สวัสดีครับท่านผู้อ่านทุกท่าน
วันนี้ขอชวนท่านย้อนหลังไปปีที่แล้วครับ 2549 (2006) เรามาดูพายุกันเล่นๆครับ ว่าพายุที่วิ่งเข้าเวียนนาม ผ่านลาว แล้วมาตายบนพื้นแผ่นดินไทย มันมีหน้าตากันอย่างไร เพราะตอนที่เราๆท่านๆ เจอน้ำท่วมกัน ก็เห็นแค่มืดฟ้ามัวดิน ที่อื่นเป็นไงบ้างหนอ
พร้อมหรือยังครับ
หากพร้อมแล้ว
สาม
สอง
หนึ่ง
ผมจะพาท่านไปนั่งดาวเทียมพร้อมๆ กันผมกันดีกว่าครับ แล้วมองลงมาที่ประเทศไทยของเรา ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ด้วยโปรแกรม Virtual Cloud 3D ที่ได้จากภาพดาวเทียมแล้วผ่านการแปลงให้อยู่ในรูปแบบสามมิติครับ
มาดูพายุตัวแรกกันก่อนนะครับ เอาตัวล่าสุดก่อนแล้วกันครับ พายุTyphoon Chanchu, May 12-14, 2006 ก่อนก็ได้ครับ
เรามาดูภาพนิ่งกันก่อนครับ ลองดูซิครับ ว่ามันใหญ่ขนาดไหนครับ เทียบกับประเทศของเรา พายุนำหอบน้ำไปเรื่อยๆ จนกว่าจะหมดแรงแล้วก็จะสลัดน้ำใส่พื้นที่ตรงนั้น เอว่าแต่ว่าพายุลูกนี้จะไปจบชีวิตที่ไหนหนอ ประเทศไหนหนอ มาดูกันต่อครับ
มาดูอีกทีครับ ภาพเดิม นั่งดาวเทียมหรือเฮลิคอปเตอร์พิเศษ ดูพายุตัวนี้กันดีกว่าครับ ว่าน่ากลัวไหม (ภาพอาจจะโหลดมาช้าครับ ต้องรอให้เสร็จก่อนครับ แล้วภาพจะเคลื่อนไหวต่อเนื่องครับ)
คราวนี้เรามาดูภาพเคลื่อนไหวต่อเนื่องกันบ้างครับ ดูซิครับว่ามันหมุนยังกะลูกข่างครับ อยากทราบว่าหากมันมาหั่นบนภาคอีสานเราจะเป็นไงหนอ หรือว่า หากเราไม่มีป่าไม้ เพราะน้ำเต็มๆที่มากับพายุ (ภาพอาจจะโหลดมาช้าครับ ต้องรอให้เสร็จก่อนครับ แล้วภาพจะเคลื่อนไหวต่อเนื่องครับ)
สำหรับเส้นทางพายุลูกนี้นะครับ โชคดีไม่เข้าไทยครับ ที่มา <p>http://weather.unisys.com/hurricane/w_pacific/2006/CHANCHU/track.gif</p><p>
</p><p>ครั้งเอากันแค่พอเห็นก่อนนะครับ ครั้งหน้าจะลองทำพายุลูกอื่นที่วิ่งมาตายที่พื้นที่ประเทศดูบ้างครับ</p><p>สำหรับงานวิจัยชิ้นนี้ เป็นการแปลงภาพดาวเทียมจากเว็บไซต์ของประเทศญี่ปุ่น http://weather.is.kochi-u.ac.jp/SE/00Latest.jpg ,
Kochi-University, Japan เป็นภาพมองจากด้านบน โดยแปลงสองมิติให้เป็นสามมิติ เพื่อให้สามารถมองจากมุมมองต่างๆ กันได้ ซูมเข้าไปดูในรายละเอียดได้ เข้าไปดูตาพายุว่ามันกลมขนาดไหนครับ</p><p>ลองจินตนาการเล่นๆครับ ว่าป่าไม้กับพายุ เกี่ยวไรกันครับ แล้วหากพายุวิ่งมา มีป่ากับไม่มีป่า ต่างกันอย่างไร</p><p>แสดงความเห็นเพิ่มเติมได้เต็มที่นะครับ</p><p>ขอแสดงความนับถือ</p><p>สมพร ช่วยอารีย์</p><p>(ทำร่วมกับ ดร.วัฒนา กันบัว กรมอุตุนิยมวิทยา และสถาบันวิจัย IWR ในเยอรมันครับ)</p>
ไอหยา! โชดดีนะที่พายุไม่เข้าไทย ดูแล้วน่ากลัวม๊าก….มากเลยนะ ปีนี้รู้สึกว่าอากาศร้อนมากเลย หรือว่าเราแก่ตัวลงมากปรับตัวยากขึ้น ?
