GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

คลังสมอง วปอ.เพื่อสังคม

เด็กทำท่าประหลาดใจ เสียเวลาตั้งสตินัดหมายที่จะร้องเพลงนี้อย่างตั้งใจเป็นครั้งแรก แล้วเสียงเจี้อยแจ้วก็พลิ้วไหวไพเราะออกจากปากน้อยๆของเด็กบ้านนอกกลุ่มนี้

 

วันนี้มหาชีวาลัยอีสานได้ต้อนคณะศึกษาดูงานชุดใหญ่ ใหญ่จริงๆครับ รถบัส 2ชั้นใหญ่ 4 คัน และรถยนต์ส่วนตัวอีกจำนวนหนึ่ง ถนนในสวนที่เคยกว้างดูแน่นทึบไปกับรถที่จอดต่อกันยาวเหยียด นั่นก็หมายความว่าเราต้องรับแขก200คน ด้วยบุคลากรที่มีอยู่จำกัดจำเขี่ย8คน ที่ต่างมีหน้าที่ประจำตึงมือทุกคน แต่ด้วยการคลุกคลีวิธีทำงานบนฐานความไม่พร้อม ทำให้เราผ่านร้อนผ่านหนาวมาจนทุกวันนี้ ถามว่าเราเก่งใช่ไหม เปล่าเลย เราเอาตัวรอดได้เพราะมีตัวช่วย ตัวช่วยมาจากไหน ไปกวักมือเรียกมาได้ไหม เปล่าเลย ทุกอย่างมีที่ไปที่มาทั้งสิ้น บังเอิญว่าผมไม่ได้มองข้ามสิ่งเล็กๆน้อยๆ   

  

บ่ายวันหนึ่งที่โรงเรียนบ้านเม็กดำ ถ้าจำไม่ผิดผมเป็นวิทยากรในวันเปิดงานวิจัยที่โรงเรียนแห่งนี้  ผมเดินเล่นไปด้านหลังโรงเรียน สังเกตเห็นเด็กกลุ่มหนึ่งล้อมวงนั่งเล่นอะไรกันสักอย่าง ก่อนที่ผมจะเดินห่างออกไป  ก็ได้ยินเสียงเพลงแว่วมาจากเด็กกลุ่มนี้ ..ทำไมถึงมีวันนี้ ท่วงทำนองและเนื้อเพลงสะกดผมอยู่กับที่ ..ดีใจที่มีวันนี้ สุขใดจะมีเทียมเท่า ภูมิใจในแผ่นดินไทยของเรา ทุกย่างก้าวพวกเรามีพอเพียง   ผมเปิดตำรารับลูกขึ้นมาโดยอัตโนมัติ เดินไปหาเด็กกลุ่มนี้ ไหนหนูลองร้องเพลงนี้อีกสิลูก  เด็กทำท่าประหลาดใจ เสียเวลาตั้งสตินัดหมายที่จะร้องเพลงนี้อย่างตั้งใจเป็นครั้งแรก แล้วเสียงเจี้อยแจ้วก็พลิ้วไหวไพเราะออกจากปากน้อยๆของเด็กบ้านนอกกลุ่มนี้   

  

เนื่องจากมีเวลาจำกัด ผมได้แต่แอบเก็บเอาความประทับใจเอาไว้ ในระหว่างที่ผ่านตัวอำเภอผมแวะไปร้านขายเครื่องเสียง ถามหาเพลงนี้ คุยกับคนขายอยู่นานก็ไม่ได้เรื่อง เพราะชื่อเพลงชื่อคนร้องก็ไม่แน่ใจตอบเขาไม่ได้ บอกแต่ว่า ..เป็นเพลงที่เกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง คนขายก็ยังมึนตึบอยู่ดี สรุปว่าจนแล้วจนรอดผมไม่ได้เพลงนี้กลับไปฟังในสวนป่า  

ต่อมาเด็กชั้น ป .6มาเข้าค่ายเรียนรู้ที่นี่ ภายหลังจากที่เห็นรุ่นพี่ชาวค่ายไปเล่าให้ฟัง วันปิดค่ายผมได้มอบไก่ดำญี่ปุ่นให้เด็กกลุ่มนี้ไปเลี้ยง เมื่อได้ไข่ไก่ดำเด็กนำไปฟักขยายพันธุ์ได้ 20 ตัว ต่อมาผมได้มอบแม่ไก่ไข่ให้ไปเลี้ยงอีก48ตัว แม่ไก่ไข่ตอบแทนความอารีของเด็กๆด้วยการออกไข่วันละ30กว่าฟอง นำไข่ไปจำหน่ายในสหกรณ์ของโรงเรียน   

