ในช่วงระยะเวลา22ปีที่ฉันได้เติบโตมาบนโลกใบนี้ฉันได้พบกับหลายๆสิ่ง หลายๆอย่าง หลายเหตุการณ์ ทั้งดีและร้ายแต่สิ่งเหล่านั้นก็เปรียบเสมือนบทเรียนที่ได้เรียนรู้เป็นเหมือนครูที่สอนให้ฉันรู้จักการใช้ชีวิต
.....

ขอบคุณ คุณแม่...ที่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างของลูกเป็นผู้ให้กำเนิดเลี้ยงดูเราจนเติบโตสอนทักษะชีวิตให้เรารู้จักการเข้ากับผู้อื่นซึ่งสิ่งที่ท่านพยายามสั่งสอนปลูกฝังเรามาตั้งแต่เด็ก ณ เวลานั้นเราไม่สนใจมองไม่เห็นคุณค่าของมัน แต่วันนึงที่ท่านไม่อยู่กับเราแล้วเราจะเห็นคุณค่าและใช้มันเพื่อให้เราเอาตัวรอดกับโลกความเป็นจริงที่โหดร้ายต่อไปแม้ในวันนี้ท่านจะไม่อยู่กับเราแล้วแต่ท่านอยู่ใจเราตลอดไป
.....

ขอบคุณ คุณพ่อ...ในวัยเด็กพ่อเป็นผู้ชายที่คอยดูเลเราทุกอย่างทั้งรีดเสื้อผ้าทำกับข้าวถักเปียให้ไปรับไปส่งที่โรงเรียนทุกวันพ่อสอนงานช่างให้เรารู้จักช่วยเหลือตัวเองแม้พ่อจะเคยติดเหล้าหนักจนเราต้องทะเลาะกันแต่สุดท้ายพ่อก็สามารถเลิกได้และกลับมาเป็นที่พึ่งให้ลูกพ่อคือผู้ชายที่ดีที่สุดในชีวิตคอยปกป้องดูแลเราและเป็นที่พึ่งเพียงหนึ่งเดียวของลูกที่มีอยู่
.....

ขอบคุณ ครอบครัว...ที่คอยดูแลไม่ว่าจะลำบากแค่ไหนหรือจะเจอเรื่องอะไรทุกคนต่างคอยช่วยเหลือกันให้กำลังใจกัน
.....

ขอบคุณ บ้านของแม่...เป็นบ้านหลังแรกที่ฉันได้อาศัยอยู่และเป็นความทรงจำครอบครัวที่สมบูรณ์ที่สุดในช่วงเวลา12ปีเป็นบ้านหลังแรกที่ให้ฉันได้พักพิงตั้งแต่เกิด
.....

ขอบคุณ คุณหมอ...ที่ดูแลแม่และหนูตั้งแต่คุณแม่ตั้งท้องจนถึงวันที่คลอดออกมา ทั้งคอยรักษาเมื่อเราไม่สบาย รักษาคุณแม่จนวาระสุดท้ายของชีวิต รักษาคุณพ่อที่ป่วยติดเตียงจนกลับมาทำงานได้ใช้ชีวิตได้เหมือนเดิม รักษาน้องชายที่เคยแขนหักให้กลับมาหายดี
.....

ขอบคุณ พยาบาล...คอยช่วยดูแลคุณแม่กับคุณพ่อในตอนที่นอนโรงพยาบาล คอยพูดคุยให้กำลังใจเราทุกครั้งที่ไปเฝ้าคุณพ่อคุณแม่
.....

ขอบคุณ คุณตา...ที่คอยดูแลพาไปปั่นจักรยานเที่ยว ของอะไรที่อร่อยก็จะให้หลานได้กิน ในวันที่โดนแม่ทำโทษถูกขังไว้ในบ้านตาก็เป็นคนมาเปิดบ้านให้ไม่ปล่อยให้เราต้องร้องไห้
.....

