เม็กดำ (2) : ที่นี่ คือ สถานีชีวิตของการเรียนรู้เรื่องจริงที่ไม่มีคำว่าสมมุติ

  ติดต่อ

  ที่เม็กดำมีห้องเรียนที่ไม่ใช่ห้องเรียน... แต่เป็นยิ่งกว่าห้องเรียน รวมถึงเป็นสถานีชีวิตของการเรียนรู้อันแท้จริง  

ใครยังไม่เคยไปโรงเรียนเม็กดำบ้าง ยกมือขึ้น ?... นั่นแน่  มีหลายคนที่ยังไม่เคยไป  แต่สำหรับผมไปมาแล้ว  ไปเพราะอยากรู้อยากเห็น  ไปเพราะต้องการไปให้เห็นกับตา  หลังจากที่ยินแต่เสียงร่ำลือมานักต่อนัก  ซึ่งบัดนี้ก็กลับมาแล้ว  ..กลับมาพร้อม ๆ กับความอิ่มเอมของบรรยากาศแห่งการ เรียนรู้ของจริง.. ของจริงที่ไม่มีการสมมติ !

ผมเพิ่งกลับมาจากร้อยเอ็ด,  เหนื่อยล้าเป็นที่สุด  แต่ก็ยังอยากเล่าความรู้สึกอันดีงามที่เกิดขึ้นจากการไปเยือนชาวเม็กดำให้แล้วเสร็จ  บอกเล่าเพื่อสื่อสารไปยังชาว G2K อีกหลายท่านที่ยังไม่เคยได้ไปที่นั่น  เพื่อให้รับรู้ว่าที่ตรงนั้นมีกระบวนการสร้างและหล่อหลอมการเรียนรู้ชีวิตได้อย่างน่าอัศจรรย์ใจ

