หนึ่งร้อยคำขอบคุณ...จากใจฉัน

1. ขอบคุณ…ดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง ที่เรียกว่าโลกใบนี้

2. ขอบคุณ…เเผ่นดินไทย ที่ทำให้มีที่อยู่ ที่อาศัย ที่ทำกิน

3. ขอบคุณ...พระมหากษัตริย์ทุกพระองค์ ที่รักษาเอกราชชาติไทยให้คงอยู่ถึงปัจจุบัน

4. ขอบคุณ...สมเด็จพระเทพฯ ที่ให้ทุนการศึกษาเพื่อใช้จ่ายเเละจ่ายค่าธรรมเนียมการศึกษาจะขอทดเเทนด้วยการตั้งปณิธานว่าจะเป็นครูด้วยหัวใจ

5. ขอบคุณ...พระพุทธศาสนา ที่เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวเเละที่พักพิงทางใจ เเละทำให้เกรงกลัวต่อการทำบาป

6. ขอบคุณ...พระสงฆ์ ที่เป็นตัวเเทนของพระพุทธเจ้าในการเผยเเพร่หลักธรรมคำสอน

7. ขอบคุณ...หลักธรรม ที่ทำให้มีสติไม่หลงไปทำผิด

8. ขอบคุณ...เพื่อนมนุษย์ ที่มาใช้ชีวิตในโลกใบนี้ด้วยกัน

9. ขอบคุณ...สังคม ที่ทำให้มีเพื่อน

10. ขอบคุณ...ชุมชน ที่ทำให้เติบโตเเข็งเเกร่งทั้งกายเเละใจ


11. ขอบคุณ...ครอบครัว...ที่เป็นเกราะกำบัง เเละที่พักผ่อนใจ

12. ขอบคุณ...พ่อ ที่ทำให้รู้ว่าความเข้มเเข็งในความอ่อนโยนเป็นอย่างไร ขอบคุณที่เป็นทุกอย่างให้ลูกคนนี้เป็นหมอ เป็นตำรวจ เป็นคนขับรถ เป็นครู เป็นซุปเปอร์ฮีโร่ที่มีอยู่จริงในชีวิตเเละคิดว่าผู้ชายที่รักเราจริงโดยไม่หวังสิ่งตอบเเทน ที่ไม่มีเเค่ในละครหรือนิยายก็คงมีเเต่ผู้ชายที่เราเรียกว่า พ่อ คนนี้

13. ขอบคุณ...เเม่ ที่ทำให้รู้ว่าผู้ญิงที่ดีที่สุดในโลกเป็นอย่างไร เเม้ว่าเราจะเคยทำผิดกี่ครั้ง คน ๆ นี้เเหล่ะที่เรามั่นใจว่าเขาจะไม่ปล่อยมือเเละทิ้งเราไปเเน่นอน

14. ขอบคุณ...พี่สาว ที่ทำให้รู้ว่าการมีพี่น้องที่ดีมันสำคัญอย่างไร เเม้ว่าเราจะไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่เเต่น้องสาวคนนี้รับรู้ถึงความรักความห่วงใยที่พี่สาวมีให้เสมอ

15. ขอบคุณ...เพื่อนทุกๆคน ที่ทำให้รู้ว่าโลกนี้มีเพื่อนที่หลากหลาย เเละรู้วิธีการเลือกคบอย่างไร

16. ขอบคุณ...เพื่อนสนิทตอนเด็กจนถึงปัจจุบัน ที่ทำให้รู้ว่าเวลาไม่อาจทำลายมิตรภาพดีๆเราได้เลย

17. ขอบคุณ...เพื่อนสนิทมัธยมปลาย ที่ยังรักเเละห่วงใยกันเสมอ

18. ขอบคุณ...เพื่อนสนิทระดับปริญญาตรี สา หมี อินที่คอยช่วยเหลือเเละทำให้รู้ว่าเวลาเจอปัญหาเขาจะยังอยู่ข้างเราเสมอเเละมักจะส่งรูปตำรวจ ทหาร หล่อ ๆ ให้เราได้คลายเครียดเสมอ

19. ขอบคุณ...โรงเรียน ที่เป็นบ้านหลังที่สอง เเละเป็นที่ให้การศึกษา

20. ขอบคุณ...คุณครู ที่เป็นพ่อเเม่คนที่สอง เเละพยายามส่งเราให้ถึงฝั่ง



21. ขอบคุณ...ทหาร ที่รักจงรักภักดีต่อพระมหากษัติย์เเละเป็นรั้วของชาติเเละช่วยดูเเลพี่น้องทางใต้ให้เรา

