เป็นความโชคดีของดิฉันที่มีโอกาสได้ร่วมงาน " มหกรรมจัดการความรู้แห่งชาติ ครั้งที่ 3 " แบบฟรี ๆ คือไม่ต้องเสียค่าลงทะเบียนเนื่องมาจากได้รับเชิญจากอ. จันทวรรณให้ช่วยในห้อง Blog...จนเกิดเป็น บันทึกความสุขตอนที่ 1
แต่ก็เป็นสิ่งที่ทำให้ดิฉันเกิดความรู้สึกกดดัน เครียด
(กินเหล้า..ฮิฮิฮิ) อันเนื่องมาจากดิฉันเองจะไม่มีเวลาที่จะไปเลือกรับรู้ในสิ่งที่ใจปรารถนา เพราะเวลาที่ตรงกันนั่นเอง
ดิฉันเลยต้องมานั่ง "ทำใจ" และยอมรับในสัจจธรรมว่าว่าคนเราต้องมีทั้งสุขและทุกข์ควบคู่กันไป....
...และมองหาสิ่งดี ๆในสิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้วเพื่อให้มีสุขมากขึ้น เครียดน้อยลง.....
...ซึ่งในที่สุด..ก็ค้นพบความสุขและสิ่งดี ๆ จากงานนี้...
..โอ้วว....Yes.....ได้แก่...
- สัมผัสถึงความรู้สึกตื่นตา ตื่นใจ ตกตะลึงงัน และงุนงง... กับความยิ่งใหญ่ของงาน
(...ว่าแล้วตูจะไปเข้าห้องไหนดีเนี่ยฮึ ? )ที่เกิดกับบรรดาผู้คนที่มาร่วมงาน
- เห็นความสุข...ที่วิ่งเต้นอยู่ในสายตา ท่าทางของบรรดาผู้คนยามที่เขาพบปะ พูดจา ทักทายกัน
- เห็นสีหน้าและความปลื้มใจยามที่พบปะคนที่ตนเองชื่นชอบ หรือแอบชื่นชม
ประหนึ่งว่าได้เจอดาราในดวงใจ (ซะแล้ว)
- รับรู้ถึงการได้สร้าง เสริม เติมพลัง กระชับความสัมพันธ์ ความรู้สึกที่ดี กับเพื่อนร่วมแนวคิด-อุดมการณ์
- เห็นกูรู...ที่พกความรู้มาเต็มเปี่ยมเพื่อถ่ายทอด แลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยใจและเต็มใจ
- รับรู้ถึงบรรยากาศการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่าง "ผู้ให้" กับ "ผู้ใฝ่รู้" ฝึกปฏิบัติอย่างเข้มข้น ถึงพริกถึงขิง
- มีตัวอย่าง แบบอย่างทั้งที่เป็นความสำเร็จ
ความล้มเหลว ความผิดพลาด มาปรับใช้ในการพัฒนาตน พัฒนางานและองค์กร
- พบเห็นการไล่ล่าถ่ายรูปและขอลายเซ็นต์บล็อกเกอร์ในดวงใจเพื่อเก็บเป็นที่ระลึก
- รวมพลคนชาวบล็อกในบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความอบอุ่น มีการสัมภาษณ์ความในใจอย่างเป็นกันเอ๊ง..กันเอง สนุกสนาน เฮฮาด้วยกันตามประสาชาวบล็อก
- บังเกิดมีอารมณ์สุนทรียะ...อย่างฉับพลันโดยบล็อกเกอร์หลาย ๆ คนในห้อง MR 222 ยังช่วยการแต่งสักวากันสด ๆ ดังนี้....

สักวา รวมพล คนเขียนบล็อก
ไม่ Dead Blog เขียนไปได้ไหลลื่น
มีอารมณ์ เขียนไป ได้ทั้งคืน
แสนสดชื่น ตื่นมา มีคนชม.... (บ้ายอ)
ดิฉันไม่เคยพานพบกับปรากฏการณ์เช่นนี้มาก่อน แต่ก็ได้พบแล้วใน 2 วันแห่งความสุขนี้ ....ที่มีความรู้สึก...
.......เต็มตื้น....
........ต่อยอด....
.......ชุ่มชื่น....
