ไม่ได้อยู่ที่เด็กรักป่า 5 วัน กลับมาอีกที ดอกจาน ที่รอบหอประชุมก็ บานแล้ว  ทั้งสีส้ม และเหลือง ช่างตัดกันมาก อย่างสดชื่น

พร้อมๆกับการต้อนรับเพื่อน พี่น้อง องค์กรเอกชนในจังหวัดสุรินทร์ที่เข้ามาใช้บริการที่นี่เป็นที่ประชุม สรุปงานประจำปี

        ฉันก็ถือโอกาส ให้ วิทยากรชาวบ้านของเราพาเพื่อนๆ เดินป่า ร้อยกว่าไร่ของชุมชนที่นี่ และก็กลับมาคุยกัน หัวข้อที่คุยกันก็เป็นเรื่องการทบทวนตัวอง ทบทวนองค์กรและมองไปข้างหน้า

         หลายคน ตั้งคำถามว่า เราอยู่ที่นี่ อยู่อย่างไร บริหารงานและชีวิต อย่างไร     ไม่มีอะไรพิเศษเลย อยู่แบบลูกบ้านคนหนึ่ง ชาวบ้านทำอะไร เราก็ทำตามชาวบ้าน ไปวัด ไปงานแต่ง งานบุญ งานบวช งานผ้าป่า กฐิน ใช้วงจรชีวิตแบบคนในชุมชน  และเชื่อตามที่ชาวบ้านเชื่อ ฟังแบบที่ชาวบ้านต้องการจะเล่าให้เราฟัง  สนับสนุนความคิดของชุมชน ทุกอย่างทำได้ สร้างได้ คิดและทำ ถ้ามันดี เราต้องทำได้ ต้องสร้างความเชื่อว่า ถ้าเราช่วยกัน ทุกอย่างจะสำเร็จ

          ทำให้เพื่อนบ้านรักเรา  พร้อมที่จะดูแลซึ่งกันและกัน หลักการคือแค่นี้

           เพื่อน พี่ น้อง คุยกันทั้งวัน จนดึกดื่น ตอนค่ำ เรายังได้ต้อนรับชาวฝรั่งเศส ที่จะมาเยี่ยม ดูวิถีชีวิตชาวนาที่  บ้านหนองเยาะ ต.พระแก้ว อ.สังขะ

สุรินทร์ ในวันพรุ่งนี้ด้วย .....เสียดายที่ คุณฝรั่งเศส เธอ ไม่พูดอังกฤษเลย อาจจะชอบ เสียงฟรานซ์  อย่างเดียว...ภาษาฝรั่งเศสเรา ก็จบไปตั้งแต่ ม.ปลายแล้ว................