ขอบคุณ คุณยาย...แม้เป็นเพียงระยะเวลา5ปีที่ยายเลี้ยงดูเรามาแต่ทุกครั้งที่แม่ไปทำงานยายก็จะทำหน้าที่แทนแม่และยายก็เป็นหนึ่งในความทรงจำในวัยเด็กของเรา
.....

ขอบคุณ คุณปู่...ปู่จบเพียงป.4แต่สามารถเลี้ยงดูลูกทั้ง4คนได้และยังให้พ่อของหนูได้เรียนสูงสุด แม้ตอนนี้ปู่จะแก่มากแต่เงินเก็บที่ปู่เก็บไว้ก็ทำเพื่อหนูปู่จะส่งให้หนูเรียนจนจบเพื่อที่จะได้ส่งน้องชายให้เรียนต่อไป
.....

ขอบคุณ คุณย่า...ย่าสอนให้หนู่ทำกับข้าวหลายๆอย่างเป็น สอนให้หนูทำขนมเป็นสามารถทำขายแทนย่าได้ จนตอนนี้ย่าไม่แข็งแรงแต่ย่าก็ยังทำขนมขายเพื่อนำเงินมาใช้จ่ายเป็นค่ากับข้าวในบ้านแต่ละวัน
.....

ขอบคุณ แม่เอ้ย...พี่สาวของแม่ที่คอยดูแลหนูกับน้องเวลาที่พ่อเมาก็คอยทำกับข้าวมาส่งให้ไปรับที่โรงเรียนหากไม่มีป้าหนูอาจจะเรียนไม่จบป.6
.....

ขอบคุณ พ่ออ้าย...พี่ชายของแม่อีกคนลุงช่วยดูแลสวนลำไยให้ทุกปีลุงก็จะส่งเงินมาช่วยตค่าเล่าเรียนของหนูกับน้อง ทุกครั้งที่กลับไปบ้านแม่ภรรยาของแกก็จะคอยดูแลเราตลอด
.....

ขอบคุณ ป้าจิต...พี่สาวคนที่1ของพ่อ ป้าเป็นพี่สาวที่ดีของพ่อและเป็นป้าที่ดีของหลาน ป้าจะคอยช่วยแก้ปัญหาให้ทุกครั้งไม่ว่าจะเป็นเรื่องเงินเรียน ทุกครั้งที่กลับบ้านถ้าป้ามีเวลาว่างป้าก็จะมารับตลอดแม้ระยะทางไกลแค่ไหนก็ตาม
.....

ขอบคุณ ป้าสม...พี่สาวคนที่2 ของพ่อ ป้าคอยแก้ปัญหาให้พ่อตลอด ทุกครั้งที่ทางบ้านไม่มีเงินส่งมาให้ป้าก็จะออกเงินส่งมาให้เราก่อน ช่วงที่พ่อไม่สบายป้าจะไปเฝ้าไข้พ่อตลอด ป้าจะส่งกับข้าวให้ที่บ้านทุกเย็น
.....

ขอบคุณ ลูกพี่ลูกน้องทุกคน...อาจจะมีทะเลาะกันบ้าง แต่เราทุกคนก็ยังคงช่วยเหลือกันเพราะเราทุกคนคือครอบครัวเดียวกัน
.....

ขอบคุณ น้องชาย...ซึ่งคนนี้เป็นทั้งเพื่อนทั้งน้องและศัตรู แต่ทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกันมันจะมีแต่ความสุขสนุกมีเสียงหัวเราะรอยยิ้มในบ้าน ตั้งแต่เด็กหลายครั้งที่ทะเลาะกันตีกันแย่งขนมแต่ทุกครั้งที่ต้องไกลกันมันจะรู้สึกคิดถึงกันตลอดเวลาเป็นผู้ชายอีกคนที่รักมาก
.....

ขอบคุณ คนรู้ใจคนปัจจุบัน...แม้จะเป็นเพียงช่วงระยะเวลาไม่กี่เดือนที่เราคบกันเขาทำให้เรารู้สึกว่าเรามีคนที่คอยดูแลช่วยเหลือเราในขณะที่เราอยู่ไกลบ้านแต่เขาและครอบครัวของเขาก็ให้ความช่วยเหลือเรามาตลอดไม่ทำให้เรารู้สึกโดดเดี่ยวเมื่ออยู่ไกลบ้าน
.....

ขอบคุณ ครูแดง...ครูตั้งแต่เตรียมนุบาลจนถึงอนุบาล2 เป็นครูคนแรกที่ฉันเรียนด้วย สอนให้ฉันเขียน ก-ฮ เป็น ทุกครั้งที่ตื่นมาครูจะชอบให้ฉันกินขนมจีนกับครู
.....

ขอบคุณ ครูอัมพร...ครูอนุบาล3ที่ดุที่สุด แต่ครูก็สอนให้ฉันรู้จักการเป็รรุ่นพี่ที่คอยดูแลน้องๆได้ ครูจะให้ฉันคอยสอนน้องๆและเพื่อนๆอ่านก-ฮ ทำให้ฉันอยากเป็นครูมาตั้งแต่อนุบาล
.....

ขอบคุณ ครูอำนวย...ครูประจำชั้นป.1 ที่สอนให้ฉันเริ่มใช้คอมพิวเตอร์เป็น สอนให้ปลูกผักสวนครัว และยังพาฉันไปเปิดสมุดบัญชีออมทรพย์ที่ธนาคารอีกด้วย
.....

ขอบคุณ ครูวันเพ็ญ...ครูประจำชั้นป.2 ทุกคนจะกลัวครูวันเพ็ญเพราะครูชอบยึดโซ่หมากเก็บของนักเรียน แต่ครูสอนให้ฉันรู้จักการคูณเลขหารเลขและยังคอยเอาใจใส่สุขะอนามัยของนักเรียน แม้ปัจจุบันครูจะไม่ได้สอนนักเรียนเพราะเกิดอุบัติเหตุไม้แทงตาทำให้ครูตาบอดแต่ครูก็ยังเป็นครูของหนูเสมอ
.....

ขอบคุณ ครูจรัล...ครูประจำชั้นป.3 ครูทำให้หนูมีแฟ้มสะสมผลงานเป็นแฟ้มแรกและยังสอนภาษาไทยได้สนุกหลังจากที่เราจบชั้นป.3เพียง3วันเราก็ได้รับข่าวร้ายว่าครูได้จากไปด้วยโรงหัววายเฉียบพลันทำให้เรารู้ว่าครูพยายามส่งลูกศิษย์ของครูให้จบชั้นครูไม่ยอมทิ้งนักเรียนไว้กลางคันแม้ครูจะป่วย 
.....

ขอบคุณ ครูเกศกานดา...ครูประจำชั้นป.4 ที่สอนให้หนูวาดต้นมะเขือได้สวยที่สุดได้เรียนวิชาวิทยาศาสตร์อย่างสนุกสนาน ครูได้ส่งให้เราไปแข่งทักษะวิชาการเพื่อให้เรากล้าที่จะแสดงออกและสามารถนำความรู้ที่เรียนมาใช้ได้จริง
.....

ขอบคุณ ครูศิริพรรณ...ครูประจำชั้นป.5 ครูท่านนี้คอยดูแลเรามาตลอดเหมือนนักเรียนเป็รลูกของครูคอยช่วยเหลือนักเรียนทุกคน แม่ครูจะเป็นเพียงครูอัตราจ้างแต่ครูทำงานมากยิ่งกว่าเงินเดือนที่ได้รับ ครูสอนให้เรากล้าพูดภาษาอังกฤษ แม้เราจะเคยแอบไปเตะบอลไม่ยอมทำงานที่ครูสั่งแต่ครูก็ไม่เคยลงโทษนักเรียนด้วยการตีแต่ครูจะมีวิธีการลงโทษของครูทำให้นักเรียนหลายๆคนรักครูมา ทุกวันนี้ฉันกับเพื่อนๆก็ยังคงแวะไปเยี่ยมเยียนท่านที่บ้าน
.....

