GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

กลับมาอีกครั้ง… เพื่อ “เขียนบันทึก” อย่าง “อิสระ”

“อิสระของชีวิต” ไม่มีกฏเกณฑ์ของการเขียนที่สังคมตั้งขึ้นเอง ไม่มีหัวหน้า ไม่มีลูกน้อง... ไม่มีการประเมินคุณภาพมันสมอง ไม่มีการแข่งขัน...

หลังจากที่ครั้งหนึ่งเคยถอดใจ  จากคำพูดของ  “คน”  ที่คอยกระแทกใจ  ทำให้จะหยุดเขียนบันทึกไปแล้วหันไปหาเครื่องมือใหม่...  เพื่อโอนความรู้  ให้คนอยากรู้  ได้เรียนรู้...  ด้วยเหตุผลเดียวนั่นก็คือ  “ไม่มีใคร...  รู้ไปหมดทุกเรื่อง”  ผลสุดท้าย  ก็ควานหาเครื่องมือที่ต้องการ  ยึดหลักการเดิม  อิสระของชีวิต”  ไม่มีกฏเกณฑ์ของการเขียนที่สังคมตั้งขึ้นเอง  ไม่มีหัวหน้า  ไม่มีลูกน้อง...  ไม่มีการประเมินคุณภาพมันสมอง  ไม่มีการแข่งขัน...  จนวันหนึ่งได้รับอีเมล์จากนิสิต  นักศึกษาถามมาว่าเหตุใดบันทึกที่เขียนไว้จึงหายไปหมด...  ก็ไม่มีอะไรมาก  แค่ความที่เป็นคน  “มือไวใจเร็ว”  เลยทำให้มันหายไปหมด...  แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมากกับข้อความในอีเมล์

จนสามวันที่แล้วมา  ได้ดูรายการ  “คืนนี้กับสายสวรรค์”  โดยทางรายการนมัสการ  “ท่านพระพยอมฯ”  มาร่วมรายการ  ดูไปดูมา...  จนรายการเกือบจบ  มีคำนึงที่ท่านพูดออกมาว่า  “พระพยอมฯ  ไม่ได้บวช  เพื่อให้ใครบางคน...  เป็นอรหันต์  แต่พระพยอมฯ  บวชเพื่อสอนคนให้รู้จักธรรม ฯ”  คำพูดนี้...ทำให้เราคิดได้  นั่นนะสิ...  จริงของท่าน...  เราบันทึกบล็อกก็ไม่ได้หวังให้ใครเก่งนี่หว่า...  แต่เราอยากให้คนที่อยากรู้  “ได้รู้”  คนที่ไม่อยากรู้ก็คงเป็นเรื่องที่ไม่สนใจมันเป็นเรื่องธรรมดา...

จนวันนี้...  ลองกลับมาที่เดิมอีกครั้ง...  เพื่อทำเรื่องเก่า ๆ  หลักการเดิม  ก็คือ  “ความรู้...  ทำไมต้องเสียเงิน”  โดยย้าย  “ความรู้”  บางส่วนไป  http://learners.in.th/planet/free-tum  เพื่อไม่ให้เกิดคำว่า  “เสียเปล่า” 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): อิสระ
หมายเลขบันทึก: 81777
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 12
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (12)

สวัสดีค่ะ จริง ๆ แล้วก็เป็นเรื่องของคนที่ต่างมุมมองกับเรา ราณีแนะนำที่ราณีเคยเขียนเรื่อง ต่างมอง..ต่างมุม (ตามไปดูตอนที่ 1)http://gotoknow.org/blog/Ranee/80092 และเรื่อง ต่างมอง..ต่างมุม (ตามไปดูตอนที่ 2)http://gotoknow.org/blog/Ranee/80094 ลองเข้าไปเยี่ยมชมดูนะค่ะ และขอโทษที่click ไม่ได้ เพราะเครื่องที่บ้านเป็นอะไรไม่รู้

สวัสดีครับ

ผมเคยมีความรู้สึกแบบนี้ และที่สุดแล้วผมก็กลับมาเหมือนคุณนะครับ

ทุกคนก็จะเลือกอ่านตามอัธยาศัย เพราะความหลากหลายของคนครับ

ขอให้มีความสุขที่จะเขียน...มีความสุขที่จะถ่ายทอดนะครับผม

ผมเป็นอีกคนหนึ่งที่ติดตามบันทึกของ "คนที่มีอิสระ ...ของชีวิต"

