GotoKnow คือ เว็บไซต์ที่ให้บริการระบบบล็อกหรือสมุดบันทึกออนไลน์และระบบสนับสนุนอื่นๆ เช่น ระบบการ share files เป็นต้น GotoKnow เป็นชื่อย่อของคำว่า The Gateway of Thailand's Online Knowledge Management ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อให้คนทำงานในทุกสาขาอาชีพทุกระดับการศึกษาเข้ามาร่วมถ่ายทอดบันทึกแลกเปลี่ยนประสบการณ์เพื่อสร้างคลังความรู้สาธารณะของประเทศ

GotoKnow เปิดให้ใช้บริการประมาณกลางปี  48 ค่ะ และด้วยการประชาสัมพันธ์โดย สคส. ผ่านกลุ่มเครือข่ายการจัดการความรู้ต่างๆ ทำให้สมาชิก GotoKnow เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วค่ะ จนปีที่แล้ว GotoKnow ประสบปัญหาในการรองรับปริมาณการใช้อยู่หลายเดือนค่ะ จนแก้ปัญหาได้ในที่สุดด้วยการย้ายเครื่องแม่ข่ายกลับประเทศและเพิ่มจำนวนเครื่องแม่ข่ายพร้อมปรับปรุงระบบให้มีเสถียรมากขึ้นด้วยค่ะ

ตลอดเวลาที่ผ่านมาทีมงาน GotoKnow และ สคส.รวมทั้งเครือข่าย ได้พยายามกระตุ้นให้คนไทยได้ใช้บล็อกเื่พื่อการบันทึกความรู้ประสบการณ์ และมีการให้รางวัลบล็อกดีเด่น หรือ รางวัลสุดคะนึง ทุกเดือนค่ะ

บล็อกดีๆ เกิดขึ้นมากมายค่ะ มาเขียนกันด้วยใจโดยไม่หวังผลรางวัลใดๆ กันเกือบทั้งนั้น แต่บล็อกที่ถูกบังคับมาให้เปิดก็มีไม่น้อยค่ะ แต่บล็อกเหล่านี้ก็หายหน้าไปในที่สุดค่ะ

อย่างไรก็ตาม การเขียนบล็อกให้ได้คุณภาพถ่ายทอดประสบการณ์ออกมาอยู่เรื่อยๆ ไม่ได้เป็นเรื่องง่ายนะค่ะ กว่าจะกลั่นออกมาจากสมองได้นั้นเหนื่อยเอาการ หลายท่านนั้นพิมพ์ก็ไม่เก่งนะค่ะ แต่ก็พยายามจิ้มดีดค่ะ แ่ต่ด้วยใจรักในการเขียนเป็นทุนเดิมค่ะ บล็อกเหล่านี้ก็ยังมีชีวิตชีวาอยู่ค่ะ

แต่สิ่งหนึ่งที่ผู้เขียนบล็อกทุกคนต้องการ คือ ผู้อ่านค่ะ น่าเสียดายที่บล็อกดีๆ ที่กลั่นสมองเขียนออกมานี้ไม่ค่อยมีคนอ่านค่ะ อาจจะเป็นเพราะ คนคอเดียวกันยังมีน้อยนักใน GotoKnow หรือ อาจจะเป็นเพราะแนวการเขียนที่อ่านเข้าใจยาก หรือเป็นเพราะคนไทยอ่านน้อย ค่ะ เรื่องคนไทยรักสนุกนี่เราเองก็คงรู้กันดีอยู่ ดังนั้นการจะให้มาอ่านงานเขียนจากประสบการณ์นี่ต้องช่่วยเข็นกันหน่อยค่ะ

แต่ก็มีวิธีการนะค่ะที่จะทำให้คนเข้ามาอ่านบล็อกมากขึ้น หนึ่งในวิธีการนั้นก็คือ การเข้าไปเยี่ยมทักทายแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับบล็อกอื่นๆ ก่อนค่ะ และทำเป็นประจำสม่ำเสมอด้วยนะค่ะ หรือ อีกวิธีหนึ่งก็คือ เมื่อมีคนเข้ามาให้ข้อคิดเห็น ต้องพยายามรีบตอบกลับค่ะ