วันนี้ เด็กๆมาช่วยรับแขก ช่วยกันร้องเพลงเพลงประสานเสียง ทำไมถึงมีวันนี้ แล้วนำเสนองานวิจัยการเลี้ยงไก่ดำญี่ปุ่นและไก่ไข่ให้นักศึกษาวปอ .ฟังแบบสดๆทั้งเพลงและการนำเสนองานวิจัย

เด็กเสนองานวิจัยแบบมีชีวิตที่ดิ้นได้ ได้อุ้มเอาแม่ไก่ ลูกไก่ และไข่ไก่ มาประกอบการนำเสนอกระบวนการศึกษาวงจรการเลี้ยงไก่ ช่วยกันอธิบายว่าได้เอาความรู้อะไรใส่ลงไปในเล้าไก่ ตัวไก่ ลูกไก่ และไข่ไก่ สุดท้ายได้มอบชะลอมไข่ไก่ให้แก่ พลอากาศเอก อรุณ พร้อมเทพ  รองประธานคลังสมอง วปอ .   

อานิสงส์ของความดี อานุภาพของการจัดการความรู้ของเด็กชั้นป .6 ทำให้คณะวปอ.เรี่ยไรเงินกันในบัดเดี๋ยวนั้น ได้เงินสมทบ:ซื้อเครื่องฟักไข่จำนวน 13,134 บาท นี่คือตัวอย่างการใช้KM.เป็นเครื่องมือในการเชื่อมต่อความรู้เข้ากับงานวิจัยในชั้นเรียนได้อย่างเนียนมาก 

 

นอกจากรายการเด็กๆแล้ว นายอำเภอสตึก ได้มาร่วมบรรยายสุปภาพรวมภาพเศรษรฐกิจ สังคม และการปกครองให้กับคณะฯด้วย ต่อด้วยทีมงานมหาชีวาลัยอีสาน ได้นำเสนอหลักการทำงานโดยจอมยุทธจากมอดินแดงและคณะ  <ul>

  • ดร.แสวง รวยสูงเนิน เสนอ หลักการทำงานแบบอิงระบบ
  • ดร.ศักดิ์พงศ์ หอมหวน เสนอ สิ่งที่ได้จากพันธมิตรทางวิชการ
  • อาจารย์อุทัย อันพิมพ์ เสนอ แนวทางKM.ธรรมชาติ
  • </ul> <p align="justify"> ผมได้เล่าให้คณะที่มาดูงานฟังว่า วันนี้มหาชีวาลัยอีสาน มีพันธมิตรอยู่ทั่วโลก เรามีเพื่อนที่แสนดีคอยประคับประคองเรา ช่วยแนะนำเรา สนับสนุนเราทุกรูปแบบ ผมคิดว่าถ้ามีการร้องขอเรื่องหนึ่งเรื่องใด สมาชิกชาวบล็อกคงเต็มใจมาช่วยเหลือมหาชีวาลัยอีสานอย่างเต็มสติกำลัง แม้แต่ไม่มีการขอความช่วยเหลือ ถ้าเห็นว่าสิ่งไหนที่พอช่วยได้ สมาชิกไม่ลังเลที่จะกรุณาเอื้อเฟื้อเราอยู่ข้างหลังตลอดมา </p> <p align="justify">ทำให้เนื้อหาสาระที่มหาชีวาลัยเสนอในบล็อก มีผู้มาใช้เวลาอ่านกิจการงานของมากขึ้นนานขึ้น นั่นก็หมายความว่าวันนี้   </p> <ul style="margin-top: 0cm"> <li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: purple; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt"> มหาชีวาลัยมีคณาจารย์ในหลายมหาวิทยาลัย ทั้งในประเทศและต่างประเทศ คอยให้ข้อชี้แนะ ไม่คลาดสายตา </li> <li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: red; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt"> มหาชีวาลัยมีพันธมิตรที่เป็นนักวิชาการนักวิจัยอยู่ในหน่วยงานและสถาบันต่างๆที่พร้อมช่วยเหลือวิเคราะห์ข้อมูล และลงมาร่วมมือทำการวิจัยร่วม เพิ่มมากขึ้น </li> <li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: #003300; text-align: justify; tab-stops: list 36.0pt">เรามีนักศึกษาทุกระดับ ปริญญาตรี โท เอก มาเรียนรู้และทำวิทยานิพนธ์ จากหลายสถาบันที่นับวันจะมากขึ้น นั่นก็หมายความว่าเรามีคู่หูทยอยมาแลกเปลี่ยนประสบการณ์หลากหลายทั้งสายวิชาการและวิชาเกิน</li> </ul></span></span>

    บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

    คำสำคัญ (keywords): มหาชีวาลัยอีสาน
    หมายเลขบันทึก: 80486
    เขียน:
    แก้ไข:
    ความเห็น: 25
    อ่าน:
    สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

    ความเห็น (25)

    • คุณพ่อเหนื่อยมั้ยคะ  หว้ามัวจัดการกับเจ้าคอมฯจนสามารถเข้ามาเพิ่มบันทึกได้แล้วค่ะ  พยายามตั้งแต่ช่วงเย็น
    • ราตรีสวัสดิ์นะคะ  สมองยังไม่แล่น  ง่วงมาก  เดี๋ยวพรุ่งนี้มาคุยด้วยใหม่ค่ะ
    P

    ช่วงนี้พวกเรายุ่งกันใหญ่เลยนะ

    แต่ก็ยังแวะมาให้กำลังใจ

    ขอบใจสาวน้อย ลุยต่อๆๆไป

    คารวะซือแป๋ค่ะ

    ชอบวิธีที่ครูบาให้เด็กมาเสนอสิ่งที่ทำค่ะ เด็กๆ คงภูมิใจมากเลยนะคะ

    • เฮ้อ...หนิงพลาดโอกาสครั้งใหญ่นะเนี่ย...
    • แต่ครั้งต่อไปยังมีอีกเนอะ  ตอนนี้กลับมาเต็ม 100  แล้วค่ะพ่อครูขา
    P

    เด็กคงดีใจถ้าทราบว่าผู้ใหญ่ใจดีชอบสิ่งที่พวกเธอช่วยกันสุดฤทธิ์ สุดเดช

    P

    เกิดภาวะวิกฤติลูกสาวหาย ครั้งที่ 1

    บังเอิญตรงกับมี2 หนุ่มมายุ่มย่ามขืนใจจะให้เป็นพ่อตาให้ได้

    เขาให้กลเม็ดทุกรูปแบบ มองหาคนช่วยไม่มี

    ดีว่ามีน้า ป้า มาประคองไว้

    ไม่งั้นเขาเอาตายแน่

    หายดีแล้วใช่ไหม ร่ำๆจะโทรไปถาม ก็เกรงว่าจะกวนงาน

    ไม่สบายแต่กายนะคะพ่อครูขา  แต่ใจไปช่วยงานอยู่ที่มหาชีวาลัยอยู่แล้วค๊า...

    ยอดจริงๆ ค่ะ อ่านแล้วขนลุก ปิดเทอม

    ครูบารับ นักเรียนไปทำงาน (ไม่ใช่ทำวิจัย)ไหมคะ

    อยากให้ลูกๆเขาได้พบ ครูบา อยากให้เห็นชีวิตติด ดิน

    เดี๋ยวเขาจะกลับบ้าน จะชวนเข้าบล็อกครูค่ะ 

    เยี่ยม แบบ สุดยอดค่ะ

    • มาทักทายคุณหมอก่อนครับ ขออนุญาตพ่อนะครับ
    • ด้วยความยินดี จะพาน้องๆไปให้ทั่วสวนเลยครับ
    • จะทั่วไหมเนี่ยกว้างเหลือเกิน
    • งานผ่านไปได้ด้วยดีนะครับพ่อ
    • วันนี้คงเป็นงานวิจัยทั้งวันใช่ไหมครับ ผมยุ่งๆกับงานเหมือนกันครับ
    • เมื่อคืนอาจารย์ที่ปรึกษา กับนักศึกษาโข่ง
    • ทุกคน ขย้ำโจทย์ ที่เหนียว แข็ง กระด้าง
    • ฟัดจนหมดแรง ลงไปนอนแผ่กับพื้น(มีรูปให้ดู)
    • บางคนกระเด็นตกเก้าอี้ ไปนอนแผ่ ไม่เป็นท่า
    • ต้องหาน้ำท่ามาปปลอบ
    • แต่ก็เกรงจนกลืนน้ำลงคอลำบาก
    • 04.00 น.ทุกคนโผเผไปนอน แบบโดนน๊อค
    • เช้านี้ 8.30 น.
    • ทุกคนลุกมาสุมศีรษะกันอีก
    • ตอนนี้ 12.29 น.ก็ยังแกะกันไม่ออก
    • โปรดติดตามด้วยความระทึกใจต่อไปๆๆๆ

    ครูบาขา....เหนื่อยมั้ยค่ะ...เป็นกำลังใจให้ และดีใจที่ได้ให้กำลังใจค่ะ....ยิ้ม ยิ้ม

    ชอบวิธีการนำเสนอของเด็กๆ ที่อุ้มแม่ไก่ ลูกไก่  ไข่ไก่ มานำเสนอค่ะ...เห็นภาพจริง....คณะ วปอ คงประทับใจมากนะค่ะ จึงได้ช่วยกันเรียไรเงินสนับสนุนกิจกรรมการจัดการความรู้ของเด็ก...ดีใจกับเม็กดำที่จะได้เครื่องฟักไข่ค่ะ......ผู้สนับสนุนที่ยิ่งใหญ่เบื้องหลัง คือ ครูบา.......

