แปลกใจเล็กๆ ในการเดินทางของตัวเองครั้งนี้ สมองของฉันว่างเปล่า ตลอดระยะทาง 200 กิโลเมตร กว่า 3 ชั่วโมง
บันทึกประจำวันอังคารที่ 13 กุมภาพันธ์  2550
  • ก่อนเดินทางสู่บางกอก
ก่อนออกเดินทางจาก บ้านเช่าริมทางรถไฟ ในเมืองหัวหิน ในสายของวันนี้ ก่อนที่ ณรงค์ ชายที่ใกล้ชิดฉันตลอดมา  จะต้องไปทำงานในเวลาเที่ยงวัน  .............  เมื่อคืนนี้ฉันได้มีปากเสียงแบบไร้สติ กับชายที่ใกล้ชิดฉันมาโดยตลอด  เพียงความคิดไม่ลง...บางเรื่องในปัญหาการใช้ชีวิตร่วมกัน  ฉันเสียอีกที่เป็นคนประเภทชอบขุดคุ้ย เรื่องราวในอดีตมาให้รกสมอง ในจิต  แต่นัยลึกๆของฉัน  อยากเพียงก้องตะโกนให้ชายที่ใกล้ชิดฉันคนนี้ว่า  เรื่องราวในอดีตที่ผิดพลาดนั้นจงอย่าลืมมัน  เก็บมันขึ้นมาบ้างในบางเวลาเพื่อที่จะคอยย้ำเตือนในความผิดพลาดนั้น ไม่ให้เกิดขึ้นได้อีกในชีวิตของเราทั้งสอง
  • การเดินทาง
แปลกใจเล็กๆ  ในการเดินทางของตัวเองครั้งนี้   สมองของฉันว่างเปล่า  ตลอดระยะทาง 200 กิโลเมตร กว่า 3 ชั่วโมง  ที่แปลกเพราะทุกครั้งที่ฉันเดินทางฉันชอบสับสน ครุ่นคิด แบบคิดโน่นนี่  วุ่นวาย ปานวามตื่นเต้น  เป็นเพราะอะไรนะ เมื่อมาถึงสถานีขนส่งสายใต้  ฉันก็ยังรู้สึกว่างเปล่าในสมอง  ชั่วแวปหนึ่งฉันรู้สึกว่าได้ยินเสียง .....  กร๊อก  กร๊อก  ดังออกมาจากท้องของฉันนี่เอง.......  เห็นร้านขายอาหารก็รีบเข้าไปหาอะไรใส่ท้องฉัน  ไม่งั้นท้องฉันจะไม่ได้แค่ส่งเสียงเป็นแน่  ฉันซัดอาหารลงท้องไปเสีย 2 จาน  โดยเกือบลืมคำนึงสตางค์ในกระเป๋าว่าจะเพียงพอค่ารถโดยสารประจำทางหรือไม่  (เพราะเห็นว่าตอนนี้รถเมล์ ขึ้นราคาแพงเสียด้วย)   โล่งพอควรในกระเป๋าฉันเหลืออีก  112  บาท  พอค่ารถและค่าอาหารในอีก 2 มื้อถัดไปพอดี 
  • สำนักงาน face
ฉันถึงสำนักงานพี่ตุ๊ก สุดารัตน์  ตอนเกือบบ่าย 4 โมงเย็นเข้าให้แล้ว .. ....  เข้ามาถึงก็รีบตรงเข้าหาเครื่องคอมฯ  เพราะไม่ได้สัมผัสมาหลายอาทิตย์  เปิดดูอีเมลล์  ได้พบว่ามีบุคคลที่เราประสานงานเมื่อครั้งก่อนตอบรับมาก็รีบจดทันใด  ........
  • พี่ตุ๊ก  สุดารัตน์ เสรีวัฒน์  ผู้อำนวยการมูลนิธิพัฒนาการคุ้มครองเด็ก
พี่ตุ๊ก  เข้ามาสำนักงานพอดี  เปิดประเด็นคุยกันทักทายกันเพียงชั่วครู่   ไม่รู้ว่ามีใครมากระซิบในใจพี่ตุ๊กหรือเปล่า  ที่ดลบรรดาลให้พี่เขาสบทบทุนเงินให้กับเรา..... ฉันก็  งง  และก็เกรงใจนิดๆที่จะรับเงิน 3 พันบาทจากพี่เขา  แต่เสียงท้องร้องจากเมื่อกี้ยังไม่หายไปจากความจำวันนี้   จึงรับเงินจากพี่ตุ๊กเสียแต่โดยดี  เรามาอาศัยสำนักงานพี่ตุ๊ก  นอนในสำนักงาน  ค่าน้ำไฟก็ไม่ได้ช่วย   เกรงใจจริงๆ  ..............  สักครู่พี่ตุ๊ก  สนทนากับเราต่อด้วยเสียงอันแหบแห้ง  เนื่องจากพี่เขาไม่ค่อยสบาย  ในประเด็นเรื่องการทำงาน  และเน้นย้ำเราในเรื่องการจดบันทึกว่าเป็นสิ่งสำคัญอย่างไร  รวมถึงแนะแนววิถีการ  จด  จดอย่างไรให้ละเอียด  ชัดเจน  เจอใครจด  ทำอะไรบ้างจด  ......  สิ่งที่ได้รับข้างหน้าจากการบันทึกวันนี้จะรับรู้ได้ว่า  นำมาใช้ได้อีกอย่างไร
  • เขีนยสรุปงาน  3  อาทิตย์
รีบเขียนสรุปงาน 3 อาทิตย์ ที่ผ่านมาก่อนเลย  เพราะลืมแน่ถ้าไม่ได้เขียนตอนนี้  และแล้วก็เสร็จเรียบร้อย  แต่ก็....ยังมีอีกหลายอย่างที่เราไม่ได้จดบันทึกไว้  เลยทำให้การรายงานกิจกรรม สำรวจ / ประสานงาน เด็กในสถานศึกษาให้ได้รับจัดทำทะเบียนประวัติและบัตรประจำตัวบุคคลไม่มีสถานะทางทะเบียน  ค่อนข้างไม่สมบูรณ์ เท่าใดนัก  แต่ก็สรุปได้เท่าที่จำได้   เพื่อรายงานผลงานให้กับทางที่ปรึกษาทราบเสียก่อนด้วยว่าหายตัวไปได้ทำอะไรไปบ้าง