ร้อนแล้งอย่างนี้ คนอีสานจะพักผ่อนด้วยการออกหาอาหารชั้นสูง เช่นชวนกันไปแหย่รังมดแดง รังใหญ่ๆจะได้ไข่ขาวๆร่วงพรูออกมาไม่น้อยเลย กิจกรรมนี้ต้องแอ็กชั่นกระโดดปัดเป็นพัลวัน อีกทั้งได้บริหารก้านคอ เพราะต้องใช้สายตามมองสอดส่องเบื้องสูงกว่าทุกวัน หลังจากการคัดแยกทำความสะอาด ไข่มดแดงก็จะแปลงมาเป็น ยำไข่มดแดง ไข่เจียวไข่มดแดง แกงผักหวาน ต้มไก่ ต้มปลาใส่ ไข่มดแดง
นอกจากไข่มดแดงแล้ว อีสานบ้านเฮายังมีเปิบพิสดาร เช่น แมงตับเต่า จิ้งหรีด แมงกระชอน ตั๊กกะแตน กลุ่มนี้จะเป็นอาหารคั่วให้สุกโรยเกลือใส่ใบมะกรูดใบตะไคร้หั่นฝอย อีกกลุ่มหนึ่งเป็นอาหารโปรตีนขนาดจิ๋ว นักเปิบชวนกันเปิดก้อนดินในรอยไถ หากบ เขียด แมลงต่าง ถ้าไปเจอรูปู ก็จะขุดมาสมทบ เดินไปเจอหนองน้ำก็จะลงไปงมหอยขมมาฝากที่บ้าน ไปเจอผักจิก ผักกระโดนน้ำ ผักติ้ว ผักกาม ผักกุ่ม ผักลืมผัว ผักแขยง จะเก็บยอดกลับบ้าน เรียกว่าเจออะไรใช้ภูมิปัญญานำมาประกอบอาหารได้หมด
กลับมาถึงบ้าน ชั่วไม่นานเสียงครกเสียงสาก เสียงสับโปกๆ กระเทือนไปทั้งท่องทุ่ง คุณแม่ครัวพ่อครัวทั้งหลายมาชุมนุมทำอาหารสุดฝีมือ ส่วนมากพวกผู้ชายพายเรือจะเน้นไปทางลาบก้อย แกงป่า ผัดเผ็ด แม่บ้านจะชอบแกงอ่อม ผักต้มลวกกินกับปลานึ่ง เด็กจะชอบแมลงทอด อาหารพวกปิ้งๆย่างๆ แค่นี้ก็อยู่ในวัฎจักรแห่งความพอเพียงแถมยังอร่อยอีกต่างหาก
คนอีสานอยู่ได้ด้วยวิถีชีวิตที่เรียบง่าย กินง่าย อยู่ง่าย นอนง่าย และเดินขบวนง่าย วันนี้เรามีอาหารอีสานต้อนรับอาจารย์ขจิต ที่โผเผจากค่ายภาษาอังกฤษที่โรงเรียนเม็กดำ มีรายการเปิบอาหารอีสานเป็นการต้อนรับอาจารย์ขจิตและท่านเม็กดำ 1
กว่าจะออกจากโรงเรียนได้ เด็กๆยืนเรียงแถวส่งคุณครูที่เขารักยาวเหยียด โบกมืออำลากันจนรถวิ่งลับตา ลาก่อนคุณครูที่เอาภาษาอังกฤษเข้าไปเต้นอยู่ในหัวใจเด็ก
คืนนี้เราคุยกันหลายเรื่อง ก่อนที่จะแยกย้ายกันไปนอน มีเรื่องเล่าทั้งเก่าใหม่หลายเล่มเกวียน แต่คืนนี้ดึกแล้ว ถ้าขืนเล่าก็ไม่สนุกหรอก นอนพักกันดีกว่านะ นอนเถอะ นอนๆๆ
ยังไม่นอนค่ะคุณพ่อ มีแต่คนมาคุยอวดหว้าว่าได้เจอคุณพ่อ ได้นอนกับคุณพ่อ อิจฉาๆๆๆ หว้าเป็นคนเหนือ แต่ชอบทานอาหารอีสาน ชอบจิ้งหรีดทอด ทางเหนือเรียกจิ้งกุ่ง อร่อย..ชอบทานผักแขยงด้วยค่ะ บนโต๊ะอาหารน่าทานจังเลย…เดี่ยวหว้าไปอาบน้ำก่อนค่ะ ราตรีสวัสดิ์ค่ะคุณพ่อ…เฝ้านับวันที่จะได้ไปเยี่ยมทุกวันเลย…