    น้องหนิงหายป่วยยังค่ะ เห็นหายไป....วันที่คุณพ่อครูบา จะอวดลูกสาว ปรากฎลูกสาวเบี้ยวเฉยเลย....เตรียมของแถมไว้ก็เลยยังไม่มีใครได้.....ทำไงดี...

    P

    ลองอ่านบล็อกดูก่อนก็ดีครับ

    เพราะที่นี่ก็ใช่ว่าจะมีอะไร

    ยังเวิ้งว้าง วิเวก วิโหวง เหวง!!

    P
    paew เมื่อ

     อาจารย์ ครับ

    กระบวนการเรียนแบบ วิชา+ ชีวิต

    จะต้องพัฒนาการไปอีกไกล

    ครูไทยต้องเรียนวิชารับลูก ของเด็กๆให้จินตาการเต้นออกมาจากหน้ากระดาษ + กับศักภาพที่ใสๆของเด็ก เช่น น้ำเสียง ลีลา เสียงเพลง

    สรุปว่า เรียนจนได้เงินบริจาค เรียนจนสามรถแปรรูปผลงานเป็นตู้ฟักไข่ จึงไม่จำเป็นต้องไปใช้ตัวชี้วัดบ้าๆบอๆมาประเมิน

    บ่ายโมงแล้วค่ะ วันนี้ครูบาทานข้าวกับอะไรค่ะ...วันนี้มาดูแลสนามสนามที่โรงเรียนกัลยาณวัตรค่ะ จึงได้ใช้คอมพิวเตอร์ของโรงเรียน อ่านบันทึกครูบาพร้อมกับเสียงเพลงดีใจที่มีวันนี้ค่ะ (เครื่องที่ที่ทำงานใน มข ไม่มีเสียงเพลงค่ะ ไม่ทราบว่าพราะเหตุใด) ยิ่งทำให้อ่านบันทึกนี้ ได้อารมณ์และความรู้สึกมากค่ะ....

    เห็นด้วยกับครูบาค่ะ ....... ว่า  เรียนจนได้เงินบริจาค เรียนจนสามารถแปรรูปผลงาน เป็นตู้ฟักไข่ จึงไม่จำเป็นต้องไปใช้ตัวชี้วัดบ้าๆบอๆมาประเมิน......

    ขอบพระคุณค่ะ

    P
    paew เมื่อ

    วันนี้อดข้าวกลางวันครับอาจารย์

    กินมะขามหวานรองท้อง กับน้ำชา ครับ

    กะจะทานข้าวเย็นมื้อเดียว

    ก็อย่างนี้ละครับชีวิตชาวบล็อกในป่า

    อดมื้อ กินมื้อ สะดือโบ๋ !!

    ครูบาครับ

    • อาศรมของครูบานี่เป็น Learning Center ที่ใหญ่ที่สุดและรับผู้มาเรียนรู้มากที่สุดเลย ชื่นชมจริงๆ 
    • เป็นห่วงสุขภาพท่าน อ่ะ ครับ
    • มีน้องๆ ลูกๆ ช่วยดูแลอยู่ใช่ไหมครับ
    • เหมือนเพลงมีเมียเด็ก ที่ร้อง อ่ะ ครับ
    • มีคนดูงานบ่อย..ต้องอย่าปล่อยร่างกาย....
    • ความสัมพันธ์ที่ดีกับเด็กเขา เขาก็สัมพันธ์กับเราดี ต่างมีน้ำใสไมตรีต่อกัน นี่แหละครับ แรงเกาะเกี่ยวทางสังคม ซึ่งเป็นทุนทางสังคมอันเลอเลิศ ประเสริฐศรี

     สาย internet ไม่ดี เข้าไม่ได้ทั้งวันหยุดนี้เลย เดี๋ยวติดเดี๋ยวหลุดตลอดเลยครับ 

    P
    บางทราย เมื่อ
  • มีน้องๆ ลูกๆ ช่วยดูแลอยู่ใช่ไหมครับ
  • เหมือนเพลงมีเมียเด็ก ที่ร้อง อ่ะ ครับ
  • ตอบ