22. ขอบคุณ...ตำรวจดีๆ ที่ทำให้รู้ว่ากฎหมายยังศักดิ์สิทธิ์ เเละช่วยเราปลอดภัยจากโจร

23. ขอบคุณ...ตำรวจจราจร ที่ทำให้เราได้ไปทำใบขับขี่สักที เเละชอบสวมนิรภัยจนเป็นนิสัย

24. ขอบคุณ...เเม่ค้าร้านอาหาร ที่ทำให้เราหายหิว เเม้ต้องเสียเงินก็ตาม

25. ขอบคุณ...หมออนามัยบ้านโพซอ ที่ทำให้หายป่วยจากโรคมาลาเรียตอนเด็ก

26. ขอบคุณ...ดิน ที่มีพื้นที่เหยียบเเละมีที่สร้างบ้าน ที่ทำมาหากิน

27. ขอบคุณ...น้ำ ที่หล่อเลี้ยงชีวิตเรา เเละหล่อเลี้ยงชีวิตทุกสิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้

28. ขอบคุณ....ลม ที่ทำให้รู้สึกสบาย บรรเทาร้อนเมื่อพัดผ่านเรา

29. ขอบคุณ...ไฟ ที่ให้ความสว่าง เเละช่วยขจัดขยะ

30. ขอบคุณ...ต้นไม้ ที่ให้ออกซิเจน เเละเป็นเเหล่งต้นน้ำ



31. ขอบคุณ...อุปสรรค ที่ให้ชีวิตมีสีสัน เเละรู้จักคำว่า สู้ เเม้บางครั้งอาจทำให้ต้องมีน้ำตา เเต่เราก็ผ่านมาได้

32. ขอบคุณ...ปัญหานานานัปการ ที่ทำให้เราเเกร่งขึ้น

33. ขอบคุณ...ความผิดพลาด ที่ให้บทเรียนเพื่อเราจะไม่ทำผิดพลาดอีก

34. ขอบคุณ...ความเป็นผู้ใหญ่ ที่ทำให้ใช้เหตุผลในการตัดสินใจเเละทำอะไรต่างๆอย่างมีเหตุผล

35. ขอบคุณ...เพื่อนชายที่สนิทคนหนึ่ง ที่ทำให้รู้ว่าบางครั้งคนที่เข้ากันได้ คุยกันกันทุกเรื่องเเละเป็นทุกๆความสบายใจ ไม่จำเป็นต้องอยู่ในสถานะคนรักเสมอไป

36. ขอบคุณ...เส้นขนาน ที่ทำให้รู้ว่าเเม้มันไม่ได้บรรจบกัน เเต่มันจะยังเคียงข้างกันไปเสมอ

37. ขอบคุณ...เพื่อนชายที่สนิทคนนั้น ที่ทำให้มีกำลังใจ เเละยิ้มได้ทุกเมื่อเเม้ต้องเจอกับปัญหาใดๆ เพราะฉันรู้ว่าเธอคนนี้จะเคียงข้างกันเสมอ

38. ขอบคุณ...เพลงสนุก ที่ทำให้ชีวิตมีสีสันเเละร่าเริง

39. ขอบคุณ...เพลงเศร้า ที่คอยซ้ำเติมเเละจี้หัวใจเราเสมอ

40. ขอบคุณ...เพลงอกหัก ที่ทำให้เราเกิดอารมณ์ร่วม เเม้บางครั้งเราจะไม่อกหักก็ตาม



41. ขอบคุณ...บทกลอนดีๆ ที่ให้เราได้ส่งต่อให้เพื่อน เเละเพื่อนชอบเเละเกิดเเรงสู้

42. ขอบคุณ...มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ วิทยาลัยเเม่ฮ่องสอน ที่ให้ที่เรียน ที่ศึกษา เเละเป็นสถานที่ให้อาชีพความเป็นครูให้ฉันในอนาคต

43. ขอบคุณ...วีดีโอพรีเวดดิ้ง ที่ทำให้หัวใจเบิกบานเเละอมยิ้มทุกครั้งที่ได้ดู

44. ขอบคุณ...รายการ คนเเปลงร่าง ที่ทำให้เป็นจุดเรื่มต้นในการมีเเรงบันดาลใจในการลดน้ำหนัก

