สถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล (พรพ.) จะจัดการประชุมวิชาการประจำปีระดับชาติ ครั้งที่ 8 ขึ้นในระหว่างวันที่ 13-16 มีนาคม 2550 ณ ศูนย์การประชุม IMPACT เมืองทองธานี ภายใต้ Theme หลักเรื่อง Humanized Healthcare – คืนหัวใจให้ระบบสุขภาพ ในงานนี้ผมจะไปบรรยายหัวข้อ “HR – Heart Revolution : เริ่มกันที่ใจในวันที่ 15 มีนาคม 2550 เวลา 8.30-10.00 ผมเอาเนื้อหาคร่าวๆ ที่ส่งให้ทาง พรพ. มาลงไว้ให้อ่านข้างล่างนี้ครับ          

        ท่ามกลางกระแสแนวคิดการบริหารงานสมัยใหม่ (Modern Management Concepts)  ไม่ว่าจะเป็นเทคนิคการบริหารเชิงกลยุทธ์ (Strategic Management) อย่าง Balanced Scorecard (BSC)   หลักการบริหารคุณภาพ (Quality Management) ที่ใช้เป็นแนวทางสำหรับตัดสินรางวัลคุณภาพแห่งชาติ (Thailand Quality Award - TQA) หรือเกณฑ์คุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ (Public Sector Management Quality Assessment - PMQA)  แนวทางต่างๆ เหล่านี้มีข้อดีตรงที่ทำให้ผู้บริหารได้มีการตื่นตัว มีความสนใจที่นำหลักการเหล่านี้ไปใช้ในการพัฒนาองค์กร            

        แต่สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ การนำแนวคิดเหล่านี้ไปสู่การปฏิบัติ ยังคงเป็นไปภายใต้กระบวนทัศน์แบบเดิมๆ ซึ่งทำให้ในที่สุดแล้ว ยังคงเน้นอยู่แต่เรื่องของการวางแผน ( Planning)   เรื่องของการติดตามและประเมินผล (Monitoring & Evaluation) มีการสร้างตัวชี้วัด (KPI) ขึ้นมามากมาย จนกลายเป็นภาระที่หนักอึ้งแก่ผู้ปฏิบัติ มีการกำหนดขอบเขตงานที่ชัดเจน เกิดการแบ่งแยกงานอย่างเด่นชัด ขาดความรู้สึกสำนึกร่วมกัน ขาดความผูกพันที่จะช่วยเหลือเกื้อกูลซึ่งกันและกัน ต่างคนต่างพยายามทำเพียงเพื่อให้เป็นไปตามตัวชี้วัดที่ตนรับผิดชอบ             

        สิ่งที่ขาดหายไปคือการใส่ใจในความเป็นมนุษย์ การให้ความสนใจในส่วนที่อยู่ลึกเข้าไปภายในใจของแต่ละคน   เป็นเรื่องของการสร้างแรงบันดาลใจ   เป็นเรื่องการ จุดไฟในใจ ผู้ปฏิบัติงาน   ทำอย่างไรจึงจะสามารถสร้างแรงบันดาลใจ หรือ “Passion” ให้เกิดขึ้นได้ในใจคน    “Plan และ Passion” ถือเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องเดินควบคู่กันไป   แผนซึ่งปราศจากแรงบันดาลใจ (Plan without Passion) จะไม่ก่อให้เกิดการดำเนินการใดๆ เพราะเป็นแผนซึ่งไร้จิตวิญญาณ   และในทางกลับกัน แรงบันดาลใจที่ไม่มีแผน (Passion without Plan) จะทำให้การดำเนินการนั้นไร้พลัง   เป็นการทำงานในสภาพที่ต่างคนต่างทำ   ขาดการสร้างพลังผสานร่วม (Synergy)            

        สิ่งที่กล่าวถึงใน Session นี้ จึงเป็นการชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นของการบริหารงานที่ต้องผสานพลังจากการทำงานของสมองทั้งสองฝั่ง ทั้งด้านการพัฒนาระบบงาน  และด้านการพัฒนาคน   โดยเน้นให้เห็นว่าการพัฒนาคนที่ได้ผล จะต้องไม่พัฒนาแค่เรื่องของทักษะ ความรู้  ความสามารถ   แต่ต้องพัฒนาให้ลึกลงไปในระดับจิตใจ   ภายใต้สมมติฐานที่ว่า  ถ้าใจยัง ไม่ใส   ก็จะทำให้ เห็นผิด ไปจากความเป็นจริง   การเห็นที่ผิดพลาดจะทำให้ คิดคลาดเคลื่อน   ความคิดที่คลาดเคลื่อนนี้ เป็นที่มาของปัญหาทั้งหลายที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นปัญหาเรื่องงาน   หรือเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างกัน            

        ถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องมาเริ่มต้นกันใหม่อีกที...ที่ใจของเรานี้...นี่คือการปฏิวัติทางใจหรือ Heart Revolution!