ให้กำลังใจครับ

  • ครูอ้อยก็เคยมีความรู้สึกแบบนี้...แต่ต่อมาไม่นาน.....ครูอ้อยก็เริ่มรู้สึกว่า.....ครูอ้อยมีความสุขกับการได้เขียน...
  • และไม่สนใจว่า....จะมีใครมาอ่านหรือไม่....
  • แต่ก็มีความสุขทุกครั้งที่มีมิตรรักมาแสดงความคิดเห็นค่ะ

ขอบคุณและดีใจที่กลับมาเขียนบทความดีๆให้กันและกันอ่านค่ะ

อยากจะบอกว่าผม add บล็อกของคุณผู้ชาย...(ป้ายเหลือง)  เรื่อง photoshop ในแพลนเน็ตของผมมานานแล้ว  เสียดายครับ ที่หายไป ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ เขียนไปเถอะครับ ผมเชื่อว่า ที่นี่เป็นอิสระครับ อย่าให้คำพูดของคนทำให้เราขาดอิสระครับ

สวัสดีค่ะ เข้ามาให้กำลังใจนะคะ

  • ไม่อยากเห็นบล๊อกเกอร์ดีๆ ถอยห่างออกไป เพราะทนสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามากระทบใจไม่ได้ หรือรำคาญแล้วถอยออกไปค่ะ
  • เชื่อมั่นในความเป็นตัวตนของน้องนะคะ
  • สวัสดีค่ะ
  • มาทักทายและให้กำลังใจครับผม
  • ขอให้มีความสุขกับเรื่องที่เราทำครับ
  • ขอบคุณครับ
อาจจะมีบางเวลาที่ทำให้รู้สึกท้อ อยากหยุดได้บ้าง
นายบอนก็เคยเป็นบ่อยๆ

แต่เมื่อมองย้อนไปถึงวันแรกๆที่เริ่มเขียน
และสิ่งที่ตั้งใจถ่ายทอด ไม่ใช่เืพื่อตนเองครับ เพื่อคนอื่นต่างหาก  นายบอนตั้งใจเขียนสะสมไว้ เพื่อที่ว่า เมื่อถึงวันที่ไม่สามารถเขีัยนบันทึกที่นี่ได้อีก อย่างน้อย เรายังได้ฝากมรดกทางความคิด หรือ ความรู้ไว้ให้คนอื่นได้ค้นพบบ้าง แม้ว่า นายบอนจะไม่ใช่บุคคลสำคัญอะไรมากนัก

คุณตั้ม

ยินดี มาก ๆ ค่ะ ที่คุณตั้ม กลับมาเขียนบันทึกใน gotoknow อีกครั้ง 

มาคราวนี้ สดในกว่าเดิมนะค่ะ เห็นรูปถ่ายด้านหน้าด้วย

ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ

เอ๋า...หายไปตอนไหนเนี่ย...//กลับมาๆ // ดีแล้วหละค่ะ มมส.ยิ่งมี blogger น้อยๆอยู่
  • ขอให้มีความสุขที่จะเขียน...มีความสุขที่จะถ่ายทอดนะครับ

  • ขอสนับสนุนความเห็น ของอาจารย์

    P
     อีกคนครับ

  • ความจริงย่อมเป็นสิ่งไม่ตาย

  • ต้องเคารพในความแตกต่าง หรือ ความหลากหลายในความคิดเห็น

มาสนับสนุนค่ะว่า ที่นี่คือที่ของเราทุกคน ไม่มีถูก ไม่มีผิด มีแต่ให้และรับ เราทุกคนมีอิสระที่จะเป็นเราที่มีสามัญสำนึกต่อเพื่อนร่วมโลกก็เพียงพอแล้วค่ะ

ดีใจที่คุณผู้ชาย...(ป้ายเหลือง) ตัดสินใจกลับมาใหม่ค่ะ อย่าหนีไปไหนอีกเลยค่ะ รู้สึกจะมี "เพื่อนทางจิตวิญญาณ"อีกมากมายในนี้นะคะ สำหรับพวกเราทุกคน