ป๊า...กับผมยาวลูกสาวเธอ...

  “ป๊าหวีทางซ้าย....แล้วพูดว่า...มันทำยังไงต่อวะ.....แล้วป๊าก็หวีทางขวา...ป๊าก็พูดอีก...แล้วมันยังไงต่อหว่า....แล้วป๊าก็หวีทางซ้าย...ทางขวา...แล้วป๊าก็พูดอีก”   

วันจันทร์กับอังคารที่ผ่านมา...ฉันไปอุบลฯ.....พ่อลูกอยู่บ้าน...ดูแลกันเอง.....

ปกติแล้วเมื่อฉันไม่อยู่บ้าน  พี่การ์ตูนลูกสาวคนโตจะเป็นคนดูแลน้องเรื่องผมเผ้า....คราวนี้มาแปลก....  

เช้าวันอังคารพี่การ์ตูนไม่ได้ไปโรงเรียน..เขาสอบจันทร์-พุธ-ศุกร์..ที่เหลือให้หยุดอ่านหนังสือ  ...คงไม่ตื่นมาช่วยป่าป๊าทำงาน.....

ฉันกลับมาบ้านค่ำวันอังคาร...ยายกีตาร์ซึ่งปกติจะมัดผมเป็น 2 แกละ....คราวนี้เธอรวบผมตึง...มัดแน่นหนา  

แม่....ทายซิ...เมื่อเช้านี้ใครมัดผมให้หนู  

พี่การ์ตูน  ฉันตอบ  

ไม่ใช่...เมื่อวานตอนหนูจะไปโรงเรียนพี่การ์ตูนยังไม่ตื่น...หยุดอ่านหนังสือ  

งั้นพี่ตาตั้ม..  ฉันทายต่อ

ไม่ช่าย.....ผิด...ป่าป๊าต่างหาก เธอลอยหน้าตอบ  

เหรอ...โอ...ป๊าเก่งจัง  

ป๊าหวีผม...แล้วเอามือรวบ... เธอเริ่มเล่า  

ป๊าหวีทางซ้าย....แล้วพูดว่า ...มันทำยังไงต่อวะ..... แล้วป๊าก็หวีทางขวา...ป๊าก็พูดอีก ...แล้วมันยังไงต่อหว่า.... แล้วป๊าก็หวีทางซ้าย...ทางขวา...แล้วป๊าก็พูดอีก เธอเล่าไปเรื่อยๆ  

พอซ้ายอีกครั้งนึงก็ทำได้...สุดท้ายป๊าก็พูดว่า ....เออ..ก็ทำได้เหมือนกันนี่หว่า... แล้วมัดยางให้หนู 3 รอบจนตึง  เธอจำได้แม้กระทั่งจำนวนรอบของการมัดผม  

เธอเล่าเสร็จป๊าก็เข้ามาพอดี

  แล้วมันตึงไหมล่ะ... ป๊าว่า  

ตึงถึงเย็นเลย....ผมลูกเรียบกริ๊บ.. ดูป๊าเธอจะภูมิใจในฝีมือ  

จริงๆมันต้องเอายางใส่ไว้ในข้อมือก่อน....รวบเสร็จก็ดึงมามัด ป๊าเล่าประสบการณ์ 

 

    ส่วนฉัน   มัดมาไม่รู้กี่ร้อย...กี่พันครั้ง...ไม่ได้ใส่ใจว่าต้องเอายางใส่ข้อมือก่อนหรือเปล่า....

แถมบางครั้ง...รวบผมเสร็จแล้วกำผมในมือซ้าย....ให้ลูกเดินนำหน้า...ฉันเดินตาม...เพื่อเดินหายางมัดผมก็มี...

นี่แหละ...แม่ กฤษณา...แม่ไม้ดำหอม...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เล่มที่ ๓ : ชีวิตวันวัน

คำสำคัญ (Tags)#ครอบครัว#จิตวิทยา#ชีวิต#ความรัก#กฤษณา

หมายเลขบันทึก: 78629, เขียน: 15 Feb 2007 @ 06:05, แก้ไข, 11 May 2012 @ 20:07, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 28, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (28)

อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณติ๋ว...

  • น่ารักจังเลย..ป๊า..ทำผมให้ลูกสาว
  • ครูอ้อย...ไม่เคยทำ.....เอ้อ...เคยมั้ง..ว้า.....ลืมแล้วค่ะ

น่ารักมากค่ะบันทึกนี้

สายใยรัก ส่งถึงครอบครัว G2K

มีความสุขแต่เช้าค่ะ

ตกลงว่า เมื่อวานแม่มัวคุยโทรศัพท์ น้องกีต้าร์ได้อะไรไปทานตรึมเลยละสิ  .....  ไว้วันหลังน้าอ๊อบจะทำอีกนะลูกนะ

อรุณสวัสดิ์ค่ะ ครูอ้อย

  • ขี้ลืมอีกแล้วตัวเอง....เหมือนเค้าเลยแหละ...ไปทำงานแล้วใช่ไหมคะ

สวัสดียามเช้าค่ะ...น้าอ๊อบ....

