GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ความหวังของแม่....

ในหลวงของเรา มหากษัตริย์ยอดกตัญญู

        สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี

 ลูกๆ ทุกคน...ก็คือได้รู้กันแล้วว่า ความหวังของแม่ ที่มีต่อลูก 3 หวังคือ

ยามแก่เฒ่า  หวังเจ้า  เฝ้ารับใช้ 

ยามป่วยไข้  หวังเจ้า  เฝ้ารักษา

เมื่อถึงยาม  ต้องตาย  วายชีวา

หวังลูกช่วย  ปิดตา  เมื่อสิ้นใจ

ความหวังของแม่ทั้ง  3 หวังในหลวง

ปฏิบัติได้ครบถ้วน สมบูรณ์ เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุด ตอนที่สมเด็จย่าเสด็จไปไหนแต่ในหลวงประคองแม่เดินทุกครั้งไป ลองหันมาดูผู้คนส่วนใหญ่ เวลาออกไปไหน แต่งตัวโก้ สวย แต่เวลาเดิน..ไม่มีใครประคองแม่..กลัวไม่โก้..กลัวไม่สวย  ข้าราชการ ...เหรียญ..เต็มหน้าอก..แต่เวลาเดิน..ไม่กล้าประคองแม่..เป็นเรื่องของคนใช้..กลัวไม่สง่า..กลัวเสียศักดิ์ศรี...อาย.. เวลาทำดี..ไม่กล้าทำ อาย . เวลาทำชั่ว..กล้า..ไม่อาย

ใน หลวง มีโครงการเป็นร้อย..เป็นพันโครงการ..มีเวลาไปกินข้าวกับแม่..สัปดาห์ละ 5 วัน  แล้วข้าราชการ ซี 7 8  9...ร้อยเอก..พลตรี...ไม่เคยไปกินข้าวกับแม่..บอกว่า..งานยุ่ง.....อันนี้น่าคิดจัง..

ในหลวง..เสด็จไปประทับกับแม่..ตอนแม่ป่วย..ไปทุกวัน..ไปให้ความอบอุ่น..ประทับอยู่หลายชั่วโมง..นี่คือ..สิ่งที่ในหลวงทำ  คราวหนึ่ง.ในหลวงป่วย สมเด็จย่าก็ป่วย ไปอยู่ศิริราช ด้วยกัน อยู่ละมุมตึก ตอนเช้า ในหลวงเปิดประตู..ออกมา  ในหลวง..พอเห็นแม่รีบออกจากห้อง มาแย่งพยาบาลเข็นรถสมเด็จย่า มหาดเล็ก..กราบทูลว่า ไม่เป็นไร..ไม่ต้องเข็น มีพยาบาลเข็นอยู่แล้ว  ในหลวงมีรับสั่งว่า...แม่เรา...ทำไมต้องให้คนอื่นเข็น..เราเข็นเองได้..

นี่ขนาดเป็นพระเจ้าแผ่นดิน..เป็นกษัตริย์..ยังมาเข็นรถให้แม่ ยังมาป้อนข้าว..ป้อนน้ำให้แม่..ป้อนยาให้แม่ให้ความอบอุ่นแก่แม่..

ในหลวง..เฝ้าสมเด็จย่า อยู่จนถึงตี 4-5 จับมือ..กอด.แม่ ปรนนิบัติแม่..จนกระทั่งแม่หลับ พอถึงวัง..โทรศัพท์แจ้งว่า..สมเด็จแม่สิ้นพระชนม์..ในหลวง..รีบเสด็จกลับ..ศิริราช..ในหลวงตรงเข้าไป..คุกเข่า..กราบลงที่อกแม่..พระพักตร์ในหลวง..ตรงกับหัวใจแม่..ขอหอมหัวใจแม่..เป็นครั้งสุดท้าย  ซบหน้านิ่ง..อยู่นาน  แล้วค่อยๆ เงยพระพักตร์ขึ้น..น้ำพระเนตรไหลนอง...ในหลวงเห็นหวีปักที่ผมแม่...ในหลวงจับหวี..ค่อยๆหวีผมให้แม่..หวี..หวี..หวี..ให้แม่สวยที่สุด..แต่งตัวให้แม่..ให้แม่สวยที่สุด..ในวันสุดท้ายของแม่

อ่านแล้วก็คิดทบทวนคนที่อยู่ข้างหลังนะคะว่าเราทำดีที่สุดกันไหม   คงให้แง่คิดดีใช่ไหมคะสำหรับ ความหวังของแม่......