ชอบ
วิถีชีวิตอีสานที่เรียบง่าย กินง่าย อยู่ง่าย นอนง่าย และเดินขบวนง่าย
ฮา
เหมือนคนเหนือเลยด้วย โดยเฉพาะข้อสุดท้าย
เรื่องเม็กดำ หนักใจอยู่เรื่องเดียว
เกรงว่าครูจะเหนื่อย ล้า ถอดใจ
ถาม (ทุกคคน) ว่าไหวไหม
ก้านแสดอาจจะไหว ต้องมองเพื่อนรอบข้างด้วย
ไม่งั้น ผอ.พาบุกๆๆๆ หงายท้องกันเป็นแถบ เพราะพลังเม็กดำ1 เหลือเฟือ
เรียนท่านพี่ครูบา
สะเดาที่ มหาชีวาลัย แซบหลายครับ ขอบพระคุณอาหารกลางวัน เล้ยงส่งทีม JJ ครับ
ผักแขยง เคยไปเจอที่เกิดในนาของชาวบ้าน มันขึ้นเป็นดงเลย มันมีเมล็ด ร่วงลงพื้นฝนมาก็เกิดแทรกในนาข้าว น่าจะมีคนทำวิจัย
ที่อีสานจะใส่แกงพื้นบ้าน โดยเฉพาะแกงปูใส่เผือก โรยด้วยยกแขยง จะมีกลิ่นพิเศษเฉพาะโดดเด่นไปอีกประเภทหนึ่ง
น้ำปูมีเฉพาะที่เหนือ อีสานไม่มี ทั้งๆที่เมื่อก่อนก็มีปูมากเหมือนกัน
จิ้งกุ้งเคยเอามาปล่อยหลายร้อยตัว พยายามเดินหาแต่ไม่ค่อยเจอ
ในภาพ เป็นอาหารง่ายๆที่เลี้ยง อ.ขจิต มีดักแด้ อบด้วยนะ ป่านนี้ตื่นแล้วยังก็ไม่รู้ เสียงแกยังแหบๆอยู่เลย อีตานี่ขยันเหมือนหว้า ทุ่มเททำงาน เหนื่อยแต่ภูมิใจ ไฟในตัวนี่ลุกโพลง แกเดินไม่เป็น ไปไหนมีแต่วิ่งๆๆ พวกเด็กๆเสียดาย รุมรักแจ
ผมมีมาตรฐานการประเมินคุณภาพของครู ดังนี้
เกณฑ์ของ สมศ. จะรุงรังไปด้วยตัวบ่งชี้ เคยประชุมร่วมเรื่องนี้แล้วปวดหัว เขาบอกว่าเกณฑ์ครูบาวัดยาก
ทั้งๆที่ถ้าทำตัววัด 2 สายก็น่าจะวัดได้
ขอคุยต่อกับคนที่รักต้นไม้
ประกาศ หาเพื่อนเก่า
เธอชื่อ เยาวเรศ ณ ลำพูน
ไม่เจอกัน 30 ปี ป่านฉะนี้จะเป็นคุณแม่อยู่ที่ไหนหนอ
ท่านใดรู้จักช่วยฝากบอกด้วย ว่าคิดถึง
สวัสดี ตอนเช้าครับคุณหมอ
" ต้นไม้จะต้องคืนสู่ไร่นา
ปูปลาจะต้องคืนหนองน้ำ
ความชอบธรรมต้องคืนสูประชาฯ
สมัชชา..จะคืนถิ่น"
น่าจะเป็นคนอีสานอีสานผลัดถิ่นเสียละมั๊ง แต่คนเหนือก็มีอาหารพื้นเมืองคล้ายๆกัน ตรงกันข้ามอีกแล้ว ผมกลับชอบอาหารเหนือ เช่น
แอบติดตามบทบาทที่หว้าทำหน้าที่ครูอย่างสุดฝีมือ อะไรให้ลูกศิษย์ได้ เทให้สุดๆ ดังนั้นถ้าจะเหนื่อย เรามักจะคิดว่า "ได้เหนื่อยแบบเต็มที่" ไม่ยี่ยักยี่หย่อน คนที่ทำงานเต็มที่สม่ำเสมอจะมีพลังเพิ่มขึ้นๆๆ
เรียนท่านครูบา
เห็นภาพแล้วอยากจะเข้าไปอยู่ตรงนั้นจังเลย ชอบกินผักหวานมากเลยค่ะ อยากรู้ว่าที่นั่นทานข้าวกล้องหรือค่ะ ราณีก็ทานค่ะ
พ่อครู
