สวัสดีค่ะ เจอกันอีกแล้ว สัปดาห์นี้มาจะมาเล่าถึงเหตุการณ์ที่ทุกคนไม่มีใครคาดคิดมาก่อน เรื่องที่ทุกคนไม่อยากจะพบเจอ นั่นคือเรื่องของการสูญเสียคนที่เรารัก คนรอบข้าง หรือแม้กระทั้งคนรู้จัก เพื่อนร่วมโลก เพื่อนมนุษย์ที่อยู่ร่วมกันในโลกใบนี้ ทุกคนคงไม่มีใครชอบการสูญเสียใช่ไหมคะ? ดิฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น เพราะในชีวิตนี้ได้สูญเสียคนใกล้ตัว ญาติพี่น้องมาแล้วรู้สึกได้เลยว่า การสูญเสียแต่ละครั้งเป็นอย่างไร ความตายนั้นเรากำหนดไม่ได้จริงๆว่าจะมาถึงวันไหน เวลาไหน เราเลือกไม่ได้เลยว่า ขอทำสิ่งนี้ สิ่งนั้นก่อนได้ไหมแล้วค่อยเอาชีวิตเราไป ไม่มีใครบอกได้เลย เพราะฉะนั้นเราควรย้อนมองตัวเองว่าถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆ แล้วเราจะทำยังไง 

      ก่อนอื่นเลยถ้าพรุ่งนี้ นางสาวโสภิดา ทองศรีจะไม่อยู่บนโลกใบนี้แล้ว สิ่งแรกที่จะทำคือกราบเท้าพ่อและแม่ ย่า ที่เลี้ยงดูเรามาตั้งแต่เด็กแต่ตอนนี้เราโตแล้วเรากลับไม่ค่อยได้โทรกลับไปหา ไม่ค่อยได้คุยกับท่านเลย ขอกลับไปกอดท่านสักครั้งก่อนจากไป กราบขอโทษพ่อและแม่ถึงแม้ว่าลูกอาจจะไม่ใช่คนดีมาก ลูกอาจจะเกเร กิน เที่ยว ตอนเรียนตั้งแต่มัธยมแม่ส่งให้เรียนพิเศษมาตลอดเพราะให้ลูกสอบติดโรงเรียนดีๆ อยากให้ลูกมีอนาคตที่ดี แต่ลูกกลับเอาเวลาเรียนหนังสือไปเที่ยวเล่น ไม่สนใจการเรียน สมัยมหาวิทยาลัยลูกก็เที่ยว กิน ดื่ม กับเพื่อนๆ เสมอ บางครั้งก็โกหกแม่บ้างเพื่อที่จะได้ไปเที่ยวกับบเพื่อน กลับบ้านดึก ทำให้พ่อแม่เป็นห่วง อยากกราบท่านสารภาพกับท่านกับหลายๆ สิ่งที่เคยทำมา อยากให้พ่อและแม่อโหสิให้ อยากพาพวกท่านไปเที่ยวทะเล ทานข้าวด้วยกัน ถ่ายรูป พูดคุยกันอย่างมีความสุข อยากพาไปทุกๆทีที่ท่านอยากไป อยากนอนกอด อยากบอกพวกท่านว่าเรารักพวกท่านมากแค่ไหน อยากเห็นพวกท่านมีความสุข อยากใช้ทุกวินาทีที่เหลืออยู่อยู่กับพ่อและแม่และพี่ชาย อยากขอพรถ้าชาติหน้ามีจริงขอให้ได้เกิดมาเป็นครอบครัวเดียวกันอีก 

      สิ่งต่อไปคืออยากไปเจอเพื่อนๆ ที่สนิทอยากกอดพวกนั้น แล้วบอกว่า ที่ผ่านมาถ้าได้ล่วงเกินอะไรไปอยากขอโทษอยากให้เพื่อนยกโทษและอโหสิให้ อยากขอโทษและให้อภัยกับทุกคนที่ผ่านเขามาในชีวิตทั้งดีบ้างไม่ดีบ้าง ถ้าดีชาติหน้าฉันใดก็ขอให้กลับมาพบเจอกันอีกส่วนคนที่ไม่ดีก็ขอพบเจอเพียงชาตินี้ก็พอ อยากบอกคนรักที่ผ่านว่า ขออโหสิให้กับทุกคนสิ่งใดที่ได้ล่วงเกินหรือทำไม่ได้ต่อกันคิดซะว่าเมื่อเรามาพบมาเจอกันมารักกันแล้วสุดท้ายก็ต้องจากกันเป็นเรื่องธรรมดา อยากบอกกับคนรักปัจจุบันให้เค้าดูแลตัวเองดีๆ พรุ่งนี้จะไม่มีแล้วน่ะ คนที่คอยดูแลเอาใจใส่ ไม่มีแล้วน่ะคนที่คอยใส่ใจทุกๆเรื่อง ขอโทษที่ผ่านมาที่ทำตัวให้ต้องเครียด หนักใจ ปวดหัวและเสียความรู้สึกในหลายๆ เรื่องอยากให้ทำหน้าที่ของตัวเองต่อไปให้ดีที่สุดก็พอ อยากขอบคุณครูอาจารย์ที่สั่งสอนและขอโทษที่ได้เคยล่วงเกินท่านในหลายๆ เรื่องทั้งตั้งใจก็ดีไม่ได้ตั้งใจก็ดีให้อภัยแก่กัน สุดท้ายอยากให้ทุกคนที่อยู่ในชีวิตเพื่อนฝูง พี่น้อง ญาติสนิท เห็นการจากไปแบบสงบ ไม่เจ็บ ไม่ปวด และไม่มีอะไรติดค้างกันอีก 

        ขออโหสิต่อทุกอย่างบนโลกใบนี้