ขอบคุณ ครูพนมพร...ครูประจำชั้นป.6 ตอนป.6ฉันได้ย้ายไปเรียนที่โรงเรียนใหม่ทำให้สังคมเปลี่ยนไปโรงเรียนใหญ่ขึ้นมีนักเรียนมากแต่ครูก็ไม่ได้ปิดกั้นเด็กใหม่อย่าเรา ครูเป็นว่าเรามีแววด้านการฟ้อนรำและร้องเพลงครูส่งเสริมเรามาตลอดจนงานประจำปีเราได้ขึ้นแสดงและเป็นตัวนำซึ่งปกติแล้วเด็กเก่ามักจะได้ทำหน้าที่นี้
.....

ขอบคุณ ครูจันทนา...ครูวิชาประวัติศาสตร์ป.6 ครูทำให้ฉันค้นพบว่าเรามีความชอบในวิชาใดและคอยให้กำลังใจเด็กใหม่อย่างเราเสมอ
.....

ขอบคุณ ครูสายสมร...ครูวิชาภาษาไทยป.6 ที่ฝึกให้หนูคัดภาษาไทยจนหนูเขียนอ่านได้รู้เรื่องไม่เช่นนั้นตอนนี้ตัวหนังสือหนูคงจะอ่านไม่ออกเหมือนเดิมและภาษาไทยก็เป็นตัวหัวขาด
.....

ขอบคุณ ท่านรองดำรง...ที่ฝึกให้เราทำหน้าที่ของเราได้อย่างดีที่สุดในช่วงที่เป็นคณะกรรมการองค์การนักเรียน
ขอบคุณ ท่านผอ.มนสมุทร...ที่ฝึกให้เรามีระเบียบวินัย
ขอบคุณ ครูไพจิตรี...ที่เปิดโอกาสให้เด็กตัวดำหน้าตาไม่สวยได้มีโอกาศโชว์ฝีมือการรำให้ทุกคนได้เห็นความสามาถของเรา
.....

ขอบคุณ ครูจีรพรรณ..ที่ให้โอกาสหนูได้มาทำงานองค์การนักเรียน ทำให้หนูได้มีผลงานยื่นรางวัลเยาวสตรีไทยปี2558 และยังพาหนูไปรับพระราชทานรางวัลจากสมเด็จพระเทพฯ หากครูไม่พาไปหนคงไม่มีโอกาสได้เข้าเฝ้า
.....

ขอบคุณ ครูกลุ่มสาระวิทยาศาสตร์ทุกท่าน...แม้จะเป็นนักเรียนสายวิทย์ที่ไม่เก่งวิทยาศาสตร์แต่ครูทุกท่านก็ไม่เคยทอดทิ้งนักเรียน
.....

ขอบคุณ โรงเรียนสันทรายวิทยาคม...ที่เป็นสถานศึกษาที่ได้ให้โอกาศเราได้พัฒนาตัวเองได้แสดงความสามารถออกมาให้ทุกคนเห็นและให้วิชาความรู้มาใช้ในระดับอุดมศึกษา
.....

ขอบคุณ เพื่อนสมัยอนุบาลจนถึงประถม...เจน จอย พลอย เป็นเพื่อนที่คบกันนานที่สุดจนถึงปัจจุบันเป็นความทรงจำที่ดีและสนุกสนานที่สุด
.....

ขอบคุณ เพื่อนสมัยมัธยม...แพน แอมป์ แม้เราทั้ง3คนจะเรียนกันคนละที่ ต่างคนต่างความฝัน แต่ทุกครั้งเราก็จะคอยพูดคุณให้กำลังใจกันมาตลอด เราสัญญากันว่าจะไปงานรับปริญญา
.....

