ปกติแล้วจะเป็นคนที่จำอะไรได้ดี เรียงลำดับการทำงาน อะไรก่อนหลังได้ดี และทำงานอย่างมีประสิทธิภาพมาก แต่ระยะหลังนี้.....
ไม่รู้ว่าเป็นอะไร...อย่าบอกว่า...ก็เพราะอายุล่ะสิ  ถึงได้เป็นเช่นนี้ 
ครูอ้อยมีคุณย่าที่อายุ 90 กว่าแล้ว..ยังมีความจำดี  แม่นยำอยู่เลย  ก่อนเสียชีวิตไปแล้ว  
ครูอ้อยเคยวิเคราะห์ตนเองแล้ว  เพราะอะไรนะ  อะไรเป็นสาเหตุของการ...ขี้ลืม..ในระยะนี้ 
และผลของการวิเคราะห์ตนเองเบื้องต้น  ....  ก็คือ....ครูอ้อยทำอะไรหลายๆอย่างในเวลาเดียวกัน..นั่นเอง
 
ทุกเช้า..ครูอ้อยต้องคิดว่า...ต่อจากนี้ไป...ครูอ้อยจะทำอะไรนะ  อ๋อ...ต้องไปโน่น  ไปนี่  และทำอันโน้น  ทำอันนี้   พบปะคนนั้น  และจะทำอะไรด้วย 
จากนั้นก็จะคิดถึงอุปกรณ์ที่จะใช้ในวันนี้  เช่น  กล้องถ่ายรูป  ปากกา  และอื่นๆ  ประเภทเอกสาร  จัดใส่แฟ้ม
แต่  เอ...มันหลายสิ่งหลายอย่าง  เดี๋ยวจะไปวางทิ้งไว้อีก  เช่น  กล้องถ่ายรูปที่มีราคา  จะสูญหายเอาได้ 
ครูอ้อยจึงคิดว่าจะถือกระเป๋า  แต่การถือกระเป๋านี่  บางครั้งคนอื่นๆอาจจะทักเราว่า  ..จะไปไหนอีก  เป็นต้น 
ต้องคิดใหม่  ทำใหม่แล้ว 
อ้อ....นึกออกแล้ว  ใช้อันนี้ดีกว่า...มันก็คือ...สะพายย่าม..อยู่ที่ไหล่  ไม่มีทางหาย 
เพื่อนก็ไม่ทักว่า...จะไปไหนด้วย...
ป้องกันอาการขี้ลืม...ที่สำคัญ...เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง