ทุกคนมีครูเป็นผู้สั่งสอนอบรมให้ความรู้
ครูคนแรกของทุกคนคือพ่อแม่ ผู้เลี้ยงดู อบรม สั่งสอนให้เป็นคนดี
ครูคนต่อๆไปคือครูในโรงเรียน ซึ่งช่วงชีวิตในวัยเรียนตั้งแต่เด็กเล็กระดับอนุบาล จนถึงระดับมหาวิทยาลัย แต่ละคนจะมีครูผู้สั่งสอนให้ความรู้ทั้งโดยตรงในสถานศึกษาหรือโดยอ้อมจากการเข้ารับการอบรมฟังบรรยายเป็นบางครั้งบางคราว แต่ละคนจะมีครูผู้ที่เคยสั่งสอนมาคนละหลาย ๆ ท่าน
คงจะมีครูสักคนที่เป็น"ครูดีในดวงใจ" ที่ท่านประทับใจในความดี "ครูดีในดวงใจท่านคือคุณครูอะไร...ดีอย่างไร..." มารำลึกถึงคุณครู 16 มกราคม 2550 เป็นวันครูค่ะ
ครูดีในดวงใจของดิฉันชื่อครู ถวิล วิทยถาวรวงศ์ ท่านเป็นครูที่ดุมากๆๆๆ ลูกศิษย์ทุกคนจะกลัวท่านมาก เพราะท่านสอนภาษาอังกฤษและจะตีเจ็บๆ ทุกครั้งที่สั่งให้ไปท่องศัพท์ แล้วท่องไม่ได้ แต่ท่ามกลางความเป็นครูที่ดุมาก ท่านเป็นคนที่รักและเอาใจใส่ลูกศิษย์มากๆ ท่านรู้จัก พ่อแม่ ผู้ปกครองศิษย์ทุกคน ท่านจะคุยบอก พ่อแม่ศิษย์แต่ละคนว่า คนไหนเรียนเป็นอย่างไร ต้องดูแลด้านไหน รวมถึงดูแลพฤติกรรมด้วย
ดิฉันเป็นลูกสาวคนโตของครอบครัวที่พ่อ-แม่ มีความเชื่อว่าลูกผู้หญิง ไม่ต้องเรียนมาก จบแค่ ป.7 (สมัยนั้น) ก็พอ
ครูถวิล เดินทางไปถึงบ้านดิฉันไปขออนุญาตให้ดิฉันเรียนต่อ และรับรองว่าดิฉันจะต้องเรียนจบโดยไม่เกเรครูขอรับรองให้ และท่านก็ทำอย่างนี้กับศิษย์คนอื่นๆ ด้วย
ตลอดช่วงของการเรียนดิฉันจะคิดถึงคำรับรองของครูต่อพ่อแม่ ทำให้เกเรไม่ได้ ต้องตั้งใจเรียน และได้ชื่อว่าเรียนอยู่ในเกณฑ์ดีตลอด เพราะพระคุณของ"คุณครูถวิล วิทยถาวรวงศ์"โดยแท้
กราบคุณครูด้วยดวงใจ
เชิญร่วมรำลึกถึงพระคุณครู
สวัสดีคุณสิงห์ป่าสัก
ผมแวะมาอ่านเรื่อย ๆ ...แต่ยังไม่เจอบันทึกใหม่ กระนั้นก็มีความสุขกับบันทึกเดิม ๆ ครับ
ขอขอบคุณอาจารย์ลำดวน...
หัวหน้าลำดวนถือเป็นคนดียิ่งคนหนึ่ง รู้ได้อย่างไร
ก็ความกตัญญูเป็นเครื่องหมายของคนดีไงครับ
อ่านบล็อกแล้วก็คิดถึง...คุณครูค่ะตั้งแต่อนุบาล...จนทุกวันนี้ก็มีครูอยู่รอบๆตัว....
อยากฝากเพลงนี้ไว้ค่ะ...พระคุณที่สาม