  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมประทับใจตั้งแต่สัมผัสแรกที่มองไปเห็นป้ายชื่อโรงเรียนที่ไม่หรูหรา รวมถึงป้ายอื่น ๆ ที่บ่งบอกถึงศักยภาพของสถานศึกษาที่ดูง่ายงาม พอเหมาะพอควร  รวมถึงวิถีถนนเล็ก ๆ ที่มีต้นไม้น้อยใหญ่เรียงตัวประดับกันแต่พองาม  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทันทีที่รถจอด  และเมื่อผมก้าวเท้าลงจากรถตู้  ท่าน ผอ. (เม็กดำ 1)  เป็นคนแรกที่ปรี่เข้ามาต้อนรับอย่างเป็นกันเอง.. เป็นกันเองราวกับรู้จักมักคุ้นกันมายาวนาน  ทั้ง ๆ ความเป็นจริง  เราเพิ่งพบหน้ากันครั้งแรกก็คราวนี้.. ตรงนี้.. และวินาทีนี้ชัด ๆ ..   แต่นั่นก็ไม่สำคัญอะไรเลย  เพราะเราต่างรู้ว่า  มิตรภาพใน G2K  ได้ร้อยรัดเราเข้าหากันอย่างสนิทแน่นมานานแล้ว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมพบคณะครูเม็กดำที่เป็นชาวบล็อกที่นั่นหลายคน,    ผมเหมือนเด็กที่ตื่นเต้นเหมือนกำลังได้พบและชิดใกล้กับดาราคนโปรด  มีเขิน ๆ อาย ๆ บ้าง  แต่เจ้าบ้านทุกท่านก็นำผมเข้าสู่บ้านอันอบอุ่นอย่างเป็นกันเองและรวดเร็ว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คณะครูที่นี่กระฉับกระเฉงมีชีวิตชีวา  มีไฟฝันในการทำงานอย่างล้นเหลือ  ไม่มีใครยืนนิ่ง หรือแม้แต่การหลีกเร้นหลบงาน  หากแต่ดูจะมีความสุขกับการได้ทำงานเหล่านี้อย่างมากมายก่ายกอง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ท่าน ผอ. นำพาผมและคณะสัญจรเที่ยวชมรายรอบอาณาบริเวณของโรงเรียน  เริ่มจากห้องปฏิบัติการ  หรืออาจจะเรียกว่าเป็นห้องกิจกรรม ห้องแห่งการเรียนรู้และห้องแห่งจินตนาการของเด็กนักเรียน  ซึ่งเป็นห้องหับที่ถูกจัดไว้ให้นักเรียนได้เข้ามาเรียนรู้และฝึกปฏิบัติทักษะชีวิต  รวมถึงการมาสรุปบทเรียนบางเรื่องกันที่นี่</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ห้องนี้ผมพบเห็นภาพวาดหลากเรื่องราวของนักเรียน  โดยเฉพาะภาพวาดแผ่นใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับ ป่าใหญ่โคกจิก  โดยภาพนี้ได้สะท้อนวิถีวัฏจักรแห่งป่า (เด็กเรียกว่าปฏิทินป่า)  รวมถึงการฉายให้เห็นถึงบทบาท หรือสถานะของป่าที่มีต่อการดำเนินชีวิตของผู้คนในชุมชน  ขณะที่ทั้งห้องยังประดับด้วยผลผลิตทางความคิดและปัญญาของนักเรียนในรูปแบบต่าง ๆ  อย่างน่า สะอื้นสะอ้อน  รวมถึงหนังสือ ทำมือ  เล็ก ๆ ใส ๆ  ที่นักเรียนได้สร้างขึ้นเพื่อบันทึกและถ่ายทอดแนวคิดอันเกิดจากเรื่องราวของการเรียนรู้ชีวิตของพวกเขาเอง บางเรื่องเป็นเรื่องใกล้ตัวที่มาจากท้องไร่ ท้องนา ป่าเขาและท้องน้ำ  บางเรื่องเกี่ยวข้องและสัมพันธ์กับผลึกความคิดที่เกิดจากการได้ไปทัศนศึกษาและอบรมจากสถานที่ต่าง ๆ  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นี่กระมังคือ  กระบวนการส่งเสริมการเรียนรู้อย่างมีระบบ  นักเรียนมีการสรุปบทเรียนด้วยสมองและสองมือของตนเอง  และยังถือเป็นประติมากรรมทางความคิด ที่สามารถใช้เป็นสื่อแห่งการเรียนรู้ต่อยอดไปสู่คนอื่น ๆ ได้อย่างไม่รู้จบ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>  </p><p>จากนั้นเราลัดเลาะไปสู่อุทยานหนังสือ (ผมไม่แน่ใจว่าชื่อนี้หรือไม่)  เป็นอีกสถานที่ที่ผมพึงใจและประทับใจเป็นที่สุด  เพราะใต้ร่มไม้เพียงไม่กี่ต้นมีเปลไม้ไผ่และเปลที่ทำจากขวดน้ำพลาสติกผูกยึดไว้กับต้นไม้ต่าง ๆ  อย่างเป็นระยะ ๆ   </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่ตรงนี้,  ถูกจัดขึ้นสำหรับให้นักเรียนมานั่ง ๆ นอน ๆ อ่านหนังสือ  แต่มีข้อแม้ว่า  ผู้ที่จะเข้ามาใช้บริการต้องมาเพื่ออ่านหนังสือ  มิใช่มาเพื่อพักนอน วิ่งเล่น หรือนอนเล่นเฉย ๆ    ที่สำคัญคือเปลเหล่านี้ถูกสานขึ้นจากน้ำพักน้ำแรงและหยาดเหงื่อของนักเรียนเม็กดำ  ไม่มีแม้แต่เปลเดียวที่จะสั่งซื้อมาจากร้านค้าภายนอก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เช่นเดียวกับบริเวณอันเป็นส่วนหนึ่งของลานเพลินก็มีต้นไม้แซมสูงเป็นระยะ ๆ อย่างเป็นธรรมชาติ (แต่ไม่เป็นระเบียบ)  ซึ่งแต่ละต้นจะมี  ถุงขยะลอยฟ้า (ผมเรียกชื่อนี่เองนะครับ)  ผูกติดอยู่กับลำต้นของต้นไม้แต่ละต้น </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ท่าน ผอ. กรุณาเล่าให้ฟังว่าถุงขยะเหล่านี้จะมีเจ้าของเป็นนักเรียนแต่ละคน  โดยถุงใดที่มีขยะเยอะ แสดงว่าเจ้าของละเลยใส่ใจไม่นำไปทิ้ง  อีกทั้งยังสะท้อนให้เห็นว่าผู้คนในโรงเรียนกำลังละเลยต่อวินัยอันดีเกี่ยวกับการรักษาความสะอาด</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ถัดจากนั้นเราได้เข้าเยี่ยมชม ไก่ดำญี่ปุ่น  ผลงานชิ้นโบว์แดงของครูบาสุทธินันท์ ได้มอบให้กับทางโรงเรียนเพื่อเรียนรู้และวิจัย  รวมถึงการเยี่ยมชมเรือนสวนผักที่กำลังแผ่กิ่งแตกใบอย่างไม่แยแสต่อลมร้อน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> </p><p> นอกจากนี้ผมยังได้หลีกหลบจากแถวขบวนไปเยี่ยม ๆ มอง ๆ สวนป่าจำลองหลากพันธุ์ หลากชนิดของเม็กดำที่ปลูกไว้ใกล้ ๆ กับหอประชุม  ซึ่งมีพันธ์ไม้หลายชนิดที่มาจากป่าใหญ่โคกจิก รวมถึงสมุนไพรบางอย่างด้วยเช่นกัน  ไม่เว้นแม้กระทั่ง ช้างน้าว  ก็ถูกนำมาปลูกไว้ที่โรงเรียนแห่งนี้   </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และสวนป่าจำลองเหล่านี้จะทำหน้าที่สะกิดเตือนให้รู้ว่ากว่าจะเป็นป่าผืนใหญ่ต้องประกอบด้วยต้นไม้สักกี่ต้น  แต่กว่าแต่ละต้นจะเติบใหญ่ต้องใช้เวลาเนิ่นนานสักปานใด .. </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">นี่เป็นเพียงเรื่องเล่าแต่เพียงน้อยนิดที่ผมได้พานพบ ณ โรงเรียนเม็กดำ .. โรงเรียนที่ซึ่งผมให้การยอมรับว่ามีกระบวนการเรียนการสอนและการสร้างนักเรียนอย่างน่านับถือ  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">อันที่จริงบทบาทการนำเยี่ยมชมเช่นนี้จะเป็นนักเรียนที่ต้องนำพาผู้มาเยือนได้สัญจรไปตาม สถานีชีวิต  ต่าง ๆ ของโรงเรียน หากแต่วันนี้ นักเรียนเหล่านั้นกำลังร่วมกิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษที่ อ.ขจิต  กำลังระดมพลังสมองถ่ายทอดให้กับนักเรียนอย่างขะมักเขม้น  ทำให้ท่าน ผอ. และคณะครูอื่น ๆ อาสาเป็นไกด์นำเยี่ยมชมแทนนักเรียนเหล่านั้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ที่เม็กดำมีห้องเรียนที่ไม่ใช่ห้องเรียน...  แต่เป็นยิ่งกว่าห้องเรียน  มีนักเรียนที่สวมบทบาทเป็นนักวิจัยรุ่นเยาว์  มีบทเรียนชีวิตที่เป็นชีวิต  มีสถานีชีวิตที่หลากหลายให้เรียนรู้  และเป็นการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมของโรงเรียนและชุมชน  จากครู สู่นักเรียน  จากนักเรียนสู่ชาวบ้าน และจากชาวบ้านสู่คุณครู อย่างเป็นหนึ่งเดียว   </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมไม่อาจเอ่ยคำใดได้มากไปกว่านี้  และคงไม่มีความสามารถพอที่จะสรรหาถ้อยคำใดมาอธิบายฉายให้เห็นวิถีแห่งการเรียนรู้ที่มีศักยภาพและมีกระบวนการที่เข้มแข็งภายใต้การพัฒนาคน -  พัฒนาชีวิตด้วยคุณธรรมและความพอเพียง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ถึงตรงนี้ท่านใดที่ยังไม่เคยไปเม็กดำบ้าง…  หากแต่เพียงมีเวลาก็อย่ารีรอเลยครับ     ผมก็ขออนุญาตทำตัวเป็นเสมือนเจ้าของบ้านเชื้อเชิญท่านทั้งหลายไปสู่เวทีแห่งการเรียนรู้ที่นั่นกันสักครั้ง  แล้วท่านจะไม่ผิดหวังเลยว่าโรงเรียน คือ  สถานีชีวิต  ที่สำคัญของนักเรียนและชาวบ้าน  </p><p>   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และที่สำคัญ  ที่นั่นมีแต่เรื่องจริง   ไม่มีเรื่องสมมุติเลยแม้แต่เรื่องเดียว   !</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 79236, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 32, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (Tags) #msu km เม็กดำ ห้องเรียนชีวิต ห้องเรียนชุมชน

