ในเทศกาลปีใหม่ทุกๆปี  ครูอ้อยจะได้รับของขวัญแตกต่างกันไป  เป็นของขวัญแทนความรู้สึกจากความรัก  ความห่วงหา  อาทร  และความเป็นมิตรภาพ  ส่วนใหญ่จะเป็นของขวัญที่เป็นสิ่งของเครื่องใช้

แต่ปีนี้ที่อายุของครูอ้อยจะเข้าสู่ครึ่งศตวรรษ  ครูอ้อยจะนับความสุขที่มิตรรักได้มอบให้เป็นของขวัญที่ทำให้ครูอ้อยมีความสุข

เมื่อมีความสุข  ความดี  ความงาม  ครูอ้อยนำมาเล่า  คงจะไม่มีผิดอะไรที่จะนำความดี  ความสุขมาเผื่อแผ่ผู้อื่น ใน g2K บ้าง

หากอ่านแล้วมีความสุขก็ยิ้มแย้ม  มุทิตาไปกับครูอ้อย

หากอ่านแล้วระคายเคืองสิ่งใด  ..ก็ขออภัย

ครูอ้อยเริ่มเขียนบันทึกเกี่ยวกับของขวัญมาหลายบันทึกแล้ว  ดังนี้  ของขวัญจากนักเรียน   ของขวัญวันขึ้นปีใหม่ชิ้นแรกของครูอ้อย

ส่วนของขวัญชิ้นที่2 ครูอ้อยได้รับคำชมจาก พญ.หน่อยในบันทึก  ของขวัญวันขึ้นปีใหม่ชิ้นที่2...ของครูอ้อย

บันทึกเรื่อง  ของขวัญวันขึ้นปีใหม่ชิ้นที่ 3 ของครูอ้อย  เป็นของขวัญตอบแทนการขอบคุณที่ครูอ้อยได้ทำดี

และของขวัญ....ชิ้นต่อไป ได้แก่  ของขวัญที่เป็นบันทึกที่เขียนถึงครูอ้อย  จากคุณบอนเป็นบันทึกเรื่อง  สายน้ำแห่งความคิดในบันทึกของครูอ้อย สิริพร กุ่ยกระโทก   ในบันทึกเรื่อง  ของขวัญวันขึ้นปีใหม่ชิ้นที่4...ของครูอ้อย

อ่านทบทวนทุกเรื่องแล้ว...มีความสุขในวันปีใหม่  ที่จะมีอายุครึ่งศตวรรษเสียจริงๆ

และเมื่อเช้านี้ได้อ่านบันทึกเรื่อง  ของขวัญจากมือครูอ้อย : กับความฝันที่เป็นจริงของครูประถมที่โรงเรียนลำปาววิทยาคม  ซึ่งนับว่า  เป็นความสุขมากที่ของขวัญจากครูอ้อยเนื่องในวันคริสต์มาสนั้น  จะนำความสุขมาให้ครูอ้อยอีกครั้ง...เหมือนเป็นการตอบแทน..นั่นเอง

เมื่อครูอ้อยมอบของขวัญให้ใคร  อ่านแล้วมีความสุข นั่นล่ะครูอ้อยมอบให้ผู้นั้น  ที่ไม่ได้ระบุชื่อ  ด้วยมิตรภาพใน G2K  เหมาะสมที่จะได้รับของขวัญนี้ทุกท่านนั่นเอง

ก็เป็น...เทศกาล...แห่งการมอบความสุขให้กันและกัน...ใครล่ะจะปฏิเสธที่จะรับได้

อ่านแล้วมีความสุขจริง...ไม่เชื่อ.....อ่านดู