ขอบคุณ มหาวิทยาลัย...ที่ให้ฉันได้ทำตามความฝันและความตั้งใจของตัวเอง
ขอบคุณ อาจารย์ทุกท่าน...ที่ให้ความรู้และข้อคิดใการใช้ชีวิต
ขอบคุณ เพื่อนๆ...ทั้งดีและร้ายทุกคนเป็นเหมือนบทเรียนที่เราจะต้องเจอกับคนเหล่านี้ในชีวิตการทำงานดังนั้นเราจะต้องปรับตัวให้ได้กับทุกคน
ขอบคุณ คำชื่นชมยินดี...ที่ทำให้เรารู้สึกมั่นใจในตัวเราเองที่ทำผลงานออกมาดี
ขอบคุณ คำดูถูก...ที่เป็นแรงพลักดันให้เราพัฒนาตัวเอง
ขอบคุณ คำนินทาริษยา...ที่ทำให้เรารู้จักการจัดการกับความรู้สึกของตัวเองที่จะแสดงออกให้รู้อื่นรับรู้
ขอบคุณ ละคร...ที่ทำให้เรารู้ว่าชีวิตจริงบางทีก็ยิ่งกว่าละครน้ำเน่าหลังข่าว
ขอบคุณ หน้ากากที่ทุกคนใส่เข้าหากัน...มันทำให้เราเห็นว่าสำหรับบางคนหากเราไม่มีประโยชน์กับเขาเราก็เป็นเพียงแค่คนที่ไม่รู้จัก
ขอบคุณ ทุนการศึกษา...ที่ทำให้ฉันได้เรียนต่อระดับมัธยมและอุดมศึกษา
ขอบคุณ โอกาส...ที่เข้ามาในชีวิตฉันเสมอทำให้ฉันรู้สึกโชคดีที่ได้รับมัน
ขอบคุณ โรคร้าย...ที่มาพลากคุณแม่ของฉันไปแต่กลับทำให้ฉันโตขึ้นรับผิดชอบตัวเองได้ดูแลน้องได้
ขอบคุณ เสื้อผ้า...ที่ให้เราสวมใส่เพื่อปกปิดร่างกาย
ขอบคุณ รองเท้า...ที่ให้เราได้ส่วมใส่เดินบนพื้นที่สกปรก
ขอบคุณ หมวก...ที่ให้เราใส่กันแดด
ขอบคุณ ชุดนักศึกษา...ที่ทำให้เราดูมีเกียรติและทำให้เราภาคภูมิใจทุกครั้งที่สวมใส่
ขอบคุณ แว่นตา...ที่ทำให้การมองเห็นของฉันชัดเจนยิ่งขึ้น
ขอบคุณ ดวงตา...ที่ทำให้ฉันมองเห็นภาพต่างๆไม่ว่าภาพนั้นจะสวยงานหรือไม่
ขอบคุณ สองมือ...ที่ทำให้ฉันสามารถสัมผัสสิ่งต่างๆได้
ของคุณ สองขา...ที่พาฉันไปในที่ๆต้องการ
ขอบคุณ ความคิด...ทุกครั้งที่ฉันจะทำอะไรฉันจะคิดเสมอว่าสิ่งที่เรากำลังจะทำนั้นดีหรือไม่
ขอบคุณ คำพูด...ที่สอนให้ฉันรู้จักระวังเพราะคำพูดเราอาจจะไปทำร้ายคนอื่นได้
ขอบคุณ เวลา...ที่ทำให้ฉันใช้ชีวิตในแต่ละวันอย่างคุ้มค่า
ขอบคุณ พระอาทิตย์...ที่ให้แสงสว่างกับโลก
ขอบคุณ สายลม...ที่คอยพัดให้รู้สึกเย็นสบาย
ขอบคุณ น้ำ...ที่ให้เราคอยใช้ดื่ม อาบ ชำระสิ่งสกปรก
ขอบคุณ อากาศ...ที่ให้ฉันได้ใช้หายใจ
ขอบคุณ แผ่นดิน...ที่ให้ฉันได้เหยียบ
ขอบคุณ เสียงเพลง...ที่ให้ฉันฟังเสียงเพราะๆ
ขอบคุณ นิทาน...ที่เคยฟังก่อนนอน
ขอบคุณ นาฬิกา...ที่ให้ฉันได้ดูเวลา
