มหาวิทยาลัยมหิดลได้รับการจัดอันดับต่ำกว่าความเป็นจริง เพราะการจัดการ visibility ยังไม่ดี โดยเฉพาะเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยมหิดลด้อยกว่าของมหาวิทยาลัยอื่นมาก

          เมื่อวันที่ ๑๘  ธันวาคม ๔๙   สภามหาวิทยาลัยมหิดลนำเรื่องการจัดลำดับมหาวิทยาลัยโลกเข้าเป็นวาระแจ้งเพื่อทราบ  ตามเอกสารต่อไปนี้

          ๑. เอกสารสรุปนำเสนอวาระ
          ๒. The Times Higher Education Supplement
          ๓. QS Rank ๒๐๑-๕๔๒

          วัตถุประสงค์ของการนำเสนอ ก็เพื่อกระตุ้นให้มีการจัดการด้าน visibility ของมหาวิทยาลัยมหิดลในสังคมโลก ให้ดีกว่านี้   กรรมการสภาผู้ทรงคุณวุฒิอย่าง  ศ.นพ.ประเวศ   วะสี   กล่าวอย่างชัดเจนว่า   มหาวิทยาลัยมหิดลได้รับการจัดอันดับต่ำกว่าความเป็นจริง   เพราะการจัดการ visibility ยังไม่ดี   โดยเฉพาะเว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยมหิดลด้อยกว่าของมหาวิทยาลัยอื่นมาก

          มีการตั้งคำถามว่า   มหาวิทยาลัยมหิดลสนใจการได้อันดับต้นๆ ไปทำไม   คำตอบคือ  เพื่อเป็นพื้นฐานด้านชื่อเสียง  สำหรับเป็นทุนทางสังคมในการดึงดูดอาจารย์เก่งๆ   นักศึกษาเก่งๆ  มาทำงานและศึกษาใน ม.มหิดล    และการเป็นมหาวิทยาลัยวิจัย ต้องดึงอาจารย์-นักศึกษาจากทั่วโลก   ไม่ใช่แค่ในประเทศไทย

          ที่จริงวิธีการปรับปรุงเพื่อให้ได้อันดับต้นๆ มีหลักๆ อยู่ ๒ เรื่องเท่านั้น  คือ (๑) พัฒนาผลงานให้มีคุณภาพสูง   (๒)สื่อสารผลสำเร็จต่อสังคมโลกอย่างเป็นระบบ   โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีการ search ทาง internet

          ผมมองว่าประเทศไทยต้องไม่ใช่ปล่อยให้แต่ละมหาวิทยาลัยตะเกียกตะกายเอาเอง   หน่วยงานที่มีหน้าที่บริหารจัดการระบบอุดมศึกษาของประเทศต้องเข้ามาจัดการระบบ   เพื่อส่งเสริมให้มหาวิทยาลัยเด่นๆ ในประเทศไทยไต่อันดับที่ดีขึ้นไปอีก   ซึ่งเป้าหมายน่าจะได้แก่มหาวิทยาลัยที่ติดอันดับ ๑-๕๐๐ อยู่แล้ว   ได้แก่

                              จุฬา                    อันดับ          ๑๖๑
                              ธรรมศาสตร์         อันดับ          ๓๑๗
                              มหิดล                 อันดับ          ๓๒๒
                              เกษตรศาสตร์       อันดับ          ๔๐๔
                              เชียงใหม่              อันดับ          ๔๑๘
                              ขอนแก่น              อันดับ          ๔๗๕
                              สงขลานครินทร์     อันดับ          ๔๘๑

          สกอ. น่าจะเชิญผู้บริหารที่รับผิดชอบการจัดการเพื่อเพิ่ม international reputation ของมหาวิทยาลัย ๗  แห่งข้างบนเข้าประชุม   เพื่อร่วมกันหารือว่าจะช่วยกันสร้างชื่อเสียง (อันดับ) ในภาพรวมของประเทศได้อย่างไร   เราต้องวางแผนและจัดการเรื่องนี้ในระดับประเทศอย่างเป็นระบบ

          อย่างไรก็ตาม  ม.มหิดล ได้ร่วมมือกับบริษัท QS จัดประชุมแลกเปลี่ยนความเห็นเรื่องการจัดลำดับมหาวิทยาลัยโลก  ในวันที่ ๑๕  ม.ค. ๕๐   เวลา  ๑๓.๓๐ น. ที่วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยมหิดล  ศาลายา

วิจารณ์   พานิช
๑๙  ธ.ค.  ๔๙