.....ดิฉันเป็นคนหนึ่งที่อยากจะพยายามแบ่งปันความสุขให้กับใครสักคนในทุก ๆ วัน ดิฉันไม่สามารถมอบความสุขให้กับทุกคนด้วยการกระทำ ไม่สามารถพูดถึงในเรื่องที่ดี ๆ แต่ดิฉันว่าการแบ่งปันเรื่องราวดี ๆ บางครั้งก็สามารถส่งไปถึงคนอ่านด้วยเช่นกัน.....

        สวัสดีค่ะทุกคน ขึ้นต้นเลยดิฉันเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่แปลกและไม่เหมือนใคร เชื่อได้เลยว่าไม่น่าจะมีใครที่เกิดมาแล้วแปลกไปกว่าดิฉันแน่นอน มาเริ่มต้นที่ครอบครัวของดิฉันกันเลย มีเรื่องแปลกอยู่เรื่องหนึ่งก็คือ ดิฉันเกิดมาในครอบครัวที่แปลกประหลาด(มากที่สุด) แปลกยังไงมาฟังเรื่องราวกันต่อเลยค่ะ ดิฉันเป็นคนเด็กผู้หญิงในครอบครัวที่มีชื่อเล่นประมาณสิบกว่าชื่อ ทุกคนว่าแปลกไหม พ่อเรียกอีกชื่อ แม่เรียกอีกอย่าง พี่ชายคนโตเรียกอีกชื่อ พี่ชายคนรองเรียกอีกอย่าง ยายเรียกชื่ออีกอย่างหนึ่ง คนข้างบ้านอีกชื่อหนึ่ง  เพื่อนกะเหรี่ยงในหมู่บ้านเรียกอีกชื่อหนึ่ง เพื่อนธรรมดาที่ไม่ใช่เผ่าเดียวกันก็เรียกชื่อดิฉันที่แตกต่างออกไป สรุปแล้วก็คือดิฉันไม่รู้ว่าชื่อเล่นที่แท้จริงของดิฉันคืออะไรนั่นเอง เพราะว่าทุกคนรอบตัวฉันเรียกชื่อดิฉันตามใจที่ตนเองชอบ ดิฉันไม่รู้ว่าชื่อเล่นของดิฉันมาจากไหนทุกคนถึงได้เรียกชื่อที่แตกต่างกันออกไปโดยสิ้นเชิง แต่ไม่ว่าทุกคนจะเรียกชื่อยังไงดิฉันก็หันไปหาพวกเขาแบบไม่ทันตั้งตัวแล้วก็หันไปให้ทุกคนทุกครั้งซึ่งนั่นเป็นเรื่องแรกที่แปลกประหลาดกว่าคนอื่นและเป็นเรื่องจริง ๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิตของดิฉัน 

"อย่างที่ทุกคนเห็น ดิฉันเกิดมาแปลกประหลาดตัังแต่หน้าตาแล้ว ถ้าจะมีเรื่องราวที่แปลก ๆ ที่เกิดขึ้นอีกในชีวิตของเธอคงเป็นเรื่องปกติสำหรับดิฉัน"

        

        อย่างที่ทุกคนรู้การพูดด้วยถ้อยคำที่รุนแรงบ้าง หยาบคายบ้าง ไม่เพราะบ้าง ในโลกของเป็นโซเชียลเน็ตเวิร์คเรื่องปกติสำหรับคนอื่นและดิฉันก็มองคนอื่นโพสต์แล้วดิฉันไม่ได้รู้สึกเคืองหรือไม่ชอบแต่อย่างใด ดิฉันก็มองว่ามันเป็นเรื่องปกติ ดิฉันไม่ได้สนใจอะไรเลย คนอื่นจะโพสต์จะว่าหรือจำทำอะไรไม่ได้รู้สึกอะไรเลย แต่ไม่ใช่กับตนเอง สำหรับดิฉันแล้วเรื่องที่ประหลาดอีกเรื่อง แปลกยังไงก็คือดิฉันเป็นคนหนึ่งที่ไม่เคยโพสต์ข้อความที่หยาบคาย คำพูดที่แรงๆ คำพูดพ่อขุนรามคำแหง ดิฉันไม่ชอบให้ตนเองโพสต์แบบนั้น ดิฉันเคยอยู่ในอารมณ์ที่โกรธมากและเคยลองพิมพ์คำพูดที่แรง ๆ และค่อนข้างไม่เพราะ แต่ดิฉันไม่ได้โพสต์ออกไปสักครั้ง ดิฉันรู้สึกไม่ดีต่อตนเองมากเวลาที่ตนเองกำลังจะโพสต์ว่าคนอื่น ดิฉันไม่เคยชอบตนเองเลยสักครั้ง เวลาที่กำลังอยู่ ณ จุด ๆ นั้น  ดิฉันมองตัวเองแล้วรู้สึกไม่ดีต่อตนเองมาก ๆ แล้วก็รูสึกว่านั่นเป็นสิ่งที่ดิฉันกำลังจะนั่นเลยทำให้ดิฉันลบคืนและไม่เคยโพสต์ออกไปเลยสักครั้ง อย่างที่ทุกคนรู้ดิฉันไม่ใช่คนที่เรียบร้อย พูดจาไพเราะตลอดเวลานั่นไม่ใช่ดิฉันเลย แต่ถ้าหากพูดถึงในเรื่องของการโพสต์ข้อความลงในโซเชียลเน็ตเวิร์คดิฉันเป็นแบบนี้ทุกครั้งซึ่งดิฉันไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้เพราะอะไร แต่ที่รู้ดิฉันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่จำความได้แล้ว