  • อ๋อ...มีแผนเช่นนี้นี่เอง..แม่นราวตาเห็น...
  • เธอได้ขนมเยอะจริงๆค่ะ...แล้วได้อาหารเสริมบำรุงความงามของพี่สาวเธอด้วย..ของAmway...แม่คนนั้นสั่งให้ซื้อ..ทั้งบำรุงสุขภาพ...เสริมความงาม..ผม..มือ..เล็บ..อุ๊ย...อะไรของหล่อน"วัยรุ่น" นักก็ไม่รู้....
  • ขอบคุณค่ะที่คิดถึงกันอยู่เรื่อยๆ..ดีจังค่ะ...ไม่เหงา...
  • ขอบคุณค่ะ...
พี่เม่ย
เขียนเมื่อ 15 Feb 2007 @ 08:09
  • ขออนุญาตนะคะ..."ป๊า...น่ารักจังเลยค่ะ"
  • ...ส่วนพี่เม่ยก็ปฏิบัติทำนองนี้เดียวกันนี้ค่ะ รวบผมเสร็จแล้วกำผมในมือซ้าย....ให้ลูกเดินนำหน้า...ฉันเดินตาม...เพื่อเดินหายางมัดผม
นายหมู
เขียนเมื่อ 15 Feb 2007 @ 10:16

โอ้โห อบอุ่นดีจังคับ แม่ติ๋ว อิอิ

หมูเคยเห็นแฟนตัวเองมัดผม คล่องดีเหมือนกัน

เขาก็เอายางไว้ที่ข้อมือก่อนเหมือนกัน

ส่วนหมูมัดไม่เป็นคับ

อย่างมากก็แค่หวี(^________^)

สวัสดีค่ะ พี่เม่ย

  • ดีใจค่ะที่มีคุณแม่ขยัน...ทำงานเร่งรีบเหมือนกัน..แฮ่..แฮ่...ได้เพื่อนค่ะ...
  • ขอบคุณพี่เม่ยค่ะ

สวัสดีค่ะ น้องหมู

  • หวีได้ก็หัดรวบและมัดไว้ก็ดีค่ะ..เพราะถ้าหัดในผู้ใหญ่จะบอกได้ว่าเจ็บไหม...ตึงไปไหม...ถ้าทำในเด็กๆเธอได้แต่ร้อง..โอยๆ...แล้วงอแงค่ะ...
  • หัดไว้ๆ..เผื่ออนาคตได้ลูกสาวค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ
นายหมู
เขียนเมื่อ 15 Feb 2007 @ 12:24

ชอบเด็กผู้หญิงคับ

น่ารักกระจุ๋มกระจิ๋มดี

เจ๊ติ๋วอย่าอู้คับ ยังไม่ 5 โมงเช้าเลย มาตอบบล๊อคและ อิอิ

คุณกฤษณาค่ะ

          ที่บ้านคุณรัตติยา  คุณsamee เธอมีหน้าที่หวีและมัดผมให้ลูก ส่วนวิธีถือหนังยางของเธอนะคะ ไม่เหมือนใคร  เธอไม่ได้เอาใส่ไว้ที่ข้อมือ  แต่เธอคาบไว้ที่ปาก ค่ะ อิ อิ

  • อยากเห็นน้อง กีตาร์ การ์ตูน และตั้มค่ะ
  • พ่อบ้านพี่ติ๋วน่ารักจังเลยค่ะ   อ้อขอยกให้เป็นครอบครัวตัวอย่างของอ้อนะคะ
dukdik
เขียนเมื่อ 15 Feb 2007 @ 18:21
คุณพ่อน่ารักจังเลยนะครับ เด็กๆคงมีความสุขแล้วก็ดีใจที่คุณพ่อทำให้ อิจฉาครอบครัวนี้จังเลยครับ
เมตตา
เขียนเมื่อ 16 Feb 2007 @ 00:39

เวลาไปไหนหลายวันแล้วกลับมาเนี่ย...ดิฉันต้องมองที่หัวลูกก่อนเสมอ...กลัว...ป๊า...ของเธอเหลือเกิน....เคยครั้งหนึ่งกลับมาพบกับลูกผมสั้น...โผเข้าหากัน..."พ่อพาลูกไปตัดผมแล้ว...พ่อผูกไม่เป็น"...โกรธกันไป 3 เดือน.....บันทึกนี้น่ารักเชียวค่ะ

สวัสดีครับ น้องหมู

  • เบื่อคนรู้ใจ..รู้ด้วยว่าเราอู้....
  • จริงๆแล้วช่วงนี้เป็นไข้หวัดค่ะ..ติดยายกีตาร์..เลยนิยมที่จะนอนมากหน่อยค่ะ..อิ..อิ...
  • ดีกะแฟนแล้วใช่ม้า.....ดีใจด้วยค่ะ...
  • ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณรัตติยา..