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): แบ่งปันรอยยิ้ม
หมายเลขบันทึก: 81469
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 15
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (15)

  • ทำบันทึกสวยจังเลยครับ
  • ขอบคุณมากครับ

ขอบคุณคะที่แวะเข้ามาชมเป็นบุคคลแรกเลยนะคะ

ประทับใจครับ...

เรารักในหลวง...

ประทับใจเหมือนคุณDirect ค่ะ เห็นด้วยอย่างยิ่ง คนเราอ้างว่าไม่ว่าง จริง ๆ แล้วเป็นข้ออ้างค่ะ

ทุกวันนี้เหลือพระในบ้างอีก 1 องค์คือแม่

ทำดีที่สุดเพื่อแม่ในทุก ๆ วันค่ะ

แวะมาเยี่ยมนะคะ

P
Mr.Direct เมื่อ ศ. 02 มี.ค. 2550 @ 00:31 จาก 124.121.124.190 ลบ (179938)

ประทับใจครับ...

เรารักในหลวง... 

ขอบคุณนะคะที่แวะชมยังไงก็อย่าลืมพระในบ้านนะคะ

ว้าว สวัสดีคะพี่จิ๊บ ขอทักทายไว้ก่อน ดีใจมากที่ได้อ่านเนื้อหาต่างๆของพี่จิ๊บ พี่จิ๊บยังเป็นพี่ที่น่ารักเสมอสำหรับน้องๆทุกๆคน คิดถึงพี่จิ๊บจังคะ  ยังไงพี่อย่าหายไปนะคะจะคอยติดตามผลงานคะ

                          ยังไงขอให้พี่สุขภาพแข็งแรงๆนะคะ

                                                       น้องจาขอนแก่น

 

อืม ..ไม่ยักรู้นะว่าแอบมาเขียนบล๊อกเอาไว้ด้วย

อ่านหลายบลอกแล้วก็ดีนะ..

รักษาสุขภาพด้วย..

หายป่วยไวๆนะครับ

สวัสดีจ๊ะพี่จิ๊บ น้องจาเองนะ

เห็นนิวเข้ามาทัก เลยมาทักบ้าง

เลี้ยงกันตอนไหนบอกด้วยนะ จะได้ไปเลี้ยงพี่จิ๊บด้วย

พี่จิ๊บเรียนจบตอนไหนบอกจานะ จาจะได้ไปแสดงความยินดีด้วย

รักษาสุขภาพนะค่ะ

รักพี่จิ๊บค่ะ

คิดถึงแม่.....

ที่บ้านจัง

ทำไงดี .....

สวัสดีน้องจา และน้องจอย

ขอบคุณมาก พี่ดีใจนะ ที่มีน้องๆที่น่ารัก

และจะดีใจมาก ถ้าน้องๆ ทำความฝันตัวเองจนสำเร็จ

สู้ๆๆๆๆจ๊ะ ^_^...

แม่หนูเสียตั้งแต่เด็ก..หนูคิดถึงแม่เสมอ

เขาบอกว่าถ้าคนไม่มีแม่ เราต้องเข้มแข็ง

แต่ถ้าไม่มีพ่อเราต้องเป็นผู้นำที่ดีและเข็มแข็ง

แต่ถ้าไม่มีทั้งสองเราต้องพยามมากกว่า สองเท่า

ตอนนี้หนูก็สู้ๆๆ จะไม่โทษอดีต หรือซ้ำเติมตัวเอง

และทำความดี..ขอบคุณสำหรับเนื้อหานะค่ะ

นินจา

สวัสดีครับคุณหิ่งห้อย

แวะมาอ่านบทความนี้แล้วทำให้เป็นสุข

และเป็นมงคลแก่ชีวิต

ผมยังรู้สึกว่ารักแม่น้อยไปเมื่ออ่านบทความนี้

ขอบคุณที่แบ่งปันครับ

ความหวัง และความสุข ของคนชื่อว่าเป็นแม่ คือ การได้เห็น ลูกประสพความสำเร็จในชีวิต หน้าที่การงาน เอาตัวเองรอดในสังคมได้อย่างมีความสุข ไม่เกเร เป็นพลเมืองที่ดี เท่านี้ก็ได้ชื่อว่าเป็นลูกที่ดี แต่ในทาง พระพุทธศาสนาได้กล่าวไว้ว่า

