สวัสดีค่ะ ดิฉันนางสาวอินทิรา กระจายสัญจร นักศึกษาสาขาการประถมศึกษา ชั้นปีที่ 4 ดิฉันจะมาพูดถึงเรื่องราวที่น่าประทับใจของการเป็นนักศึกษาวิชาชีพครู ดิฉันมีโอกาสได้ไปสังเกตการเรียนการสอนครั้งตอนเรียนอยู่ ปี 3 เทอม 2 ที่โรงเรียนไทยรัฐ 33 ดิฉันรู้สึกประทับใจและเกิดความผูกพันกับโรงเรียนนี้มาก บุคลากรทุกคนในโรงเรียนใจดี คอยให้คำแนะนำคำปรึกษาให้กับพวกเรา เด็ก ๆ ทุกคนมราโรงเรียนน่ารัก รอยยิ้มของเด็ก ๆ ทำให้ดิฉันมีความสุขและเกิดความรักในสายวิชาชีพครูมากยิ่งขึ้น ตั้งแต่วันแรกของการได้เข้ามาในโรงเรียนไทยรัฐ 33 ตลอดจนวันสุดท้ายของการมาสังเกตการเรียนการสอนที่โรงเรียนแห่งนี้ ทำให้ดิฉันเกิดความรู้สึกมากมายในพร้อม ๆ กัน ทั้งรู้สึกดีใจที่การสังเกตการสอนผ่านพ้นไปอย่างราบรื่น และทั้งรู้สึกใจหาย รู้สึกเศร้าที่ต้องกลับไปทำหน้าที่ของตนเองต่อ จะไม่ได้เจอกับเด็กๆแล้ว ความรู้สึกเหล่านี้เกิดขึ้นในพร้อม ๆ กัน นี่สินะที่เรียกว่าความผูกพัน ทุกสิ่งทุกอย่างมีพบก็ย้อมมีจากเป็นธรรมดาแต่เมื่อถึงเวลาเราก็จะมาประจบพบเจอกันอีก ฉันเชื่อเช่นนั้น แต่ฉันได้เพียงแต่คิดเช่นนั้น วันสุดท้ายของการมาโรงเรียนพร้อมกับเด็กๆ ดิฉันซื้อขนมปีีบ น้ำอัดลมและแจกดินสอให้เด็ก ๆ ชั้น ป.4/2 คนละแท่ง ถึงจะมีมูลค่าไม่แพงไม่หรูหราแต่ดิฉันก็มอบให้ด้วยใจ ดิฉันอยากใช้เวลาของวันสุดท้ายที่อยู่กับเด็ก ๆ ให้นานที่สุด ดิฉันจึงถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึกร่วมกับเด็ก ๆ นักเรียน ครูพี่เลี้ยงที่คอยให้คำแนะนำตลอดมา พวกเราทุก ๆ คนต่างมีรอยยิ้มแต่ในใจลึก ๆ ช่างเศร้าเหลือเกิน เด็ก ๆ นักเรียนทุกคนต่างเข้ามาโหมกอดดิฉันด้วยความรักที่ใสซื่อ บริสุทธิ์ แต่ถึงแม้เราจะต้องห่างไกลกันแต่สมัยนี้เป็นโลกแห่งเทคโนโลยี ดิฉันและนักเรียนจึงได้ขอเฟส ขอเบอร์โทรศัพท์ไว้เพื่อที่จะติดต่อสื่อสารพูดคุยกัน วันนี้นัดเรียนหญิงสี่คนมาที่ห้องพักของดิฉัน เราพุดคุยกันแบบเป็นกันเองและนกเรียนก็เข้ามากอดดิฉันอีกครั้ง นักเรียนหญิงอีกคนดิฉันสังเกตุเห็นในตาเขาแดง ๆ เหมือนจะร้องไห้ดิฉันก็ปลอบด้วนความเอ็นดูแล้วก็เปลี่ยนเรื่องคุยกันเพื่อให้ความเศร้าหายไป กริง ๆ ๆ !!! กริ๊งดังขึ้น เป็นสัญญาณให้นักเรียนไปเข้าแถวเลิกเรียนกลับบ้าน วันนี้ดิฉันได้มีโอกาสส่งนักเรียนเลิกแถวกลับบ้านแล้วก็เป็นการล่ำลากัน แต่ถึงยังไงดิฉันก็รัก ผูกพัน คิดถึงทุกคนเสมอ

           สุดท้านนี้ดิฉันก็ต้องขอขอบพระคุณทางโรงเรียนไทยรัฐ 33 ที่มอบโอกาสให้ดิฉันได้มาสังเกตการเรียนการสอนตลอดระยะเวลา 1 สัปดาห์ และขอขอบพระคุณท่านผู้อำนวยการโรงเรียน คณะครูทุกท่าน แม่ครัว พ่อครัว และรัดเรียนที่น่ารักทุกคน ที่คอยดูแลชี้แนะ แนะนำอะไรหลาย ๆ สิ่ง ให้กับดิฉัน ทุกอย่างล้วนเป็นสิ่งที่ดีและขึ้นอยู่กับเราที่จะนำไปปรับใช้อย่างไร และดิฉันเองเชื่อว่านักเรียนจะเป็นกระจกสะท้อนถึงครูผู้สอนการปลูกฝัง การอบรม และหวังว่านักเรียนทุกคนจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในอนาคตต่อไป