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (32)

  • มายืนยันว่าไม่มีสมมุติจริงๆครับผม
  • ได้เห็นและทำมากับมือ
  • ขอบคุณมากครับผม
  • ดึกแล้วยังไม่หลับอีกเหรอครับ...
  • พรุ่งนี้ยังต้องมีภารกิจอีกเยอะไม่ใช่เหรอ
  • แต่ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะครับ..มดดำ ขวัญใจชาวเม็กดำ
  • เข้ามาเชียร์ตอนดึก  ปรบมือให้ไม่ไหวแล้ว ง่วงมากค่ะ  เพิ่งทำร่าง Marketing Plan ให้กับ ..... เสร็จ   (มือปืนรับจ้าง ที่ยังไม่มีงบซื้อกระสุน ทำด้วยใจไปก่อน... ยังไม่เซ็นต์สัญญา)
  • หากอยู่ใกล้ๆ จะวิ่งไปดูเหมือนกันค่ะ
  • ดิฉันเคยทำ "ตะวันยิ้ม"  เคยทำ " English Camp"  ด้วยความสุข   สุขใจจริงๆ (ทำดี ที่ไม่ต้องใช้งบตัวเอง  ... งบเจ้านาย และสปอนเซอร์)
  • นอนหลับฝันดี ... ชีวีเป็นสุขค่ะ

