ก่อนทำแบบทดสอบ 10% ให้นศ.อ่านทบทวนตำรากิจกรรมการดำเนินชีวิตจิตเมตตา อย่างน้อย 1 บท เพื่อนำมาตอบโจทย์ข้างล่างนี้
โจทย์ จงเลือกอธิบาย Semi-structured Activity ที่เขียนในตำราข้างต้น โปรดระบุบทที่นศ.อ้างอิง เพื่อนำมาอธิบายกระบวนการประเมินความสามารถของผู้รับบริการสุขภาพจิตและจิตเวชว่าประเมินอะไรและอย่างไร โดยเลือกมาหนึ่งภาวะหรือหนึ่งโรคได้แก่ ภาวะซึมเศร้า โรคซึมเศร้า อารมณ์สองขั้ว หรือ จิตเภท คลิกทบทวนการวินิจฉัยจากจิตแพทย์ที่นี่ อย่าลืมใส่ชื่อและรหัสประจำตัวด้วยความโชคดีนะครับ
Assignment 10% ณิชารีย์ เจียรชัย 6223009
Semi-structured activity : กิจกรรมการปั้นอย่างอิสระเพื่อประเมินทักษะจิตสังคม [อ้างอิงจากบทที่ 5 สมดุลสมองเพื่อการบำบัด หัวข้อที่5.3 ความเข้าใจ หน้าที่81-82] เพื่อประเมินความสามารถของผู้รับบริการ “จิตเภท”
ผู้ป่วยจิตเภท = ผู้ที่มาอาการเหล่านี้อย่างน้อย 6 เดือน ได้แก่ - Positive symptom : Delusion, Hallucination, Schneiderian first rank symptom, Disorganized speech&behavior- Negative symptom : Affective flattening, Alogia, Avolition, Anhedonia, Asociality- Cognitive changed (EF)
การประเมินผู้ป่วยจิตเภทจะต้องทำการดูเบื้องต้นถึงอาการที่เกิดขึ้น รวมถึงความสามารถในการทำกิจกรรมของผู้ป่วย จากการศึกษาตำรากิจกรรมการดำเนินชีวิตจิตเมตตา จึงเลือก Semi-structure activity ข้างต้นมาใช้ในการประเมินผู้ป่วย เพราะ กิจกรรมนี้สามารถใช้ประเมินทักษะจิตสังคมขณะปั้น โดยมีการสังเกตพฤติกรรมตามการตรวจสภาพจิต(mental status examination) เช่น ให้ความร่วมมือเป็นมิตร/ไม่สนใจเพิกเฉย/มุ่งร้าย, ไม่สบตา/จ้องเขม็ง/สายตา หลุกหลิก, สีหน้ากังวล/บึ้งตึง/ เบื่อหน่าย/ยิ้มแย้ม /จดจ่อพอใจ รวมทั้งวิเคราะห์ความสามารถขณะปั้นซึ่งอ้างอิงจาก comprehensive occupational therapy evaluation, COTE เช่น เร่ิมต้นทําาทันที/ลังเลนานก่อนทํา, พูดอธิบายภาพเหมาะสม/ย้กคิดวนไปมาเรื่องตัวเอง/คิดลบเรื่องตัวเอง/คิดลบเรื่องผู้อื่น/ หมกมุ่นความผิดพลาดในอดีต/ครุ่นคิดคาดหวังในอนาคต/ไม่ให้คุณค่ากับตัวเอง/ ไม่รู้จักตัวเองโดยมีขั้นตอนในการทำกิจกรรมดังนี้ 1. ผู้บำบัดวางก้อนดินน้ำมันหรือดินเหนียวตรงหน้าผู้รับบริการและบอกให้ปั้นอะไรก็ได้จากดินก้อนนี้ บันทึกเวลาที่ใช้ในการปั้นด้วย2. เมื่อปั้นเสร็จให้ผู้รับบริการบอกเกี่ยวกับสิ่งที่ปั้นว่าสิ่งที่ปั้นคืออะไร มีความหมายกับชีวิตอย่างไร ขณะปั้นคิดอะไร ชอบ/ไม่ชอบ ได้เรียนรู้อะไรจากการปั้นครั้งนี้บ้าง3. ผู้บำบัดและผู้รับบริการวิเคราะห์ผลงานหลังปั้นผ่านการเรียนรู้แบบตั้งคำถามปลายเปิดพร้อมคำชื่นชม
Assignment 10% ปรียาภรณ์ งามสิมะอ้างอิงจากบทที่4
บทผู้ป่วย : ผู้หญิงวัย 35 ปี ทำงานตำแหน่งผู้ตรวจสอบบัญชีให้กับบริษัทเอกชนมาได้ 3 ปีแล้ว ก่อนหน้าทำงานที่บริษัทเดิมตั้งแต่เรียนจบ ขยันขันแข็ง มีผลงานดี จึงได้เลื่อนขั้นมาเรื่อยๆ จนตอนนี้ได้อยู่ในตำแหน่งที่สูง เงินเดือนสูง แต่พบภาวะซึมเศร้า และมีอาการ anxiety ร่วม จากการสัมภาษณ์และพูดคุยพบว่า เจ้าตัวมีความเครียดจากงาน กลัวทำงานผิดพลาด จึงตั้งใจทำงานเต็มกำลัง เพื่อให้ผลลัพธ์เป็นที่น่าพอใจ ได้รับการยอมรับและชื่นชม แต่ก่อนชอบฟังเพลง เล่นกีฬา มีกิจกรรม outdoor ทุกวันหยุดกับครอบครัว แต่พอได้เลื่อนขั้นและขึ้นเงินเดือนเรื่อยๆ ก็เริ่มสนใจแต่งาน ไม่ค่อยได้ใช้เวลาวันหยุดทั้งกับตัวเอง เพื่อน หรือครอบครัวเหมือนแต่ก่อน อดีตเคยชอบศิลปินเกาหลีท่านหนึ่ง และไปคอนเสิร์ตอยู่เสมอ แต่3-4ปีให้หลังนี้ก็ไม่ได้ไป รวมทั้งไม่ได้ติดตามศิลปินที่เคยชอบอีกเลย เพราะไม่มีเวลา
กิจกรรมที่จะให้ทำ1. จะเริ่มให้ทำกิจกรรมวัดใจตัวเองก่อน
- ประเมินความเครียด ความกังวล โดยให้คนไข้วัดชีพจรตัวเอง ให้สังเกตว่าชีพจรเร็ว หรือช้า ถ้าเร็วเกินไปให้ลองหายใจเข้าลึกๆ ออกยาวๆ เป็นการเริ่มทำใจให้นิ่ง คลายกังวล2. ทำการคลายอารมณ์ลบ เนื่องด้วยคนไข้มีภาวะซึมเศร้า จึงจะประเมินอารมณ์ลบ และคลายอารมณ์เหล่านั้นก่อน - ให้คนไข้ทบทวนความรู้สึกตึงบริเวณศีรษะ-ใบหน้า ให้คะแนนความตึงนั้นในแต่ละส่วน 0-10 (ใบหน้า=ศูนย์ความกังวล)- ให้คนไข้ทบทวนความรู้สึกตึงบริเวณกลางอก ให้คะแนนความตึง0-10 (อก=ศูนย์ความเศร้า)- ให้คนไข้ทบทวนความรู้สึกตึงบริเวณท้อง ให้คะแนนความตึงนั้น0-10 (ท้อง=ศูนย์ความโกรธ)- เมื่อประเมินแล้ว ให้คนไข้ทำการคลายอารมณ์เหล่านั้น- ศูนย์ความกังวล ให้คนไข้ใช้สองนิ้ว ชี้-กลาง เคาะเบาๆ บริเวณหัวคิ้ว พร้อมกับพูดว่า “แม้เราจะกลัว เราจะหายกลัว มั่นใจ มั่นใจ มั่นใจ” กรณีที่บนใบหน้าคนไข้มีจุดที่ตึงหลายจุด ให้เคาะทุกจุด พร้อมกับพูดในแต่ละจุดว่า “หายกลัว หายกลัว หายกลัว มั่นใจ มั่นใจ มั่นใจ”- ศูนย์ความเศร้า ให้คนไข้เคาะบริเวณใต้ต่อไหปลาร้า พร้อมกับพูด “แม้เราจะเศร้า เราจะหายเศร้า เข้มแข็ง เข้มแข็ง เข้มแข็ง” ถ้ายังไม่ดีขึ้นให้ประสานมือทำเหมือนท่าขอพร เคาะอกเบาๆ พร้อมกับพูดว่า “ถึงแม้เราจะเศร้า เราจะหายเศร้า เราจะหายเศร้า เราจะหายเศร้า เราจะรักตัวเองให้มากๆ”- ศูนย์ความโกรธ ให้คนไข้เคาะสีข้างตัวเองด้วยปลายนิ้วชี้ กลาง นาง ก้อย พูด “หายโกรธ หายโกรธ หายโกรธ ให้อภัย ให้อภัย ให้อภัย”3. เข้าสู่กิจกรรมหลัก เป้าหมายหลักคือการเน้นฝึก unthink exercise ด้วยช่วงวัยระหว่าง 30-40ปี จะมีความกลัวเสียหน้า กลัวไม่ได้รับคำชื่นชมอยู่ภายในจิตใจ ดังนั้นจึงเน้นตั้งใจฝึกให้คิดน้อยลง คิดให้ช้าลง ใคร่ครวญให้จิตใจสงบ ผ่านกิจกรรม semi structure activity คือกิจกรรม “ถ่ายทอดภาพในหัว” เป็นกิจกรรมแนวทางปฏิบัติเดียวกับ collage - โดยจากการสัมภาษณ์และพูดคุย เราพอทราบกิจกรรมในอดีตที่คนไข้สนใจ เราก็จะเตรียมนิตยสารแนวๆนั้น เช่น นิตยสารการท่องเที่ยว นิตยสารรวมกิจกรรมoutdoor กีฬาextreme นิตยสารศิลปินเกาหลี บ้าน-เฟอร์นิเจอร์ etc. เตรียมกระดาษ 12*18นิ้วกรรไกร กาว ปากกาสี- เมื่อเราเตรียมของให้เรียบร้อยแล้ว เราจะให้โจทย์คนไข้ นั่นคือ “ให้ตัดแปะภาพจนทำให้บนกระดาษใบนี้เต็มไปด้วยหัวใจของคุณ” โดยให้กติกาว่า collage นี้จะต้องทำเสร็จภายใน 30 นาที “คิดให้น้อย คิดให้ช้า ใช้ใจที่สงบ หลบจากข้างนอกหรือข้างในที่กำลังวุ่นวาย”- เมื่อคนไข้แปะเสร็จแล้วให้คนไข้อธิบาย ว่าทำไมถึงเลือกรูปแต่ละรูป บอกความรู้สึกก่อนทำ ขณะทำ และหลังทำ4. ให้ feedback คนไข้ และสรุปกิจกรรม
จากการทำกิจกรรมตัดแปะถ่ายทอดภาพในหัวที่เป็น semi structure นี้ มีเป้าประสงค์ที่จะประเมินความกังวล ความเครียด ความเศร้า ความโกรธ และช่วยลด ช่วยผ่อนคลายอารมณ์เหล่านั้นออกจากคนไข้ รวมทั้งใช้กิจกรรมนี้ดู psychosocial perf. ของคนไข้ ดูการปรับอารมณ์ ความยืดหยุ่น การมีself esteem สู่ self confident สู่ self assertion ในงานที่ได้รับผิดชอบ เพื่อแสดงความสามารถ รวมทั้งดูการเคารพกฎกติกา และการกล้าแสดงความคิดเห็น
Assignment 10% ปรียาภรณ์ งามสิมะ 6223025 อ้างอิงจากบทที่ 4
บทผู้ป่วย : ผู้หญิงวัย 35 ปี ทำงานตำแหน่งผู้ตรวจสอบบัญชีให้กับบริษัทเอกชนมาได้ 3 ปีแล้ว ก่อนหน้าทำงานที่บริษัทเดิมตั้งแต่เรียนจบ ขยันขันแข็ง มีผลงานดี จึงได้เลื่อนขั้นมาเรื่อยๆ จนตอนนี้ได้อยู่ในตำแหน่งที่สูง เงินเดือนสูง แต่พบภาวะซึมเศร้า และมีอาการ anxiety ร่วม จากการสัมภาษณ์และพูดคุยพบว่า เจ้าตัวมีความเครียดจากงาน กลัวทำงานผิดพลาด จึงตั้งใจทำงานเต็มกำลัง เพื่อให้ผลลัพธ์เป็นที่น่าพอใจ ได้รับการยอมรับและชื่นชม แต่ก่อนชอบฟังเพลง เล่นกีฬา มีกิจกรรม outdoor ทุกวันหยุดกับครอบครัว แต่พอได้เลื่อนขั้นและขึ้นเงินเดือนเรื่อยๆ ก็เริ่มสนใจแต่งาน ไม่ค่อยได้ใช้เวลาวันหยุดทั้งกับตัวเอง เพื่อน หรือครอบครัวเหมือนแต่ก่อน อดีตเคยชอบศิลปินเกาหลีท่านหนึ่ง และไปคอนเสิร์ตอยู่เสมอ แต่3-4ปีให้หลังนี้ก็ไม่ได้ไป รวมทั้งไม่ได้ติดตามศิลปินที่เคยชอบอีกเลย เพราะไม่มีเวลา
กิจกรรมที่จะให้ทำ1. จะเริ่มให้ทำกิจกรรมวัดใจตัวเองก่อน
- ประเมินความเครียด ความกังวล โดยให้คนไข้วัดชีพจรตัวเอง ให้สังเกตว่าชีพจรเร็ว หรือช้า ถ้าเร็วเกินไปให้ลองหายใจเข้าลึกๆ ออกยาวๆ เป็นการเริ่มทำใจให้นิ่ง คลายกังวล2. ทำการคลายอารมณ์ลบ เนื่องด้วยคนไข้มีภาวะซึมเศร้า จึงจะประเมินอารมณ์ลบ และคลายอารมณ์เหล่านั้นก่อน - ให้คนไข้ทบทวนความรู้สึกตึงบริเวณศีรษะ-ใบหน้า ให้คะแนนความตึงนั้นในแต่ละส่วน 0-10 (ใบหน้า=ศูนย์ความกังวล)- ให้คนไข้ทบทวนความรู้สึกตึงบริเวณกลางอก ให้คะแนนความตึง0-10 (อก=ศูนย์ความเศร้า)- ให้คนไข้ทบทวนความรู้สึกตึงบริเวณท้อง ให้คะแนนความตึงนั้น0-10 (ท้อง=ศูนย์ความโกรธ)- เมื่อประเมินแล้ว ให้คนไข้ทำการคลายอารมณ์เหล่านั้น- ศูนย์ความกังวล ให้คนไข้ใช้สองนิ้ว ชี้-กลาง เคาะเบาๆ บริเวณหัวคิ้ว พร้อมกับพูดว่า “แม้เราจะกลัว เราจะหายกลัว มั่นใจ มั่นใจ มั่นใจ” กรณีที่บนใบหน้าคนไข้มีจุดที่ตึงหลายจุด ให้เคาะทุกจุด พร้อมกับพูดในแต่ละจุดว่า “หายกลัว หายกลัว หายกลัว มั่นใจ มั่นใจ มั่นใจ”- ศูนย์ความเศร้า ให้คนไข้เคาะบริเวณใต้ต่อไหปลาร้า พร้อมกับพูด “แม้เราจะเศร้า เราจะหายเศร้า เข้มแข็ง เข้มแข็ง เข้มแข็ง” ถ้ายังไม่ดีขึ้นให้ประสานมือทำเหมือนท่าขอพร เคาะอกเบาๆ พร้อมกับพูดว่า “ถึงแม้เราจะเศร้า เราจะหายเศร้า เราจะหายเศร้า เราจะหายเศร้า เราจะรักตัวเองให้มากๆ”- ศูนย์ความโกรธ ให้คนไข้เคาะสีข้างตัวเองด้วยปลายนิ้วชี้ กลาง นาง ก้อย พูด “หายโกรธ หายโกรธ หายโกรธ ให้อภัย ให้อภัย ให้อภัย”3. เข้าสู่กิจกรรมหลัก เป้าหมายหลักคือการเน้นฝึก unthink exercise ด้วยช่วงวัยระหว่าง 30-40ปี จะมีความกลัวเสียหน้า กลัวไม่ได้รับคำชื่นชมอยู่ภายในจิตใจ ดังนั้นจึงเน้นตั้งใจฝึกให้คิดน้อยลง คิดให้ช้าลง ใคร่ครวญให้จิตใจสงบ ผ่านกิจกรรม semi structure activity คือกิจกรรม “ถ่ายทอดภาพในหัว” เป็นกิจกรรมแนวทางปฏิบัติเดียวกับ collage - โดยจากการสัมภาษณ์และพูดคุย เราพอทราบกิจกรรมในอดีตที่คนไข้สนใจ เราก็จะเตรียมนิตยสารแนวๆนั้น เช่น นิตยสารการท่องเที่ยว นิตยสารรวมกิจกรรมoutdoor กีฬาextreme นิตยสารศิลปินเกาหลี บ้าน-เฟอร์นิเจอร์ etc. เตรียมกระดาษ 12*18นิ้วกรรไกร กาว ปากกาสี- เมื่อเราเตรียมของให้เรียบร้อยแล้ว เราจะให้โจทย์คนไข้ นั่นคือ “ให้ตัดแปะภาพจนทำให้บนกระดาษใบนี้เต็มไปด้วยหัวใจของคุณ” โดยให้กติกาว่า collage นี้จะต้องทำเสร็จภายใน 30 นาที “คิดให้น้อย คิดให้ช้า ใช้ใจที่สงบ หลบจากข้างนอกหรือข้างในที่กำลังวุ่นวาย”- เมื่อคนไข้แปะเสร็จแล้วให้คนไข้อธิบาย ว่าทำไมถึงเลือกรูปแต่ละรูป บอกความรู้สึกก่อนทำ ขณะทำ และหลังทำ4. ให้ feedback คนไข้ และสรุปกิจกรรม