    1. ไม่มีครับ
    2. ไม่เคยฟัง ไม่เข้าใจครับ
    3. สุขภาพยังแย่ครับ
    4. เวลาพักน้อย ครับ
    5. แต่ยังสนุกกับงานครับ
    6. ขอบคุณที่เอาใจช่วยครับ

    พ่อครูฯ ค่ะ

              ถ้าอยู่ใกล้ ๆ จะไปนวดขา นวดเท้า พ่อครูฯ ให้หายเมื่อย

              เพราะอยู่ไกล จึงส่งได้เพียงแรงใจค่ะ

             พ่อครูฯ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

            

    P
    ก็ได้แรงใจจากทางไกลนี่แหละ ช่วยให้เหนื่อยน้อยลง
    • ดูแลสุขภาพบ้างนะครับ
    • พอพ่อไอที่ไร ผมก็เสียวสันหลังวาบ
    • ผมเสียพ่อไปเพราะอาการแบบครูบาครับผม
    • ด้วยความเป็นห่วงครับผม

    คุณครูขจิต

          ทำให้เศร้าก่อนนอนอีกแล้ว

    • พี่รัตติยา...หวัดดีค่ะ  ไม่ได้คุยกันเลยเน๊าะ
    • แวะมารายงานตัวค่ะคุณพ่อ  เป็นห่วงค่ะ
    • หว้ากำลังเขียนสรุปรัฐธรรมนูญ 40 ให้ชาวบ้านอ่านอยู่ค่ะ
    • เดี๋ยวจะบ่นว่าลูกสาวคนนี้หายไปไหนอีกคน...ั
    • ยุ่งอย่างไร...ถ้าไม่ออกไปงานช่วงกลางคืน จะเข้ามารายงานตัวค่ะคุณพ่อ 
    • คุณพ่อหว้าเอาตำรารัฐธรรมนูญมาสุมให้เต็มไปหมดเลย....แถมคั่นหน้าไว้ให้เรียบร้อย  แถมใส่เว็บไซด์ที่จะค้่นคว้าเรื่องพวกนี้ให้เต็มไปหมด  พ่อเขาไม่ชอบพูดค่ะ   แต่แอบห่วง & หวงมากเลย 
    • หว้าชอบการนำเสนอของน้อง ๆ ร.ร.บ้านเม็กดำมากเลยค่ะ  น่ารักดีจัง...
    • อ้อ..พี่ขจิต..คุณพ่อหว้าก็ไอเหมือนกันหล่ะ   ไอทีนึงหว้าก็เป็นห่วงนะ... พี่น๊า..ทำให้เศร้าเลย
    • พ่อไปนอนแล้วละ
    • พี่รัตติยาและน้องหว้าเฝ้าบันทึกไปก่อนนะครับ
    • ขอไปปั่นงานก่อน
    • ขอโทษที่ทำให้คนอ่านเศร้าๆ แต่ไม่เหงาใช่ไหมครับ ยิ้ม ยิ้ม

    พ่อใหญ่ครูบาที่เคารพอย่างสูง

    หลานตัวน้อย  ป. ๖ เม็กดำ  คณะครู  ผู้ปกครอง      ขอขอบพระคุณสำหรับนำใจที่มอบให้  อานิสงส์     ครั้งนี้  คงเป็นกำลังใจในการจัดการความรู้ให้มากขึ้น   อยากบอกพ่อใหญ่ว่าในกิจกรรมวันนั้น  รางวัลความดีของพวกหนู  คิดเป็นเงินทั้งสิ้นถึง   ๑๓,๑๓๔  บาท พวกหนูขอสัญญาว่าจะนำเงินส่วนนี้ไปใช้ในการจัดการความรู้ให้เกิดประโยชน์อย่างสูงสุด  อีกไม่นานคงจะมีลูกไก่ดำตัวน้อย  ออกมาวิ่งเล่นที่เม็กดำอีกหลายตัว   คงจะไม่ทำให้ท่านผู้มีเมตตาผิดหวัง    อย่างแน่นอน  ฝากกราบขอบพระคุณทุกท่านผ่านพ่อใหญ่ครูบา  ของพวกหนูด้วยค่ะ

    จาก ป.6  ตัวจ้อย  เม็กดำ

    ขอบคุณครูบาที่ต้อนรับคลังสมอง ด้วยความประทับใจทุกๆคน  ได้เรียนรู้วิถีชีวิตเด็กๆ รร.เม็กดำ  แม้จะเดินทางไกลแต่หายเหนื่อย  เห็นแล้วบอกได้ว่าชาติไทยยังมีหวัง