 

 

ผมเข้ามาอ่านบันทึกช่วงดึกครับ หลังจากที่ส่งลูกทัวร์พักผ่อนแล้ว เหนื่อยครับ แต่ยังไม่วายขิเปิด Gotoknow อ่านสักนิดหนึ่งก็ยังดี

ไม่ผิดหวัง ผมได้มองเห็นภาพตามที่ คุณพนัสได้บรรยาย อย่างละเอียดและชวนให้นึกภาพตาม แม้ไม่ได้ไปก็นึกถึงบรรยากาศได้ชัดเจน

ต้องขอบคุณมากครับ

เม็กดำ คงเป็นสถานที่เรียนรู้ที่น่าสนใจ และ เป็นโรงเรียนต้นแบบ ในปัจจุบันและอนาคต ผมอยากให้เกิดโรงเรียนต้นแบบลักษณะนี้ ...มากๆครับ

ที่ผมเห็นช่วงหลัง โรงเรียนที่พบเจอ มักถอดใจ โรงเรียนเหมือนไม่เป็นโรงเรียนเข้าไปทุกที

ทำอย่างไรให้เกิดเครือข่ายโรงเรียนต้นแบบ ลักษณะนี้กันดีครับ???

  • เกิดความสุขลึกที่ได้อ่านบันทึกนี้ ด้วยเสียงยืนยันจากแขกผู้ไปเยี่ยมเยือนจากบุคคลภายนอกโรงเรียน ทั้งได้รับการย้ำยืนยันและเสียงชื่นชมจากวิทยากรค่ายภาษาอังกฤษด้วยแล้ว ... เชื่อว่าเป็นของจริงแน่แท้
  • ปัจจัยสำคัญของการสร้างบรรยากาศการเรียนรู้ที่เยี่ยมยอดเช่นนี้ ขึ้นอยู่กับหลายสิ่งอย่าง "ผู้บริหารโรงเรียน" เป็นกำลังหลักในการยึดมั่น หยัดยืนที่จะสร้างและคงสภาพการพัฒนาโรงเรียนให้เป็นโรงเรียนแห่งการเรียนรู้เช่นนี้
  • มองเห็นความร่วมมือ มุ่งมั่นของคณะครู และน่าจะหมายรวมถึงความช่วยเหลือจากชุมชนและหน่วยงานภายนอกที่ให้การสนับสนุน
  • ชื่นชมทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องในการสร้างและพัฒนาเม็กดำ เป็นกำลังใจให้เกิดการพัฒนาต่อไปไม่หยุดยั้งเพื่อผู้เรียนค่ะ
  • เมื่อใดที่ทำงานพัฒนาด้วย "ใจ" มุ่งเป้าเพื่อ "ให้" แก่ผู้เรียน ไม่ได้ทำด้วยเพียงเพราะเป็นไปตามนโยบายที่เบื้องบนให้มา ทำเพื่อเป็นผลงานของโรงเรียน ทำเพราะมีใครจะมาตรวจเยี่ยม...อย่างนี้ เราก็จะเห็นความสมมุติเกลื่อนโรงเรียน
  • ขอบพระคุณ อ.พนัส ที่ช่วยเติมความคิดให้กัน จนดิฉันนึกอยากนำเสนอเรื่องราวของโรงเรียนอื่น ๆ ต่อ
  • ดีจังเลยนะคะ  ภาพ  เหตุการณ์  ความรู้สึกที่ดีที่ได้ทำอะไรอะไรที่ดี  ทำให้เกิดพลังขึ้นมาตั้งเยอะ
  • ครูอ้อยแอบมาอ่านและเก็บพลังไปค่ะ  วันนี้ต้องไปเรียน  ห่อเหี่ยวมาก  เลยมาขอกำลังใจที่นี่ค่ะ
  • ชุมชนเข้มแข็ง  ครูดี  นักเรียนดี  โรงเรียนดี..ครูอ้อยอยากไปอยู่ด้วยจังค่ะ
  • ขอร่วมชื่นชมนะคะ  เพราะที่นี่ไม่มีสมมติ  จริงๆค่ะ  และห้องเรียนไม่ใช่แค่ห้องสี่เหลี่ยม
  • ศิษย์ดีเพราะมีครู
  • สวัสดีปีใหม่(จีน)ค่ะ ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้