ในทางพระพุทธศาสนาได้แสดงหน้าที่ของลูกพึงปฏิบัติต่อแม่และพ่อ ๕ ประการ ดังนี้

๑. ท่านเลี้ยงเรามาแล้ว ต้องเลี้ยงท่านตอบแทน ข้อนี้มิได้หมายถึงว่าแม่พ่อเลี้ยงเรามา ก็เพื่อหวังมาเอาคืนในภายหลัง ความรู้สึกนั้นไม่มีแน่นอนกับแม่พ่ออย่างแท้จริง แต่ให้เราคิดว่าถ้าเราไม่เลี้ยงท่านแล้วใครจะเลี้ยง เหมือนเช่นเราครั้งเป็นทารก ถ้าหากท่านไม่เลี้ยงเราใครจะเลี้ยง แม้นปล่อยทิ้งๆขว้างๆก็คงลำบากยากแค้นไปแล้ว

๒.ทำกิจธุระของท่าน งานของท่านที่ได้ทำมาแล้ว และยังคงดำเนินการอยู่ หรือภาระใดๆที่เกิดขึ้น ณ ปัจจุบัน เป็นสิ่งที่ลูกควรต้องสอบถาม แสดงน้ำใจทั้งช่วยท่านแบ่งเบาภาระ เพราะอายุท่านก็เยอะแล้ว คนอื่นทำก็คงไม่ทำให้ท่านสบายใจได้มากเท่ากับลูกของท่าน

๓.ดำรงรักษาวงศ์สกุล ให้คงอยู่และไม่เสื่อมเสียหาย การได้กำเนิดลูกมาคนหนึ่ง อย่างน้อยก็หวังให้ได้สืบทอดวงศ์สกุล ไม่ให้สังคมได้ดูแคลนว่าลูกบ้านนั้นบ้านนี้ไปทำเสื่อมเสีย จนต้องออกมาถามว่า “ลูกใครหนาช่างเป็นเช่นนี้” การที่จะให้สกุลคงอยู่ได้ลูกจึงต้องคบหาแต่เพื่อนที่ใฝ่ดี ไม่ชักชวนไปในทางเสื่อม โดยเฉพาะต้องทำหน้าที่ของตน ในเบื้องต้นคือเชื่อฟังคำสั่งสอนท่าน เรียนและศึกษาตามหน้าที่อย่างสมบูรณ์ แม้ไปทำงานจะมีครอบครัว ก็ต้องปรึกษาท่านเพื่อให้ได้มาซึงสามีภรรยาที่ดี

๔.ปฏิบัติตนเป็นคนดี เป็นผู้สมควรรับมรดก มรดกสมบัติที่ท่านมีอยู่ สุดท้ายก็มอบให้กับผู้เป็นลูก แต่ก็จะเป็นผู้รับมรดกนั้น ต้องทำตนให้สมควรรับ เพื่อให้ท่านได้สบายใจว่าสมบัตินี้จะไม่สูญไปเมื่อมอบให้ นั้นคือต้องเป็นผู้อยู่ในศีล ในธรรม อย่างน้อยก็ศีล ๕ นอกจากนั้นก็ต้องศึกษาวิชาการที่เหมาะสมกับมรดกนั้นว่า จำเป็นต้องใช้ศิลปวิทยาใดบ้างจึงจะรักษาไว้ได้อย่างสมบูรณ์ ก็ต้องศึกษาเรื่องนั้นๆอย่างเต็มที่

๕.เมื่อท่านล่วงลับ ทำบุญอุทิศให้ เป็นหน้าที่ของลูกโดยตรง ที่จะต้องทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ท่าน เพราะนอกจากจะได้ทำบุญอุทิศส่วนกุศลแล้ว ยังได้รู้จักบริจาคทาน เข้าหาพระ เข้าหาวัด นี้เองที่จะเป็นสิ่งไม่ให้เราเสื่อมไป แม้ท่านจะล่วงลับไปแล้ว