"ถ้าหากถามถึงการดำเนินชีวตของแต่ละคนผมเชื้อว่า แต่ละคนมี Steps ในการเดินเนินชีวิตต่างกัน ใช่ไหมครับ"

นั้นแหละครับ แต่ละคนย่อมเลือกเส้นทางการเดินทางที่ต่างกัน ถึงแม้บางครั้งจุดหมายและปายทางที่เหมือนกันแต่ก็มีเส้นทางที่จะไปถึงยังจุดหมายหลากหลายเส้นทางเสมอ บางคนดีหน่อย มีต้นทุนเยอะก็อาจจะเนรมิตร เส้นทางที่มันสวยหรูได้ง่าย แต่ก็อย่างว่าแหละครับ หลายคนต้าทุนที่ได้มาไม่เท่ากัน ไม่ว่าจะเป็น เงินทอง โชคลาภ วาสนา แต่ละคนมีไม่เท่ากัน (จะมาสอนมูเรื่องโชคลาภ^^) ดังนั้นการดำเนินชีวิตนั้นจะก้าวกระโดดไม่ได้ เหมือนผมจะเคยเขียนลงในบันทึกที่ผ่าน ๆ มาเกี่ยวกับการก้าวขึ้นบันไดทีละ ๕ ขั้น มักจะไม่มั่นคง ใช่ไหมครับ ชีวิตต้องดำเนิน ไปตาม Steps ทุกสิ่งอย่างจะได้ดั่งใจนั้นมันยากเหลือเกินว่าไหม แต่ผมเชื่อว่าหลายคนก็พยายามให้ไปถึงให้ได้ (พูดมาตั้งแต่เช้ายังไม่เข้าหัวข้อ) ผมก็เช่นกันจุดเปลี่ยนในชีวิต ที่มักจะปกคลุ่มด้วยสีเทาดำของผมนั้น ทำให้ผมต้อผันตัวมาทำอาชีพครู เพื่อสานฝันให้คนที่บ้าน จากเมื่อก่อนที่ไม่เคยคิดอยากจะเป็นครูเลย เพราะคิดว่าด้วยนิสัยตัวเองไม่น่าจะเหมาะเป็นครู ด้วยความที่ชอบตื่นสาย เพราะครูต้องตื่นเช้า ด้วยความที่รักสนุกชอบเที่ยวชอบเดินทางมากกว่า เลยลองหันไปมองอาชี พนักงานต้องรับบนสายการบิน เพื่อที่จะได้เติมความฝันตัวเองในเรื่องการอยากทำงานไปด้วย ได้เที่ยวด้วย แต่นั้นแหละ ฝันก็เป็นแค่ฝัน เพราะไม่ลงมือทำ ฮ่าๆๆๆ พอเป็นครูมาสักพัก ๕ ปี ก็รู็สึกว่าทุกครั้ง ที่เด็ดบอกว่า ครูครับผมชอบเรียนกับครูครับ ครูคะ หนูอยากเรียนกับครู มันทำให้หัวใจเราพองโตเสมอ และทุกครั้งที่เด็กจบไปแต่ละรุ่น ก็มักจะกลับมาเยียมเยือนเรา เสมอนั้นมันยิ่งทำให้เรารู้สึกถึงคุณค่าของอาชีพนี้ ดังนั้นจุดเปลี่ยที่ว่าคือการเปลี่ยนความคิดของตัวผมเอง นี่แหละ