สวัสดีค่ะ คุณแผ่นดิน

  •  ขอชื่นชมกับชาวเม็กดำและผู้ถ่ายทอดให้เห็นภาพค่ะ
  • แล้วเด็กๆเขาวางแผนจะทำอะไรต่อหลังจากที่เรากลับคะ
  • ขอบคุณค่ะ
  • ขอบคุณครับ
    P
  • ช่วงนี้งานคงเบา ๆ ลงบ้างใช่ไหมครับ...อย่าลืมเรื่องสุขภาพนะครับ
  • ว่าแต่ "ตะวันยิ้ม"  เป็นกิจกรรมทำนองใด  ผมฟังดูแล้วชื่อก้แปลกดี กิจกรรมก็คงน่าสนใจมาก
  • ขอให้มีพลังในการทำงานและการใช้ชีวิตอย่างไม่รู้จบนะครับ
  • ค่ะ ขอบคุณค่ะ
  • โครงการตะวันยิ้ม เป้นโครงการที่ทำเพื่อเด็กและเยาวชนที่ด้อยโอกาสค่ะ  เป็นของ Sunshine Radio อสมท. ค่ะ
  • วิธีการ คือ การ survey โรงเรียนที่ยากจนที่สุด ขาดโอกาสที่สุด (โรงเรียน/ ผู้ปกครอง/ ชุมชน/ สิ่งแวดล้อม)  เมื่อได้โรงเรียนเป้าหมายแล้ว
  • ทำประชาสัมพันธ์ทางสื่อต่างๆ Radio ป้ายผ้า ฯลฯ
  • ตั้งจุดรับบริจาคจุดใหญ่ๆ   และทำหนังสือขอสนับสนุนจากสปอนเซอร์ต่างๆ หรือหน่วยงานต่างๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน (สร้างแนวร่วมให้ได้มากที่สุด) 
  • กำหนดกิจกรรม  ซึ่งหลักๆ คือ เชิญผู้ใหญ่ในชุมชน/ กลุ่มคนฟัง/ แนวร่วม เข้าไปบริจาคสิ่งของ/ เงินทุน/ อาหาร/ ช่วยกันพัฒนาโรงเรียน/ ให้ความสนุกสนานบันเทิงกับเด็กๆ (เกมส์/ เชิญศิลปินค่ายที่เราดิวได้)
  • บางครั้งไปสร้างห้องสมุดให้เสร็จในวันเดียว/ ทาสีอาคารใหม่/ ปลูกต้นไม้/ สร้างสนามกีฬา
  • กิจกรรมที่ทำจะสร้างสรรค์และจุดประกายให้เด็ก/ ผู้ปกครอง และชุมชน มีความหวัง มีความฝัน และแก้ปัญหาร่วมกัน ช่วยเหลือกันในอนาคตค่ะ
  • แน่นอน มันอาจจะยุ่งหน่อยค่ะ แต่ทำทุกครั้ง สุขใจค่ะ
สถานีการเรียนรู้จริงไม่มีสิ่งสมมุติ นี่แหละครับการจัดการเรียนที่เอื้อต่อวิชาชีวิตที่แท้จริง ขอบคุณอาจารย์แผ่นดินครับที่เชิญชวนให้รู้จักเม็กดำยิ่งขึ้น
  • เป็นกิจกรรมที่น่าสนใจมากครับ
    P
  • ชื่อกิจกรรมก็มีความหมาย...พระอาทิตย์ เป็นสัญลักษณ์ของการเริ่มต้น  แลดูเหมือนกิจกรรมนี้จะมีเครือข่ายที่ร่วมด้วยช่วยกันมากพอสมควร
  • ที่ มมส ก็มีกิจกรรมทำนองนี้  เป็นต้นว่า ต้านลมหนาวสานปัญญาครับ..ซึ่งผมก็ได้เขียนบันทึกถึงเรื่องเลห่านี้ไว้บ้างแล้ว
  • ขอบคุณครับ
  • สวัสดีครับ คุณเอก
    P
  • เมื่อคืนผมอยู่ได้ไม่ดึกนัก...พยายามถนอมสุขภาพ  อีกทั้งเช้าตรู่ผมมีนัดกิจกรรมกับชาวชมรมวงแคน (บุญประจำปีของวงแคน) เลยต้องพักให้เร็วหน่อย  ขนาดรีบพักยังเกือบ ตี 1 เลยนะครับ
  • เป็นไงบ้างครับ  ไกด์จำเป็น  รบรากับลูกทัวร์ได้รสชาติมากแค่ไหน
  • .... ..
  • เม็กดำ  น่าจะเป็นต้นแบบของสถานศึกษาที่บูรณาการการเรียนรู้ได้อย่างน่าสนใจ  รวมถึงการเป็นต้นนแบบของครูนักพัฒนา ด้วยเช่นกัน
  • ผมเองก็พบแต่โรงเรียนที่ตายไปกับระบบ  แต่ที่เม็กดำ  ได้ชุบชีวิตและทัศนคติของผมให้กลับมาสู่ทัศนคติที่ดีเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้
  • ขอบคุณครับ...มีความสุขกับตรุษจีน  นะครับ

 

