วันนี้เป็นวันอาทิตย์ที่รู้สึกว่าช่างสดใสจริงๆ ที่คิดอย่างนี้อาจเป็นเพราะมีเวลาได้เล่าประสบการณ์จากการทำงานที่ผ่านมา....ขอเล่าประสบการณ์ที่มีโอกาสได้พูดคุยกับเด็กๆ ทั้งประถมศึกษา มัธยมศึกษา อาชีวะ และอุดมศึกษา  ในจังหวัดหนึ่งของภาคเหนือตอนบน และจังหวัดหนึ่งของภาคเหนือตอนล่าง....ผู้เขียนอยากฝากข้อความนี้ให้กับครู อาจารย์ทุกคนค่ะ ........เด็กๆมีความคิดและความต้องการให้ครูเข้าใจพวกเขาให้มากที่สุด อย่าใช้อารมณ์ของครูตัดสิน ให้ถามพูดคุยใช้เหตุผลก่อนจะลงโทษ หรือตำหนิ  ที่พึ่ง และแบบอย่างที่ดีของพวกเขา ก็คือคุณครูนี่แหละ เขาต้องการความรักและความเข้าใจจากคุณครูมาก รางวัลที่เด็กชอบและต้องการคือคำชมจากครู เป็นกำลังใจที่ดีมากกว่าสิ่งของรางวัลอย่างอื่น ในการเรียนการสอนขอให้ครูเตรียมสื่อหรือให้เรียนรู้จากการลงปฏิบัติ  อย่าสอนเร็วเด็กเรียนอ่อนตามไม่ทัน จะถามก็กลัวโดนครูดุ และถูกว่าโง่  และสิ่งที่เด็กไม่ชอบอย่างมากคือการเปรียบเทียบ  กิจกรรมที่เด็กชอบคือกิจกรรมที่ครูมีส่วนร่วมกับเด็กทุกขั้นตอน ทำให้ครูกับเด็กได้ใกล้ชิด.กัน.......สุดท้ายเด็กชอบครูใจดี เป็นกันเองยิ้มแย้มแจ่มใส และ.เป็นที่ปรึกษาที่ดีของพวกเขา......ทั้งหมดนี้เป็นเพียงข้อมูลส่วนหนึ่งที่ผู้เขียนอยากเป็นสื่อกลางฝากไปถึงคุณครูทุกคน ค่ะ