บันทึกที่ครูอ้อยกล่าวถึงการได้รับเชิญไปปัจฉิมนิเทศมหาบัณฑิตที่จบใหม่ของนักศึกษาจากจังหวัดนครพนมและนครศรีธรรมราช เมื่อ 25 ธ.ค.49 ห้อง 301 ชั้น 3 ตึกสุโขทัย มีบรรยากาศอย่างไร ประทับใจมากแค่ไหน พบได้ที่นี่...
วันนี้ที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงคลาคล่ำด้วยผู้คนจำนวนมากมาย  ทั้งบนท้องถนนทั่วบริเวณมหาวิทยาลัย  เพราะวันนี้มีการซ้อมรับปริญญาที่นี่นั่นเอง
เมื่อหาที่จอดรถได้แล้ว  ครูอ้อยกับพ่อบ้าน  ได้ไปหาห้องที่จะบรรยายด้วยหัวใจที่ระทึก  และเป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่จะไปไหน  ครูอ้อยต้องไปถึงก่อนเวลา  นอกจากจะได้มีเวลาคุ้นเคยกับสถานที่แล้ว  ยังได้ทำความเข้าใจในเรื่องที่จะพูดด้วย
ครูอ้อยทักทายอาจารย์แล้ว  ได้รู้วิธีการพูด  ซึ่งอาจารย์ได้แนะนำให้หายความข้องใจลงไปมาก  วิธีการก็คือ  ...อาจารย์จะเป็นผู้ดำเนินรายการด้วย  ครูอ้อยดีใจมาก  ที่อาจารย์จะทำหน้าที่นี้
เมื่อถึงเวลามหาบัณฑิตใหม่จากนครพนมและนครศรีธรรมราช  ที่ได้เดินทางมาเป็นคณะ  พักที่โรงแรมแห่งหนึ่ง  ได้เดินทางมาถึง  ลงทะเบียนแล้ว  พิธีการเริ่มขึ้น  ครูอ้อยไม่ค่อยตื่นเต้นแล้ว  เพราะเริ่มคุ้นเคย  เมื่อขึ้นเวทีพูด  ครูอ้อยได้รับเกียรติการแนะนำตัวจากอาจารย์ว่า...เป็นรุ่นพี่ที่เรียนจบมาจากสาขาเดียวกัน  ได้นำความรู้จากการศึกษาไปใช้ในการทำงานอย่างไร  ที่จะประสบกับความก้าวหน้าในอาชีพและประสบกับความสำเร็จ
ครูอ้อยใช้เวลาพูดเล่าเรื่องต่างๆในการทำงาน  ตั้งแต่เรียนจบมา  ได้รับรางวัลอะไร  ทำงานอะไรที่ใช้ความรู้จากสาขานี้มากมายแค่ไหน ครูอ้อยพยายามชี้แจงให้รุ่นน้องได้เข้าใจ  และชี้นำให้นำไปประยุกต์ใช้กับชีวิตในการทำงาน
   
นอกจากพูดเรื่องการนำความรู้ไปใช้ในการปฏิบัติงานแล้ว  อาจารย์ยังถามเรื่องการเรียนต่อในระดับปริญญาเอกด้วย  ประเด็นที่หยิบยกมาพูดคือการที่เรียนในสาขาหนึ่ง  ก็สามารถเรียนต่อได้ในอีกสาขาหนึ่ง 
บรรยากาศของการนำเสนอทั้งหมดนี้  ได้รับความสนใจจากมหาบัณฑิตใหม่เป็นอย่างมาก  เมื่อสำรวจดูแล้ว  พบว่า  มีแต่บุคคลที่มีอายุรุ่นน้องๆกว่าครูอ้อยแทบทั้งสิ้น
จบการพูดสองรอบแล้ว  ก็เป็นบรรยากาศของการขอบคุณและสังสรรค์ด้วยการรับประทานอาหารร่วมกัน  ครูอ้อยกับพ่อบ้านได้ร่วมรับประทานอาหารกับอาจารย์ทุกท่าน

   

 ในระหว่างการรับประทานอาหารนั้น  มหาบัณฑิตทั้ง 2 วิทยาเขตได้มีรายการพิเศษแสดงให้ชมหลายรายการ  เช่น  รายการจากจังหวัดนครศรีธรรมราช  รำสินค้าศิลปาชีพ  ซึ่งสวยงามมาก   ครูอ้อยจะเขียนบันทึกในโอกาสต่อไป
จากนั้นเป็นการแสดงสลับกันของมหาบัณฑิตจากนครพนม  เป็นรำเซิ้ง  สวยงามมากไม่แพ้กัน
ครูอ้อยอิ่มข้าวแล้ว  นั่งชมการแสดง  ชื่นชมความสุขจากความสำเร็จของรุ่นน้อง  เมื่อได้เวลาอันสมควร  จึงขอตัวเดินทางกลับบ้าน
สำหรับบรรยากาศ  หรือความคิดที่ผุดมาจากการนำเสนอปัจฉิมนิเทศนี้จะได้นำเสนอในบันทึกต่อไป....