จากการทำกิจกรรมตัดแปะถ่ายทอดภาพในหัวที่เป็น semi structure นี้ มีเป้าประสงค์ที่จะประเมินความกังวล ความเครียด ความเศร้า ความโกรธ และช่วยลด ช่วยผ่อนคลายอารมณ์เหล่านั้นออกจากคนไข้ รวมทั้งใช้กิจกรรมนี้ดู psychosocial perf. ของคนไข้ ดูการปรับอารมณ์ ความยืดหยุ่น การมีself esteem สู่ self confident สู่ self assertion ในงานที่ได้รับผิดชอบ เพื่อแสดงความสามารถ รวมทั้งดูการเคารพกฎกติกา และการกล้าแสดงความคิดเห็น
Assignment 10% นางสาว ฐิดาพร อินทรปาน 6223008บทสมมติ : คุณ A ชายไทย วัย 45ปี เป็นผู้ประกอบการโรงแรม เปิดธุรกิจมาได้5ปี แต่เมื่อปี2563 ประสบปัญหาจากการระบาดของโรค COVID-19 ที่ต้อง Lockdown โรงแรม จนปัจจุบันปี2564 ก็ยังไม่สามารถทำกิจการได้ จึงทำให้คุณ A เครียด เศร้าใจ นอนไม่หลับมาประมาณ 5เดือน(เป็นปัญหาหลักที่ผู้รับบริการต้องการให้ช่วยเหลือ) เพราะคิดมากว่าจะหาเงินจากไหนมาหมุนกิจการโรงแรม รู้สึกไร้ค่า เพราะเหมือนคนตกงาน โดยในแต่ละวันจะไม่ลุกไปหาอะไรทำ นอกจากคิดจมอยู่ในอดีต ว่าตนไม่สามารถหาเลี้ยงครอบครัวได้เหมือนเดิม ครอบครัวจึงพาคุณ A มาไปพบแพทย์ แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นโรคซึมเศร้า(MDD) ประมาณ 7 เดือน แล้วจึงส่งต่อมายัง นักกิจกรรมบำบัดเพื่อประเมิน และบำบัดต่อไป **MDD = ผู้ป่วยต้องมีอาการอย่างน้อย 5 ข้อที่เปลี่ยนไป ได้แก่ เศร้าทั้งวันเกือบทุกวันโดยที่ตนเองรู้สึก และคนอื่นเห็นกว่า 2สัปดาห์, ไม่สนใจทำสิ่งที่เคยทำกว่า 2สัปดาห์, น้ำหนักลดลง/เพิ่มขึ้นโดยไม่ได้คุม รือเพิ่มมากกว่าร้อยละ5 มีการเบื่ออาหาร/อยากอาหาร, นอนไม่หลับ/หลับมากเกือบทุกวัน, ทำอะไรช้า/อยู่ไม่สุขเกือบทุกวัน, เหนื่อยอ่อนเพลีย/ไม่มีแรงเกือบทุกวัน, รู้สึกไร้ค่า/รู้สึกผิดมากไปเกือยทุกวัน, สมาธิตัดสินใจลดลงเกือบทุกวัน, คิดเรื่องตายซ้ำๆ/พยายามทำร้ายตนเอง/มีแผนที่จะทำ มีอาการนานกว่า 2เดือนเริ่มจากการ 1. “วัดใจตนเอง” [อ้างอิงจากบทที่ 4 ข้อที่ 1.1 ,หน้าที่ 55] โดยให้ผู้รับบริการทำสมาธิ หลับตา ที่บริเวณข้อมือให้ใช้นิ้วชี้และนิ้วกลาง แตะที่เส้นเลือดตรงข้อมือโดยเอียงไปด้านนิ้วโป้ง ให้ลองคว่ำดูว่าเจอชีพจรเต้นหรือไม่ ทดลองพร้อมกันโดยจะจับเวลา 1 นาที ว่าชีพจรเต้นกี่ครั้ง เพื่อประเมินความตึงเครียดที่ส่งผลต่อการเต้นของชีพจรโดยใช้จิตสำนึกในการวัดด้วยตนเอง ว่าผู้รับบริการมีอัตราการเต้นของหัวใจเป็นปกติ หรือเร็วเกิน 90 หากเกิน แสดงว่าร่างกายเหนื่อยมากๆ เครียดหนักมากๆ ควรให้นั่งพัก 5 แล้ววัดอีกครั้ง ถ้ายังเกิน 100 ครั้ง/นาที ให้ปรึกษาแพทย์ 2. “ประเมินอารมณ์ตึงเครียด” [อ้างอิงจากบทที่ 5 ข้อที่ 5.5.3 ,หน้าที่ 86] เพื่อให้ทราบแนวทางการเปลี่ยนแปลงสภาพจิตใจของตนเองในระดับจิตใต้สำนึกได้ โดยให้ผู้รับบริการหลับตาในท่ายืน นั่ง หรือนอน แล้วทบทวนว่า มีอารมณ์ตึงเครียดบริเวณใดของร่ายกาย เริ่มจากใบหน้า รอบหัวใจ ท้อง แต่ละตำแหน่งมีระดับความเครียดกี่คะแนนจาก 0-10(น้อยไปมาก) แล้วOTรอฟังคำตอบ และบันทึกข้อมูลให้ชัดเจน ต่อมาให้ชวนเคาะคลายอารมณ์ลบ 3. “เคาะคลายอารมณ์ลบ” [อ้างอิงจากบทที่ 4 ข้อที่ 4.3.3 ,หน้าที่ 61] เพื่อคลายอารมณ์ด้านลบ ที่ส่งผลให้เกิดความเครียดที่ตึงตามกล้ามเนื้อต่างๆในบริเวณดังข้อที่ 2 และฝึกการตระหนักรู้ดูแลตัวเอง โดยOT ทำต่อจากข้อที่ 2 หากผู้รับบริการสวมแว่น ให้ถอดแว่นออกก่อนปฎิบัติ โดยเริ่มต้นจาก1.เคาะสับสันด้านนิ้วก้อย แล้วพูดว่า “แม่ว่าเราจะกลัว เศร้า โกรธ..เราจะเปิดใจ ยอมรับ และรักตัวเองให้มากๆ” 2.เคาะกลางกระหม่อมด้วยปลายนิ้วชี้ กลาง นาง ก้อย ประสานหลังมือสองข้าง แล้วพูดว่า “แม้ว่าเราจะกลัว เศร้า โกรธ…เราจะเปิดใจ ยอมรับ และรักตัวเองให้มากๆ” 3.เคาะหัวคิ้วทั้ง2ข้าง ด้วยนิ้วชี้ กลาง แล้วพูดว่า “หายกลัว หายกลัว หายกลัว” หรือ “มั่นใจ มั่นใจ มั่นใจ” 4.เคาะกลางอกใต้กระดูกไหปลาร้าด้วยการแบมือข้างขวา แล้วพูดว่า “หายเศร้า หายเศร้า” หรือ “เข้มแข็ง เข้มแข็ง เข้มแข็ง” 5.เคาะสีข้างลำตัวใต้ต่อรักแร้ลงมา 1 ฝ่ามือแนวขวางด้วยนิ้วชี้ กลาง นาง ก้อย หงายมือประสานแต่ละข้าง แล้วพูดว่า “หายโกรธ หายโกรธ หายโกรธ” หรือ “ให้อภัย ให้อภัย ให้อภัย” แล้วให้OT ประเมินอารมณ์ตึงเครียดอีกครั้ง เพื่อดูว่าความตึงตามบริเวณดังกล่าวจาก 10 ลดลงหรือไม่ 4.ฝึกเทคนิคการหายใจแบบ 4-7-8 [อ้างอิงจากบทที่ 4 ข้อที่ 4.4 ,หน้าที่ 59] หากยังรู้สึกเครียด และสามารถใช้กับผู้ที่รับความรู้สึกมีอารมณ์เศร้า และมีภาวะนอนไม่หลับ(ซึ่งเป็นปัญหาหลักของผู้รับบริการ) โดยเอาลิ้นแตะเพดานบนแล้วปิดปากนิ่งไว้ หายใจเข้า-ออกทางจมูกตามธรรมชาติ หายใจเข้า ให้ลมค้างไว้ที่หน้าอก นับในใจ 1-4 กลั้นไว้ให้ลมหายใจมาที่ท้อง นับในใจ 1-7 เป่าลมออกทางปากยาวๆ นับในใจ 1-8 หากอยากทำช่วงตื่นนอนเพื่อให้ร่างกายสดชื่น ให้ทำอย่างน้อย 4 รอบ แต่ถ้าเกิน 4 รอบจะทำให้รู้สึกง่วงนอนได้** Semi-structured activity = กิจกรรมที่OT และผู้รับบริการช่วยกันทำกิจกรรม50-50 และเป็นการดูPsychosocial performance โดยการปรับอารมณ์ให้ดีขึ้น ความคิดยืดหยุ่น สื่อสารตรงกันกับคนอื่น มีความรับผิดชอย การเข้าใจอารมณ์ผู้อื่น การเอาใจเขามาใส่ใจเรา และการจัดการความเครียด/เวลา/การงาน 5.ทำ Semi-structured activity : กิจกรรมฝึกสติกับสมองส่วนหน้า [อ้างอิงจากบทที่ 4 ข้อที่ 5.1 ,หน้าที่ 59] เพื่อประเมินPsychosocial performance, สติของผู้รับบริการ ปรับความรู้สึกให้ผ่อนคลาย และได้ทบทวนตนเอง-หลับตา เปิดเพลงพระคุณแม่ เมื่อเพลงจบยังไม่เปิดตา ย้ายความรู้สึกมาจับที่หัวใจ ใช้ความเงียบให้รับรู้สึกถึงจังหวะหัวใจ ถ้าเกิดความกลัว ให้ผ่อนคลาย ฟังเสียงเต้นของหัวใจเบาๆ-ให้กล่าวขอบคุณตัวเอง ดังนี้ “ขอบคุณที่เกิดมา ด้วยความรัก ความเมตตา ความร่าเริง ความเข้มแข็งของคุณพ่อคุณแม่ เรารักคุณพ่อคุณแม่มากๆ และรักคุณพ่อคุณแม่ไปจนถึงวาระสุดท้าย”-ย้ายความรู้สึกมาที่หัวใจอีกครั้งหนึ่ง ย้ายตำแหน่งมาที่หน้าอก เป็นจุดที่ครองความเศร้า เคาะเบาๆ แล้วพูดว่า “ถึงแม้เราจะเศร้า เราจะเปิดใจ ยอมรับและรักตัวเองให้มากๆ หายเศร้า” 3รอบ-ย้ายความรู้สึกไปที่หัวใจอีกครั้ง แล้วฟังเสียงหัวใจ ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ทำสมาธิ ใช้ใจตอบ “เราเกิดมาทำไม” จากนั้นรอฟังเสียงหัวใจ ถ้าน้ำตาไหลก็ปล่อยให้ไหล พอได้คำตอบแล้ว ค่อยๆก้าวออกมาหนึ่งก้าว-เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย พูดตามว่า “เราคือใคร” หาคำตอบให้เจอ ใช้ใจตอบ ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว สมาธิอยู่ที่หู บางจังหวะก็จับเสียงที่หูกับเสียงที่หัวใจ ให้มันต่อเนื่องกัน ถามตัวเองว่า “เรากำลังทำอะไร เพื่อใคร” (ไม่ต้องพูดออกมา) ถอยหลังไปอีกก้าว ฟังเสียงหัวใจ ทบทวนคำตอบของคำถามในใจว่าที่เราจะทำอะไร เพื่อใคร(ไม่ต้องพูดออกมา)- ถอยหลังไปอีกก้าว ฟังเสียงหัวใจอีกที หลับตา ทวนคำตอบในใจอีกครั้งว่าเรากำลังทำอะไร เพื่อใคร และเราคือใคร ถอยไปอีกก้าว เอามือมาแตะหัวใจ ฟังเสียงหัวใจ แล้วถามอีกครั้งในใจ เรากำลังทำอะไร เพื่อใคร และเราเกิดมาทำไม ทวนคำตอบในใจอีกครั้ง เอามือลง หลับตาแล้วนั่งลง แล้วลืมตาขึ้น เอากระดาษขึ้นมา บันทึกคำตอบ 6.ทำ Semi-structured activity : กิจกรรมบำบัดจัดการงาน [อ้างอิงจากบทที่ 6 ข้อที่ 2 ,หน้าที่ 101] เพื่อประเมินPsychosocial performance, ฝึกให้สร้างนิสัยที่ดีในการปรับพฤติกรรม ให้ทำกิจกรรมการดำเนินชีวิตที่มีเป้าหมาย(จากการที่ผู้รับบริการไม่ลุกไปทำอะไรเลย และจมอยู่แต่กับในอดีต)-ฝึกนิสัยดีงามมีการวางแผนดูแลสุขภาพ ทุกเช้าหลังตื่นนอน ใช้เวลา 5-10 นาที ทบทวนรูปแบบการดําาเนินชีวิตว่า คิดกังวลเยอะไหม ที่มักพูดว่า “กลัวทําไม่ได้ ถ้าทําแล้วแย่ลง คนอื่นจะมองไม่ดี เหนื่อยเบื่อไม่อยากทํา ไม่รู้” ให้ปรับความคิด ว่า “ความกลัวเป็นเรื่องธรรมชาติ มนุษย์หยุดกลัวไม่ได้ พวกเราเอาชนะความ กลัวได้ด้วยการต้ังใจเป่าลมหายใจออกทางปากยาวๆ” จาก 1-10 คะแนน คิด ว่า กลัวกังวลกี่คะแนน ถ้า 10 คะแนนเต็ม ก็เป่าลมหายใจออกทางปากยาวๆ 10 รอบ-จงเริ่มทําสิ่งที่ทําได้ง่าย เช่น การอาบน้ำอุ่นสระผมนวดตัวผ่อนคลาย การแปรงฟัน ฝึกสมองด้วยมือข้างไม่ถนัดบ้าง การเคี้ยวอาหารที่ทําาเองง่าย ๆ หนึ่งคําาเคี้ยวให้ได้ 30-80 คร้ังคลายกังวล ทําาแล้วสนุก ทําาได้ง่าย ทําสิ่งที่ถนัดสักวันละ 20-30 นาที ต่อหนึ่งกิจกรรม เช่น วาดรูปสีต่างๆ อ่านหนังสือรอบรู้ ฝึกแต่งคํากลอน-เนื้อเพลง เล่น ดนตรี เล่น กีฬา เขียนบันทึก คิด พูด ทําความดี เขียนบัญชี ออมเงิน รายวัน -เดือน-ปี เขียนตารางเวลาทํางานบ้านกับทํางานหารายได้(สามารถหารายได้เสริมได้ จากการทำกิจกรรมที่เป็น Leisure เพื่อทนรายได้หลักที่หายไปจากการLockdown) เต้นรํา ร้องเพลง ปลูกรดน้ำต้นไม้ สวยงาม-พืช กินได้ ดูแลสัตว์เลี้ยง ทําอาหารทานเอง ทําอาหารกับครอบครัว ทํางาน ประดิษฐ์จากวัสดุเหลือใช้งานฝีมือด้วยการปั้นการเย็บ สวดมนต์ออกเสียง ลองทําไปให้หลากหลาย มากกว่า 1 กิจกรรม อย่างน้อยวันละ 2-3 กิจกรรม ทําไปอย่างช้าๆ ไม่รีบร้อน สบายๆ ผ่อนคลาย 40-90 นาที-พูดขอบคุณตัวเองที่จะทำให้เสร็จภายในเวลาที่วางแผนไว้ ขอร้องขอความช่วยเหลือได้ ถ้าเหนื่อยเบื่อก็หยุดพักด้วยการขยับร่างกายเดินทางมองธรรมชาติเพลินใจ ยืนนิ่งพักสายตา กระพริบตาเป็นจังหวะช้าๆ 20ครั้ง นวดหู2ข้าง พร้อมดึงติ่งหูให้ตื่นตัวหายง่วง ต่อด้วยหายเข้าทางจมูกลึกๆ แล้วกลั้นหายใจค้างไว้ นับในใจ 1-10 แล้วหายใจออกทางจมูกยาวๆ ทำไปเรื่อยๆ จนรู้สึกสดชื่น ก็กลับไปทำกิจกรรมต่อจนสำเร็จทีละนิดจิตแจ่มใสใน 1-4วันติดต่อกัน ทำแบบนี้อย่างสม่ำเสมอต่อเนื่องกัน 3-8สัปดาห์-ฝึกงานประจำทำหลายเดือนให้สงบสุขใจ งานประจำ เช่น งานบ้าน แต่ถ้าจำเจจะทำให้เครียดสะสม เพราะใช้เวลาเกือบทั้งวันเกือบทุกวัน ควรคิดทำแบบไม่จำเจ (สัปดาห์ละ 1-2วัน วันละ 1-3ชั่วโมง) ทำงานบ้านเท่าที่จำเป็น รู้จักพอประมาณตน กระจายงานให้ครอบครัวช่วยกันทำได้ ไม่ให้รู้สึกคิดลบว่า “ต้องทำ” จนเป็นภาระของชีวิต ไม่ย้ำคิดย้ำทำจนทำให้ร่างกายเหนื่อยล้าจนเกินพอดี พูดบอกตัวเองบ่อยๆว่า “ขออนุญาตปล่อยวางให้รักตัวเองให้มากๆ จงเปิดใจ เรียนรู้ทำงานอื่นให้สบายใจ” เช่น พูดคุยออนไลน์เห็นหน้าเพื่อนสนิท และคนที่รักที่ไว้ใจ เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ หรือระบายทุกข์…รับฟังเห็นอกเห็นใจกันอย่างพอเหมาะพอควร สักวันละ 20นาที-ฝึกออกกำลังกายให้คิดบวกกับฝึกออกกำลังใจให้มีสมาธิ จะหลับตาหรือตามองลงพื้น