เราถูกกำหนดจากระบบ จากกระบวนการ จากการบริโภคของสังคม(กระแส อำนาจ เงินตรา หน้าตา ความจริง จอมปลอมฯลฯ) และตราบที่คนเราอยากจะเป็น อยากจะได้

 ผมเคยตั้งใจและหวังไว้ว่า...อยากเป็นศิลปินชื่อดัง แต่ไม่ได้เป็น แต่ไปเป็นครู เพราะทางบ้านให้เรียนครู  พอเรียนครูตั้งใจไว้จะเป็นครูบนดอยที่แม่ฮ่องสอน เพราะชอบความสงบเงียบและธรรมชาติ แต่ไปสอบครูมัธยมได้ที่บ้าน

          พอเป็นครูอยู่ที่บ้าน สอนไปสอนมาเบื่อระบบบริหารในโรงเรียน เลยอยากเป็นผู้บริหารโรงเรียน แต่ไม่ได้เป็นเพราะกรมสามัญฯ สมัยนั้นไม่เปิดโอกาสให้สอบ ได้แต่คัดเลือก (ไม่มีโอกาสได้คัด)เลยไปสอบนักวิชาการศึกษาพอสอบได้ อยากจะเป็นศึกษาธิการอำเภอ อยากเป็นผู้ช่วยศึกษาธิการจังหวัด อยากเป็นศึกษาธิการจังหวัด 

          มีทั้งที่สำเร็จหรือได้เป็นและล้มเหลว

          ในช่วงที่เป็นตำแหน่งต่าง ๆ มีทั้งชื่นมื่น เพราะถูกทำให้สำเร็จงานด้วยทีมงาน ด้วยพลังของคน ของชาวบ้าน ของพระ ของเจ้านายฯลฯมีทั้งปวดร้าว เพราะถูกด่าที่ไปทำให้คนอื่นเปลี่ยนสถานภาพหรือขาดโอกาสในเรื่องต่าง ๆ

           และมีความที่ตั้งใจไว้อีกมากมายตามความอยาก

           และต้องพังครืนด้วยระบบการเมืองช่วงปฏิรูประบบราชการ

           จนถึงเดี๋ยวนี้อยากเป็น ผศ.,รศ.,ศ. เข้าไปอีก (คิดไปคิดมามันเป็นแก่นของชีวิตหรือปล่าววะนี่)

            เลยคิดไปข้างหน้าว่า เมื่อเราถูกกำหนดจากระบบ จากกระบวนการ จากการบริโภคของสังคม(กระแส อำนาจ เงินตรา หน้าตา ความจริง จอมปลอมฯลฯ) และตราบที่คนเราอยากจะเป็น อยากจะได้ มันคงต้องคิด แต่จะทำไปได้สักเท่าไรคงต้องชั่งใจแล้วในขณะนี้

              อาจจะต้องหาเวลาและโอกาสไปปลีกวิเวก ตามรอยธรรมะของพระพุทธองค์ คงได้เห็นความจริงของชีวิตมากขึ้น และอาจจะได้คำตอบและพบความงามของชีวิตโดยแท้จริงก็ได้