"นี่คือตัวอย่างของอารมณ์เวลาที่ดิฉันอยู่ ณจุด ๆ นั้น นั่นแหละทำให้ดิฉันนั่งมองดูตัวเองแล้วไม่เคยชอบเลยจริงๆนั่นไม่ใช่ตัวตนของดิฉัน! HA HA"



        สำหรับคนอื่นแล้วการดื่มน้ำอัดลมเป็นเรื่องปกติ ดิฉันมองดูคนอื่นดื่มเข้าไปอย่างเอร็ดอร่อยเอามาก ๆ ดิฉันเคยถามคนอื่นแล้วว่าการดื่มน้ำอัดลมมันมีความรู้สึกอย่างไร เขาตอบกลับมาว่า เวลาที่ดื่มน้ำอัดลมมันอร่อยมาก หวานและสดชื่นแต่สำหรับดิฉันแล้วน้ำอัดลมเป็นอีกอย่างในชีวิตที่ดิฉันไม่ชอบเอามากถึงว่ากับเกลียดเลยก็ว่าได้ ดิฉันไม่เคยชอบเลยเวลาที่มองดูน้ำที่มีฟองอากาศกำลังพุ่งขึ้นมา ตั้งแต่เด็กๆแม่ของดิฉันเคยให้ดิฉันกินน้ำโค้ก ความรู้สึกในตอนที่ดื่มน้ำโค้ก ดิฉันรู้สึกว่าเหมือนมีน้ำเดือด ๆ กำลังอยู่ในคอของดิฉัน มันกำลังกัดลิ้นของดิฉัน ลิ้นและเหงือกของดิฉันเหมือนกำลังจะถูกกัดกินจนไม่เหลือ หลังจากที่น้ำไหลเขาลงไปในคอแล้ว ดิฉันรู้สึกไม่สบายคอเลยดิฉันว่าน้ำเปล่ายังอร่อยกว่าเยอะ ดิฉันเคยสงสัยว่าน้ำโค้กอาจจะเป็นเครื่องดื่มชนิดเดียวก็ได้ที่ดิฉันไม่ชอบ ดิฉันเลยลยลองดื่มอย่างอื่นที่เป็นยี่ห้ออื่นปรากฎว่าดิฉันไม่ชอบเลยทุกชนิดที่เติมน้ำอัดลมเข้าไปและส่งมาจนถึงปัจจุบันนั่นทำให้ดิฉันไม่เคยดื่มน้ำทุกชนิดเลยที่เติมน้ำอัดลม 

"ไม่ชอบตั้งแต่เด็กแล้ว ไม่เส้แสร้งเหมือนในรูป  นี่คือเรื่องจริงไม่ใช่การแสดง วัยใสใส Bye Bye"

 

.....ดิฉันเป็นคนหนึ่งที่อยากจะพยายามแบ่งปันความสุขให้กับใครสักคนในทุก ๆ วัน ดิฉันไม่สามารถมอบความสุขให้กับทุกคนด้วยการกระทำ ไม่สามารถพูดถึงในเรื่องที่ดี ๆ แต่ดิฉันว่าการแบ่งปันเรื่องราวดี ๆ บางครั้งก็สามารถส่งไปถึงคนอ่านด้วยเช่นกัน.....