หายใจเข้าทางจมูกลึกๆ นับ1-3 แล้วค้างไว้ในปอด นับในใจ1-2 ต่อด้วยหายใจออกทางจมูกยาวๆ ช้าๆ นับในใจ 1-4 ทำไปเรื่อยๆ จนครบกำหนด เวลาที่ตั้งใจ ครั้งละ 10-15นาที ทำกี่ครั้งก็ได้ ยิ่งทำยิ่งดี ทำทุกวันต่อเนื่องกัน 10 สัปดาห์ เพื่อเพิ่มความมั่นคงในการจัดการอารมณ์ให้คิดแก้ปัญหาอย่างมีสติได้ทันเมื่อเผชิญหน้ากับปัญหาที่เกิดขึ้นในเวลาที่ไม่แน่นอนหรือคาดการณ์ไม่ได้-สุดท้ายการออกกำลังกายแบบผสมผสาน ตั้งแต่ขยับร่างกายยืนกระโดดตบ นับ จังหวะ 1-20 ประสานมืองอเข่าสองข้างไปซ้ายทีขวาทีนับจังหวะ 1-20 คว่ำตัววิดพื้น นับจังหวะ 1-20 ต่อด้วยท่าแพลงก์เกร็งหน้าท้องในท่ากำ มือลงน้ำหนักข้อศอก สองข้างพร้อมปลายเท้าแยกกันให้ลำตัวขนานไม่แตะพื้น นับจังหวะ 1-20 แล้วจบ ด้วยการวิ่งอยู่กับท่ พร้อมเป่าลมหายใจออกทางปากไปเรื่อยๆ จนหายเหนื่อย นับ จังหวะ 1-20 แล้วต่อด้วยการรำ กำหนดลมหายใจลมปราณเข้าออก ประกอบด้วย 18 ท่าไทเก็ก ไทชิชี่กง ต้าจี้ใช้เวลาเพื่อสุขภาพวันละ 10-30 นาทีเป็นอย่างน้อย ให้ร่างกายแข็งแรง-ปรับสิ่งแวดล้อมให้ทำงานสร้างสรรค์ความสุข สิ่งแวดล้อมนี้ เช่น จัดของในบ้าน เพื่อเพิ่มพื้นที่ใช้สอยให้คิดเป็นระเบียบ เน้นหยิบใช้สอยได้ง่าย ใช้เวลาน้อย เพื่อเพิ่มพลังงานให้คิดเรียนรู้ทำสิ่งใหม่ๆ ดีต่อใจในตารางชีวิตคิดบวกประจำวัน ไม่เร่ง รีบ ไม่ฝืนใจ จนเกินไป และได้ใคร่ครวญความคิดจิตพอเพียง ไม่ขี้เหนียว ประหยัด ค่าใช้จ่ายแบบใช้เท่าที่จำ เป็นจนเหลือเก็บออมไว้ใช้ในชีวิตระยะยาว สิ่งของใดที่คิดมีเหตุผลเพื่อคงเหลือของที่ดีและสำคัญ ให้ตัดใจบริจาค หรือทิ้งขยะรีไซเคิลได้เลย ลองคิดตอบคำถามต่อไปนี้จะได้รู้สึก “สุขใจที่ได้ทิ้งสิ่งของที่เก็บสะสมในบ้าน” คือ ทิ้งสิ่งของนี้แล้ว จะไม่ซื้ออีกใช่ไหม เก็บสิ่งของนี้ไว้ เพราะจะนำติดตัวไปเที่ยวนานๆใช่ไหม ถ้าผ่านไป 3 ปียังอยากใช้สิ่งของชิ้นนี้อยู่หรือไม่-สิ่งแวดล้อมที่สำคัญอีกอย่าง คือ สภาพห้องนอนที่มั่นใจให้นอนหลับพักผ่อนอย่าง เพียงพอ คืนละ 7-9 ชั่วโมง ตั้งเวลาเข้านอนกับตื่นนอนเป็นประจำวันให้คงที่ ทั้ งวันทำงานกับวันหยุดทำงาน ไม่ควรเข้านอนเกินตี1 เพราะตับจะขจัดสารพิษใน ร่างกายช่วงตี1 - ตี3 ไม่ควรทานอาหารหนัก 3 ชั่วโมง ก่อนเวลาเข้านอน ไม่ควรออกกำลังกายอย่างหนัก 2 ชั่วโมง ก่อนเวลาเข้านอน และไม่ควรใช้อุปกรณ์สื่อสาร อิเล็กทรอนิกส์มีแสงสีฟ้าในจอคอมพิวเตอร์-มือถือ-แท็บเล็ต 1 ชั่วโมงก่อนเวลาเข้านอน-กิจกรรมการดำ เนินชีวิตที่ควรทำ 1 ชั่วโมงก่อนเวลาเข้านอน ได้แก่ ฝึกหายใจด้วย กะบังลม-หายใจเขาท้องป้อง-หายใจออกท้องแฟบ (5-10 นาทีไม่นับในใจ ให้วางมือหนึ่งที่หน้าอก อีกมือวางที่ท้อง รับรู้สึกจังหวะขึ้นลงของมือสองข้างสลับกัน เวลา หายใจออกจะช้ากว่าหายใจเข้า 2 เท่า) ฝึกไม่คิดแบบลืมตาในท่านั่งบนเก้าอี้ ใช้นิ้วชี้นิ้วกลางคลำจับชีพจรตรงเส้นเลือดบริเวณข้อมือทางนิ้วโป้ง (ให้รับรู้สึกสัมผัส เป็นจังหวะเปรียบเทียบกันระหว่างมือขวากับมือซ้าย แล้วจับข้อมือข้างที่ เต้นเร็ว นับในใจ 1-90 จนสบายผ่อนคลาย) ยืดเหยียดขยับร่างกายเบาๆ ทำโยคะ ตั้งใจยิ้ม หัวเราะสัก 4รอบ จดวางดูต้นไม้สีเขียวกำลังฟอกอากาศในห้องนอน ทำสมาธิในท่าสบาย ปรุงอาหารที่ไม่เคี้ยวเยอะ ชงเครื่องดื่มอุ่นๆ ฟังเสียงผ่อนคลาย เล่าฟังนิทาน สวดมนต์ภาวนา เขียนสื่อสารความรู้สึกนึกคิดดีๆ สัก 5 ข้อว่า “วันนี้ชีวิตได้คิดดี พูดดีทำดีอะไรบ้างอยากขอบคุณ -ขอโทษตัวเองเรื่องอะไร อยากใหอภัยใคร อยากบอกรักใคร
Assignment 10% นางสาว ฐิดาพร อินทรปาน 6223008บทสมมติ : คุณ A ชายไทย วัย 45ปี เป็นผู้ประกอบการโรงแรม เปิดธุรกิจมาได้5ปี แต่เมื่อปี2563 ประสบปัญหาจากการระบาดของโรค COVID-19 ที่ต้อง Lockdown โรงแรม จนปัจจุบันปี2564 ก็ยังไม่สามารถทำกิจการได้ จึงทำให้คุณ A เครียด เศร้าใจ นอนไม่หลับมาประมาณ 5เดือน(เป็นปัญหาหลักที่ผู้รับบริการต้องการให้ช่วยเหลือ) เพราะคิดมากว่าจะหาเงินจากไหนมาหมุนกิจการโรงแรม รู้สึกไร้ค่า เพราะเหมือนคนตกงาน โดยในแต่ละวันจะไม่ลุกไปหาอะไรทำ นอกจากคิดจมอยู่ในอดีต ว่าตนไม่สามารถหาเลี้ยงครอบครัวได้เหมือนเดิม ครอบครัวจึงพาคุณ A มาไปพบแพทย์ แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นโรคซึมเศร้า(MDD) ประมาณ 7 เดือน แล้วจึงส่งต่อมายัง นักกิจกรรมบำบัดเพื่อประเมิน และบำบัดต่อไป MDD = ผู้ป่วยต้องมีอาการอย่างน้อย 5 ข้อที่เปลี่ยนไป ได้แก่ เศร้าทั้งวันเกือบทุกวันโดยที่ตนเองรู้สึก และคนอื่นเห็นกว่า 2สัปดาห์, ไม่สนใจทำสิ่งที่เคยทำกว่า 2สัปดาห์, น้ำหนักลดลง/เพิ่มขึ้นโดยไม่ได้คุม หรือเพิ่มมากกว่าร้อยละ5 มีการเบื่ออาหาร/อยากอาหาร, นอนไม่หลับ/หลับมากเกือบทุกวัน, ทำอะไรช้า/อยู่ไม่สุขเกือบทุกวัน, เหนื่อยอ่อนเพลีย/ไม่มีแรงเกือบทุกวัน, รู้สึกไร้ค่า/รู้สึกผิดมากไปเกือยทุกวัน, สมาธิตัดสินใจลดลงเกือบทุกวัน, คิดเรื่องตายซ้ำๆ/พยายามทำร้ายตนเอง/มีแผนที่จะทำ มีอาการนานกว่า 2เดือน เริ่มจากการ 1. “วัดใจตนเอง” [อ้างอิงจากบทที่ 4 ข้อที่ 1.1 ,หน้าที่ 55] โดยให้ผู้รับบริการทำสมาธิ หลับตา ที่บริเวณข้อมือให้ใช้นิ้วชี้และนิ้วกลาง แตะที่เส้นเลือดตรงข้อมือโดยเอียงไปด้านนิ้วโป้ง ให้ลองคว่ำดูว่าเจอชีพจรเต้นหรือไม่ ทดลองพร้อมกันโดยจะจับเวลา 1 นาที ว่าชีพจรเต้นกี่ครั้ง เพื่อประเมินความตึงเครียดที่ส่งผลต่อการเต้นของชีพจรโดยใช้จิตสำนึกในการวัดด้วยตนเอง ว่าผู้รับบริการมีอัตราการเต้นของหัวใจเป็นปกติ หรือเร็วเกิน 90 หากเกิน แสดงว่าร่างกายเหนื่อยมากๆ เครียดหนักมากๆ ควรให้นั่งพัก 5 แล้ววัดอีกครั้ง ถ้ายังเกิน 100 ครั้ง/นาที ให้ปรึกษาแพทย์ 2. “ประเมินอารมณ์ตึงเครียด” [อ้างอิงจากบทที่ 5 ข้อที่ 5.5.3 ,หน้าที่ 86] เพื่อให้ทราบแนวทางการเปลี่ยนแปลงสภาพจิตใจของตนเองในระดับจิตใต้สำนึกได้ โดยให้ผู้รับบริการหลับตาในท่ายืน นั่ง หรือนอน แล้วทบทวนว่า มีอารมณ์ตึงเครียดบริเวณใดของร่ายกาย เริ่มจากใบหน้า รอบหัวใจ ท้อง แต่ละตำแหน่งมีระดับความเครียดกี่คะแนนจาก 0-10(น้อยไปมาก) แล้วOTรอฟังคำตอบ และบันทึกข้อมูลให้ชัดเจน ต่อมาให้ชวนเคาะคลายอารมณ์ลบ 3. “เคาะคลายอารมณ์ลบ” [อ้างอิงจากบทที่ 4 ข้อที่ 4.3.3 ,หน้าที่ 61] เพื่อคลายอารมณ์ด้านลบ ที่ส่งผลให้เกิดความเครียดที่ตึงตามกล้ามเนื้อต่างๆในบริเวณดังข้อที่ 2 และฝึกการตระหนักรู้ดูแลตัวเอง โดยOT ทำต่อจากข้อที่ 2 หากผู้รับบริการสวมแว่น ให้ถอดแว่นออกก่อนปฎิบัติ โดยเริ่มต้นจาก1.เคาะสับสันด้านนิ้วก้อย แล้วพูดว่า “แม่ว่าเราจะกลัว เศร้า โกรธ..เราจะเปิดใจ ยอมรับ และรักตัวเองให้มากๆ” 2.เคาะกลางกระหม่อมด้วยปลายนิ้วชี้ กลาง นาง ก้อย ประสานหลังมือสองข้าง แล้วพูดว่า “แม้ว่าเราจะกลัว เศร้า โกรธ…เราจะเปิดใจ ยอมรับ และรักตัวเองให้มากๆ” 3.เคาะหัวคิ้วทั้ง2ข้าง ด้วยนิ้วชี้ กลาง แล้วพูดว่า “หายกลัว หายกลัว หายกลัว” หรือ “มั่นใจ มั่นใจ มั่นใจ” 4.เคาะกลางอกใต้กระดูกไหปลาร้าด้วยการแบมือข้างขวา แล้วพูดว่า “หายเศร้า หายเศร้า” หรือ “เข้มแข็ง เข้มแข็ง เข้มแข็ง” 5.เคาะสีข้างลำตัวใต้ต่อรักแร้ลงมา 1 ฝ่ามือแนวขวางด้วยนิ้วชี้ กลาง นาง ก้อย หงายมือประสานแต่ละข้าง แล้วพูดว่า “หายโกรธ หายโกรธ หายโกรธ” หรือ “ให้อภัย ให้อภัย ให้อภัย” แล้วให้OT ประเมินอารมณ์ตึงเครียดอีกครั้ง เพื่อดูว่าความตึงตามบริเวณดังกล่าวจาก 10 ลดลงหรือไม่ 4.ฝึกเทคนิคการหายใจแบบ 4-7-8 [อ้างอิงจากบทที่ 4 ข้อที่ 4.4 ,หน้าที่ 59] หากยังรู้สึกเครียด และสามารถใช้กับผู้ที่รับความรู้สึกมีอารมณ์เศร้า และมีภาวะนอนไม่หลับ(ซึ่งเป็นปัญหาหลักของผู้รับบริการ) โดยเอาลิ้นแตะเพดานบนแล้วปิดปากนิ่งไว้ หายใจเข้า-ออกทางจมูกตามธรรมชาติ หายใจเข้า ให้ลมค้างไว้ที่หน้าอก นับในใจ 1-4 กลั้นไว้ให้ลมหายใจมาที่ท้อง นับในใจ 1-7 เป่าลมออกทางปากยาวๆ นับในใจ 1-8 หากอยากทำช่วงตื่นนอนเพื่อให้ร่างกายสดชื่น ให้ทำอย่างน้อย 4 รอบ แต่ถ้าเกิน 4 รอบจะทำให้รู้สึกง่วงนอนได้ Semi-structured activity = กิจกรรมที่OT และผู้รับบริการช่วยกันทำกิจกรรม50-50 และเป็นการดูPsychosocial performance โดยการปรับอารมณ์ให้ดีขึ้น ความคิดยืดหยุ่น สื่อสารตรงกันกับคนอื่น มีความรับผิดชอย การเข้าใจอารมณ์ผู้อื่น การเอาใจเขามาใส่ใจเรา และการจัดการความเครียด/เวลา/การงาน 5.ทำ Semi-structured activity : กิจกรรมฝึกสติกับสมองส่วนหน้า [อ้างอิงจากบทที่ 4 ข้อที่ 5.1 ,หน้าที่ 59] เพื่อประเมินPsychosocial performance, สติของผู้รับบริการ ปรับความรู้สึกให้ผ่อนคลาย และได้ทบทวนตนเอง-หลับตา เปิดเพลงพระคุณแม่ เมื่อเพลงจบยังไม่เปิดตา ย้ายความรู้สึกมาจับที่หัวใจ ใช้ความเงียบให้รับรู้สึกถึงจังหวะหัวใจ ถ้าเกิดความกลัว ให้ผ่อนคลาย ฟังเสียงเต้นของหัวใจเบาๆ-ให้กล่าวขอบคุณตัวเอง ดังนี้ “ขอบคุณที่เกิดมา ด้วยความรัก ความเมตตา ความร่าเริง ความเข้มแข็งของคุณพ่อคุณแม่ เรารักคุณพ่อคุณแม่มากๆ และรักคุณพ่อคุณแม่ไปจนถึงวาระสุดท้าย”-ย้ายความรู้สึกมาที่หัวใจอีกครั้งหนึ่ง ย้ายตำแหน่งมาที่หน้าอก เป็นจุดที่ครองความเศร้า เคาะเบาๆ แล้วพูดว่า “ถึงแม้เราจะเศร้า เราจะเปิดใจ ยอมรับและรักตัวเองให้มากๆ หายเศร้า” 3รอบ-ย้ายความรู้สึกไปที่หัวใจอีกครั้ง แล้วฟังเสียงหัวใจ ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ทำสมาธิ ใช้ใจตอบ “เราเกิดมาทำไม” จากนั้นรอฟังเสียงหัวใจ ถ้าน้ำตาไหลก็ปล่อยให้ไหล พอได้คำตอบแล้ว ค่อยๆก้าวออกมาหนึ่งก้าว-เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย พูดตามว่า “เราคือใคร” หาคำตอบให้เจอ ใช้ใจตอบ ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว สมาธิอยู่ที่หู บางจังหวะก็จับเสียงที่หูกับเสียงที่หัวใจ ให้มันต่อเนื่องกัน ถามตัวเองว่า “เรากำลังทำอะไร เพื่อใคร” (ไม่ต้องพูดออกมา) ถอยหลังไปอีกก้าว ฟังเสียงหัวใจ ทบทวนคำตอบของคำถามในใจว่าที่เราจะทำอะไร เพื่อใคร(ไม่ต้องพูดออกมา)- ถอยหลังไปอีกก้าว ฟังเสียงหัวใจอีกที หลับตา ทวนคำตอบในใจอีกครั้งว่าเรากำลังทำอะไร เพื่อใคร และเราคือใคร ถอยไปอีกก้าว เอามือมาแตะหัวใจ ฟังเสียงหัวใจ แล้วถามอีกครั้งในใจ เรากำลังทำอะไร เพื่อใคร และเราเกิดมาทำไม ทวนคำตอบในใจอีกครั้ง เอามือลง หลับตาแล้วนั่งลง แล้วลืมตาขึ้น เอากระดาษขึ้นมา บันทึกคำตอบ 6.