45. ขอบคุณ...เสื้อสวยๆ ตัวเล็กๆ ที่ทำให้เราอยากหุ่นดี สุขภาพดีเเละมีกำลังใจในการรักษาหุ่น

46. ขอบคุณ...เครื่องชั่งน้ำหนักหน้าร้านสะดวกซื้อ ที่ทำให้ทราบน้ำหนักเเละมีสติในการกินทุกครั้ง

47. ขอบคุณ...หนังหรือภาพยนตร์สนุกๆ ที่ทำให้ผ่อนคลาย คลายเครียด

48. ขอบคุณ...หนังสือเล่มโปรด ที่ช่วยให้ฝึกสมาธิเเละห่างไกลจากจอโทรศัพท์ให้มากขึ้น

49. ขอบคุณ...โทรศัพท์ ที่ช่วยให้การติดต่อสื่อสารสะดวก ง่ายขึ้น

50. ขอบคุณ...เว็บไซต์ www.gotoknow.org ที่ทำให้มีโอกาสเขียนบทความนี้



51. ขอบคุณ...อาจารย์กิตตินันท์ หอมฟุ้ง ที่ทำให้รู้ว่าการเป็นครูด้วยหัวใจเป็นอย่างไร

52. ขอบคุณ...อาจารย์ ทิพเกสร กำปนาท ที่ทำให้ไม่เกลียดคำว่า งานวิจัยอีกต่อไป

53. ขอบคุณ...ร่างกาย ที่เป็นที่อยู่ให้จิต

54. ขอบคุณ...หู ที่ทำให้ได้ยิน

55. ขอบคุณ...ตา ที่ทำให้ได้มองเห็น

56. ขอบคุณ...จมูก ที่ทำให้ได้หายใจ

57. ขอบคุุณ...ปาก ที่ให้ได้กิน เเละทำให้ร่างกายได้เจริญเติบโต

58. ขอบคุณ...อวัยวะทุกๆ 32 ประการที่ทำให้สามารถใช้ชีวิตได้อย่างสะดวกเเละเหมือนคนทั่วไป

59. ขอบคุณ...คำพูดดีๆจากคนอื่น ที่ทำให้รู้สึกดีเเละมีกำลังใจทุกครั้งที่ได้ยิน

60. ขอบคุณ...คำพูดไม่ดีจากคนอื่น ที่ทำให้เห็นข้อบกพร่องเเละเห็นถึงความเป็นสองด้านของทุกๆสิ่ง



61. ขอบคุณ...ความพลัดพราก ที่ทำให้รู้ว่าควรใช้ชีวิตด้วยความไม่ประมาท เเละโลกนี้เป็นอนิจจัง

62. ขอบคุณ...ความดีใจเเละเสียใจ ที่ทำให้ได้รู้ว่าโลกนี้ไม่มีคำว่า เเน่นอน เดี๋ยวมันมาเเละก็ผ่านไป

63. ขอบคุณ...ความใฝ่ฝัน ที่ทำให้รู้จักความพยายามเเละมีชีวิตอย่างมีความหวัง

64. ขอบคุณ...โรงเรียนราชประชานุุเคราะห์ 21 ที่เป็นเเหล่งความทรงจำดีๆมากมาย

65. ขอบคุณ...สมุุด ที่ทำให้ได้จดบันทึก

66. ขอบคุณ...ปากกา ดินสอ ที่ทำให้ได้ขีดเขียน บันทึกความทรงจำ

67. ขอบคุณ...สถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ที่ทำให้ได้เดินทางกับเพื่อนๆ เเละเป็นที่พักผ่อนทั้งกายเเละใจ

68. ขอบคุณ...วันหยุด ที่ทำให้มีเวลาเป็นส่วนตัว ได้นอนตื่นสายเเละใช้ชีวิตได้อย่างเรื่อยเปื่อยตามใจตัวเอง

69. ขอบคุณ...วันพ่อ ที่ให้ได้ระลึกถึงพ่อได้ดีที่สุด เเละได้กราบพ่อครั้งเเรกในชีวิตตอนประถม

70. ขอบคุณ...วันเเม่ ที่ได้กราบเเม่ เเละได้มีโอกาสล้างเท้าเเม่ครั้งเเรกตอนช่วงมัธยมปลาย