  • ขอบคุณอาจารย์
    P
    ปวีณา มากครับ
  • ผมกล้าที่จะยืนยันว่าที่เม็กดำเป็นสถานศึกษาแห่งการเรียนรู้ชั้นยอด  หลอมรวมความเป็นหนึ่งเดียวระหว่างสถานศึกษากับชุมชน
  • และยิ่งอยู่ใกล้ ๆ กับท่านครูบาสุทธินันท์  ก็ยิ่งง่ายต่อการแต่งเติมและขับเคลื่อน
  • ขนาดโรงเรียนไม่ใหญ่นัก  มีเด็กประมาณ 6 ร้อยกว่าคน...
  • เมื่อได้คุยกับนักเรียน  ผมยิ่งประทับใจในทักษะการคิด ทักษะการวิเคราะห์และจิตสำนึกที่ดีต่อสถานศึกษาและท้องถิ่นของพวกเขาเอง
  • ไปเม็กดำแล้วมีความสุขจริง ๆ  ครับ
  • สวัสดีครับ ครูอ้อย
    P
  • ขอให้เช้านี้เป็นเช้าที่เต็มไปด้วยพลังกายพลังใจนะครับ
  • ค่ายภาษาอังกฤษ  ถ้ามีผู้เชี่ยวชาญอย่างครูอ้อยมาช่วย  เชื่อว่ากิจกรรมจะสมบูรณ์ยิ่ง ๆ ขึ้นไป
  • บางที, เด็กในบ้านนอกขอบชนบท  ก็น่ารักไปอีกแบบนะครับ...
  • เขามีจินตนาการที่น่าสนใจ และอาจแตกต่างไปจากเด็กในเมือง...อยากให้ครูอ้อยมาดูสักครั้งจัง

เจ้หนิง... ครับ

โลกมีหลายที่ที่ผมพบเจอ... แต่ที่เม็กดำ เป็นหนึ่งในไม่กี่ที่ที่ผมประทับใจ   และซาบซึ้งในมิตรภาพ  และเป็นที่ซึ่งอยากให้มีเยอะ ๆ ในสังคมการศึกษาของไทย...

ไปธุระ (กิจกรรมกับนิสิต) ก่อนนะเจ้ 

 

การที่คุณแผ่นดินนำเรื่องดีๆของโรงเรียนเม็กดำมาเผยแพร่อีกแรง ก็จะช่วยให้เราได้เห็นสภาพดีๆแบบนี้แผ่ขยายออกไปนะคะ ขอบคุณมากค่ะ

สนใจหนังสือทำมือในรูป แต่ละเล่มดูดีน่าชื่นชมนะคะ อยากให้เด็กๆได้มีโอกาสถ่ายทอดความคิดว่า เขาคิดอะไรระหว่างที่เขาทำงานนั้นๆ ดูมีเรื่องราวรายละเอียด น่าทึ่งมากค่ะ