ทำ Semi-structured activity : กิจกรรมบำบัดจัดการงาน [อ้างอิงจากบทที่ 6 ข้อที่ 2 ,หน้าที่ 101] เพื่อประเมินPsychosocial performance, ฝึกให้สร้างนิสัยที่ดีในการปรับพฤติกรรม ให้ทำกิจกรรมการดำเนินชีวิตที่มีเป้าหมาย(จากการที่ผู้รับบริการไม่ลุกไปทำอะไรเลย และจมอยู่แต่กับในอดีต)-ฝึกนิสัยดีงามมีการวางแผนดูแลสุขภาพ ทุกเช้าหลังตื่นนอน ใช้เวลา 5-10 นาที ทบทวนรูปแบบการดําาเนินชีวิตว่า คิดกังวลเยอะไหม ที่มักพูดว่า “กลัวทําไม่ได้ ถ้าทําแล้วแย่ลง คนอื่นจะมองไม่ดี เหนื่อยเบื่อไม่อยากทํา ไม่รู้” ให้ปรับความคิด ว่า “ความกลัวเป็นเรื่องธรรมชาติ มนุษย์หยุดกลัวไม่ได้ พวกเราเอาชนะความ กลัวได้ด้วยการต้ังใจเป่าลมหายใจออกทางปากยาวๆ” จาก 1-10 คะแนน คิด ว่า กลัวกังวลกี่คะแนน ถ้า 10 คะแนนเต็ม ก็เป่าลมหายใจออกทางปากยาวๆ 10 รอบ-จงเริ่มทําสิ่งที่ทําได้ง่าย เช่น การอาบน้ำอุ่นสระผมนวดตัวผ่อนคลาย การแปรงฟัน ฝึกสมองด้วยมือข้างไม่ถนัดบ้าง การเคี้ยวอาหารที่ทําาเองง่าย ๆ หนึ่งคําาเคี้ยวให้ได้ 30-80 คร้ังคลายกังวล ทําาแล้วสนุก ทําาได้ง่าย ทําสิ่งที่ถนัดสักวันละ 20-30 นาที ต่อหนึ่งกิจกรรม เช่น วาดรูปสีต่างๆ อ่านหนังสือรอบรู้ ฝึกแต่งคํากลอน-เนื้อเพลง เล่น ดนตรี เล่น กีฬา เขียนบันทึก คิด พูด ทําความดี เขียนบัญชี ออมเงิน รายวัน -เดือน-ปี เขียนตารางเวลาทํางานบ้านกับทํางานหารายได้(สามารถหารายได้เสริมได้ จากการทำกิจกรรมที่เป็น Leisure เพื่อทนรายได้หลักที่หายไปจากการLockdown) เต้นรํา ร้องเพลง ปลูกรดน้ำต้นไม้ สวยงาม-พืช กินได้ ดูแลสัตว์เลี้ยง ทําอาหารทานเอง ทําอาหารกับครอบครัว ทํางาน ประดิษฐ์จากวัสดุเหลือใช้งานฝีมือด้วยการปั้นการเย็บ สวดมนต์ออกเสียง ลองทําไปให้หลากหลาย มากกว่า 1 กิจกรรม อย่างน้อยวันละ 2-3 กิจกรรม ทําไปอย่างช้าๆ ไม่รีบร้อน สบายๆ ผ่อนคลาย 40-90 นาที-พูดขอบคุณตัวเองที่จะทำให้เสร็จภายในเวลาที่วางแผนไว้ ขอร้องขอความช่วยเหลือได้ ถ้าเหนื่อยเบื่อก็หยุดพักด้วยการขยับร่างกายเดินทางมองธรรมชาติเพลินใจ ยืนนิ่งพักสายตา กระพริบตาเป็นจังหวะช้าๆ 20ครั้ง นวดหู2ข้าง พร้อมดึงติ่งหูให้ตื่นตัวหายง่วง ต่อด้วยหายเข้าทางจมูกลึกๆ แล้วกลั้นหายใจค้างไว้ นับในใจ 1-10 แล้วหายใจออกทางจมูกยาวๆ ทำไปเรื่อยๆ จนรู้สึกสดชื่น ก็กลับไปทำกิจกรรมต่อจนสำเร็จทีละนิดจิตแจ่มใสใน 1-4วันติดต่อกัน ทำแบบนี้อย่างสม่ำเสมอต่อเนื่องกัน 3-8สัปดาห์-ฝึกงานประจำทำหลายเดือนให้สงบสุขใจ งานประจำ เช่น งานบ้าน แต่ถ้าจำเจจะทำให้เครียดสะสม เพราะใช้เวลาเกือบทั้งวันเกือบทุกวัน ควรคิดทำแบบไม่จำเจ (สัปดาห์ละ 1-2วัน วันละ 1-3ชั่วโมง) ทำงานบ้านเท่าที่จำเป็น รู้จักพอประมาณตน กระจายงานให้ครอบครัวช่วยกันทำได้ ไม่ให้รู้สึกคิดลบว่า “ต้องทำ” จนเป็นภาระของชีวิต ไม่ย้ำคิดย้ำทำจนทำให้ร่างกายเหนื่อยล้าจนเกินพอดี พูดบอกตัวเองบ่อยๆว่า “ขออนุญาตปล่อยวางให้รักตัวเองให้มากๆ จงเปิดใจ เรียนรู้ทำงานอื่นให้สบายใจ” เช่น พูดคุยออนไลน์เห็นหน้าเพื่อนสนิท และคนที่รักที่ไว้ใจ เพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ หรือระบายทุกข์…รับฟังเห็นอกเห็นใจกันอย่างพอเหมาะพอควร สักวันละ 20นาที-ฝึกออกกำลังกายให้คิดบวกกับฝึกออกกำลังใจให้มีสมาธิ จะหลับตาหรือตามองลงพื้น หายใจเข้าทางจมูกลึกๆ นับ1-3 แล้วค้างไว้ในปอด นับในใจ1-2 ต่อด้วยหายใจออกทางจมูกยาวๆ ช้าๆ นับในใจ 1-4 ทำไปเรื่อยๆ จนครบกำหนด เวลาที่ตั้งใจ ครั้งละ 10-15นาที ทำกี่ครั้งก็ได้ ยิ่งทำยิ่งดี ทำทุกวันต่อเนื่องกัน 10 สัปดาห์ เพื่อเพิ่มความมั่นคงในการจัดการอารมณ์ให้คิดแก้ปัญหาอย่างมีสติได้ทันเมื่อเผชิญหน้ากับปัญหาที่เกิดขึ้นในเวลาที่ไม่แน่นอนหรือคาดการณ์ไม่ได้-สุดท้ายการออกกำลังกายแบบผสมผสาน ตั้งแต่ขยับร่างกายยืนกระโดดตบ นับ จังหวะ 1-20 ประสานมืองอเข่าสองข้างไปซ้ายทีขวาทีนับจังหวะ 1-20 คว่ำตัววิดพื้น นับจังหวะ 1-20 ต่อด้วยท่าแพลงก์เกร็งหน้าท้องในท่ากำ มือลงน้ำหนักข้อศอก สองข้างพร้อมปลายเท้าแยกกันให้ลำตัวขนานไม่แตะพื้น นับจังหวะ 1-20 แล้วจบ ด้วยการวิ่งอยู่กับท่ พร้อมเป่าลมหายใจออกทางปากไปเรื่อยๆ จนหายเหนื่อย นับ จังหวะ 1-20 แล้วต่อด้วยการรำ กำหนดลมหายใจลมปราณเข้าออก ประกอบด้วย 18 ท่าไทเก็ก ไทชิชี่กง ต้าจี้ใช้เวลาเพื่อสุขภาพวันละ 10-30 นาทีเป็นอย่างน้อย ให้ร่างกายแข็งแรง-ปรับสิ่งแวดล้อมให้ทำงานสร้างสรรค์ความสุข สิ่งแวดล้อมนี้ เช่น จัดของในบ้าน เพื่อเพิ่มพื้นที่ใช้สอยให้คิดเป็นระเบียบ เน้นหยิบใช้สอยได้ง่าย ใช้เวลาน้อย เพื่อเพิ่มพลังงานให้คิดเรียนรู้ทำสิ่งใหม่ๆ ดีต่อใจในตารางชีวิตคิดบวกประจำวัน ไม่เร่ง รีบ ไม่ฝืนใจ จนเกินไป และได้ใคร่ครวญความคิดจิตพอเพียง ไม่ขี้เหนียว ประหยัด ค่าใช้จ่ายแบบใช้เท่าที่จำ เป็นจนเหลือเก็บออมไว้ใช้ในชีวิตระยะยาว สิ่งของใดที่คิดมีเหตุผลเพื่อคงเหลือของที่ดีและสำคัญ ให้ตัดใจบริจาค หรือทิ้งขยะรีไซเคิลได้เลย ลองคิดตอบคำถามต่อไปนี้จะได้รู้สึก “สุขใจที่ได้ทิ้งสิ่งของที่เก็บสะสมในบ้าน” คือ ทิ้งสิ่งของนี้แล้ว จะไม่ซื้ออีกใช่ไหม เก็บสิ่งของนี้ไว้ เพราะจะนำติดตัวไปเที่ยวนานๆใช่ไหม ถ้าผ่านไป 3 ปียังอยากใช้สิ่งของชิ้นนี้อยู่หรือไม่-สิ่งแวดล้อมที่สำคัญอีกอย่าง คือ สภาพห้องนอนที่มั่นใจให้นอนหลับพักผ่อนอย่าง เพียงพอ คืนละ 7-9 ชั่วโมง ตั้งเวลาเข้านอนกับตื่นนอนเป็นประจำวันให้คงที่ ทั้ งวันทำงานกับวันหยุดทำงาน ไม่ควรเข้านอนเกินตี1 เพราะตับจะขจัดสารพิษใน ร่างกายช่วงตี1 - ตี3 ไม่ควรทานอาหารหนัก 3 ชั่วโมง ก่อนเวลาเข้านอน ไม่ควรออกกำลังกายอย่างหนัก 2 ชั่วโมง ก่อนเวลาเข้านอน และไม่ควรใช้อุปกรณ์สื่อสาร อิเล็กทรอนิกส์มีแสงสีฟ้าในจอคอมพิวเตอร์-มือถือ-แท็บเล็ต 1 ชั่วโมงก่อนเวลาเข้านอน-กิจกรรมการดำ เนินชีวิตที่ควรทำ 1 ชั่วโมงก่อนเวลาเข้านอน ได้แก่ ฝึกหายใจด้วย กะบังลม-หายใจเขาท้องป้อง-หายใจออกท้องแฟบ (5-10 นาทีไม่นับในใจ ให้วางมือหนึ่งที่หน้าอก อีกมือวางที่ท้อง รับรู้สึกจังหวะขึ้นลงของมือสองข้างสลับกัน เวลา หายใจออกจะช้ากว่าหายใจเข้า 2 เท่า) ฝึกไม่คิดแบบลืมตาในท่านั่งบนเก้าอี้ ใช้นิ้วชี้นิ้วกลางคลำจับชีพจรตรงเส้นเลือดบริเวณข้อมือทางนิ้วโป้ง (ให้รับรู้สึกสัมผัส เป็นจังหวะเปรียบเทียบกันระหว่างมือขวากับมือซ้าย แล้วจับข้อมือข้างที่ เต้นเร็ว นับในใจ 1-90 จนสบายผ่อนคลาย) ยืดเหยียดขยับร่างกายเบาๆ ทำโยคะ ตั้งใจยิ้ม หัวเราะสัก 4รอบ จดวางดูต้นไม้สีเขียวกำลังฟอกอากาศในห้องนอน ทำสมาธิในท่าสบาย ปรุงอาหารที่ไม่เคี้ยวเยอะ ชงเครื่องดื่มอุ่นๆ ฟังเสียงผ่อนคลาย เล่าฟังนิทาน สวดมนต์ภาวนา เขียนสื่อสารความรู้สึกนึกคิดดีๆ สัก 5 ข้อว่า “วันนี้ชีวิตได้คิดดี พูดดีทำดีอะไรบ้างอยากขอบคุณ -ขอโทษตัวเองเรื่องอะไร อยากให้อภัยใคร อยากบอกรักใคร
Assignment 10 % น.ส.ณัฐธิพร สอาดดี 6223023ผู้รับบริการ : กลุ่มโรคซึมเศร้า (Major Depressive Disorder; MDD) ผู้ป่วยที่มีอาการจากเกณฑ์การวินิจฉัย (DSM5) อย่างน้อย 5 ข้อจากอาการดังนี้ รู้สึกว่าตัวเองเศร้าทั้งวัน, ไม่สนใจทำกิจกรรม, เบื่อหรืออยากอาหาร, นอนไม่หลับ/นอนมากไป, ทำอะไรช้า-ซ้ำๆ, อ่อนเพลีย, รู้สึกไร้ค่า, การจดจ่อลดลง, มีความคิดอยากตาย, โดยต้องมีอาการติดต่อกันเป็นเวลาอย่างน้อย 2 สัปดาห์Semi-structured Activity : การประเมินเพื่อทราบแนวทางการเปลี่ยนแปลงสภาพจิตใจในระดับจิตใต้สำนึกของผู้รับบริการ (อ้างอิงข้อมูลจาก กิจกรรมการดำเนินชีวิตจิตเมตตา บทที่ 5 สมดุลสมองเพื่อการบำบัดหัวข้อ 5.5 การกระทำ (5.5.3 การประยุกต์)) ซึ่งมีวิธีการดังนี้1.แจ้งจุดประสงค์การประเมินโดยบอกผู้รับบริการว่าวันนี้เราจะมา “ประเมินอารมณ์ตึงเครียด” 2.ให้ผู้รับบริการหลับตาในท่าที่สบายแล้วทบทวนว่ามีอารมณ์ตึงเครียดบริเวณใดของร่างกาย โดยเริ่มจากบริเวณใบหน้า หัวใจและท้อง ถามผู้รับบริการว่าแต่ละตำแหน่งมีระดับความเครียดกี่คะแนน 0-10 (ไม่มีถึงมากที่สุด) ผู้ประเมินรอฟังคำตอบและบันทึกข้อมูลให้ชัดเจน3.หากผู้รับบริการมีอารมณ์ตึงเครียดน้อยกว่า 6 คะแนนให้ชวนเคาะอารมณ์ลบ โดยใช้นิ้วชี้และกลางเคาะระหว่างหัวคิ้วพร้อมพูด “มั่นใจ3 หายกลัว3” เคาะใต้ต่อไหปลาร้าพร้อมพูด “เข้มแข็ง3 หายเศร้า3” และเคาะใต้ต่อรักแร้ พร้อมพูด “ให้อภัย3 หายโกรธ3”4.ทำการประเมินซ้ำว่าผู้รับบริการมีอารมณ์ตึงเครียดเป็นอย่างไรหากลดลงให้ทำข้อต่อไปแต่ถ้ายังไม่ลดให้ชวนเคาะอีก 3 รอบแล้วลองประเมินอีกครั้ง5.ให้ผู้รับบริการหลับตา เดินไปข้างหน้าโดยแต่ละก้าวให้ถามคำถามตามลำดับ “เห็นภาพภาพตัวเองอยู่ที่ไหนกับใครเมื่อไร” “ตัวเองกำลังทำอะไร” “ใช้ความสามารถที่มีอย่างไร” “คุณเกิดมาทำไม” “คุณคือใคร” “คุณกำลังทำเพื่อใคร”6.ให้ผู้รับบริการ เดินถอยหลังและตอบเร็วขึ้น โดยใช้คำถามย้อนดังเดิมเพิ่มเติมคือ “คุณจะพัฒนาตนเองอย่างไร” “อยากเห็นตัวเองเปลี่ยนแปลงอย่างไร” “ที่เห็นตัวเองพัฒนาขึ้นนั้น อยู่ที่ไหนกับใครเมื่อไร”7.ชวนผู้รับบริการสะท้อนการเรียนรู้ โดยถามว่า “คุณได้เรียนรู้อะไรบ้างและจะนำไปพัฒนาตัวเองอย่างไร” ให้ผู้รับบริการเขียนผ่านกระดาษไปกับการที่ผู้บำบัดแสดงความคิดเห็นเชิงบวก ทบทวนความคิดของผู้รับบริการ พร้อมทั้งสาธิตแนวทางการแก้ไขปัญหา- มองว่าเป็นการประเมินที่สามารถนำมาปรับใช้ได้กับผู้รับบริการที่เป็นโรคซึมเศร้าเนื่องจากจะเห็นว่าในขั้นแรกของการประเมินที่เป็นการเคาะอารมณ์นั้นก็เป็นการเปิดโอกาสให้เขาได้อยู่กับตัวเอง รับรู้อารมณ์ปัจจุบันเพื่อให้จิตใจได้สงบมากขึ้นไม่จมกับความเศร้ามากเกินไปก่อนที่เราจะทำการตั้งคำถามโดยในส่วนของคำถามนั้นก็เป็นคำพูดที่กระตุ้นให้ผู้รับบริการได้ลองคิดทบทวนตัวเองเพื่อที่จะได้เห็นความสามารถ, คุณค่าในตัวเอง (Self-competence), รับรู้ว่าตัวเองทำอะไรได้และอยากทำอะไร (Personal Causation), บทบาทที่ตัวเองมีรวมไปถึงการค้นหาเป้าหมายในชีวิต ซึ่งนักกิจกรรมบำบัดก็จะสามารถเห็นได้ถึงการเปลี่ยนแปลงสภาพจิตใจของเขาตั้งแต่เริ่มการประเมินจนจบผ่านการให้คะแนนและตอบคำถามของตัวผู้รับบริการเองและในส่วนของการตอบคำถามพร้อมที่ให้เดินก้าวหน้าหลังก็สามารถประเมินดูการเคลื่อนไหวร่างกายของผู้ป่วยได้ โดยระหว่างการประเมินก็เป็นการเปิดโอกาสให้นักกิจกรรมบำบัดเองได้เห็นถึงตัวตนและปัญหาของผู้รับบริการชัดเจนมากขึ้นเพื่อที่จะได้นำไปวางแผนการรักษาให้เหมาะสมมากที่สุด
