนอก และเรื่องสิทธิ นี่พี่คุยกับลูกสาวคงมากแหละ ...<span style="background-color: #ccffff">ฉันฟังดู ลูกพี่บุคลิกแบบนี้ไม่เหมาะอยู่เมืองไทยเลย...ฉลาด มั่นใจตนเอง มั่นใจมาก จนผู้ใหญ่ฝ่ายปกครองของโรงเรียนเมืองไทย</span> อาจจะปรับตัวไม่ทันกับเด็กยุคใหม่</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>เช่น ตอนที่ลูกสาวคนเล็ก อยู่ ม. 1 โดดเรียนมีเพื่อนตามไปเป็นแก็งค์<span> </span>โรงเรียนเรียก พี่ ฟังการพิจารณาโทษของลูกสาว....พี่เล่าว่า</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span></span><span style="font-size: 16pt; background-color: #99ccff">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"; background-color: #99ccff'><span> </span>ตลกไหม<span> </span>ไอ้หน่อย<span> </span>ตอนที่ ฝ่ายปกครองถามลูกพี่ว่า ...เนี่ยเพื่อนเขาว่าเขาโดดเรียนตามเธอ</span></p> <p style="margin-left: 18pt; background-color: #99ccff" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'>ทำไมเธอถึงนำเพื่อนไปในทางที่ผิด .....แล้ว ลูกพี่มันตอบครูว่าไง รู้มั้ย...ไอ้ตัวเล็กของพี่ นี่มันร้าย </span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"; background-color: #99ccff'>มันบอกว่า ...ก็ ลูกศิษย์ครู ไม่มีสมองคิดเอง ก็ต้องทำอะไรตามคนอื่นเสมอ....โอ้ย มันน่ะแสบ ใช้ได้เลยจริงๆ</span><span style="font-size: 16pt"><span style="background-color: #99ccff">”</span></span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>ฉันไม่รู้ว่าพี่พูดชมลูก <span> </span>หรือว่า รันทดกับการศึกษาของสังคมเรา</span></p><p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'>.....แต่ภายหลังฉันมารู้ว่าพี่ส่งลูกๆไปอยู่อเมริกากับแม่แล้ว.....</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span><span style="background-color: #00ffff">ฉันชอบฟังพี่เล่าอีก ชอบให้พี่เรียก ไอ้หน่อย ชอบที่พี่พูดแรงๆ ตรงๆ ชอบวิธีคิดของพี่ ชอบในสิ่งที่พี่เชื่อ ชอบฟังความอ่อนไหวของพี่ อย่างเรื่อง หมาตาย ...พี่เล่าและพี่ก็ร้องไห้ ....พี่ก็เป็นคนธรรมดา ที่มีความรัก ความรู้สึก ความเข้าใจ และสุขใจในสิ่งที่พี่เลือกทำ เลือกเชื่อ มาตลอดชีวิต</span><span><span style="background-color: #00ffff"> </span> </span></span></p><p style="margin-left: 18pt; background-color: #99cc00" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span>" </span>ขอบคุณคะพี่ <span> "</span></span></p> <p style="margin-left: 18pt; background-color: #99cc00" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> </span></p>