สวัสดีค่ะ ตื่นตามาก ! ขอบอก..ชอบที่เหมือนอยู่ในเหตุการณ์จริง เก่งมากเลยค่ะ..จะรอดูพายุที่เข้าไทยนะคะ
เห็นความแรงของพายุไต้ฝุ่นแล้วนึกถึงป่าขึ้นมาจับจิต..มีป่ากับไม่มีป่ามีผลที่ต่างกันอย่างมากมาย..เมื่อนึกถึงป่าก็นึกถึงพระราชดำรัสในหลวงที่ทรงกล่าวว่า “ ปลูกป่าน่ะ ไม่ต้องทำอะไรปล่อยพื้นที่ไว้อย่างนั้น วันหนึ่งป่าจะเกิดเอง “ แต่วิธีปลูกป่าในไทยคือ ไถให้ราบก่อนจะเอาไม้สัก ไม้ยืนต้นต่างๆไปจิ้มลงดิน แต่ลืมว่าไม้พวกนี้ถ้าไม่เกิดตามธรรมชาติเราต้องดูแลประมาณ 2 ปี ถึงจะปล่อยได้ ทั้งค่าดูแล ค่าปลูกซ่อม ฯลฯ ..และส่วนใหญ่จะตาย..จะทำยังไงให้คนไทยรักป่า เพราะส่วนใหญ่จะลักไม้ในป่ากันมากกว่า..นักคณิตศาสตร์มีความเห็นยังไงคะ^ ^
สวัสดีครับ พี่อัมพร
สวัสดีครับ คุณเบิร์ด
ขอบคุณครับ
เหมือนดูหนังเลยครับ ตื่นเต้นดีมาก ดีที่ไม่อยู่ในเหตุการณ์ครับ เราอาจจะมีท่าน "จตุคามรามเทพ" คุ้มครองหรือเปล่าครับ
ที่บ้านผมก็มีคนบริจาคมาไว้องคืหนึ่งเหมือนกัน โดยไม่ทราบถึงอิทธิฤทธิ์ครับ
ส่งมาเลย พายุลูกไหนก็ได้ อยากอาบน้ำฝนเต็มแก่แล้ว มันร้อนแล้งเหลือทน
เคยดูแต่ในหนัง ในทีวี คราวนี้มาอยู่ในจอเรา ขอบใจพ่อเม้ง ที่หาเรื่องดีๆมาให้เราได้เรียนรู้
อยากแสดงความตื่นเต้นครับ แต่ อ.เม้ง ส่งให้ดูเสียจนชินเสียแล้ว
ภาพนิ่งๆ พอทำให้มันเคลื่อนไหวก็ให้ความรู้สึกต่างกัน ความเข้าใจต่างกัน
แหม...เป็นสื่อการสอนที่เยี่ยมจริงๆ
นับถือ ๆ ครับ
พุทธะ นะปลง สัพพะโร นะมะ นะปลง โยวาสะ วะหาย
ไม่ว่ามันจะร้อนขนาดไหน หากเคยไปเที่ยวป่า เราจะยังรู้สึกเย็นเสมอ
ไม่จำเป็นต้องเที่ยวหรอกครับ
แค่บน ถนนแดดออกแรงๆ จะรู้สึกร้อน เมื่อเข้าไปอยู่ในร่มเงาของสะพานลอย ก็ยังร้อน แต่ถ้าไปใต้ร่มเงาของต้นไม้จะรู้สึกเย็น
เห็นแล้วผมคิดถึงต้นปาล์มที่ท่าแซะ ชุมพรที่เอียงกะเท่เร่ เพราะโดนพายุเกย์เมื่อหลายสิบปีมาแล้ว ได้สร้างเรื่องราวมากมาย
ผมคิดถึงคุณเบิร์ด ที่วันก่อนเธอตั้งประเด็นว่า “ในนิ่ง—-มีความเคลื่อนไหว” และ “ในความเคลื่อนไหว—–มีความนิ่ง” เพราะภาพนี้เขาบอกว่าตรงใจกลางมหาพายุนี้ (Hurricane eye)มันนิ่งเงียบเสียนี่กระไร ขณะที่รอบๆกำลังบ้าคลั่ง
ผมคิดถึงความหายนะของพื้นที่ชายทะเลด้วยแรง Sunami ที่ไม่มีป่าชายเลน
ผมหลับตาเห็นอนาคตที่จะมีพายุชื่อ “มหาบรรลัย” พัดผ่านบ้านเราขณะที่ภูเขากำบังนันมีหัวโล้น
ผมเห็นรายการทีวีจัดรายการ ซับน้ำตา……เป็นเวลาที่ยาวนานที่สุด
อย่าถึงวันนั้นเลย..ทำอะไรสักอย่างในวันนี้ซิ..
วันเสาร์นี้ผมขอไปปลูกต้นไม้ต้นแรกของปีนี้ก่อนครับ