ในหลวงของเรา มหากษัตริย์ยอดกตัญญู

        สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี

 ลูกๆ ทุกคน...ก็คือได้รู้กันแล้วว่า ความหวังของแม่ ที่มีต่อลูก 3 หวังคือ

ยามแก่เฒ่า  หวังเจ้า  เฝ้ารับใช้ 

ยามป่วยไข้  หวังเจ้า  เฝ้ารักษา

เมื่อถึงยาม  ต้องตาย  วายชีวา

หวังลูกช่วย  ปิดตา  เมื่อสิ้นใจ

ความหวังของแม่ทั้ง  3 หวังในหลวง

ปฏิบัติได้ครบถ้วน สมบูรณ์ เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุด ตอนที่สมเด็จย่าเสด็จไปไหนแต่ในหลวงประคองแม่เดินทุกครั้งไป ลองหันมาดูผู้คนส่วนใหญ่ เวลาออกไปไหน แต่งตัวโก้ สวย แต่เวลาเดิน..ไม่มีใครประคองแม่..กลัวไม่โก้..กลัวไม่สวย  ข้าราชการ ...เหรียญ..เต็มหน้าอก..แต่เวลาเดิน..ไม่กล้าประคองแม่..เป็นเรื่องของคนใช้..กลัวไม่สง่า..กลัวเสียศักดิ์ศรี...อาย..เวลาทำดี..ไม่กล้าทำ อาย . เวลาทำชั่ว..กล้า..ไม่อาย

ในหลวง มีโครงการเป็นร้อย..เป็นพันโครงการ..มีเวลาไปกินข้าวกับแม่..สัปดาห์ละ 5 วัน  แล้วข้าราชการ ซี 7 8  9...ร้อยเอก..พลตรี...ไม่เคยไปกินข้าวกับแม่..บอกว่า..งานยุ่ง.....อันนี้น่าคิดจัง..

ในหลวง..เสด็จไปประทับกับแม่..ตอนแม่ป่วย..ไปทุกวัน..ไปให้ความอบอุ่น..ประทับอยู่หลายชั่วโมง..นี่คือ..สิ่งที่ในหลวงทำ  คราวหนึ่ง.ในหลวงป่วย สมเด็จย่าก็ป่วย ไปอยู่ศิริราช ด้วยกัน อยู่ละมุมตึก ตอนเช้า ในหลวงเปิดประตู..ออกมา  ในหลวง..พอเห็นแม่รีบออกจากห้อง มาแย่งพยาบาลเข็นรถสมเด็จย่า มหาดเล็ก..กราบทูลว่า ไม่เป็นไร..ไม่ต้องเข็น มีพยาบาลเข็นอยู่แล้ว  ในหลวงมีรับสั่งว่า...แม่เรา...ทำไมต้องให้คนอื่นเข็น..เราเข็นเองได้..

นี่ขนาดเป็นพระเจ้าแผ่นดิน..เป็นกษัตริย์..ยังมาเข็นรถให้แม่ ยังมาป้อนข้าว..ป้อนน้ำให้แม่..ป้อนยาให้แม่ให้ความอบอุ่นแก่แม่..

ในหลวง..เฝ้าสมเด็จย่า อยู่จนถึงตี 4-5 จับมือ..กอด.แม่ ปรนนิบัติแม่..จนกระทั่งแม่หลับ พอถึงวัง..โทรศัพท์แจ้งว่า..สมเด็จแม่สิ้นพระชนม์..ในหลวง..รีบเสด็จกลับ..ศิริราช..ในหลวงตรงเข้าไป..คุกเข่า..กราบลงที่อกแม่..พระพักตร์ในหลวง..ตรงกับหัวใจแม่..ขอหอมหัวใจแม่..เป็นครั้งสุดท้าย  ซบหน้านิ่ง..อยู่นาน  แล้วค่อยๆ เงยพระพักตร์ขึ้น..น้ำพระเนตรไหลนอง...ในหลวงเห็นหวีปักที่ผมแม่...ในหลวงจับหวี..ค่อยๆหวีผมให้แม่..หวี..หวี..หวี..ให้แม่สวยที่สุด..แต่งตัวให้แม่..ให้แม่สวยที่สุด..ในวันสุดท้ายของแม่

อ่านแล้วก็คิดทบทวนคนที่อยู่ข้างหลังนะคะว่าเราทำดีที่สุดกันไหม   คงให้แง่คิดดีใช่ไหมคะสำหรับ ความหวังของแม่......