.......เป็นปลื้ม.....
......อิ่มสุข.....
ได้ ลปรร. กับผู้ที่ไปร่วมงานมารู้สึกว่าแทบทุกคนจะ ......อิ่มสุข..... เหมือนที่น้องเล็กบันทึกไว้จริงๆ ค่ะ
อยากให้น้องเล็กมาสอนเทคนิคเขียนบล๊อค โดยเป็นวิทยากรคู่บนเวที แบบห้องตอง2 ที่บำราศฯบ้างจัง เอาแบบ 2 รุ่นก็ดีนะ รุ่นอ่อนหัด กับรุ่นต่อยอด(เทคนิค/ลูกเล่น) ดีมั้ยคะ
อ้อ "หมอหน่อย"จะขอนัด AARผู้ที่ไปมหกรรม KMที่ไบเทคฯประมาณวันที่ 13 หรือ14 ธค.49นี้ช่วงบ่ายๆ ว่างวันไหนคะ
รูปคุณเล็กนี้ อิริยาบถเหมือน ... เลยนะคะ ฮิ ฮิ
ว่าจะเขียนขยายความ ที่เคยสรุปไว้ 4-5 ข้อ ว่า “ผมได้อะไร” จากการไปร่วมงาน แทบไม่ต้องเขียนแล้วครับ ทำ Link เอาดีกว่า โยงมาบันทึกนี้ของ คุณเล็ก นี่แหละ เขียนได้ตรงใจมาก … เป็นอย่างที่เธอว่าจริงๆครับ
ลืมแซวพี่เล็กค่ะ :) พี่เล็กมาดใหม่นี่วัยรุ่นเรียกน้องค่ะ :)
ปล. รู้สึกเหมือนกันเลยค่ะว่า เราทั้งหมดวุ่นอยู่ในห้องบล็อกจนไม่ได้ออกไปเปิดหูเปิดตาเลยนะค่ะ สุขใจค่ะ แต่สุดท้ายแล้ว จันกะพี่โอ๋ก็ทนไม่ไหวค่ะพี่ ขอกินเวลาช่วง break สอนบล็อกต่อให้จบ แล้วรีบเผ่นไปฟัง อาจารย์อาจอง ค่ะ
เห็นพี่เล็กตื้นตันแล้วดีใจ
เห็นพี่เล็กเหนื่อยแล้วใจหาย
อยากบอกพี่เล็กว่า
จงสู้ต่อไปเพื่อคนชุดเขียว
เพื่อชาว gotoknow
ตราบจนเราไม่มีแรงจะสู้
เป็นกำลังใจให้พี่เล็กของหมูตลอดคับ
ยิ่งพี่เล็กไปคุยว่าจะมีหนุ่มชื่อหมูไปงาน
แต่ไม่ได้ไปยิ่งรู้สึกผิดใหญ่เลย
แต่ว่าหมูจาไปเอา CD ที่บำราศคับ
แล้วหมูจาติดต่อพี่เล็กอีกทีคับ^^
อ.จันทวรรณคะ
พี่กำลังคิดว่าปีหน้าเราผลัดกันสอนดีมั๊ยคะ..จะได้มีเวลาเตร็ดเตร่...เก็บเกี่ยวความรู้ที่ห้องอื่นบ้าง
เอ๊ะ...ทำเป็นพูดดี ยังกับได้รับเชิญแล้วแน่ะ ยัยเล็กเอ๊ย...ฮิฮิฮิ...
น้องหมู...
พี่เล็กไม่เหนื่อยร้อก...โธ่...ก็คนมัน..แรง.... :) อิอิอิ
พี่เก็บ CD ไว้ให้แล้วน้า...จะมาเมื่อไหร่ละจ๊ะ ?
สวัสดีคะ..พี่เล็กขา...
กะปุ๋มนำภาพสาวน้อย...วัยละอ่อนมาฝากคะ...
น่ารักทั้งคู่เลยนะคะ...อิอิ
(^_____^)
กะปุ๋ม
สาวพอๆกันเรยล่ะคับ^_^
ถึงจะเป็น 2 สาว ร่างเล็ก แต่ขอ confirm ว่า พลังงานเกินตัวจริง ๆ ค่ะ