ขอบคุณ อินเตอร์เน็ต...ที่ทำให้รู้เรื่องต่างๆมากมาย
ขอบคุณ Facebook...ที่ทำให้เราสามมารถพูดคุยกับเพื่อนได้อย่างสะดวก
ขอบคุณ Line...ที่ทำให้พูดคุยกับครอบครัวได้สะดวกและเห็นหน้ากัน
ขอบคุณ Instagram...ที่ทำให้เห็นความทรงจำที่สวยงามของแต่ละคน
ขอบคุณ โทรศัพท์มือถือ...ที่ทำให้เราสะดวกสบายยิ่งขึ้น
ขอบคุณ สมุด...ที่ให้ฉันได้เขียนบันทึก
ขอบคุณ ปากกาดินสอ...ที่ให้ฉันได้ขีดเขียน
ขอบคุณ ยางลบ...ที่ให้ฉันได้แก้ไข
ขอบคุณ รถจักรยานยนต์...ที่พาฉันไปเรียนหรือไปที่ที่ต้องการไป
ขอบคุณ รถตู้โดยสาร...ที่พาฉันกลับบ้านที่เชียงใหม่
ขอบคุณ ร้านอาหารตามสั่ง...ที่ทำกับข้าวอร่อยให้ฉันทาน
ขอบคุณ ข้าวทุกมื้อ...ที่ช่วยลดความหิวและเพิ่มพลังแก่ร่างกาย
ขอบคุณ ร้านสะดวกซื้อ...ไม่ว่าจะหิวดึกแต่ไหนก็ยังมีที่ให้ฝากท้อง
ขอบคุณ สีสัน...ที่ทำให้โลกดูสดใส
ขอบคุณ ต้นไม้...ที่ผลิตอากาศดีๆให้เรา
ขอบคุณ ภาพถ่าย...ที่บันทึกความทรงจำดีๆของเราไว้
ขอบคุณ ห้องนอน...ที่ให้เราได้พักผ่อน
ของคุณ ที่นอน...ที่ทำให้เราหลับสบาย
ขอบคุณ ผ้าห่มนิ่มๆ...ที่ทำให้ฉันหลับดี
ขอบคุณ พัดลม...ที่ช่วยพัดให้หายร้อน
ขอบคุณ ไฟฟ้า...ที่ส่องสว่างยามกลางคืน
ขอบคุณ วัด...ที่ทำให้ใจเราสงบและได้สร้างบุญกุศล
ขอบคุณ หมอนข้าง...ที่ให้เรากอดไม่ว่าจะตอนร้องไห้เสียใจหรือตอนมีความสุข
ขอบคุณ ตลาด...ที่ให้เราได้ซื้อของใช้ของกินต่างๆมากมาย
ขอบคุณ ชาวสวน...ที่ปลูกผักผลไม้ให้เรากิน
ขอบคุณ ร้านหมูกระทะ...ที่ทำให้เราได้ฉลองในโอกาสต่าง
ขอบคุณ รายการตลก...ที่สร้างเสียงหัวเราะให้กับเรา
ขอบคุณ รอยยิ้ม...ที่มอบให้กันยามพบเจอ
ขอบคุณ ประเทศไทย...ที่ให้ฉันได้ภูมิใจในประเทศที่งดงาม
ขอบคุณ ประเพณีวัฒนธรรมไทย...ที่ปลุกฝังให้ฉันรู้จักเคารพผู้ใหญ่และรู้จักกาลเทศะ
ขอบคุณ วันสงกรานต์...ที่ทำให้คนในครอบครัวได้กลับมาเจอกัน
ขอบคุณ เครื่องสำอางค์...ที่เติมสีสันบนใบหน้าของฉัน
ขอบคุณ ดอกไม้...ที่ส่งกลิ่นหอมสดชื่นให้คนและแมลงได้ดอมดม
.....

ขอบคุณ ประสบการณ์...ที่สอนให้เราทำงานเป็น
.....

ขอบคุณ ตัวของเราเอง...ที่ก้าวผ่านทุกๆสิ่งมาและเก็บไปเป็นประสบการณ์ชีวิตต่อไปในอนาคต
.....
.....

ขอบคุณทุกสิ่งอย่างที่ฉันได้พบเจอในชีวิต  " ขอบคุณค่ะ :D "