"ความผิดพลาดในวันนั้น...ทำให้มีวันนี้"

      เมื่ออยู่เงียบๆลองทบทวนตัวเองดู จะได้ยินหัวใจตัวเองบ่นว่า...ทำไมชีวิตมันถึงได้ยากอย่างนี้

                        แต่...ทุกวันนี้ฉันก็ยังเห็นตัวเองมีลมหายใจและก้าวเดินอยู่ตามปกติ


                 

      สวัสดีค่ะทุกคน ดิฉันเป็นนักศึกษาที่เรียนครู ตลอดระยะเวลาในการใช้ชีวิต 22 ปีแล้ว มีเรื่องราวมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตไม่ว่าจะดีหรือร้าย ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นประสบการณ์รสชาติของชีวิต ดิฉันเป็นคนที่ค่อนข้างจะอดทนต่อคำดูถูกอาจจะด้วยรูปแบบใด ดิฉันกอดทนดั่งคำที่ว่า"เปลี่ยนคำดูถูกเป็นแรงผลักดัน"ซึ่งเชื่อว่าหลายคนมีประสบการณ์การใช้ชีวิตแบบเดียวกันและแตกต่างกันแต่ในบทความเล่มนี้ดิฉันอยากสื่อความหมายถึงการก้าวที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบดอกไม้

ก้าวแรก...

      ดิฉันไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่า ดิฉันเป็นคนดี เป็นคนเก่ง ดิฉันเป็นแค่บุคคลธรรมดาคนหนึ่ง ที่มีความฝันเหมือนกับทุกคน ก่อนที่จะได้เข้ามาในรั้วการเป็นนักศึกษาครู ต้องคิดแล้วคิดอีก ด้วยคำพูดของคนอื่นอาจบั่นทอนต่อจิตใจ ทำให้ขาที่จะก้าวนั้นหมดกำลังทั้งแรงกายแรงใจ บวกกับวิถีความเป็นอยู่ที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบดอกไม้ อาจจะมีโอกาสน้อยกว่าคนอื่น แต่...ใครจะไปรู้ว่าผู้ที่คอยให้กำลังใจ คอยสนับสนุนในสิ่งที่ตัวเราอยากเป็นอยากทำ ผู้อยู่เบื้องหลังรอคอยความสำเร็จ นั่นคือ ครอบครัว เมื่อมีกำลังใจ คำดูถูกเหล่านั้นดิฉันคิดว่าเป็นแรงผลักดันทำให้ก้าวเข้ามาในรั้วแห่งความฝัน "เกือบพลาดไปแล้ว หากไม่มีแรงบันดาลใจจากครอบครัวในวันนั้น"

ก้าวต่อไป...

       ทุกคนมีก้าวแรกและก้าวต่อไป เพื่อวันข้างหน้า เหมือนดั่งดอกไม้ที่เปล่งบานอย่างสวยงามเพื่อให้คนมาชื่นชม...เมื่อดิฉันได้รับโอกาสนั้นแล้ว ไม่ปล่อยให้โอกาสเสียไป พยายามแม้หนทางนั้นจะยาก ก้าวต่อไป เพราะไม่ใช่เรื่องเล็กๆเลย สำหรับดิฉันแล้วเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่ ต้องคอยเจอผู้คนหลายรูปแบบ เจอกิจกรรมหลายอย่าง ไม่เพียงแค่เรียนอย่างเดียว เพราะการเรียนต้องควบคู่กับกิจกรรม ต้องพัฒนาตัวเองในหลายๆด้าน แต่บางครั้งชีวิตคนเราต้องหาความสุขให้กับตัวเอง และเรียนรู้ตัวเองมากขึ้น การออกเดินทางไปตามธรรมชาตินั้น คือสถานที่พักผ่อนสำหรับดิฉัน ที่ได้ชมวิวสวยๆบรรยากาศน่าชื่นชม เป็นสิ่งหนึ่งที่อยู่คู่กับดิฉัน คอยทำให้ผ่อนคลายจากปัญหาต่างๆ การอยู่กับธรรมชาติจะช่วยทำให้ความเศร้าหมองนั้นหายไป ชีวิตที่มีความสุขส่วนหนึ่งของดิฉันมาจากเพลงที่ไพเราะ คอยให้กำลังใจในยามที่หมดหนทาง ยังมีเพลงที่คอยย้ำเตือนให้ก้าวต่อไปเพื่อวันข้างหน้าที่ดีกว่าเดิม

ก้าวให้สุด...

       ทุกคนมีเป้าหมายในชีวิตเป็นของตัวเอง แล้วแต่เราจะกำหนดให้เป็นในแบบใด สำหรับดิฉันแล้ว เป้าหมายในชีวิตนั้น เมื่อมีโอกาสได้เรียนครูแล้ว แน่นอนว่าอยากเป็นบุคคลที่น่าเคารพของเด็กๆ และเป็นความภูมิใจของผู้ที่อยู่เบื้องหลังที่กำลังรอความสำเร็จของตัวเอง

                                   "แม้ว่าก้าวแรกของเราจะเป็นแบบไหน แต่ขอให้เราก้าวใหม่ที่ดีกว่าเดิม"