เขาอยู่ไกลเรา...เขาคงคิดถึงเรามาก

วันที่ 14 กุมภาพันธ์

คุณคิดว่าสำคัญแค่ไหน?

ผมคิดว่าประมาณ 80% ของผู้หญิงทั่วโลก คงจะสำคัญมากๆ

ตัวนายหมูนั้นก็มีความโรแมนติกอยู่บ้างเหมือนกัน

แต่ว่า...วันเสาร์ที่ 10 นายหมูไปเรียน...และเป็นวันที่สอบ

แล้วก็อาจารย์บอกแนวข้อสอบ Final ซึ่งก็จะโทรหาหวานใจ

ของผมอยู่พอดี...แต่...เขาโทรมาก่อน...สงสัย เวรเช้าวันเสาร์

จะไม่ค่อยยุ่งเท่าไรนัก...ฮาโหล...ไม่เคยคิดจะโทรหาเลยนะ

เคยจะสนใจบ้างไหม...เรียนอะไรนักหนา...บ่ายโมงยังไม่พักอีก

นายหมูหูชาไปพักนึง...ก็เลยเกิดการทะเลาะกันอยู่พักนึง

เราไม่ได้ทำอะไรผิดนี่หน่า...ก็อึ้งไปเหมือนกัน

แต่ว่าผมนั้นไม่อยากที่จะให้ทะเลาะกันอยู่แล้ว

แต่ว่าอธิบายยังไงก็ไม่ฟัง...โทรไปก็ไม่รับๆๆ...ตายละ..

ทำไงดี?

ก็เลยปล่อยๆไป จนถึงวันที่ 14 แล้ว ซึ่งรับปากก่อนหน้าแล้ว

ว่าจะไปหา ถึงจะเวรเช้าก็เหอะ อย่างน้อยคงได้ Dinner กัน...

ทำไงดีหว่า...คิดจนปวดหัว

ถ้าเราไปเขาจะคุยกะเราไหมนี่?

คิดได้แล้ว...โหเที่ยงแล้วหรือนี่...จาทันไหมหว่า

ต้องแวะซื้อดอกไม้อีก

ดอกกุหลาบสีแดงก็หมด...เอาสีชมพูไปแล้วกัน..

ทำไมผมถึงซวยแบบนี้เหมือนลางไม่ดี

โอ๊ววว...ม่าย...ถึงกำแพงเพชร 4 โมงครึ่งเป๊ะเลย

ส่งเวรเสร็จพอดีซะด้วย...ตายห่.....

ทำไงดี...โทรหาน้องที่ตึกแฟนดีก่า...โชคดีว่าเวรเช้าด้วยกัน

เลยให้ถ่วงเวลาไว้ก่อน...ถึง รพ. เกือบ 5 โมง

นั่งรอซักพักนึง...เขาก็เดินลงมาพร้อมกันน้องคนนั้น

หมูเดินสะกดรอยตามไปอย่างเบาๆไม่ให้รู้ตัว...จนถึงรถ

ยื่นดอกกุหลาบสีชมพูหวานๆให้

น้ำตาไหลเลยคับ...นายหมูทำสำเร็จแล้ว...เย้

เลยชวนไป Dinner ซะ 1 มื้อ^________^

ยอมคุยแล้ว...โทรหาตั้งหลายวันยังไงก็ไม่รับสาย

รู้งี้มาง๊อตั้งนานแล้ว

จากเรื่องนี้ทำให้นายหมูได้ข้อคิดว่า

เขาอยู่ไกลเรา...เขาคงคิดถึงเรามาก

เพราะว่าเขาไม่รู้ว่าเราทำอะไรอยู่?

อยู่ที่ไหน...อยู่กับใคร...จินตนาการไปได้แบบไม่มีที่สิ้นสุด

ถ้าผมปล่อยให้เลยวันนี้ไปคงสายไปเสียแล้ว...