assignment 10% ชนกชนม์ ภาคีพันธุ์ 6223018 เลือกภาวะซึมเศร้า : MDD โดยผู้นับบริการเป็นหญิง 1ราย อายุ 34ปี สถานะโสด เป็นลูกคนเดียวโดยพ่อแม่หย่าร้างกันตั้งแต่ในวัยเด็กทำให้อาศัยอยู่กับคุณแม่ตั้งแต่ช่วงวัยเด็ก ไม่ได้ติดต่อญาติคนอื่นเป็นเวลานาน ปัจจุบันทำอาชีพพนักงานบริษัทในฝ่ายการตลาดซึ่งเค้าทำงานได้ดีจนกำลังจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งในผังงานบริษัทรอบหน้า โดยปกติหญิงรายนี้เมื่อมีปัญหาจากการทำงานหรืออยากระบายเรื่องในที่ทำงานเค้ามักจะระบายให้กับเพื่อนไม่กี่คนแต่เค้าจะระบายให้แม่ของเขาฟังเป็นหลักไม่ว่าจะปัญหาหรือความสำเร็จ รวมถึงการขอกำลังใจที่เค้ามักจะได้รับจากแม่เสมอจนกระทำแม่ของผู้รับบริการได้เสียชีวิตลงอย่างกระทันหันเธอมาพบหลังจากกลับจากที่ทำงาน หลังจากนั้นเธอจึงได้ขอหัวหน้าลางานเพื่อจัดการเรื่องงานศพซึ่งเธอแทบจะต้องทำทุกอย่างเพียงคนเดียวเพราะไม่ได้มีการติดต่อญาติคนอื่นเป็นเวลานาน โดยหลังจากที่ลา าน1อาทิตย์ เพื่อนร่วมงานสามารถสังเกตเธอได้เลยว่ามีอาการเศร้าอย่างเห็นได้ชัด รวมถึงเธอยังดูอ่อนเพลียเหมือนคนไม่มีแรง ประสิทธิภาพในการทำงานลดลงอย่างเห็นได้ชัดจนเพื่อนร่วมงานเริ่มเป็นห่วงเนื่องจากแต่เดิมเธอเป็นคนทำงานดีตัดสินใจวางแผนได้เก่ง และเธอเริ่มบ่นกับเพื่อนสนิทของเธอว่ารู้สึกอ้างว้าง ไม่มีกระจิตกระใจที่จะทำงานเหมือนเดิม พอผ่านเหตุการณ์ได้1เดือนหัวหน้าของเธอเริ่มเรียกเข้าไปพบ เนื่องจากคุณภาพงานของเธอลดลงอย่างเห็นได้ชัด พอเข้าสู่เดือนที่สองอาการของเธอก็ยังไม่ดีขึ้นและเริ่มมีการพูดว่าไม่อยากทำแล้ว ไม่อยากอยู่บนโลกแล้ว จนเพื่อนของเธอเริ่มเป็นห่วงยิ่งขึ้น หลังจากเพื่อนพาไปพบแพทย์พบว่าเป็น mdd เนื่องจากเป็นอาการที่เกิดจาก ความเศร้าโศกเสียใจที่มีอาการมากกว่า2เดทอนโดยมีอาการตามdsm5พบอาการมากกว่า5อย่างคือ ความเศร้า หมดความสนใจ นอนไม่หลับ เชื่องช้า อ่อนเพลีย รู้สึกไร้ค่า และอยากฆ่าตัวตาย โดยจะเลือกจากกิจกรรมใน2.2.3 รับมือกับความเศร้าในหัวใจ เหงา ซึม เฉื่อยชา ง่วงนอน โดยให้นั่งหายใจเข้าลึกๆแล้วกลั้นหายใจให้นานที่สุดแล้วค่อยๆผ่อนลมหายใจออกทำซ้ำๆจนได้เหงื่อแล้วลุกขึ้นหายใจเข้าลึกๆแล้วกลั้นไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้และค่อนๆผ่อนลมหายใจออกจนกว่าจะหายง่วง และล้างหน้าด้วยน้ำเย็นเอานิ้วชี้ นิ้วโป้งนวดดึงติ่งหูทั้ง2ข้างถ้ายังไม่ได้ผล ให้แผ่เมตตา และทำอีกกิจกรรมคือ รับมือกับความกลัวที่ฐานหัวสมอง ให้นั่งหรือยืน หายใจเข้าออกนับหนึ่งหายใจออกนับ2ไปเรื่อยๆจนถึง10 จากนั้นนับถอยหลังจาก10ไป1ทำซ้ำอีกรอยให้นับ1ถึง9และทำซ้ำดรื่อยๆ หยุดทำเมื่อจิตสงบโดยกิจกรรมทั้ง2จะช่วยให้คลายอารมณ์ตึงเครียดลบและช่วยเพิ่มระดับสติสัมปชัญญะ ทำให้เกิดความพร้อมนะการปรับปรุงตัวก่อนเริ่มทำกิจกรรมการดำเนินชีวิต เพื่อให้ผู้รับบริการรายนี้สามารถอดอารมณ์เศร้าหมองและพร้อมสำหรับการกลับไปทำงานอีกครั้ง
Assignment 10% อยุทธ์เจตน์ ล้อเรืองสิน 6223003ผู้รับบริการชาย อายุ30 ปี อาชีพพนักงานออฟฟิศ มีภาวะซึ้มเศร้าใน Bipolar ( MDD in Bipolar disorder)มีอาการดังต่อไปนี้1เศร้าทั้งวันเกือบทุกวันตนเองรู้สึกได้และคนอื่นเห็นมามากกว่า 2 สัปดาห์2ไม่สนใจกิจกรรม งาน ที่เคยทำเป็นประจำมามากกว่า 2 สัปดาห์3ทำกิจกรรมต่างๆอย่างเชื่องช้า4รู้สึกเหนื่อยอ่อนเพลียไม่มีแรงจะทำกิจกรรมต่างๆ5รู้สึกว่าตนเองไร้ค่าไม่มีความสามารถ6คิดเรื่องการวางแผนที่จะฆ่าตัวตายโดยการรมควันตนเองในห้องพักแต่ยังไม่ได้ทำ-เมื่อได้เจอกับผู้รับบริการเริ่มต้นด้วยการสวัสดีทักทายแนะนำตนเองด้วยความเป็นมิตรพูดคุยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนนุ่มและแสดงให้เห็นถึงความจริงใจที่จะช่วยเหลืออย่างแท้จริง ขออณุญาตวัดชีพจรผู้รับบริการที่มีข้อมือท้างสองข้างและอาจให้ผู้รับบริการได้ลองจับชีพจรของตนเองและบอกผลที่วัดได้ดูว่าทั้งสองข้างเต้นเร็วเท่ากันไหมหากชีพจรข้างที่ถนัดเต้นเร็วกว่าจะบ่งบอกได้ว่าผู้รับบริการนี้มีอาการวิตกกังวลร่วมด้วย และที่สำคัญคือผู้บำบัดควรสอบถามและเก็บข้อมูลความคิดที่อยากจะฆ่าตัวตายของผู้รับบริการทั้งเหตุจูงใจ ความรู้สึกของตอนที่คิด มีปัจจัยใดที่ทำให้เริ่มคิดแบบนั้น วางแผนจะทำด้วยวิธีใดและสาเหตุใดจึงเลือกใช้วิธีนั้นจากนั้นจึงเริ่มการประเมิณสัมภาษณ์ความคิดเชิงระบบและพฤติกรรมที่มีเป้าหมายในการดำเนินชีวิตของผู้รับบริการโดยอ้างอิงจากMOHO & Meta model อ้างอิงจากบทที่6การเอาใจใส่เพื่อการบำบัดหัวข้อที่6.2.2-6.2.3 โดยจะแบ่งออกเป็นสามหัวข้อหลักคือระบบเจตจำนง,ระบบพฤตินิสัยและระบบความสามารถ ซึ่งในความจริงนั้นมีคำถามอยู่หลายข้อแต่ในที่นี้จะถามคำถามเท่าที่จำเป็นและอยู่ในหัวข้อที่ผู้บำบัดต้องการข้อมูลในหัวข้อนั้นๆ ในเคสนี้จะถามคำถามดังนี้ 1คุณคิดอย่างไรเมื่อลองทําสิ่งใหม่จะประสบผลสําเร็จได้มั้ย 2สิ่งที่ถูกต้องที่คุณกําลังทําคืออะไร3อะไรที่จะทํา ให้คุณมีคุณค่ามากขึ้น4คุณชอบออกแรงพยายามทําอะไรยากๆ บ้าง5คุณเชื่อมั่นในพฤติกรรมที่กําลังทําอะไรเพื่อใครบ้าง6คุณมีความคิดตัดสินใจ ริเริ่ม เป็นลําดับ สืบค้น หรือปรับตัวได้ดีไหม7มีอะไรที่อยากปรับปรุงได้ดีขึ้นไหม ซึ่งการสัมภาษณ์นี้มีจุดประสงค์เพื่อให้ผู้รับบริการได้เรียนรู้องค์ประกอบความคิดเจตจำนงค์ภายในตนเองเกิดสุนทรียสนทนาและสุนทรียภาพการเปลี่ยนแปลงตนเอง ยังเป็นการให้ผู้บำบัดได้สังเกตุพฤติกรรม ท่าทาง การใช้คำพูด น้ำเสียง ความคิดเชิงระบบ ความรู้ ความเชื่อ การให้คุณค่ากับสิ่งต่างๆ สามารถบ่งบอกได้ถึงระดับของอารมณ์(Mood)และสภาวะทางจิตของผู้รับบริการนอกจากนี้หากผู้รับบริการมีการคงสมาธิในการตอบคำถามได้ไม่ดีก็อาจจะเป็นที่มาจากการมีความคิดที่วกวนอยู่ในสมองอาจเป็นความคิดลบที่ไปกระทบสมองส่วนอะมิกดาลาที่เป็นเหมือนตัวเซนเซอร์ส่งผลให้คลื่นสมองของสภาพจิตมีสมาธิที่ลดลงอ้างอิงจากบทที่6.2.1-ต่อมาหลังจากที่ได้สัมภาษณ์และรู้ได้ว่าผู้รับบริการมีอาการซึมเศร้าวิตกกังวลSemi-structure activityแรกจะเป็นการฝึกการรับรู้อารมณ์ (Emotional perception) เป็นการปฏิบัติกำหนดลมหายใจเป็นฐานสมมติเพื่อฝึกฝนให้คิดน้อยๆคลายอารมณ์ตึงเครียดลบเพิ่มระดับสติสัมปชัญญะปรับอารมณ์ให้พร้อมในการปรับปรุงตนเองในการดำเนินชีวิตและพร้อมที่จะดำเนินกิจกรรมต่อไป กิจกรรมนี้อ้างอิงจากบทที่2การเรียนรู้เพื่อการบำบัดหัวข้อที่2.2.3 โดยเราเลือกที่จะใช้วิธีรับมือกับความเศร้าที่ฐานหัวใจ(เป็นจุดของความเหงาเบื่อซึมเฌื่อยชา) ผู้บำบัดจะบอกให้ผู้รับบริการนั่งหายใจเข้าลึกๆและกลั้นลมหายใจเอาไว้ให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วค่อยๆผ่อนลมหายใจออกทำซ้ำๆจนเริ่มมีเหงื่อออกให้ลุกขึ้นยืนหายใจเข้าลึกๆและกลั้นเอาไว้ให้ได้นานที่สุดจึงค่อยๆผ่อนลมหายใจออกมา ต่อด้วยการล้างหน้าด้วยน้ำเย็นแล้วใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้งกดนวดเบาๆที่ติ่งหูทั้งสองข้าง-เมื่อเสร็จสิ้นการปรับอารมณ์ผู้บำบัดจะให้ผู้รับบริการทำSemi-structured activity ที่สองคือกิจกรรมการตัดแปะรูปในหัวข้อ “สิ่งที่ฉันชอบ” อ้างอิงจากหัวข้อที่ 6.3.3 โดยกิจกรรมนี้จะเป็นกิจกรรมที่จะทำร่วมกันกับ OTคนอื่นๆที่มีอายุใกล้เคียงกับตัวผู้รับบริการทำกิจกรรมร่วมด้วยประมาณ3-4คน โดยใช้อุปกรณ์คือกระดาษสีต่างขนาด12x18นิ้ว กาว(แท่งหรือน้ำก็ได้) กรรไกร และนิตยสารหรือหนังสือภาพหลายชนิด โดยจะเริ่มด้วยการให้ผู้รับบริการเลือกกระดาษสีที่จะเป็นพื้นหลังของภาพจากนั้นให้ผู้รับบริการเลือกตัดหรือฉีกรูปจากนิตยสารได้ตามสะดวกและนำมาตัดแปะปะติดปะต่อกันเป็นรูปภาพที่ต้องการลงบนพื้นหลังที่เลือกเอาไว้ เมื่อผู้บำบัดสังเกตเห็นว่าผู้รับบริการทำเสร็จเรียบร้อยให้ถามว่าเสร็จแล้วใช่หรือไม่ ถ้าหากว่าเสร็จเรียบร้อยแล้วให้ตัวผู้รับบริการได้ลองเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับภาพที่เขาได้ทำออกมา อาจมีการถามว่าทำไมถึงเลือกที่จะทำรูปนี้และให้ผู้รับบริการได้Feedbackความรู้สึกของตัวเองในการทำกิจกรรมในวันนี้ว่ารู้สึกอย่างไรทั้งก่อนและหลังทำกิจกรรมรวมไปถึงรู้สึกอย่างไรที่ได้ทำกิจกรรมนี้ร่วมกับคนอื่นๆ ซึ่งในกิจกรรมนี้ผู้บำบัดจะได้ประเมิณในหลากหลายด้านโดยเฉพาะความตั้งใจจดจ่อในการทำกิจกรรม ความคิดสร้างสรรค์ ความเหมาะสมในการตั้งชื่อภาพ ความสมดุล การให้คุณค่าและความชื่นชอบส่วนตัวซึ่งสามารถนำไปประยุกต์ต่อยอดกิจกรรมอื่นๆเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจที่มากขึ้นในการทำกิจกรรมต่างๆให้แก่ตัวผู้รับบริการ และยังทำให้ผู้บำบัดสามารถประเมิณทักษะทางสังคมของตัวผู้รับบริการผ่านการทำกิจกรรมนี้ร่วมกับผู้อื่นได้ออกเป็น5ระดับได้แก่ 1กลุ่มคู่ขนาน(Parallel group) อยู่ในกลุ่มได้แต่สับสนเงียบเฉยต้องการการกระตุ้นให้ทำกิจกรรม2กลุ่มผลงาน(Project group) ทำกิจกรรมกลุ่มได้ต้องกระตุ้นให้ไม่อึดอัดที่จะทำงานกับคนอื่น3กลุ่มช่วยกันคิดกันทำ(Egocentric cooperative group) ทำกิจกรรมกลุ่มได้แต่ต้องกระตุ้นให้แสดงความคิดเห็นหรือรับฟังผู้อื่น4กลุ่มอารมณ์ร่วม(Cooperative group) ทำกิจกรรมกลุ่มได้แต่ต้องกระตุ้นให้แสดงการรับรู้สึกทั้งบวกและลบ5กลุ่มวุฒิภาวะ(Mature group) ช่วยตนเองและผู้อื่นขณะทำกิจกรรมได้อาจต้องกระตุ้นการแสดงบทบาทผู้ให้กำลังใจ ผู้สอนฯลฯ
Assignment 10% ญาตาวี วชิรกิจโกศล 6223021Semi-structure activity: กิจกรรมเล่าชีวิตผ่านงานปั้นดินน้ำมันเพื่อประเมินสุขภาวะทางจิต [บทที่4 การสื่อสารเพื่อการบำบัด หัวข้อที่ 4.3 แรงพยายาม]เพื่อประเมินผู้ป่วย ภาวะซึมเศร้า ผู้ป่วยอายุ 25 ปี เป็นพนักงานที่บริษัทแห่งหนึ่งแต่เนื่องด้วยเธอเป็นพนักงานใหม่จึงถูกกดดันจากเพื่อนร่วมงานรุ่นพี่และเจ้านายอยู่เสมอ เธอต้องรับผิดชอบงานเยอะและไม่มีเวลาว่างให้กับตัวเอง รวมถึงเพิ่งเลิกกับแฟนที่คบกันมานานทำให้เธอรู้สึกเศร้าขาดแรงจูงใจในการทำงาน และการใช้ชีวิตภาวะซึมเศร้า : เป็นภาวะที่อารมณ์รู้สึกเป็นลบภายในใจแบ่งเป็น 1.คิดไปเอง ไม่มีจริง - GAD วิตกกังวลนานกว่า 6 เดือน- Social Phobia หลีกเลี่ยงสังคม- Panic dis. อย่างน้อย 1 อาการใน 1 เดือน- OCD ย้ำคิดย้ำทำ2.เศร้านาน มากเกินไป มากกว่า 2 สัปดาห์3.MDD 4.Normal sadness
กิจกรรมเล่าชีวิตผ่านงานปั้นดินน้ำมัน เป็นการเพิ่มพูนสุขภาวะภายในใจตัวเอง เพื่อป้องกันภาวะหมดไฟจากการทำงาหนัก เพิ่มการตระหนักรู้ดูแลตนเองทำให้เกิดความคิดยืดหยุ่นในการจัดการความเครียด ความล้า และความหนัก