มีนางรำ ไว้รำตอนแหย่ไข่มดแดงหรือยังค่ะ
นึกถึงเพลงพื้นบ้านอีสาน พาลจะต้องยกมือยกไม้กับเขาทุกที เร้าใจค่ะ
ที่บ้านทานข้าวกล้องเป็นประจำ มี 2 ชนิด
เราผลิตได้ไม่มากนัก มีเจ้าประจำคือโรงเรียนรุ่งอรุณ กทม.จัดส่งให้ทางรสพ.เดือนละ 1 ครั้ง
เห็นในจานมีไส้กรอกอีสาน เย้เย้ ของโปรดหนิงค่ะพ่อครูขา…ชอบออกเปรี้ยวนะคะ ( น้องๆชอบว่า หนิงชอบกินไส้กรอกบูด 555 )
ครูบาคะ
ไข่มด เคยเห็นคนเอามาทำยำปลากระป๋องด้วยค่ะ
ปล. เห็นดอกกล้วยไม้ ในบันทึก....เอามาทำอะไรกินให้อร่อยได้ไหมคะ
เดี๋ยวนี้มีคนพัฒนาเมนูจากของธรรมดาขึ้นมาเยอะเลยนะคะ อย่างพวกผักต่างๆ ดอกไม้ต่างๆ ก็เอาชุบแป้งทอด กินกับน้ำพริกบ้าง แม้แต่มะละกอดิบๆ ก็เอาไปชุบแป้งทอด แล้วยำกับพริก น้ำตาล น้ำปลา และถั่ว ขึ้นโต๊ะ
เมื่อวานไปเดินร้านขายอาหารให้คนต่างชาติ เห็นตลาดใบชา น่าสนใจดีค่ะ มีนำเข้าจากต่างประเทศโดยเฉพาะชาซีลอนกลิ่นต่างๆ และชาดอกไม้ ชาใบไม้พวกใบหม่อน ผิวส้ม ฯลฯ เยอะแยะไปหมด...ดูวัตถุดิบแล้ว พื้นบ้านไทยน่าจะทำได้ แต่ของไทยติดที่ชอบเอาไปผสมน้ำตาล อย่างของชุมชนแม่บ้านขอนแก่นทำแทนที่จะเป็นแค่ผงธรรมดา บางทีอยากชวนซื้อของไทย แต่พอเจอว่าน้ำตาลเยอะ คนต่างชาติหรือคนที่สนใจสุขภาพก็เลี่ยงจะซื้อของไทย และต้องไปซื้อพวกนำเข้าแทน
เล่าสู่กันฟังค่ะ ถ้าหากมีคนอยากพากลุ่มแม่บ้านหรือผู้ผลิตในท้องถิ่นไปเที่ยวห้างสรรพสินค้า ลองพาไปเดินร้านซุปเปอร์มาร์เกตที่ขายของให้ต่างชาติดู...อาจจะได้ไอเดียที่ดีๆ และผลิตอะไรที่เป็นทางเลือกให้กันบ้างน่ะค่ะ
เรื่องอาหารสบายๆ กลับพาครูบาเข้าห้างไปปวดหมองด้วยซะแล้ว
ลุกมาเย้ๆนี่ หายไข้แล้วยัง เสียงเป็นยังไง
อ.ขจิตใช้เสียงมาก กลายเป็นเป็ดหลอดลมอักเสบไปอีกคน
ไข่มดแดง มีการบรรจุกระป๋องส่งออกบ้างแล้ว
ที่จริงยักยืนต้นพื้นเมืองในแต่ภาคนั้นเป็นของดีอยู่แล้ว แต่ถูกละเลยไป พวกยำผักสดใสไข่มดแดงเหมาะกับช่วงร้อนๆนี้
เราประยุกต์อาหารได้ช้า ที่ถือเป็นตำหรับได้แก่กลุ่มส้มตำ น่าจะลองพัฒนาออกไปอีก อาหารทอดก็ดี แต่ชิมบ่อยไม่ไหว เคยเอาใบอ่อนหม่อนมาชุบแป้งทอด ดอกลั่นทม ใบผักบุ้ง ใบผักแทบทุกชนิดทอดได้ แต่ต้องทานร้อนๆ ค่ายเด็กจะให้มายืนล้อมถือจาน ส่งคนโน้น คนนี้ คนละมุบ คนละหมับ เกลี้ยง กะทะ
ที่อีสานเรียกว่า เซิ้งไข่มดแดง ครับ
เด็กแต่งตัวสดใสๆ น่ารัก เวลายักเอวยักไหล่