  • โอ...สามีคุณเยี่ยมค่ะ....ดิฉันต้องเอาไปรายงานสามีอีฉันบ้างแล้วค่ะ..
  • ฃอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณอ้อ...

  • ให้เกียรติกันเกินไปแล้วค่ะ..ไม่กล้ารับเกียรตินี้ไว้ค่ะ..บทพูดคุยกันไม่รู้เรื่องก็มีมากค่ะ...แต่ไม่ค่อยจะเอามาเป็นอารมณ์กันเท่าไหร่...
  • ชีวิตเค้าเป็นของเค้ากัน.....อยู่ด้วยกันเพียงเพื่อเป็นเพื่อนกันช่วยเหลือจุนเจือกันในทุกๆเรื่องก็มีสุขแล้วค่ะ....
  • ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณ"ดุ๊ก"..

  • ดีใจที่ได้รู้จักค่ะ....
  • ขอบคุณค่ะที่แวะมาทักทาย....กิจกรรมนิดๆหน่อยๆก็สร้างความประทับใจให้เด็กๆได้ค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณเมตตา

  • สามีคุณเมตตาคล้ายน้องชายดิฉันเลยค่ะ...ไม่ยอมให้ลูกไว้ผมยาวเพราะไม่อยากดูแล...ก็ดีค่ะ..ผมสั้นก็ดูเป็นสาวมั่นดีค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ

คุณติ๋วขา

แวะไปหาคุณเมตตาที่นี่หน่อยนะคะ http://gotoknow.org/ask/mettac/4075

แวะไปมาแล้วจ้ะ...คุณน้าอึ่งอ๊อบ...ขอบคุณค่ะ

นายหมู
เขียนเมื่อ 16 Feb 2007 @ 17:43

พี่ติ๋วอย่าโหมหนักนะคับ เปงห่วง เด๋วจาดูแลลูกๆและสามี ไม่ไหว อิอิอิ

พี่ติ๋วคับ ลุงหมอ สมบูรณ์หายไปไหนหรอคับ

สวัสดีค่ะ น้องหมู

  • ขอบคุณที่เป็นห่วงพี่ค่ะ....สงสัยพี่ติดหวัดใครสักคนในblogนี่แหละค่ะ
  • ลุงหมอ สมบูรณ์..สุขสบายดีค่ะ..ท่านมีภารกิจอื่นที่ต้องทำ...ตอนนี้ท่านก็เลยขอพักทางblog ชั่วคราวค่ะ...เดี๋ยวคิดถึงมากๆก็คงแวะมาค่ะ...แต่เธอมาคุยกับพี่ถึงพวกเราชาวblogอยู่เรื่อยๆค่ะ
  • ขอบคุณแทนท่านค่ะ
สวัสดีค่ะ เพิ่งเข้ามาอ่าน น่ารักจังเลยอ่ะค่ะ :)
นายหมู
เขียนเมื่อ 16 Feb 2007 @ 21:59
หมูว่าแล้วคงติดงานแน่ๆ

สวัสดีค่ะ คุณจินตนา

  • ขอบคุณค่ะ
น้องหมู..ถูกต้องคร๊าบบบบบ...
แผ่นดิน
เขียนเมื่อ 17 Feb 2007 @ 23:11
  • แวะมาชื่นชมพ่อบ้านคนเก่งของอาจารย์ครับ.
  • ส่วนผมยังไม่เคยมัดจุก หรือถักเปียให้เจ้าจุกของผมเลยแม้แต่ครั้งเดียว
  • ...และแกก็ไม่ยอมให้ผมมัดหรือเปียจุกให้เลยนะครับ

สวัสดีค่ะ คุณแผ่นดิน

  • ตอนดิฉันเด็กๆสิ่งที่ประทับใจคือการที่พ่อทำอะไรต่ออะไรให้ที่ฉันคาดไม่ถึง..เช่นพ่ออาบน้ำให้..พ่อเอาน้ำใส่ปากแล้วพ่นเป็นฝอยๆพรมผ้าก่อนรีด  พอใกล้หมดปากก็บ้วนปริ๊ด  ทิ้งไป..พ่อรีดเสื้อผ้าเรียบกริ๊บ..อะไรทำนองนี้ค่ะ...
  • ถ้าพอทำอะไรให้ได้แทนแม่..ลูกจำแม่น..
  • แต่ถ้าดิฉันอยู่..เขาก็ไม่ทำเหมือนกันค่ะ..ต้องแม่..แม่...และก็แม่..ค่ะ
  • ขอบคุณค่ะ