อรุณสวัสดิ์ค่ะน้อง ดอกแก้ว
ครูอ้อยจะติดตามอ่านทุกวันค่ะ
แสดงความไว้อาลัยด้วยคนครับ
คุณดอกแก้ว
แวะมาไว้อาลัยด้วยเหมือนกัน ..พร้อมกับจะบอกว่า...ขออนุญาต book tag คุณดอกแก้วแล้วค่ะ
ออต
สบายดีนะออต งายยุ่งมั้ยช่วงนี้ จะทำวิจัย หรือจะกลับบ้านไปทอผ้าจ้ะ พี่หน่อยก็ได้ไอเดีย
จ ากออตนะ ว่าจะไปเรียนทอผ้ากับ คุณยายปากซอย
แกไม่มีลูกหลาน ไม่มีคนช่วยเลย ทอผ้าลายดอกลำดวน สวยมาก ตรงชายผ้านะ แล้วเหลือแก คนเดียว ที่ทอเป็น ...พี่ว่าจะไปสมัครเป็นทายาท สืบทอด ดอกลำดวน....แต่เดือนนี้ เหนื่อยมาก แต่ก็ โอเค
ไว้พี่เก่งๆ จะไปทอผ้า แข่งกับออตนะ
หนูนิด
คิดถึงอยู่จ้ะ.....พี่ไปแปะ คำถามไว้ที่blog หนู น่ะ เห็นมั้ย
จะชวนไปเจอกันที่ บ้านครูบา อ.สตึก ...5-7 เมย. นี้
จะได้เจอกันไง ไปด้วยกันนะ สุรินทร์ กับ บุรีรัมย์ต้องดอง กันเอาไว้
ไม่รู้จักเขา แต่เมื่ออ่านก็น่าเสียดายคนดีๆ ครับ
เสียใจด้วยคนครับ
พี่ดอกแก้ว
ผู้ไม่ประสงค์ออกนาม
คะ พี่อ็อต ถือว่า ช่วยเหลือ สนับสนุน การทำงาน
ท ี่เป็นกระบวนการเรื่องสิทธิ์ อย่างมาก ไม่ใช่แ่ค่งานด้านเด็ก ผู้หญิง แต่ยังพ่วงงานเชิงเคลื่อนไหวทางสังคมต่างๆที่เป็นประเด็นร้อน
ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง การที่ ชาวบ้านในเขตป่าสงวนที่อยู่มาก่อนประกาศป่าสงวนถูก
ไล่ที่ หรือเรื่อง เขื่อนปากมูล หรือเรื่อง เด็กไร้สัญชาติ
งานที่ แตร์เดซอมทำ โดยมีพี่อ็อตเป็นผู้รายงาน เป็นคนช่วย อธิบายโครงการ ต่อ คณะกรรมการในวงประชุมขององค์การ ว่าเหตุผลไร ควรสนับสนุน วิเคราะห์เชิงโครงสร้างทางสังคม
ยุคแรกๆ งานเด็กรักป่า ที่ แตร์เดซอม สนับสนนุ
ก็ อยู่ในกระบวนการภาคประชาชน ดีอยู่หรอกค่ะ
มาตอนหลัง เน้นทำเรื่องการศึกษา งานเลยนิ่งๆ
เย็นๆ ไม่หวือหวา เหมือนสมัยก่อน....
แต่พี่อ็อด ก็คบกับเด็กรักป่ามาตลอด แนะนำสิ่งดีๆมากมาย.....
พี่อ็อด คงอยากพักผ่อน.....หรือไม่ก็คิดว่า พี่เขาไปต่างประเทศ.....เดี๋ยวก็มา.....มาอยู่ในใจเรา
หนูนิด
พี่ ไม่ว่าง 16-18 มี.ค. อยู่เขาใหญ่ และ 20- 22
ก็ มีค่ายต่อ....
หนูนิด ก็โปรแกรมเยอะ เหมือนกันนา เดินสายแจม
ดี ดี ....เพื่อนเยอะดี
เข้าระบบไม่ได้หลายวัน..คิดถึงชาวบล็อกแทบแย่..และแทบลงแดงเลยเชียว..
แวะมาร่วมแสดงความเสียใจด้วยนะครับ...
เป็นไปตามวิถี
เกิดและมีแตกดับ
ทันทีที่ชีวิตล่วงลับ
ความดีถูกขานรับ ประดับโลก.... นิรันดร์ไป
ความดีถูกขานรับ ประดับโลก.... นิรันดร์ไป..............
ขอบคุณค่ะ
Porjai
ร่วมจารึกความดีของคนคนหนึ่ง ที่ทำสิ่งต่างๆ
เพื่อสังคม
...ขอบคุณคะ ความดีงามคงอยู่เสมอ....