สวัสดีคุณปอย  วันนี้เรามาเขียนจดหมายถึงคุณนะ  เป็นสิ่งที่คุณได้พบเจอตลอดชีวิตใน 21 ปี มีทั้งเรื่องที่ดีและเรื่องที่เลวร้ายปะปนกันเป็นกำลังใจให้สู้เพื่อคนที่คนรักที่สุดที่เรียกว่า  "แม่"

เขียน ณ วันศุกร์  ที่ 02  เดือนสิงหาคม  พ.ศ.2562

       ในตลอดชีวิตที่ได้เกิดมาบนโลกนี้  21 ปี  คุณได้เจออะไรหลาย  ๆ อย่างทั้งที่เป็นสิ่งที่น่าจดจำและไม่น่าจดจำ   คุณเป็นคนที่มีการผ่านทดสอบชีวิตมากมาย  บางครั้งคุณอาจทำตัวไม่ดี  ทำตัวแย่  ทำอะไรผิดพลาดไปหลาย ๆ อย่าง  แต่นั้นก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คุณได้เรียนรู้การใช้ชีวิตของตนเองให้มากขึ้น  เรื่องเลวร้ายที่พบเจอจงเก็บเป็นประสบการณ์เป็นสิ่งที่ค่อยเตื่อนให้กับตัวเองว่าเราจะไม่ทำมันอีก  และจะต้องไม่เกิดขึ้นมาอีก  สิ่งที่ได้เรียนรู้ตลอดเวลาการใช้ชีวิตของคุณคงเป็นบทเรียนที่ทำให้คุณมีพลังที่จะทำให้ผ่านช่วงชีวิตต่าง ๆ ไปได้ด้วยดี

บทเรียนของชีวิต  

      ณ เวลานี้คุณควรทำหน้าที่ของคุณให้ดีที่สุด จงศึกษาเล่าเรียนให้จบ  เพื่อที่จะได้ให้คนที่คุณรักนั้นภาคภูมิใจและเป็นรางวัลที่ดีที่สุดเท่าที่คุณนั้นจะทำให้เขาได้  ถึงแม้มันจะเหนื่อย  จะท้อบ้างเป็นครั้งคราว จะเจอปัญหาหาต่าง ๆ ที่เข้าเกินจะแก้ไข  แต่ขอให้คุณนั้นพยามยาม  อดทน  สู้กับทุก ๆ สิ่ง  และผ่านพ้นมันไปให้ได้  

จงทำมันให้สำเร็จ 

       สุดท้ายนี้อยากให้คุณอดทนและพยายามทำตามความฝันของคนที่คุณรักนั้นให้ได้  และจงทำเป้าหมายที่คุณตั้งไว้ให้สำเร็จ  เพื่อสิ่งที่คุณนั้นต้องการบรรลุผล และมันเป็นความฝันสูงสุดที่คุณอยากมีมาตลอดเวลาทั้งชีวิตของตนเอง  คือการมีบ้านที่เป็นของคนเองแล้วอยู่กับคนที่คุณรัก และดูแลคนที่คนรักให้มีความสุขและสบาย   เมื่อเราไม่มีอย่างใครเขา เราจะต้องพยามมากขึ้นเป็น 2 เท่า  สู้ ๆ

เป้าหมายมีไว้พุ่งชน

สู้ต่อไปนะตัวเธอ

สมฤทัย

(นางสาวสมฤทัย  เติ๊กทอน)

02 / 08 / 2562