อาการขาดผู้อ่านนี้ทำให้ผู้เขียนบล็อกท้อกันไปเยอะค่ะ ประมาณว่าเขียนแล้วไม่มีคนอ่านจะเขียนไปทำไม จากนั้นสมุดบันทึกที่เคยเขียนประสบการณ์ก็ค่อยๆ กลายเป็นบล็อกเพื่อสนทนาทักทาย หรือ เขียนเล่าแนวคิดมุมมองต่่างๆ ของสิ่งที่พบพานในชีวิต ปรากฎว่า เรียกเสียงจากผู้่อ่านได้ดีค่ะ เพราะผู้เขียนเขียนได้ง่ายขึ้นค่ะ ไม่ต้องกลั่นกรองเรียบเรียงความคิดมากมายเหมือนกับเขียนถ่ายทอดประสบการณ์ ส่วนคนอ่านก็เริ่มรู้สึกผ่อนคลายแล้วจึงกล้าแสดงข้อคิดเห็นตอบออกไปอีกด้วย

จุดสมดุลของบันทึกแห่งประสบการณ์และบันทึกเพื่อความบันเทิงนั้นเป็นเรื่องสำคัญค่ะ ดิฉันเชื่อว่า วัฒนธรรมที่คนไม่ค่อยอ่านไม่ค่อยเขียนจะต้องมีสีสรรมีความสนุกเข้ามาเป็นลูกล่อค่ะ

อีกอย่างหนึ่ง อย่าลืมนะค่ะว่า GotoKnow ตอนนี้ก็แค่หนึ่งปีครึ่งค่ะ ผู้คนมากมายที่ผ่านเข้ามาจะทักทายพูดจาทักทายผูกมิตรกันผ่านบล็อกก็คงเป็นเรื่องธรรมดาค่ะ ถ้าไม่รู้จักกันไว้ก่อนแล้วจะคุยกันสะดวกใจหรือเชื่อในความรู้กันได้อย่างไร จริงไหมค่ะ

ทีมงาน GotoKnow ก็ได้พยายามทำหน้าที่ดูแลชุมชนมาโดยตลอด บล็อกไหนทำแย่เอามากก็ลบทิ้งทันที หรือเข้ามาผิดวัตถุประสงค์เอามากๆ ก็ขอความร่วมมือให้ย้ายไปใช้ในที่อื่นที่เราได้จัดไว้ให้ค่ะ

ทีมงานนั้นก็เปรียบเหมือนผู้ดูแลหมู่บ้านแต่ไม่ใช่เจ้าของบ้านค่ะ เราสร้างให้ก็แค่โครงบ้านฟรีๆ แต่การค่อยๆ สร้างและดูแลองค์ประกอบต่างๆ ที่ทำให้บ้านดีขึ้นดีขึ้นนั้นเป็นงานของเจ้าของบ้านทั้งสิ้นค่ะ ผู้ดูแลหมู่บ้านไม่ควรเข้าไปบังคับมากมายค่ะ แค่การให้เข้ามาเขียนมากขึ้นกว่าแต่ก่อนก็เป็นงานที่ท้าทายอักโขแล้วค่ะ

ดังนั้น ในช่วงที่ผ่านมา ทีมงานก็ได้แต่พยายามค่อยๆ โปรโมทกติกาและวัตถุประสงค์การใช้ GotoKnow ค่ะ พยายามรักษาคนอยู่เก่าและขณะเดียวกันเรียกคนใหม่ๆ เข้ามาอยู่เรื่อยๆ เราไปบังคับเขามากเขาก็ไม่อยู่นะค่ะ เพราะทางเลือกอื่นๆ นั้นก็มีถมไปค่ะ แถมอยู่มานานกว่าGotoKnow เป็นห้าปีสิบปีค่ะ

อย่างไรก็ตาม ทีมงานอาจจะหละหลวมในการดูแลชุมชนไปบ้าง เพราะต้องทำหน้าที่ปรับปรุงและเพิ่มสมรรถนะให้ระบบส่วนต่างๆ คงทนและใช้งานได้ดีด้วยค่ะ

ท่านสมาชิกอ่านบันทึกนี้จบแล้ว อยากให้คำแนะนำว่า จะทำอย่างไรให้ได้บล็อกดีๆ มีเพิ่มขึ้น และ รักษาความดีให้ยาวนาน ก็เชิญฝากข้อความกันเข้ามาได้นะค่ะ ยินดีรับฟังเสมอค่ะ

ขอบคุณค่ะ