  • สวัสดีครับ
    P
  • ผมยังไม่ได้มีโอกาสถามนักเรียนที่นั่นว่าจะก้าวเดินยังไงหลังกิจกรรมเสร็จสิ้นลง
  • แต่เท่าที่ทราบตอนนี้ทุกคนก็พยายามมุมานะเตรียมพร้อมในการสอบเรียนต่อ ชั้น ม.4  เนื่องจากโรงเรียนเม็กดำเปิดสอนถึงระดับ ม.3 เท่านั้น
  • เขาบอกว่าเสียดายที่โรงเรียนยังไม่สามารถเปิดสอนระดับ ม. 4 ได้  แต่ก็ยืนยันว่าจะไม่ลืมโรงเรียนบ้านเกิดของตนเอง และจะรวมกลุ่มกันกลับมาทดแทนพระคุณครูที่นี่อย่างแน่นอน
  • สวัสดีครับ
    P
  • แม้นมีเวลาว่างอย่าลืมแวะมาชมของจริงที่เม็กดำนะครับ  รับรองว่าไม่ผิดหวังในกระบวนการเรียนรู้ของที่นี่อย่างแน่นอน
  • ขอบคุณครับ
  • อาจารย์ครับ...
    P
  • หนังสือทำมือมีเสน่ห์น่าสนใจมาก  ผมยังชอบ และทึ่งในการสรุปบทเรียนของนักเรียนมาก  และอยากนำมาขยายผลให้เด็ก ๆ
  • บางเรื่องเป็นเรื่องการเก็บหอย,  เก็บเห็ด แหย่ไข่มดแดง  , จับกบ  ซึ่งล้วนเป็นเรื่องใกล้ตัวของเด็ก ๆ และเป็นเรื่องวิถีชีวิตชุมชน
  • ภายในเล่มวาดภาพ ระบาดสี และเขียนบรรยายเป็นเรื่องสั้น ๆ  หรือบางเรื่องก็มีความยาวอย่างน่าทึ่ง
  • ขอบคุณครับ
  • กำลังใจจากชาว blog  เป็นแรงขับเคลื่อน  กระบวนการทำงานได้อย่างดีครับ
  • โอกาสหน้า คงได้ขอคำปรึกษาเรื่องแคน  นะครับ
  • ค่ายจบวันนี้  ด้วยความประทับใจ  แต่สายใยแห่งความผูกพันธ์ ทั้งวิทยากร  และคณะที่มาเยือน  อยู่ในใจนักเรียน  ครู  และชุมชนบ้านเม็กดำ ตลอดไปครับ
  • อาจารย์ บัว ที่เคารพ
  • ผมมีความสุขเสมอที่ได้นึกถึงภาพชีวิตที่เม็กดำ
  • คิดถึงเปลหนังสือที่อาจารย์ "บัว"  ริเริ่มผลักดันให้เกิดขึ้น  รวมถึงค่ายนี้ที่อาจารย์ได้แนวคิดจากการเขียนบล็อก
  • ส่วนเรื่องแคนนั้น  อาจารย์ไม่ต้องห่วง  ผมเทใจช่วยเต็มที่  จะให้ไปสอนเด็กเป่าแคนที่นั่นก็ได้...ไม่มีปัญหาจริง ๆ
  • ผมเพิ่งตื่นฟื้นจากการพักหลังการเดินทางของวันนี้...และกำลังเขียนบันทึกเม็กดำในภาคจบ... ติดตามอ่านนะครับ
  • และขอบคุณชาวเม็กดำมากครับ..ที่เปิดโอกาสให้ผมได้เขียนบันทึกเรื่องราวของชาวเม็กดำ
  • ขอบคุณครับ
  • อ่านแล้วอิ่มใจ  ชื่นชมชาวเม็กดำ  และชื่นชมคูณแผ่นดินด้วย ทำให้ภาพพจน์ของนักเรียน ครู ผู้บริหาร ชุมชนที่สอดประสานสร้างให้เด็กเกิดการเรียนรู้ ที่เป็การเรียนรู้จากการลงมือทำ
  • คุณแผ่นดินสร้างพลังกำลังใจให้ชาวเม็กดำ  และทำให้เราชาวครูเกิดแนวคิด  ขอบคุณมากนะคะ
เดินผ่าน
IP: xxx.188.58.239
เขียนเมื่อ 
  • ภูมิใจแทนคนเม็กดำ
  • แต่น้อยใจแทน ผอ.คนเดิม ที่เพิ่งเกษียณ แค่ 1 ปี
  • ศึกษาภูมิหลังบ้างก็ดี จะได้รู้ว่า เม็กดำ โด่งดัง มานาน
  • สวัสดีตอนดึก นะครับ
    P
  • ดีใจมากครับที่อาจารย์กรุณาแวะมาทักทายและให้กำลังใจ
  • มีพลังกาย พลังใจในการทำงานเพื่อสังคมสืบไปอย่างไม่รู้จบ นะครับ
paew
เขียนเมื่อ 
ดีใจที่เมื่อวานได้มีโอกาสไปเยี่ยมเม็กดำเช่นกันค่ะ...แต่เวลาน้อยนิด ทำให้พลาดโอกาสที่จะได้คุยกับเด็กๆ และคณะคุณครูของเม็กดำ....รวมทั้งไม่ได้เยี่ยมชมสิ่งที่คุณแผ่นดินเล่ามา...แต่จากการอ่านบันทึกของคุณแผ่นดิน ก็ช่วยเติมเต็มเรื่องเม็กดำได้เป็นอย่างดี...และสวยงาม....
  • มาขอบคุณช้าไป คงไม่เป็นไรนะคะ
  • เม็กดำมีวันนี้ได้ ต้องขอบคุณ  ชาวบล็อก ที่ช่วยประชาสัมพันธ์