ขั้นตอนในการทำกิจกรรม 1.ผู้บำบัดแนะนำผู้รับบริการให้เชื่อมั่นในความเป็นอิสระ เพื่อสื่อสารคุณค่าและความหมายต่อประสบการณ์ชีววิตได้ไหลลื่นของกิจกรรม2.ให้หลับตาอยู่กับตนเองเพื่อสำรวจจินตนาการ อารมณ์ ความรู้สึก 3.ให้ผู้รับบริการปั้นดินน้ำใันที่บ่งบอกถึงความเป็นตนเองโดยให้ลูกปิงปองสีเหลือเป็นหัวและสีขาวเป็นลำตัว4.เมื่อปั้นเสร็จแล้วให้ผู้รับบริการนึก 3 คำที่สะท้อนความรู้สึกตนเอง5.แลกเปลี่ยนความรู้สึกว่าก่อนปั้นคิดอะไร ความรู้สึกระหว่างปั้น และเมื่อประกอบแลเวรู้สึกอย่างไร6.ให้ผู้รับบริการตอบโจทย์ความเชื่อมั่นด้านต่างๆ 5 ด้าน 1. เช่ือมั่นในคุณค่าความดีงาม 2. เชื่อในพลังกายเข้มแข็ง 3. เช่ือในพลังใจร่าเริง 4. เชื่อในพลังอารมณ์กล้าหาญและ 5. เช่ือในพลังเมตตา เยียวยาต่อตนเองและผู้อื่นประเมินความเชื่อมั่นให้คะแนนตัวเอง ต้ังแต่ 1 (เชื่อน้อยที่สุด) ถึง 7 (เชื่อมากสุด)7.ประเมินความมั่นใจ 5 ด้าน 1. ทักษะการดูแลสุขภาพกายใจ ของตนเอง 2. ทักษะการดูแลสุขภาพกายใจของผู้อื่น 3. ทักษะการแบ่งเวลาดูแล ตนเอง ครอบครัวและการทำ งานเยียวยา 4. ทักษะการจัดการความเครียดภายในตนเอง และ5. ทักษะการให้คําาปรึกษาสร้างกําลังใจให้กับผู้ได้รับผลกระทบให้คะแนน 0 (ไม่มีความมั่นใจ) ถึง 10 (มีความมั่นใจมากที่สุด)
กิจกรรมนี้ประเมินทักษะของผู้รับบริการภาวะซึมเศร้า จากการสังเกตพฤติกรรมของผู้รับบริการขณะทำกิจกรรม ว่ามีความวิตกกังวล ขาดสมาธิ เหนื่อยง่าย ขณะทำกิจกรรมหรือไม่ มีแรงจูงใจในการทำกิจกรรมไหม สามารถคงความสนใจในการทำกิจกรรม มีความกลัวหรือความวิตกกังวลต่อการทำกิจกรรมหรือการเข้าร่วมกิจกรรมกับบุคคลอื่นหรือไม่ สามารถเคลื่อนไหว คิด และควบคุมอารมณ์ในขณะปั้นดิน และยังเป็นกิจกรรมที่ทำให้ได้ตระหนักรู้ถึงตนเองให้คุณค่าในตนเองอีกด้วย กิจกรรมการประเมินนี้จะทำให้ผู้บำบัดเข้าใจผู้รับบริการในมุมมองต่างๆมากขึ้นและสามารถนำข้อมูลการประเมินที่ได้ไปวางแผนการรักษาให้เหมาะสมกับผู้รับบริการ
Assignment 10%น.ส.อริสรา เกียรติเจริญพร 6223015(อ้างอิง บทที่1 การใช้สติเพื่อการบำบัด)ผู้รับบริการ: หญิงวัย24ปี ทำงานอิสระเกี่ยวกับการวาดภาพประกอบ มีความถนัดด้านศิลปะ มีโรคซึมเศร้านาน3เดือนเกิดจากความผิดหวังเรื่องการทำงาน เพราะหางานไม่ได้ในช่วงโควิด มีปัญหาค่าใช้จ่าย ทำให้ต้องอยู่บ้านเป็นเวลานาน ครอบครัวไม่ให้ความใส่ใจดูแล คอยกดดันเรื่องงานและไม่เข้าใจปัญหาที่ผู้รับบริการกำลังเผชิญจนเกิดปัญหาในครอบครัวบ่อยครั้ง ร่วมกับตนเองไม่มีเพื่อนให้ปรึกษา ทำให้คิดว่าตนเองไม่มีค่า ไม่เหลือใคร เกิดความเครียดเรื่องชีวิต รู้สึกผิดหวังกับตัวเองติดต่อกันเป็นเวลานาน มีอาการนอนมากเกินไป เบื่ออาหาร น้ำหนักลด เศร้าเกือบทุกวัน อ่อนเพลียไม่มีแรง เคยคิดฆ่าตัวตายSemi-structured Activity : กิจกรรมวาดรูประบายสีชีวิตประเมินอะไร : ประเมินอารมณ์, ประเมินภาวะไม่สมดุลของกิจกรรมการดำเนินชีวิต ,ประเมินรูปแบบความคิด, ประเมินการวางแผนชีวิตในอนาคต,ประเมิน psychosocial performance
ประเมินอย่างไร: ในผู้รับบริการที่เป็นโรคซึมเศร้าจะมีอาการอย่างน้อย 5 อาการที่เปลี่ยนไป คือ-เศร้าทั้งวันเกือบทุกวันจนตนเองรู้สึกและคนอื่นเห็น เป็นเวลากว่า2weeks-ไม่สนใจทำสิ่งที่เคยทำกว่า 2 weeks-น้ำหนักลดลง/เพิ่มขึ้นโดยไม่ได้คุม เพิ่มมากกว่าร้อยละ5 มีอาการเบื่อ/อยากอาหาร-นอนไม่หลับ/หลับมากเกือบทุกวัน-ทำอะไรซ้ำๆ/อยู่ไม่สุขเกือบทุกวัน-เหนื่อยอ่อนเพลีย/ไม่มีแรงเกือบทุกวัน-สมาธิตัดสินใจลดลงเกือบทุกวัน-คิดเรื่องตายซ้ำๆพยายามทำร้ายตนเอง/มีแผนที่จะทำ
ดังนั้นจึงใช้กิจกรรมการวาดภาพระบายสีเกี่ยวกับตัวเองซึ่งเป็นกิจกรรมที่ผู้รับบริการถนัด เพื่อประเมินความคิด ความรู้สึก และภาวะสมดุลของกิจกรรมการดำเนินชีวิต
ทำได้โดยเริ่มจากการสร้างสัมพันธภาพที่ดีกับผู้รับบริการ แนะนำตัวเองและให้ผู้รับบริการแนะนำตัวเอง ถามถึงความชอบหรือความถนัดซึ่งผู้รับบริการมีความถนัดด้านศิลปะ ถามถึงจุดประสงค์ที่มาหานักกิจกรรมบำบัด เริ่มการประเมินโดยให้ผู้รับบริการวาดรูปโดยให้มีตัวเองและสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตนเอง[ทั้งกิจกรรมที่ทำในชีวิตประจำวัน สิ่งที่กำลังคิดหรือต้องการวาดอย่างอิสระ สิ่งที่ต้องการทำในอนาคต] พร้อมระบายสีแล้วเล่าเรื่องจากภาพที่วาด โดยสีที่ผู้รับบริการใช้จะสะท้อนถึงอารมณ์ของผู้รับบริการ จากนั้นให้ผู้รับบริการอธิบายตัวละครที่วาดมีลักษณะอย่างไร(เพื่อดูแนวคิดต่อตนเองของผู้รับบริการ) จากนั้นให้เล่าถึงสิ่งต่างๆที่ปรากฎในภาพ- สามารถประเมินpsychosocial performanceขณะทำกิจกรรมได้ โดยดูการปรับอารมณ์บวก การมีความคิดยืดหยุ่น สามารถสื่อสารได้ตรงกัน ความมั่นใจในตนเอง(self confidence) ความกล้าแสดงความรับผิดชอบ กล้าแสดงความคิดเห็น ความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น การจัดการความเครียด การจัดการเรื่องเวลา/การงาน- โดยในภาพที่สื่อถึงกิจกรรมที่ทำในชีวิตประจำวันก็ทำให้รู้ถึงกิจกรรมที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ผู้บำบัดสามารถถามถึงการใช้เวลาในแต่ละกิจกรรมที่อยู่ในภาพ รวมทั้งถามถึงกิจกรรมอื่นๆที่สำคัญเพิ่มเติมได้ เช่น การกิน การนอน เพื่อดูว่ามีการทำกิจกรรมการดำเนินชีวิตที่สมดุลหรือไม่ เป็นการประเมินจิตจดจ่อหรือความต้องการกิจกรรมการดำเนินชีวิต ซึ่งในผู้รับบริการท่านนี้ที่มีโรคซึมเศร้าจะมีภาวะไม่สมดุลของกิจกรรมการดำเนินชีวิต คือการอยู่ว่าง เฉย ไม่ทำอะไร(unoccupied)- ในภาพที่สื่อถึงสิ่งที่กำลังคิดหรือที่ต้องการวาดอย่างอิสระ และการอธิบายลักษณะของตนเอง เป็นการประเมินจิตสร้างใจ หรือ กระบวนการทางจิตที่หลอมรวมใจให้มีสติ ซึ่งเป็นการประเมินว่ามีรูปแบบความคิดอย่างไร มีรูปแบบที่ผิดพลาดหรือไม่ เช่น วิจารณ์ตนเองมากเกินไป จมอยู่กับอดีตมากเกินไป มองทุกสิ่งในแง่ลบ นอกจากนี้หากภาพนี้เกี่ยวกับการตาย ก็อาจทำให้รู้ว่าผู้รับบริการมีความคิดฆ่าตัวตายควรให้ระวังไว้- ในภาพที่สื่อถึงสิ่งที่ต้องการทำในอนาคต เป็นการประเมินจิตสามัญ คือ การที่มนุษย์ตัดสินใจในตนเอง(self-determination) ซึ่งปัจจัยสำคัญเกิดมาจากแรงจูงใจภายใน(self-motivation) โดยในการให้บรรยายและผู้บำบัดถามเพิ่มเติมในภาพนี้ ทำให้ได้ทราบว่าผู้รับบริการมีสิ่งที่ต้องการทำหรือไม่ ต้องการทำสิ่งนั้นเพื่อใคร มีเป้าหมายและวางแผนอนาคตไว้หรือไม่จากนั้นผู้บำบัดถามต่ออีกว่า “อีก15ปีข้างหน้านี้จะวางแผนการใช้ชีวิตอย่างไรให้แตกต่าง นอกกรอบ และมีความดีงาม” ให้ใช้เวลา 15 นาทีในการเขียนคําตอบบนกระดาษ A4 คนที่กําลังใช้ชีวิตแบบซ้ำซากจําเจ จะรู้สึกอึดอัด และคิดไม่ออกในการตอบคําถามได้ชัดเจน
เมื่อเสร็จแล้วก็สรุปกิจกรรม ถามถึงสิ่งที่ชอบและประทับใจในภาพวาดนี้พร้อมกับชื่นชมผลงาน
อานีตา โต๊ะจิ 6223034อ้างอิงบทที่ 6 การเอาใจใส่เพื่อการบำบัด ; หัวข้อ 6.3 หยั่งรู้Semi-structure activity: กิจกรรมตัดกระดาษ (กลุ่ม)ผู้รับบริการ : จิตเภท (Schizophrenia)
ขั้นตอนการทำกิจกรรม- ผู้ประเมินเตรียมกระดาษสีต่างๆ สําหรับเป็นพื้น, กาว, กรรไกร, และนิตยสารหลายเล่ม- บอกผู้รับบริการให้เลือกกระดาษสีที่ทำเป็นพื้น 1 แผ่น ให้เลือกภาพในนิตยสารตามต้องการแล้วใช้วิธีการฉีก หรือ การตัดภาพ ติดลงบนกระดาษสีท่ีเลือกไว้ - เมื่อผู้รับ บริการหยุดทําก็ให้ถามว่า “เสร็จแล้วหรือ” ถ้าใช่ ให้ผู้รับบริการลงช่ือ วันท่ี และ ช่ือภาพไว้ด้านหลังกระดาษสี ถ้าไม่ใช่ ก็ให้ทําาต่อไปจนเสร็จ- ผู้ประเมินให้ผู้รับบริการเล่าเรื่องเกี่ยวกับภาพที่ได้ และควรถามในส่วนที่ว่า “สิ่งของในภาพหมายถึงอะไร ทำไมถึงเลือกภาพนี้ รู้สึกอย่างไรต่อภาพที่ทำนี้ รู้สึกว่ากิจกรรมที่ให้นี้เป็นอย่างไร มีประโยชน์อย่างไรบ้าง”
การประเมิน- ประเมินความสามารถขณะทำกิจกรรม ได้แก่ ความตั้งใจ ความทรงจํา ความคิดรวบยอด ความ รับผิดชอบ ความประณีตผลงาน ความสมดุลในการจัดภาพ ความเหมาะสมในการตั้งชื่อภาพ การรับรู้เกี่ยวกับตนเอง การแสดงออกทางอารมณ์ การสื่อสารภาษากาย-พูด การวางแผนจัดลําดับภาพ การทำงานอย่างอิสระ/ขอความช่วยเหลือการรักษาสิทธ์ิ แสดงความต้องการ การตัดสินใจลงมือทําทันที/ลังเลสงสัย/ใช้เวลาคิดนาน ขณะเลือกกระดาษสี การใช้วัสดุอุปรณ์และการปรับตัวเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ (การสังเกตจำนวนภาพที่ตัด การใช้ตัวหนังสือ การมีโครงกรอบ และการรับฟังเสียงสะท้อนความรู้สึกจากสีที่ใช้กับการเล่าเรื่องที่เช่ือมโยงประสบการณ์ชีวิต)- ประเมินความสามารถทางสังคมของผู้รับบริการในการสร้างสัมพันธภาพกับผู้อื่นว่าอยู่ในระดับใด ได้แก่ Parallel group, Porject group, Egocentric cooperative group, Cooperative group หรือ Mature group- ประเมิน Positive symptoms: จากการสังเกตพฤติกรรมของผู้รับบริการขณะทำกิจกรรม เช่น Disorganized speech: สังเกตผู้รับบริการขณะสื่อสารกับเพื่อนในกลุ่ม ว่ามีลักษณะของการพูดเป็นอย่างไร มีการพูดไม่รู้เรื่อง พูดไม่ต่อเนื่อง หรือพูดไม่ค่อยเข้าใจหรือไม่, Delusion: ประเมินจากการเล่าเรื่องเกี่ยวกับภาพที่ผู้รับบริการทำ ว่ามีเรื่องราวที่มาจากเนื้อหาความคิดที่ผิดปกติหรือ มีการหลงผิดในเรื่องใดหรือไม่ เป็นต้น- ประเมิน Negative symptoms: สังเกตว่ามีพฤติกรรม เฉยเมย พูดน้อย ไม่มีเจตจำนง ภาวะสิ้นยินดี หรือไม่เข้าสังคมหรือไม่ ตลอดการทำกิจกรรมตัดกระดาษ
Assignment 10% ธวัลรัตน์ เรืองวีระชัยกุล 6223010
ผู้รับบริการ GAD (General anxiety disorder) มีอาการวิตกกังวลนาน 6 เดือนขึ้นไป มีอย่างน้อย 1 อาการต่อไปนี้ มีความยากลำบากที่จะจัดการความกังวลของตนเอง มีความร้อนรนหรือวิตกมากเกินไป เหนื่อยล้าง่าย คงความสนใจได้ยากหรือความคิดหายไป (mind going blank) , หงุดหงิดง่าย , มีภาวะ muscle tension กล้ามเนื้อตึงมากเกินไป , มีปัญหาเรื่องการนอน (DSM-5) โดยที่ความวิตกกังวลส่งผลต่อการทำหน้าที่ในชีวิตประจำวัน ได้แก่ ยับยั้งการเริ่มต้นทำกิจกรรม ความกลัวที่จะผิดหวังหรือล้มเหลว ติดความสมบูรณ์แบบ และไม่มีสาเหตุจากโรคจิตเวชอื่น/สาเหตุทางกาย/การใช้ยาเสพติดความวิตกกังวลมากเกินไป การประเมิน สามารถเริ่มประเมินได้จากการประเมินทักษะอภิปัญญาที่มีโครงสร้างแน่นอนเพื่อทราบแนวทางการพัฒนาสมองส่วนหน้าด้านการบริหารจัดการความคิด อารมณ์และการกระทำดำเนินชีวิตได้ต่อมาทำการประเมินแบบกึ่งโครงสร้างเพื่อการเปลี่ยนแปลงจิตใต้สำนึก ชวนเคาะคลายอารมณ์ลบและความตึงตัวของกล้ามเนื้อ[อ้างอิงจากบทที่ 5 สมดุลสมองเพื่อการบำบัด หัวข้อที่5.5.3 การประยุกต์ หัวข้อการกระทำ หน้าที่85-86]อีกแนวทางหนึ่งอาจประเมินโดยการทํากิจกรรมแบบเดี่ยวหรือแบบกลุ่ม (semi structure activity / stucture activity) เพื่อสังเกต process skill and social interaction skill,mental functions รวมถึง psychosocial performance เช่น การแก้ปัญหา ความรู้สึกที่มีต่อตัวเอง ความมั่นใจ การเผชิญกับส่ิงท่ีกังวลทีละน้อย ตัวอย่าง กิจกรรมงานปั้น [อ้างอิงจากบทที่ 5 สมดุลสมองเพื่อการบำบัด หัวข้อที่5.3 ความเข้าใจ หน้าที่81-82] กิจกรรมการปั้นดินอย่างอิสระ การเริ่มต้น จดจ่อและหยุดทำกิจกรรม ความคิดนึกถึงชอบ/ไม่ชอบ เกิดการเรียนรู้อะไรจากการปั้น