...สงสัยละซีท่า...รู้น้า...คิดอะไรอยู่...ดึกๆก็ย่องเข้าหากัน...แล้วแต่โอกาสอำนวย....

 จ๊ากกก....ฉันถูกtag จาก 5 ท่าน....(หรืออาจจะมากกว่าไหมคะ...ถ้าตกหล่นชื่อท่านใดขออภัยเป็นอย่างสูงค่ะ) ดิฉันขอขอบคุณเป็นอย่างยิ่งค่ะ

 -         อ.หมอมัทนา

 -         อ.Paew

-         คุณแผ่นดิน

-         คุณศุภลักษณ์

-         Dek’Comscience 

และยังมีอีกหลายๆท่านแวะเวียนมาบอกว่าคอยอ่าน....งานนี้ให้เผาตัวเอง...ให้เพื่อนดู...โอ๊ว...ว๊าว....ทำได้ไงเนี่ย..... 

 

โดนtag…ทำไงหนอ...ตั้ง 5 แน่ะ....ให้ค้นหาความลับของตัวเราที่เพื่อนๆไม่รู้...ตั้ง 5 ข้อแน่ะ....แล้วไอ้ที่เพื่อนไม่รู้...ฉันอยากให้รู้...แล้วเพื่อนจะอยากรู้กับฉันไหมล่ะเนี่ย...

เฮ้อ...หนักใจการบ้านจากเพื่อนๆจริงๆค่ะ...ยากชะมัดเลย...ยากกว่าช่วยดมยาสลบผ่าตัดหัวใจชนิดเปิดซะอีกค่ะ...เฮ้อ(ครั้งที่ 2)..... 

โดนtag.มาก็หลายวัน...คิดยังไงก็ไม่ออก...เอาเป็นฉันต่อรอง...ขอบันทึกทีละข้อได้ไหมคะ...น้า..น้า...แล้วบันทึก 1 ข้อก็ขอ tag เพิ่ม. 1 ท่านนะคะ...เพื่อนๆ..น้า...น้า...ขอร้อง..... 

 เรื่องที่ 1....อายชะมัดเลย..... “นอนแยกห้องกับสามี....”  

เรื่องมันมีอยู่ว่า  บ้านเรามี 2 ห้องนอนค่ะ...บ้านหลังเล็กๆ...เราเรียกว่า ”Home Sweet Home” ค่ะ...พอมีลูก คนที่ 3...และเจ้าสองคนแรกเริ่มจะโต...เราจึงแยกห้องให้นอนอีกห้อง...เขาไปนอนกันสองพี่น้อง....ดึกๆก็หอบหมอนกลับมานอนกับป๊ากะแม่เหมือนเดิม...จนโต...นอนกันเป็นแพ....สลัมแออัด..... สุดท้าย....ป่าป๊าทนไม่ไหว....เลยแยกไปนอนอีกห้องนึงเอง....ดิฉันเลยนอนอยู่กับลูกๆรวม 4 คนในห้อง  

...สงสัยละซีท่า...รู้น้า...คิดอะไรอยู่...  

ไอ้เรื่องพรรค์นั้น...ไม่มีปัญหาค่ะ...บ้านมันแคบ...ของมันรก...คนมันเยอะ...หมาก็มี...เดินกันขวักไขว่....เรื่องเบียดกันเป็นธรรมด๊า...ธรรมดาค่ะ... 

เราก็เจตนา...เบียดกันบ่อยๆเอา....เขี่ยมือกันบ้างตามประสาที่เพื่อนๆเรียกกันว่า “ภาษามือ”น่ะค่ะ....เด็กๆจับพิรุธไม่ได้หรอกค่ะ...รับรอง...อิ...อิ... 

ดึกๆก็ย่องเข้าหากัน...แล้วแต่โอกาสอำนวย.... 

....ดีค่ะดี...ตื่นเต้นดีค่ะ....ใครจะเอาไปใช้บ้างก็ได้นะคะ  

 

 

มาระยะหลังนี้ยายคนโตนอนดึกมากๆ...จนป่าป๊าดุว่า

 “นอนดึกสิวขึ้นไม่หายนะ  ตื่นมางัวเงียไม่สวยด้วย”....เธอก็ไม่ฟัง    

 ....ลูกหนอลูก...ช่างไม่รู้อะไรเล้ย....น่าเบื่อ.....

 “แม่...เราไปเข้าม่านรูดกันไหม..”    ป่าป๊าชวน

“บ้า...ไม่เอาๆ...”  ฉันว่า....ออกจะเขิน...

“เผื่อใครมาบอกแม่ว่า....เห็นป๊าพาใครเข้าม่านรูด....ป๊าจะได้ไม่มาหลอกว่าก็แม่ไง...วันนั้นน่ะ....  แม่จะได้กล้าพูดเต็มปากว่า...ไม่ใช่แม่…”.....ฉันบอกพี่เค้า... 

ฮิ..ฮิ...จ้างให้ฉันก็ไม่หลงกลค่ะ....พี่เขาหัวร่องอหาย...เมียเขารอบคอบ... 

....ฉันเพียงจะบอกว่า....อยู่ใช้ชีวิตคู่....อย่าหวาดระแวงกันเลยค่ะ...ชีวิตจะไม่เป็นสุข....มองไม่เห็น...ไม่ได้ยินซะบ้าง...โง่น่ะค่ะ...โง่...เป็นเมียต้องแกล้งโง่ค่ะ...และสร้างบรรยากาศที่อบอุ่นในครอบครัวไว้ค่ะ…. 

.....เป็นแม่บ้านต้องหนักแน่น...ไม่หูเบา..ใจกว้าง....ของชอบของเขาให้เขาไปทำกิจกรรมบ้างเช่น ตีกอล์ฟ....ยอมค่ะ....เราจะได้มีเวลาทำของชอบของเราเช่นคุยกับเพื่อนใน G2K…อิ..อิ...  

......แต่ไม่ยอมเรื่องหญิงอื่นนะคะ   ขอบอก......  .

..โอย...เห็นไหมคะ....เรื่องนี้เรื่องเดียว....ก็หวาดเสียวแทบแย่แล้วค่ะ.....

..ท่านที่tag ดิฉัน....จะเปลี่ยนใจก็ได้นะคะ  

...เออ...ดิฉันขอtag…คุณไมโตเพื่อนรักก็แล้วกันค่ะ...

.....เรื่องนี้เหมาะกับคุณเหลือเกินค่ะ...พ่อซากุระของฉัน.....  

..นี่ถ้าพ่อฝาละมีเข้ามาอ่านบันทึกนี้...คงโกรธอีฉันน่าดู....เอ้า...ตายเป็นตาย...ทำเพื่อเพื่อนๆ.....แล้วค่อยไปอ้อนเอาทีหลัง...อิ๊..อิ๊..