วันนี้กลับมายืนตรงนี้ นึกถึงเพลงเก่าของ คริสติน่า อากีลาร์ หัวใจขอมา 

               คนรุ่นใหม่จะเคยได้ฟังเพลงนี้กันบ้างหรือเปล่า

                กลับมายืนที่เดิม ที่ที่เคยคุ้นตา

               ที่ที่ใจนั้นคอยเรียกหา เฝ้าคิดถึงวันที่ผ่านไป

               ที่ที่เคยพบเธอ ที่ที่ยังฝังใจ

               กลับมาตามหาความสดใส ที่ยังเหลือ พอให้จดจำ

             

              กวาดตามอง ไม่พบเธอ ตรงที่เก่า

              ถึงแม้วันนี้เงียบเหงา  แต่ยังดีใจ ที่ได้มาเยือน

              กลับมาคราวนี้ เพื่อมาทวงความฝันคืน สูดความฝันให้ชื่นใจ

             ยาวนานเหลือเกิน ที่ฝันจางหายไป ในหัวใจยังทวงถาม

             กลับมาคราวนี้ เพื่อมาทวงความฝันคืน สูดความฝันให้ชื่นใจ

            ยาวนานเหลือเกิน ที่ฝันจางหายไป ในหัวใจยังทวงถาม

            กลับมาคราวนี้ เพราะหัวใจมันขอมา ให้ตามหาความทรงจำ

           ปล่อยใจตัวเอง ให้มันชื่นฉ่ำ กับความทรงจำที่เคยมี

          กลับมายืนที่เดิม...

คำร้องโดย สุรักษ์ สุขเสวี

ทำนอง/เรียบเรียง โสฬส ปุณกะบุตร

ไร้นามมาแวะ โกทูโน วันนี้ ไร้นามรู้สึกเหมือนในเพลงนะ

ไร้นามมองหา หลายคนที่เคยเฮฮา เคยบอกเล่าเรื่องราว เคยหยอกเย้า เคยดุดัน ตั้งไข่ล้มต้มไข่กิน ส่งแรงบันทึกให้ โกทูโน ตั้งลำได้

หายไป

คลื่นใหม่มาเรื่อยๆ บ้างก็แผ่ว บ้างก็แรง เน้นวิชาการมากขึ้น เรื่อยๆ เงียบเหงาและไม่กล้าบอกเล่าความรู้สึกกับเรื่องของสังคม                      ดูราวกับตัดขาดจากความจริงบางอย่าง

 คลื่นลูกเก่าบางลูกยังวนเวียน แต่เรื่องราวแผ่วผิวลง บ้างก็ซ้ำๆ ย้ำๆ พิมพ์เรื่องเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ความทรงจำคืออาภรณ์ที่มักจะสลัดไม่หลุด

อนาคตคือแสงเทียนริบหรี่ที่ปลายอุโมงค์

ไร้นามแก่แล้ว จริงๆ