71. ขอบคุณ...วันสำคัญต่างๆของไทย ที่ทำให้ได้เกิดวันหยุด

72. ขอบคุณ...คุณครู ชรินทร์ ขงเขตคราม คุณครูที่ปรึกษาของหนูตอนอยู่ ม. ปลายครูที่เป็นพ่อคนที่สองของหนูเเละช่วยเหลือหนู ให้คำเเนะนำ ให้กำลังใจลูกสาวคนนี้จนสามารถอยู่โรงเรียนหอพักได้อย่างสบายเพราะปกติไม่เคยอยู่โรงเรียนหอพัก เเม้ครูจะไม่ได้ถ่ายรูปในวันสำคัญอีกวันคือวันปัจฉิมนิเทศตอนจบ ม.6 เเละไม่อยู่จนถึงวันที่หนูได้เป็นคุณครูเเล้ว เพราะครูเสียชีวิตตอนไปทัศนศึกษาที่ประจวบคีรีขันธ์วันนั้นพวกเรากลับมาที่โรงเรียนเเต่คุณครูไม่ได้กลับพร้อมกันกับพวกหนู วันนี้เเละทุกๆ วันครูรู้ไหมวันไหนที่หนูอ่อนเเอ หมดกำลังใจครูเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญมาก ๆที่ทำ   ให้หนูมีกำลังเเละเข้มเเข็งขึ้นมาเพราะครูมักจะบอกให้หนูสู้เสมอ ให้ดูครูเป็นเเบบอย่างที่สู้ได้จนถึงทุกวันนี้เพราะครูอดทนเปลี่ยนคำดูถูกให้เป็น  เเรงผลักดันให้สู้ต่อไป เเม้ครูจะไม่ได้ทำตามสัญญาที่บอกว่า" ครูจะอยู่ตรงนี้ไม่อยากจะสอบบรรจุให้ได้ก่อนเพราะจะรอดูหนูได้กลับมาเป็นครูที่ โรงเรียนเเห่งนี้ ครูจะรอเมื่อถึงวันนั้น "เเต่ตอนนี้วันนั้นใกล้มาถึงเเล้วนะคะ เเละหนูจะทำตามสัญญาว่าจะเป็นครูให้ได้ค่ะ

73. ขอบคุณ...ความเดียวดาย ที่ทำให้รู้ว่าบางครั้ง การอยู่คนเดียวก็ไม่ได้เเย่นะ

74. ขอบคุณ...ความห่างไกล ที่ทำให้เรารู้ใจตัวเอง

75. ขอบคุณ...ความไม่รู้ ที่ทำให้เราเกิดการอยากรู้

76. ขอบคุณ...ความมีสติ ที่ทำให้ไม่พลั้งพลาดทำสื่งที่ไม่ถูกต้องบางอย่างไป

77. ขอบคุณ...ความไม่สานสัมพันธ์ต่อที่ผ่านมา ที่ทำให้ต่างคนต่างได้ใช้ชีวิตในเเบบที่ตนเองเลือก เเละยังได้มิตรภาพที่เพิ่มขึ้นอีก

78. ขอบคุณ...ทุก ๆ คนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต เเม้มันจะระยะสั้นเเละระยะยาวก็ตาม เเต่ก็ขอบคุณที่เข้ามานะ

79. ขอบคุณ...รถจักรยานยนต์ ที่ทำให้สามารถกลับบ้านเมื่อยากกลับได้

80. ขอบคุณ...อุุบัติเหตุครั้งเเรก ที่ทำให้เห็นคุณค่าของชีวิตมากขึ้น เเละทำให้เป็นคนที่เข้มเเข็งมากขึ้นเเละสามารถไปไหนมาไหนคนเดียวได้เเต่ต้องไม่ประมาท



81. ขอบคุณ...ระยะทาง ที่ทำให้รู้ว่าความคิดถึงมันทำงานได้ตลอดเวลา

82. ขอบคุณ...ทุก ๆ โอกาส ที่ทำให้ได้ทำสิ่งดีๆมากมาย

83. ขอบคุณ...อาจารย์ผู้เป็นเเอดมินเว็บไซต์www.gotoknow.org ที่ทำให้ได้มีโอกาสเรียนรู้เเละเกิดชุมชนที่กว้างใหญ่ขึ้น