  • แต่อย่างไร พวกเราก็ไม่ลืม "ความเป็นเม็กดำ" เพราะที่นี่ ให้ความรัก ความสามัคคี ความอบอุ่น อยู่มาจนถึงทุกวันนี้ เพราะ "พ่อจำเนียร" ที่ปลูกฝังพวกเรามาจนถึงวันนี้ ตามด้วย "พี่ศักดิ์พงศ์" มาสานต่อได้อย่างสวยงาม
  • ขอบคุณ คุณเดินผ่าน ที่ย้ำเตือน พวกเราชาวเม็กดำ ยังรักและเคารพ"พ่อจำเนียร"เสมอมา เพียงแต่วันนี้ต้องก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นใจ 1 ปีที่"ผอ.ศักดิ์พงศฺ" มาอยู่ อะไรดีๆ ที่"พ่อจำเนียรทำ" ท่านก็ไม่เคยทิ้ง ทำต่อไป  ท่านหาสิ่งใหม่ๆ มาเติมเต็ม เม็กดำ จึงมีวันนี้ 
  • รบกวนบล็อกคุณแผ่นดินเป็นสื่อแล้วนะคะ
  • สวัสดีครับ
    ไม่มีรูป
    คุณ เดินผ่าน
  • ผมทราบว่าท่าน ผอ. ท่านเดิมมีตัวตนการเป็นนักพัฒนาที่นี่อย่างชัดเจน และทุ่มเทกายใจมาเป็นระยะเวลาอันยาวนานเช่นกัน
  • วันนี้ที่เม็กดำ ก็เป็นการต่อยอดที่มาจากฐานเดิม  คงไม่ใช่การสร้างขึ้นใหม่ทั้งหมด 
  • ปัจจุบันของเม็กดำก็เติบโตมาจากอดีตของเม็กดำ  ทั้งสิ้น หากแต่วันนี้ผมเห็นการขับเคลื่อนที่ชัดเจนในเชิงวิชาการและภูมิปัญญา  รวมถึงการนำเม็กดำออกสู่สาธารณะในวิถีการเรียนรู้บูรณาการและการสร้างเครือข่ายที่ชัดเจนในเชิงสังคม
  • ถ้ามีโอกาส ผมก็อยากสืบค้นเม็กดำให้ลึกไกลไปกว่านี้ และยินดีที่จะเป็นกระบอกเสียงในการช่วยเผยแพร่อีกแรงหนึ่ง
  • ขอบคุณครับ
  • สวัสดีครับ
    P
    อ. paew
  • เสียดายจริง ๆ ที่ไม่ได้พบกับอาจารย์ที่เม็กดำ
  • แต่ทราบว่าหลับสบายตลอดทางเลยนะครับ
  • ผมไม่ได้ไปเยี่ยมสวนป่าของท่านครูบาฯ  แต่ก็เห็นภาพที่ชัดเจนจากบันทึกของอาจารย์  โดยในที่ประชุมวันนี้ยังโชว์บล็อกอาจารย์ให้คนในห้องได้ดูกัน  เพื่อให้เห็นสวนป่าของครูบาฯ ผ่านบันทึกของอาจารย์ที่เขียนไว้
  • ที่เม็กดำ เข้มแข็ง และมีการสานต่องานกันมาเป็นระยะ ๆ  ซึ่งถือว่าแกร่งจริง !
  • ขอบคุณมากครับ
Panda
เขียนเมื่อ 
  • ใครยังไม่เคยไปโรงเรียนเม็กดำบ้าง ยกมือขึ้น ?
  • มายกมือครับ
  • ท่านแผ่นดิน
    P
    และ ท่านหนิง
    P
    มีโปรแกรมดี ๆ ไม่ยอมบอกกันบ้างนะ....
    แอบตาร้อนครับ
  • สวัสดีครับ คุณครู
    P
  • ยินดีเป็นสื่อหนึ่งของการเผยแพร่เม็กดำ  แต่ศักยภาพของเม็กดำก็ไม่จำเป็นต้องใช้สื่อใด ๆ มาประโคมข่าวเลยก็ได้  เพราะตัวเนื้องานนั้นสะท้อนพลังอันชัดแจ้งอยู่แล้ว
  • เม็กดำสะท้อนให้เห็นการต่อยอดที่ดีจากอดีตสืบมาถึงปัจจุบัน  ..รวมถึงการจัดการและขับเคลื่อนอย่างมีพลังของคนรุ่นปัจจุบันอย่างลงตัว  ซึ่งคงหาได้ยากจากสภาวะแวดล้อมในปัจจุบัน  ..และผมก็ชื่นชมมาก
  • ขอให้มีกำลังใจในการสร้างงานใหม่ และสืบสร้างงานเก่าอย่างมีพลัง
  • เป็นกำลังใจให้,  เสมอไป   นะครับ
  • สวัสดีครับ
    P
    อ.Panda
  • ต้องขออภัยอย่างยิ่งที่ไม่ได้ประสานอาจารย์ร่วมเดินทางไปด้วยกัน
  • แต่มีนาคมนี้มีโปรแกรมใหญ่จะพานิสิตไปศึกษาวิถีชุมชนที่นั่น...สนใจเป็นอาจารย์ที่ปรึกษานิสิต หรือเปล่าครับ  (โครงการค่ายคุณธรรมนำชีวิตพอเพียง) 
  • ใช้เวลาอยู่ในพื้นที่ประมาณ 15 วัน...เน้นการเรียนรู้วิถีชีวิตชุมชน วัฒนธรรม ภูมิปัญญา และการดำรงชีวิตแบบพอเพียง...
  • เรียนเชิญล่วงหน้า นะครับ