ประเมินทักษะจิตสังคมขณะปั้นดิน อ้างอิงการสังเกตพฤติกรรมตามการตรวจสอบสภาพจิตที่สำคัญ (mental status examination) วิเคราะห์ความสามารถขณะปั้นดินอ้างอิงการประเมินครอบคลุมทั้งกิจกรรมบำบัด (comprehensive occupational therapy evaluation, COTE) วิเคราะห์ผลงานหลังปั้นดินผ่านการแลกเปลี่ยนเรียนรู้แบบตั้งคำถามปลายเปิดพร้อมคำชื่นชม ซึ่งสามารถนำไปสู่กิจกรรม semi structure activity เพื่อการฝึกและการบำบัด ค้นหา volition ของผู้รับบริการ เสริมสร้างกิจกรรมที่สามารถเข้าร่วมได้โดยไม่รู้สึกว่าตนเองจะทําไม่สําเร็จหรือ ล้มเหลว สามารถคาดเดาได้ ค่อยเพิ่มความหลากหลายหรือความแปลกใหม่ ร่วมกับมีการใช้ Relaxation techniques and positive self-talk เพื่อจัดการความเครียดความกังวล [อ้างอิงจากบทที่ 4 การสื่อสารเพื่อการบำบัด หัวข้อที่ 4.2.3 การประยุกต์ กิจกรรม”คิด เครียด คลาย” หน้าที่55-60] ทําให้สมอง ตื่นตัวและสั่งการให้ร่างกายทํางานอย่างท้าทาย เกิดการเรียนรู้ด้วยความคิดบวก ทําให้จิตเข้มแข็ง ภายในตัวเอง ร่างกายแข็งแรง สื่อสารออกมาด้วยใจผ่อนคลาย มีอารมณ์อ่อนโยน และช่วยเหลือ ผู้อื่นด้วยความจริงใจ ด้วยวิธี “STRESS” ประกอบด้วย วัดใจตัวเอง (self-test) พักผ่อน (rest) สบาย (ease) รู้สึก (sense) แลกเปลี่ยน (share) ดังต่อไปนี้(1) วัดใจตัวเองโดยฝึกจิตสํานึกวัดชีพจร อัตราการหายใจด้วยตัวเองและทดสอบจัดการความกลัวด้วยตนเอง (2)พักผ่อน โดยใช้ท่าบริหารตา ระลึกย้อนกลับไปวัยเด็กเขียนกิจกรรมความสุข MAGIC(3)สบาย กิจกรรมฟังเพลงมนตราบำบัด , กิจกรรมนั่งสบายสงวนพลังงาน(4)รู้สึก ออกกำลังคิดจิตกาย , วิธีหายใจทางปากกรณีที่รับรู้สึกเครียดมาก, และเทคนิคหายใจแบบ 4-7-8 สำหรับภาวะนอนไม่หลับ(5)แลกเปลี่ยน กิจกรรมฝึกสติกับสมองส่วนหน้า
Assignment 10% โดย ภัสสร บัณฑุกุล 6223012 ผู้รับบริการเป็นโรค dysthymic disorder อายุ 26 ปี ประกอบอาชีพพนักงานธุรการในโรงเรียนมัธยมศึกษาแห่งหนึ่ง ซึ่งผู้รับบริการมีอารมณ์เศร้าเรื้อรังติดต่อเป็นระยะเวลาอย่างน้อย 2 ปี โดยผู้บริการไม่มีระยะปกตินานเกิน 2 เดือน ร่วมกับอาการสำคัญอย่างอื่น เช่น เบื่ออาหาร นอนไม่หลับ อ่อนเพลีย ท้อแท้สิ้นหวัง เป็นต้น อ้างอิงจากบทที่ 4 การสื่อสารเพื่อการบำบัด ส่วนการประเมินแบบ semi-structure คือ กิจกรรม คิด เครียด คลาย ประกอบด้วย วัดใจตัวเอง (self-test) พักผ่อน (rest) สบาย (ease) รู้สึก (self-test) แลกเปลี่ยน (share) แต่วิธีการที่เลือกในครั้งนี้มีเพียง วัดใจตัวเอง (self-test) และ พักผ่อน (rest)กิจกรรมแรก คือ การฝึกจิตสํานึกวัดชีพจรและอัตราการหายใจด้วยตัวเองทําสมาธิหลับตา ที่บริเวณข้อมือให้ใช้นิ้วชี้นิ้วกลางแตะเส้นเลือดตรงข้อมือเอียงไปด้านนิ้วโป้ง ลองคลำดูว่าเจอชีพจรเต้นหรือไม่ ทดลองพร้อมกันโดยจะจับเวลา 1 นาทีชีพจรเต้นกี่ครั้ง ทั้งนี้ควรฝึกการหายใจก่อนจับชีพจรเพื่อจัดการกับอารมณ์ที่เป็นอุปสรรคต่อการจับชีพจร ถ้าชีพจรเต้นเร็วกว่าปกตินั่นหมายความว่า ร่างกายเหนื่อยล้าและเครียดหนัก และทดสอบจัดการความกลัวด้วยตนเองและให้คะแนนความกลัวตั้งแต่ 0-10 ถ้าให้ 7 คะแนนขึ้นไปแสดงว่าไม่มีความกลัวและกิจกรรมต่อไป คือ การย้อนกลับไปวัยเด็กโดยให้ผู้รับบริการเขียนกิจกรรมที่ทำแแล้วมีความสุข 10 อย่าง ใช้ MAGIC เป็นหลักในการคิดย้อนนึกถึงกิจกรรมการดําเนินชีวิตวัยเด็ก M คือ Magic ในวัยเด็กมีความมหัศจรรย์อะไร A คือ Art งานศิลปะอะไรที่ทํา ในวัยเด็กแล้วชอบมาก G คือ Games ตอนเด็กๆ ชอบเล่นเกมส์หรือกีฬาอะไร I คือ Idea มีไอเดียอะไรที่ทํา ให้ผู้อ่านมีความสุขในวัยเด็ก C คือ Creative อะไรที่ทํา ในวัยเด็กแล้วเกิดความคิดสร้างสรรค์เพื่อให้ผู้ป่วยได้วัดระดับความเครียดและความกลัวของตัวเอง และนักิจกรรมบำบัดจะได้สังเกตภาษากายและความรู้สึกของผูั้รับบริการและได้หากิจกรรมที่ชอบทำแล้วมีความสุข เพื่อนำกิจกรรมเหล่านั้นมาปรับเป็นสื่อการรักษาที่มีประสิทธิภาพ
Assignment 10% ขวัญดาว คำเหลา 6223006
โดยโรค OCD อาจต้องใช้ยาขนานสูงกว่าโรคซึมเศร้า นั่นก็คือ SSRI หรือ Clomipramine
2.ผู้ประเมินขอให้ผู้รับบริการช่วยบอกเกี่ยวกับสิ่งที่ปั้นว่า คืออะไร และ มีความหมายกับชีวิตคุณอย่างไร ขณะที่ปั้นอยู่นึกถึงอะไร มีความชอบหรือพึงพอใจในผลงานอย่างไรบ้าง คุณได้เรียนรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับการปั้นดินในครั้งนี้
ประเมินทักษะจิตสังคมขณะปั้นดิน อ้างอิงจากการสังเกตพฤติกรรมตามการตรวจสภาพจิตที่สำคัญ (mental status examination) ได้แก่ ไม่สบตา/จ้องเขม็ง/สายตาหลุกหลิก , ให้ความร่วมมือ/ไม่สนใจ/มุ่งร้าย , สีหน้ากังวล/บึ้งตึง/เบื่อหน่าย/ยิ้มแย้ม/จดจ่อพอใจ , แต่งกายสะอาดเรียบร้อย/สุขอนามัยไม่ดีมีกลิ่นตัว
วิเคราะห์ความสามารถขณะปั้นดิน อ้างอิงการประเมินครอบคลุมทางกิจกรรมบำบัด (Comprehensive occupational therapy evaluation,COTE) ได้แก่ ใช้เวลาเหมาะสมดี/นานเกินไป/เร็วเกินไป , เริ่มต้นทำทันที/ลังเลนานก่อนทำ , พูดอธิบายภาพเหมาะสม/ย้ำคิดวนไปมาเรื่องตัวเอง/คิดลบเรื่องตัวเอง/คิดลบเรื่องคนอื่น/หมกมุ่นกับความผิดพลาดในอดีต/ครุ่นคิดคาดหวังในอนาคต/ไม่ให้คุณค่ากับตัวเอง/ไม่รู้จักตัวเอง
วิเคราะห์ผลงานหลังปั้นดินผ่านการแลกเปลี่ยนเรียนรู้แบบตั้งคำถามปลายเปิด (อะไร เพราะอะไรอย่างไร) พร้อมคำชื่นชม ได้แก่ การใช้ดินทั้งหมดหรือบางส่วน การสัมผัสดินด้วยมือตนเองหรือมีอุปกรณ์ช่วย การใช้มือทุบ/คลึง/แตะ/ตัด ด้วยความแรงหรือความเบา การปั้นดินตามรูปที่ต้องการ มีการทำลายปรับรูปแบบไปเรื่อย
อีกทั้งกิจกรรมปั้นดินนี้ยังสามารถประเมิน Psychosocial Performances ได้ คือ : -Self Expression
-Self control-Self confident-Responsibility-การจัดการเวลา-การจัดการความเครียด ปรับอารมณ์เป็นบวก-การกล้าแสดงความคิดเห็น-การสื่อสารอย่างมีประสิทธิภาพ
Assignment 10% ฑิตยา วชิระนภศูล 6223022อ้างอิงจาก บทที่3 พฤตินิสัยเพื่อการบำบัด หัวข้อที่3.4 ปัจจุบันขณะ โดยเลือกกลุ่มผู้รับบริการคือ กลุ่มBipolar ผู้ป่วยbipolar คือคนที่มีภาวะเศร้า(MDD)และภาวะคึกคัก อารมณ์คลั่ง(mania/hypomania)สลับกัน โดยเมื่ออยู่ในภาวะเศร้าจะมีอาการอย่างน้อย 5 อาการจากอาการต่อไปนี้ 1.เศร้าทั้งวันเกือบทุกวันมากกว่า2สัปดาห์ 2.ไม่สนใจสิ่งที่เคยทำมากกว่า2สัปดาห์ 3.นอนไม่หลับหรือหลับมาเกือนทุกวัน 4.ทำอะไรช้าหรืออยู่ไม่สุขเกือบทุกวัน 5.เหนื่อยอ่อนเพลียเกือบทุกวัน 6.รู้สึกไร้ค่าเกือบทุกวัน 7.สมาธิตัดสินใจลงลดเกือบทุกวัน 8.คิดเรื่องตายซ้ำๆหรือมีแผนจะทำ 9.น้ำหนักแปรปรวนเมื่ออยู่ในภาวะmania/hypomania จะมีอาการดังนี้ 1.สนุกหรือหงุดหงิดทั้งวันทุกวันเป็นเวลา1สัปดาห์ 2.รู้สึกตัวเองยิ่งใหญ่ มีอำนาจ 3.นอนแค่3ชม.ก็เพียงพอ 4.พูดมากกว่าปกติ 5.fight of idea 6.หันเหความสนใจง่าย 7.psychomotor agitation : กระวนกระวาย พลุ่งพล่าน มีกิจกรรมมากเกินไปการประเมินจะเริ่มจากประเมินความเครียดของคนไข้ โดยใช้Mental State Exam เพื่อให้ผู้ป่วยรับรู้ถึงอารมณ์และความเครียดของตนเอง และทำให้ความเครียดลงลดหลังจากนั้นใช้กิจกรรม Semi-structured Activity เลือกแบบประเมินดังกล่าว เพราะแบบประเมินนี้มีวิธีที่ ทำให้ผู้ป่วยรับรู้ถึงนิสัยและอารมณ์ในบทบาทของตนเองในบทบาทจากนั้นมีการฝึกฝนนิสัยใหม่เพื่อลดนิสัยเดิมที่แย่ สุดท้ายมีการฟื้นฟูนิสัยใหม่ และทำให้ผู้รับบริการนึกคิดอยู่บนความเป็นจริง ทั้งในเรื่องการกระทำ และการตัดสินใจ โดยวิเคราะห์ผ่าน SOAP Note ประกอบด้วย Subjective (S) ส่ิงท่ีได้ยินจากผู้รับบริการ Objective (O) สิ่งท่ีสังเกตพฤติกรรมผู้รับบริการ Assessment (A) ส่ิงที่ได้ประเมินพร้อมแปลผลการประเมิน Plan/Progression (P) สิ่งที่วางแผนตั้งเป้าหมายกับความก้าวหน้าของการให้บริการ สุดท้ายหลังประเมินเสร็จเราจะได้รับรู้ความคิด พฤติกรรม อารมณ์ ความสามารถ ณ ช่วงเวลานั้นของผู้รับบริการ และได้วางแผนการรักษาเพื่อให้มีประสิทธิภาพมากที่สุด
Assignment 10% นางสาวกรกนก อนุวรรตน์วร 6223016 อ้างอิงจากบทที่5 สมดุลสมองเพื่อการบำบัด ประเมินปัญหาเกี่ยวกับภาวะซึมเศร้า ผู้รับบริการชายวัยกลางคน จากการสูญเสียญาติที่รักมากๆไปกะทันหัน ทำให้เกิดความเศร้าจากการสูญเสียคนที่รัก และความผิดหวังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคือญาติจากไปอย่างรวดเร็ว มีความคิดโทษตัวเองว่าดูแลไม่ดีพอ พาไปรักษาในที่ที่ไม่ดีพอ คิดว่าไม่ควรพาไปตั้งแต่แรก ไม่อย่างนั้นคงไม่เกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น ซึ่งความเศร้านี้เป็นมากกว่า 2 สัปดาห์ ส่งผลกระทบต่อกิจกรรมการดำเนินชีวิต มีอาการเบื่ออาหาร รู้สึกไม่อยากกินอะไร บอกว่าไว้ทุกข์ สามารถคิดแก้ปัญหาให้คนอื่นได้ แต่ตัวเองมีความคิดวน เหมือนจะคิดได้ แต่ก็กลับมาคิดอีก และไม่เป็นOCDข้อมูลผู้รับบริการ : ผู้รับบริการชาย อายุ 40 ปี พึ่งสูญเสียญาติที่รักมากๆไปอย่างกะทันหัน ต้องดูแลครอบครัวรวมทั้งจิตใจคนในครอบครัวและตัวเอง ซึ่งพอรู้ว่าตัวเองมีความรู้สึกเศร้าที่จัดการไม่ได้ เลยมาพบนักกิจกรรมบำบัด หลังจากที่ได้แนะนำตัว สอบถามประวัติ ทราบว่าผู้รับบริการมีภาวะเครียดสะสมจากความเศร้า และความคิดที่จมอยู่กับอดีต รู้สึกผิดกับตัวเอง มีความคิดโทษตัวเอง นักกิจกรรมบำบัด เริ่มกิจกรรมเบื้องต้นประเมินจากการที่ผู้รับบริการไม่มีสมาธิจดจ่อ ชีพจรเต้นเร็ว คิดกังวล จึงเริ่มคลายความกังวลจากกิจกรรม(5.3.2จุดมุ่งหมาย ช่วยเหลือให้ผู้รับบริการพ้นทุกข์ ค้นหาคุณค่าภายใน เพื่อเพิ่มความสามารถของผู้รับบริการ) ด้วยการให้ผู้รับบริการหลับตาหายใจเข้าลึกๆหายใจออกยาวๆ 4 ครั้ง ฝึกสบตา มีสมาธิฝึกสังเกตสีหน้าท่าทางภาษากาย ด้วยจิตจดจ่อมีสมาธิสักครู่ และเปิดปากเล่าเรื่องตัวเองโดยไร้เสียง ฝึกอ่านใจผู้สนทนาว่าเขาเล่าด้วยอารมณ์อะไรสุขทุกข์เฉย แล้วลองเปลี่ยนจากผู้เล่าเป็นผู้รับรู้บ้าง ก่อนเริ่มอีกรอบ ให้จิตผ่อนคลาย ปล่อยวางความคิด โดยใช้มือข้างไม่ถนัดกุมนิ้วโป้งแล้วพูดในใจว่า”หายกังวล” กุมนิ้วชี้แล้วพูดในใจว่า”หายกลัว” กุมนิ้วกลางแล้วพูดในใจว่า”หายหงุดหงิด” กุมนิ้วนางแล้งพูดในใจว่า”หายเศร้า” และกุมนิ้วก้อยแล้วพูดในใจว่า บอกว่ารักตัวเองอย่างไร (ชื่อคุณ) จะรักเพื่อนอย่างนั้น แล้ววางนิ้วโป้งแตะกลางฝ่ามือ พูดในใจว่า(ชื่อคุณ) จะมอบความรักความเมตตาให้ตัวเอง(ชื่อคุณ) และ(ชื่อเพื่อน) พูดไปเรื่อยๆ จนรับรู้สัมผัสการเต้นของชีพจรอย่างผ่อนคลาย คือไม่เต้นเร็วหรือช้าเกินไป และถ้าผู้รับบริการ ยังคงจมอยู่กับความคิดในอดีต จะใช้กิจกรรม