Kissคุณพี่เม่ย หน้าเฉยๆ ชอบทานเผ็ด
อาหารเด็ด ต้องใส่พริก ยิกยู่ยี่
คิดการใหญ่ จะปลูก(พริก)ไว้ ในสวนศรี
จะได้มี ของโปรดไว้ ในชายคา...
จึงหว่านเมล็ด เกล็ดโปรยปราย มากมายนัก
รอหลายพัก ก็ไม่เห็น เป็นต้นกล้า
เอ๊ะ!..ไฉน ใยไม่ขึ้น ให้ชื่นตา
เราอุตส่าห์ หวังใจจ้อง ต้องได้กิน
Coolฝ่ายท่านขุน คุณพ่อบ้าน ไม่ทานเผ็ด
พริกสักเม็ด ก็ไม่เคย ได้เชยลิ้น
นึกสงสาร พาลเสียงบ่น ให้ยลยิน
จึงนำดิน ไปปลูกใหม่ ในบัดดล
ไม่มุ่งหวัง จะรอลิ้ม ชิมรสชาติ
ไม่หมายมาด รอตักตวง ทวงดอกผล
คิดเพียงปลูก ผูกพืชพันธุ์ สรรเปปน
ให้มากล้น ยลเขียวรื่น  ดื่นดาษตา
 
แปลกจริงหนอ พริกอ้อล้อ ชูช่อต้น
ในบัดดล ก็เติบตาม งามสง่า
เป็นต้นใหญ่ ผลิดอกใบ นับคณา
มินานช้า ก็ได้เห็น เป็นผลพันธุ์...
นี่ต้นไม้ ยังอ่านใจ (คน)ได้เพียงนี้
รู้หวังดี รู้หวังร้าย รู้หมายมั่น
จึงสนอง ผู้ปองหวัง ให้ต่างกัน
ว่ารู้ทัน เจตน์มุ่งหมาย ในใจจง....
"เปรียบเช่นคน มีกลเล่ห์ ร้ายเฉไฉ
ย่อมไม่ได้ สิ่งสนอง ต้องประสงค์
หากใจตั้ง มุ่งทางดี มีมั่นคง
กุศลส่ง ให้สมหวัง ดังเจตนา..."