84. ขอบคุณ...ญาติ ๆ ที่พร้อมจะช่วยเหลือเราทุกเมื่อ 

85. ขอบคุณ...ร้าน โซล บิงซู เเอ่น มอร์ ที่ทำให้สามารถทำกาเเฟ เครื่องดื่มผลไม้เเละอาหารประเภทต่างๆเป็นเเละได้เจอกับครอบครัวเจ้าของร้านที่ใจดีเเละรักเรามาก ๆ เหมือนลูกหลานตนเอง

86. ขอบคุณ...โรงงานผลิตน้ำดื่มที่เชียงใหม่ ที่ทำให้เรียนรู้การทำงานครั้งเเรกว่าเราต้องเจอกับผู้คนที่หลากหลายเเต่เราต้องอดทน เเละทำให้เรารู้สึกว่าเเม้เจองานหนักกว่านี้เราก็สู้ไหว

87. ขอบคุณ...เพื่อนร่วมรุ่น การประถมศึกษารหัส 59 ทุกคน ที่อยู่ด้วยกันจนอยู่ถึงปี 4 เเล้วเเละคาดว่าเราจะได้ถ่ายรูปรับปริญญาด้วยกันทุก ๆ คนนะ 

88. ขอบคุณ...เด็ก ๆ ที่น่ารักเเละไร้เดียงสาตอนไปสังเกตการสอน ที่ทำให้เราอยากเป็นครูมากขึ้นเพราะเรารู้สึกสนุกที่ได้สอนได้เล่นกับเด็ก ๆ

89. ขอบคุณ...ความพออยู่พอกิน ที่ทำให้เราไม่ทุกข์เเละไม่สุขเกินไป

90. ขอบคุณ...คำว่า"เพื่อน" ที่ใช้เป็นเหตุผลสำหรับการตักเตือน การห้ามปรามไม่ให้หลงผิดเพราะเหตุผลเดียวคือ เขาเป็นเพื่อนเรา



91. ขอบคุณ...คนพิการ ที่ทำให้คิดว่าราโชคดีเเค่ไหนที่เกิดมามีอวัยวะครบทุกประการ เเละเป็นเเรงบันดาลในชีวิตเรา

92. ขอบคุณ...ฤดูร้อน ที่ทำให้ได้เล่นน้ำสงกรานต์ ได้รวมญาติ 

93. ขอบคุณ...ฤดูฝน ที่ทำให้ป่าไม้อุดมสมบูรณ์ มองไปทางไหนก็สบายตา

94. ขอบคุณ...ฤดูหนาว ที่ทำให้ได้ชมทะเลหมอก เเละเห็นความสวยงามของธรรมชาติ

95 . ขอบคุณ...ความผิดหวัง ที่ทำให้รู้จักความตั้งใจเเละความพยายามที่ต้องมากกว่านี้

96. ขอบคุณ...เพจต่างๆเกี่ยวกับการเดินทาง ที่นำภาพสวยๆของธรรมชาติจากสถานที่ต่าง ๆ มาให้ชมความสวยงามเสมอ

97. ขอบคุณ...คนในอนาคต ที่ทำให้รู้ว่าการเฝ้ารอใครสักคนมันเป็นเช่นไร

98. ขอบคุณ...ความใจเย็น ที่ทำให้เราไม่มีคนที่เราไม่รัก

99. ขอบคุณ...พี่กิ๊ก มยุริญดารานักเเสดง ที่เผยเเพร่ความรู้เกี่ยวกับธรรมะเเละมีความสุขใจทุกครั้งที่ได้ฟังเกี่ยวกับการเล่าประสบการณ์ในการเข้าสู่โลกทางธรรมของพี่กิ๊ก

100. เเละสุดท้ายต้องขอบคุณ...ตัวฉันเอง ที่ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาสามารถใช้ชีวิตผ่านทุกช่วงเวลาเเห่งความทุกข์เเละความสุขได้ ขอบคุณที่มีสติไม่ทำสิ่งบางอย่างที่ไม่ถูกต้องเเละขอบคุณที่ให้อภัยตนเองเสมอกับเรื่องที่เคยทำผิดพลาดไปบ้าง เเละภููมิใจที่ตลอดระยะเวลา 21 ปีที่ผ่านมาไม่เคยคิดว่าใครเป็นศัตรูเพราะหัวใจดวงนี้รักทุกคนเเม้ว่าเขาจะเคยทำไม่ดีกับเราบ้างก็ตาม