Semi- structure Activity ผ่านการประเมินทักษะจิตสังคม(หัวข้อ 5.3.3การประยุกต์) ประเมินผู้รับบริการเพื่อแยกแยะปัญหาชีวิต และรับฟังผู้รับบริการ ให้กล้าคิด และชี้นำให้สามารถแก้ไขปัญหาด้วยตนเอง เน้นการแสดงออกแห่งตน(Self-expression) ผ่านกิจกรรมการวาดภาพที่มีแก่นเรื่อง(Thematic drawing) เพื่อทราบแนวทางการประเมินในการใช้สื่อความหมายแบบอวัจนภาษา(Non-verbal communication) วิธีการประเมินเริ่มจาก 1. แนะนำตัวและถามชื่อนามสกุลผู้รับบริการด้วยวาจาสุภาพ ผู้บำบัดนั่งเยื้องออกมาด้านซ้ายหรือขวาเล็กน้อย เพื่อลดความตึงเครียดของผู้รับบริการ 2. ผู้ประเมินวางกระดาษ A4 พร้อมดินสอ แปลให้ผู้รับบริการ ใช้ดินสอวาดภาพสิ่งที่ประทับใจ เช่น คนที่ผู้อ่านรัก สัตว์เลี้ยงตัวโปรด 3. เมื่อผู้รับบริการหยุดว่า ให้ผู้ประเมินถามว่า เสร็จแล้วหรือถ้าใช่ให้ลงวันที่ชื่อและเวลาที่ใช้ในการวาดรูป ถ้าไม่ใช่ก็ให้วาดต่อไป 4. ขอให้ผู้รับบริการ เล่าเกี่ยวกับภาพที่ว่าคืออะไร อยู่ที่ไหน ในช่วงเวลาใด กำลังทำอะไรกับใคร ภาพนี้ทำให้คุณคิดถึงอะไร5. ผู้ประเมินขออนุญาตผู้รับบริการบันทึกคำสำคัญ หลังจากนั้นประเมินกระบวนความคิด การรับรู้คำพูด คือเราภาพรวมว่าคิดถึงอะไรมากกว่าระหว่างตนเองหรือผู้อื่น สะท้อนปัญหาชีวิตถ้าผู้รับบริการไม่ชอบการวาดภาพคือประเมินทักษะจิตสังคมเน้นการแสดงออกแห่งตนเปลี่ยนเป็นการปั้นดินอย่างอิสระเพื่อฝึกผู้รับบริการเป็นนักสังเกตอ่านใจ 1 ผู้รับบริการวางก้อนดิน 10 นิ้วตรงหน้าผู้รับบริการให้ปั้นอะไรก็ได้ที่อยากบ้าน เมื่อผู้รับบริการทำท่าหยุดบ้านให้ถามว่าเสร็จแล้วหรือถ้าใช่ก็ให้จดบันทึกเวลาในการปั้นถ้าไม่ใช่ก็ให้ปั้นต่อ 2 ผู้ประเมิน ขอให้ผู้ปั้นช่วยบอกว่าปั้นเกี่ยวกับอะไรมีความหมายกับชีวิตอย่างไร ขณะกำลังปั้นคิดถึงอะไรอยู่ พอใจในผลงานไหม เกิดการเรียนรู้อะไรในการปั้นครั้งนี้ 3.ประเมินทักษะจิตสังคมขณะปั้น สังเกตพฤติกรรมตามการตรวจสภาพจิต Mental status examination ได้แก่ไม่สบตา/จ้องเขม็ง/สายตาหลุกหลิก/, ให้ความร่วมมือเป็นมิตร/ไม่สนใจเพิกเฉย/มุ่งร้ายสีหน้ากังวลบึ้งตึง, เบื่อหน่าย/ยิ้มแย้ม/จดจ่อพอใจ, แต่งกายเรียบร้อยสะอาด/สุขอนามัยไม่ดีมีกลิ่นตัว 4. วิเคราะห์ความสามารถขณะปั้นดิน ได้แก่ ใช้เวลาเหมาะสมดี/นานเกินไป/เร็วเกินไป, เริ่มต้นทำทันที/ลังเลนานก่อนทำ, พูดอธิบายเหมาะสม/ย้ำคิดวนไปมาเรื่องตัวเอง/คิดลบเรื่องตัวเอง/คิดลบเรื่องผู้อื่น/หมกมุ่นในอดีต/ครุ่นคิดคาดหวังในอนาคต/ไม่ให้คุณค่ากับตัวเอง/ไม่รู้จักตัวเอง 6.วิเคราะห์ผลงานหลังปั้นดินแลกเปลี่ยนเรียนรู้แบบคำถามปลายเปิด(อะไร เพราะอะไร อย่างไร) พร้อมชื่นชมผลงานของผู้รับบริการ
Assignment 10% ศรุตา ฟุ้งสิริรัตน์ (6223014)
ผู้รับบริการ : Generalized anxiety disorder (GDA) ผู้ป่วยมีความวิตกกังวลเกี่ยวกับการเรียน การงาน การเงิน การเข้าสังคม หรือการแต่งงาน โดยวิตกกังวลนาน 6 เดือนขึ้นไป ควบคุมความกังวลเกินเหตุได้ยากลำบาก ขาดสมาธิ เหนื่อยล้า และหงุดหงิดง่าย ปวดเมื่อยตึงกล้ามเนื้อ หลับยาก หลับๆตื่นๆ หลับไม่เต็มอิ่ม ซึ่งไม่ได้เกิดจากการใช้สารเสพติด โรคทางจิตเวชอื่น หรือสาเหตุจากทางกาย
Semi-structured Activity : กิจกรรมอ้างอิงจากบทที่1 หัวข้อ 1.3 จิตสามัญ1.กิจกรรมทบทวนจิตสามัญ โดยเริ่มจากให้ผู้รับบริการยืนหลับตา ใช้มือสัมผัสฟังเสียงหัวใจเต้น เมื่อรู้สึกนิ่งแล้วให้ตอบคําถามว่า “เกิดมาทําไม” จากน้ันนํามือออกแต่ยังคงหลับตาอยู่ แล้วเดินก้าวต่อไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ทบทวนจิตสามัญเพื่อตอบคําถามว่า “กําลังทําอะไรเพื่อใคร” โดยผู้ที่มีความเครียดสูง วิตกกังวล จะคิดลบและตอบเป็นคําพูดยาวๆ มีการหายใจตื้นเร็ว คิ้วขมวด กระพริบตาถี่ หน้าซีด เหงื่อออก ไร้รอยยิ้ม และเดินหลังคร่อม 2.กิจกรรมวางแผนชีวิต โดยตอบคำถามว่า “อีก 15 ปีข้างหน้าจะวางแผนการใช้ชีวิตอย่างไรให้แตกต่าง นอกกรอบ และมีความดีงาม” ใช้เวลา 15 นาทีในการเขียนคําตอบบนกระดาษ A4 โดยสามารถสังเกตผู้รับบริการได้ว่าร่างกายยังคงมีความเครียดและวิตกกังวลสูงเมื่อใช้ความคิดเยอะ ใช้ชีวิตแบบซ้ำซากจําเจ รู้สึกอึดอัด และคิดไม่ออกในการตอบคําถามได้ชัดเจน
การประเมินความสามารถของผู้รับบริการ : กิจกรรมที่กล่าวมาข้างต้นเป็นการประเมิน self-determination ประกอบด้วย self-control คือการควบคุมตัวเอง และ self-transcendence คือการก้าวข้ามตัวตนเดิม ว่ามีมากน้อยอย่างไรในการตัดสินใจทำสิ่งต่างๆด้วยตัวเอง และประเมินถึงสิ่งรบกวนที่ทำให้เกิดความไม่สมดุลในการทํากิจกรรมการดําเนินชีวิตต่างๆ โดยจะส่งผลกระทบต่อกระบวนการทางจิต หรือทําให้ร่างกายเกิดความตึงเครียด ปวดล้าเมื่อยตึงกล้ามเนื้อ
Assignment 10% นางสาวสรัลพร กันภัย 6223030ผู้ป่วยเพศหญิง เเม่เลี้ยงเดี่ยวมีภาวะซึมเศร้า จากบ้านเกิดมาทำงานในกรุงเทพ โดนหัวหน้างานที่อายุไล่เลี่ยกันตำหนิด้วยถ้อยคำหยาบคายเสียงดังต่อหน้าคนอื่นบ่อยครั้ง กดดันตัวเองเนื่องจากสอบเลื่อนตำเเหน่งไม่ได้หลายครั้ง มีการวิตกกังวล ร้องไห้ติดต่อกันหลายวันหลังจากกลับจากที่ทำงาน เบื่ออาหาร ไม่อยากทำอะไร หงุดหงิดง่าย นอนไม่หลับ หลับไม่เต็มตื่น อยากลาออก มีความกังวลว่าจะควบคุมตัวเองไม่ได้ขณะที่โดนตำหนิอย่างรุนแรง Semi-structured activity : การฝึกจัดการความล้าในชีวิตของตนเองด้วยจิตสามัญอย่างเข้มแข็ง ร่าเริง เมตตา [อ้างอิงจากข้อ1.3.3]ก่อให้เกิดความสมดุลของการทําางาน ด้านจิตกายใจ ซึ่งจะยืนหลับตาใช้มือสัมผัสรับฟังเสียงหัวใจเต้น เมื่อรู้สึกนิ่งก็ตอบคําาถามว่า “เกิดมาทําไม” จากน้ันนําามือออกจากการสัมผัสหัวใจ หลับตา แล้วเดินก้าวต่อไปข้างหน้าหนึ่งก้าว โดยทบทวนจิตสามัญเพื่อตอบคําาถามท่ีว่า “กําาลังทําอะไรเพื่อใคร” พบว่า ผู้ที่มีความเครียดสูงจะคิดลบและตอบเป็นคําาพูดยาว มีการหายใจเต้นเร็ว คิ้วขมวด กระพรอบตาถี่ หน้าซีด เหงื่อออก ไร้รอยยิ้ม และเมื่อให้ลืมตาตอบคำถามที่ว่า “อีก 15 ปีข้างหน้า จะวางเเผนการใช้ชีวิตอย่างไรให้เเตกต่าง นอกกรอบ เเละมีความดีงาม” โดยให้ใช้เวลา 15 นาทีในการเขียนคําตอบบนกระดาษ A4 เพื่อประเมินสืบค้นเเรงจูงใจภายในตัวตน (self motivation)
Assignment 10% จงรัก อังศุวิรุฬห์ 6223017ผู้รับบริการหญิงอายุ 35 ปี ปัจจุบันเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีโดยเป็นหัวหน้า ทำให้ต้องรับหน้าที่ในการดูเเลลูกน้องในทีม เเละรับความกดดันจากการทำงานที่ต้องอาศัยความรอบคอบ ด้วยนิสัยที่เป็นคนเก็บตัวทำให้มักจะคิดมากกับทุกๆเรื่องที่เกิดขึ้นเพียงคนเดียว จนปัจจุบัน พบว่าตนเองมีภาวะซึมเศร้า(MDD) มีอาการเศร้าเป็นเวลามากกว่า 2 สัปดาห์ รู้สึกเบื่ออาหาร อ่อนเพลีย นอนหลับยากขึ้น เเละไม่มีสมาธิจนส่งผลต่อการทำงาน ให้ผู้รับบริการสำรวจเเละเคาะคลายอารมณ์ตนเอง(4.3) โดยให้ทบทวนความรู้สึกบริเวณศีรษะ อก และ ท้อง ว่ารู้สึกเเน่นบริเวณต่างๆหรือไม่ 1-10 ให้ระดับคะเเนนเท่าไหร่ จากนั้นเคาะเพื่อคลายอารมณ์ โดยเเน่นบริเวณศีรษะหมายถึงความกลัว กลางอกหมายถึงความเศร้า ท้องหมายถึงความโกรธ เมื่อสำรวจเเละเคาะคลายอารมณ์เเล้ว ทำให้ผู้รับบริการรู้เท่าทันอารมณ์ตนเองมากยิ่งขึ้น ต่อจากนั้นจึงทำประเมินโดยใช้ semistructure activity (5.3) โดยให้ผู้รับบริการวาดภาพสิ่งที่ประทับใจใส่กระดาษA4 เเละให้เล่าว่าภาพที่วาดนั้นคืออะไร เรื่องออะไร ภาพนี้ทำให้คิดถึงอะไร ประเมินกระบวนการคิด รับรู้ พูด เมื่อประเมินเรียบร้อย เราจะได้รู้จักผู้รับบริการมากขึ้น รวมถึงผู้รับบริการจะได้รู้จักตนเองมากขึ้น เเละร่วมกันวางเเผนการบำบัดต่อไป
Assignment 10% น.ส.วิดา ใสบริสุทธิ์ 6223002
ผู้รับบริการ : ภาวะซึมเศร้า Social phobia ลักษณะคือ หลีกเลี่ยง/ฝืนด้วยความกลัว (1.กลัวจะแสดงความกังวลออกไปจนถูกประเมินคิดลบ 2.กลัวในขณะสนทนา/พบปะคนไม่คุ้นเคย/พูดต่อหน้ากลุ่มคน/กินอาหารร่วมกับคนอื่นตั้งแต่หนึ่ง สถานการณ์ขึ้นไป)
Semi-structured Activity : กิจกรรมติดกระดาษ [อ้างอิงจาก 6.3.3 การประยุกต์ หน้า98] เพื่อทําการประเมินระดับความสามารถทางสังคมในกระบวนการกลุ่มพลวัติ และเกิดการหยั่งรู้สร้างสัมพันธภาพกับผู้อื่น
ขั้นตอนการทำกิจกรรม : 1. ผู้ประเมินเตรียมกระดาษสีต่างๆ สําหรับเป็นพื้นขนาด 12x18 นิ้ว, กาว, กรรไกร, และนิตยสารหลายเล่ม 2.บอกผู้รับบริการให้เลือกกระดาษสีที่ทำเป็นพื้น 1 แผ่น ให้เลือกภาพในนิตยสารตามต้องการแล้วใช้วิธีการฉีก หรือ การตัดภาพ ติดลงบนกระดาษสีที่เลือกไว้ 3.เมื่อผู้รับ บริการหยุดทําก็ให้ถามว่า “เสร็จแล้วหรือ” ถ้าใช่ ให้ผู้รับบริการลงชื่อ วันที่ และ ชื่อภาพไว้ด้านหลังกระดาษสี ถ้าไม่ใช่ ก็ให้ทําาต่อไปจนเสร็จ4.ผู้ประเมินให้ผู้รับบริการเล่าเรื่องเกี่ยวกับภาพที่ได้ และควรถามในส่วนที่ว่า “สิ่งของในภาพหมายถึงอะไร ทำไมถึงเลือกภาพนี้ รู้สึกอย่างไรต่อภาพที่ทำนี้ รู้สึกว่ากิจกรรมที่ให้นี้เป็นอย่างไร มีประโยชน์อย่างไรบ้าง”[การประเมิน] ประเมินความสามารถขณะทำกิจกรรม ได้แก่ ความตั้งใจ ความทรงจํา ความคิดรวบยอด ความ รับผิดชอบ ความประณีตผลงาน ความสมดุลในการจัดภาพ ความเหมาะสมในการตั้งชื่อภาพ การรับรู้เกี่ยวกับตนเอง การแสดงออกทางอารมณ์ การสื่อสารภาษากาย-พูด การวางแผนจัดลําดับภาพ การทำงานอย่างอิสระ/ขอความช่วยเหลือการรักษาสิทธ์ิ แสดงความต้องการ การตัดสินใจลงมือทําทันที/ลังเลสงสัย/ใช้เวลาคิดนาน ขณะเลือกกระดาษสี การใช้วัสดุอุปรณ์และการปรับตัวเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ (การสังเกตจำนวนภาพที่ตัด การใช้ตัวหนังสือ การมีโครงกรอบ และการรับฟังเสียงสะท้อนความรู้สึกจากสีที่ใช้กับการเล่าเรื่องที่เชื่อมโยงประสบการณ์ชีวิต)* ประเมินความสามารถทางสังคมของผู้รับบริการในการสร้างสัมพันธภาพกับผู้อื่นว่าอยู่ในระดับใด : ได้แก่ Parallel group, Porject group, Egocentric cooperative group, Cooperative group หรือ Mature group- ประเมิน Positive symptoms: จากการสังเกตพฤติกรรมของผู้รับบริการขณะทำกิจกรรม เช่น Disorganized speech: สังเกตผู้รับบริการขณะสื่อสารกับเพื่อนในกลุ่ม ว่ามีลักษณะของการพูดเป็นอย่างไร มีการพูดไม่รู้เรื่อง พูดไม่ต่อเนื่อง หรือพูดไม่ค่อยเข้าใจหรือไม่, Delusion: ประเมินจากการเล่าเรื่องเกี่ยวกับภาพที่ผู้รับบริการทำ ว่ามีเรื่องราวที่มาจากเนื้อหาความคิดที่ผิดปกติหรือ มีการหลงผิดในเรื่องใดหรือไม่ เป็นต้น- ประเมิน Negative symptoms: สังเกตว่ามีพฤติกรรม เฉยเมย พูดน้อย ไม่มีเจตจำนง ภาวะสิ้นยินดี หรือไม่เข้าสังคมหรือไม่ ตลอดการทำกิจกรรมตัดกระดาษ